Dziękuję za przypomnienia postaci i twórczości Anatola France. To rzeczywiście genialny prozaik trochę u nas zapomniany. Warto poczytać, szczególnie że jego twórczość porusza zwykle frapujące, tematy jednak bez wielkiej ‘zadętości’ która to choroba nie jest i obca niektórym tekstom Racjonalisty (takkk…  to jest nieco złośliwy przytyk …;-)

- obawiam się, że to Pana, Panie Borsuk dotyka jakaś choroba. Przecztaj, nawet niezbyt uważnie swój komentarz i spróbuj doszukać się w nim sensu. Ale zadętość z niego bije. Aby napisać taki komentarz, nie trzeba przeczytać ani jednej pozycji tego autora, więc po co ten przytyk. Nie bądź Pan zając Panie Borsuk i nie wymagaj by teksty Racjonalisty, nawet niektóre pisane były  na kolanach.... .`-))

Łoł – że tak się ‘przełączę’ na język młodzieżowy. Raz pierwszy pochwaliłem w całości artykuł w Racjonaliście, który mi się naprawdę podobał (bez ironii) – a tu taka zje…a. Abba ojcze!. Napiszę wprost – artykuł fajny, podobał mi się , przeczytałem cały z jakim takim zrozumieniem. Nie zawsze wszystko mi się podoba (stąd przytyk złośliwy). Nie da rady się w pełni wywnętrzyć bo 1300 znaków.
Zachęcam do czytania ze zrozumieniem (ja się mimo ułomności staram) i ciągłej pracy nad sobą, bo jak mawiali rzymianie ..’sine labore non est penis in ore’. Pozdrawiam i dobranoc (no  dobra .. pchły na noc)

Anatol France to faktycznie wspaniala postac i mam z nim dwie rzeczy wspolne: pracowalam w bibliotece i uwielbiam jesc lody.
 
Pzdr

Bardzo interesujący artykuł. Przytyk z elukubracjami na końcu tekstu: nieelegancki. Osobiście uważam Karola Wojtyłę (na codzień nazywam Go trochę inaczej) za wielkiego filozofa. A Pan zachował się pod koniec tego tekstu, przynajmniej jakby prowadził Pan z Nim wojnę... mało racjonalne. Pozdrawiam

Ciekawa postac i ciekawy artykol