Dopiero zaczołem czytać twój artykół i przerwałem w momencie jak skończyłem starożytność.Odniosłem wrażenie z niego że grecy chyba nie wiezyli w życie pośmiertne a to nie prawda.Jeśli mnie pamięć nie myli poglądy o których wspomniałaś podzielali nieliczni natomiast większośc greków była bardzo religija i obawiali się przecież pośmiertnej kary w zaświatach.Wiem że sprawa dotyczy tylko filozofii ale można odnieść wrażenie iż ich poglądy były panujące a tak naprawde wyznawały je tylko elity.

Miałem zamiar wyprostować te... hmm brednie, ale tylko do momentu, kiedy zauważyłem, że renesans to dla autora oświecenie.Litości.Poza tym jest to tak niejasny, nielogiczny, ideologiczny, amerytoryczny i płytki tekst, że aż trudno uwierzyć, iż został popełniony przez osobę, która ukończyła studia filozoficzne.Żenujące.Komentarz nasuwa się sam-POCZYTAJ TROCHĘ!

Dyskusja o eutanazji na forum: www.racjonalista.pl/forum.php/s,16254

W "Principiach" Tom XXVII-XXVIII (2000) zamieszczono fragment książki Hartmanna pt. "Jak w ogóle możliwa jest krytyczna ontologia?" przetłumaczony przez A. Norasa. Możesz sobie cały plik ściągnąć za friko w formacie pdf(acrobat reader).

Co jest z twoim mailem?

Cześć Iza.

Mam do ciebie pytanie: czy mogłabyś mi przesłaś zeskanowany art. Hartmanna "Systematyczna autoprezentacja" ?
Szukam tego, ale nie mogę znaleźć, mieszkam na zadupiu, a do Katowic nie chce mi się jeździć. Byłbym bardzo wdzięczny.

Są na rynku jeszcze dwie pozycje Hartmanna w jezyku polskim:
"Nowe drogi ontologii" tł. L.Kopciuch, A.Mordka (można ją kupić np. w księgarni wysyłkowej). Hartmann zarysował w niej ogólny projekt "ontologii krytycznej", która ma czerpać z najnowszych odkryć nauki. Mocna pozycja, warto ją mieć na własność.

Jest jeszcze książka przetłumaczona przez prof. Norasa, której tytułu nie pamiętam. Można ją było kupić w księgarni UŚ i jest na pewno do pożyczenia w bibliotece głownej UŚ. Wiem bo moja przyjaciółka ją czytała i miała ją właśnie z biblioteki. Książka zakresowo dotyczyła historii filozofii, głównie Greków i Kanta.

Serdecznie pozdrawiam
Piotrek Patucha