czemuś biedny, boś głupi; czemuś głupi....

Nietzsche z pewnościa należy do tej bardzo wrażliwej części ludzkości, której trudno w sposób jednoznaczny dokonać podziału ludzi na mniej lub bardziej wartościowych. To pewnie po części wpływ filologii klasycznej, po części wrażliwość osobista i analiza rozmaitych konceptów filozoficznych, w szczególności, tak myślę, utylitaryzmu, o którym Nietzsche niezbyt pozytywnie się wyrażał. Delikatnie czy eufemistycznie mówiąc. Pewnie trzeba by, jak Zaratustra, doswiadczyć wiele idąc na górę, aby zobaczyć to bagno na dole i zejść jako inny człowiek. Człowiek i tak, mimo rozmaitych filozofii, pozostanie Primates wśród Carnivora. Ten, który ma już jakąś pozycję łagodnieje a ten, który o pozycję w stadzie walczy, nie cofnie się przed niczym. Jakby nie patrzeć, człowiek to na pewno nie brzmi dumnie. I z pewnością to nie korona stworzenia. A jeśli już - to pewnie jakaś cierniowa. Pozdrawiam autora serdecznie

Czemu autor właściwie nie odpowiada na pytanie postawione pod koniec przedostatniego akapitu? Moim zdaniem zrekonstruowana przez Maćka (zakładam, że dobrze) doktryna prowadzi do sprzeczności, które rozwiązuje Scheler swoją koncepcją obiektywności wartości. Razi również zbyt proste, jednoznaczne i nieoczywiste wiązania między daną wartością a psychologiczną przyczyną i psychologicznym skutkiem.