Swoje poglądy filozoficzne wyraził w Próbach (księgi 1-3 1580-88, wyd. uzupełnione 1595, 1 wyd. pol. pt. Pisma, t. 1-5 1917), zbiorze luźnych przemyśleń o życiu, w znacznej mierze posiadają charakter autobiograficzny, inspirowane są przez starożytnych filozofów, dzieło to stanowi główny dokument literatury renesansowego sceptycyzmu, powiązanego z elementami hedonizmu i stoicyzmu; nadając swym rozważaniom charakter antropocentryczny i występując z afirmacją niezależności i swobodnego rozwoju jednostki, Montaigne zajmował postawę laicką, głosił idee tolerancji religijnego, racjonalizmu i relatywizmu etycznego oraz uznania naturalnego rozumu ludzkiego za instancję rozstrzygającą; Próby wywarły znaczny wpływ na literaturę, filozofię i pedagogikę XVII w. [MNEP PWN 2000]

Próby są "arcydziełem improwizacji z wszystkimi jej dodatnimi i ujemnymi stronami (...) Pisane na przestrzeni wielu lat, Próby urosły do rozmiarów prawdziwej summy nowożytnego racjonalizmu" (Z. Gierczyński)

Najważniejszym i najdłuższym zarazem esejem z Prób jest bez wątpienia Apologia Rajmunda Sebond, która jest "największym traktatem racjonalistycznym we Francji w XVI wieku, a może nawet najważniejszym traktatem tego rodzaju w ówczesnej Europie", która w sposób zawoalowany (z uwagi na ówczesną sytuację) podejmuje wielki atak na religię chrześcijańską, a także na inne wierzenia