bardzo zainteresował mnie ten tekst, ponieważ teatrem zajmuję się praktycznie od wielu lat i ciągle myślę o jego początkach w kontekście sacrum, bo nie wyobrażam sobie, że z innego powodu człowiek mógłby tworzyć, od swoich początków, od wspólnot plemiennych, rytualne przecież, parateatralne inscenizacje. Z drugiej strony trudno się oprzeć argumentacji Wierusza-Kowalskiego. Zaczynam badania nad pierwotą potrzebą teatru w wielu kulturach,wynikającą, jak mi się wydaje,z potrzeby dotknięcia tajemnicy istnienia, zaklinania rzeczywistości w imię osiągnięcia celów jak najbardziej egzystencjalnych. Pozdrawiam i życzę sukcesów. Ciekawie, językiem żywym i ze swadą napisane, wzbudza zaufanie, również do osoby