Ze zdziwieniem przeczytałem fragment " Bo nikt nie spodziewał się, że czarna dziura wcale nie będzie czarna, ale otaczać będzie ją światło" jakby to nie było prawdą. Otóż otoczenie czarnej dziury jest niesłychanie aktywne co wiąże się z emisja szerokiego spektrum fal elektromagnetycznych, w tym światła. To zresztą (oprócz efektów czysto grawitacyjnych) ułatwia ich lokalizację. Dotyczy to szczególnie obiektów zwanych kwazarami. Szczegóły na ten temat np w astrosociety.or(*)cations/tnl/24/blackhole2.html Tyle że akurat czarna dziura w centrum naszej galaktyki jest stosunkowo spokojna co jest raczej wyjątkiem:http://en.wikipedia.org/wiki/Galactic_Center

Widać, że autorka tekstu ma niewielką wiedzę astrofizyczną, ponieważ nie wie o istnieniu dysku akrecyjnego podczas spadania materii na intensywne źródło grawitacji, jakim w przypadku filmu jest czarna dziura.
Zarzuca także brak elementów czysto fantastycznych w sf, lecz jest ich tam wiele. Na przykład proces spadania do czarnej dziury powoduje rozpad materii na najmniejsze części, być może na kwarki, lub struny. Także komunikacja z wnętrza dziury na rzeczywistość poza nią jest czystą fantazją, bo nawet światło nie może się z niej wydostać.
Według mnie fantastyki tam jest znacznie więcej, niż nauki.