Witam!
Wątek powstał jako kontynuacja rozmowy z mbieleckim. Od problemów aborcyjnych przeszliśmy do kwestii, jak dbać o przyrost naturalny. W końcu głupio rozmawiać o aborcji, gdy dla dorosłych ludzi nie ma pracy, nie mówiąc o tym, że nie ma pieniędzy na domy dziecka, czy dożywianie biedniejszych. Jeśli chcemy zachęcać do rodzenia dzieci, to powinny one przychodzić na świat, w którym godnie będą mogły żyć i gdzie będzie dla nich miejsce.
Padła pierwsza propozycja, jak zachęcić do robienia i wychowywania dzieci: Podatek dochodowy zależny od dochodu liczonego na członka rodziny.
Zapraszam do dyskusji, czy warto coś zmieniać w kierunku prodemograficznym. Może nie warto? Jeśli warto, to co należałoby zrobić.

Pozdrawiam

>Zatem zaryzykuję... Usłyszysz od tego dziecka "Kocham Cię, Mamo" i obejmie Cię rączkami za szyję.
Nie przeczytałeś co napisała. Nie będzie miał kto ani komu to mówić bo ich nie będzie wśród żywych.

---

Zmień politykę, głosuj na kobiety.

>Zdecydowanie nie. Dla mnie dziecko to byłaby tragedia. Gdybym zaszła w ciążę, byłby to dla mnie koniec życia i to nie figuratywnie. Umarłabym po prostu. Tak normalnie, wiesz - zatrzymanie funkcji życiowych, te sprawy. Chcesz mi wytłumaczyć, dlaczego powinnam być w związku z tym jednakowoż z ciąży szczęśliwa?

Sama sobie odpowiedziałaś: bo w Polsce prawa to ma mężczyzna, a kobieta "powinna".

>Zatem zaryzykuję... Usłyszysz od tego dziecka "Kocham Cię, Mamo" i obejmie Cię rączkami za szyję.

I będzie miała urocze zdjęcie na nagrobek (chociaż noworodkom rzadko zdarza się formułować tak składne zdania). To było mocno żenujące, wiesz?

>>Zatem zaryzykuję... Usłyszysz od tego dziecka "Kocham Cię, Mamo" i obejmie Cię rączkami za szyję.
>Nie przeczytałeś co napisała. Nie będzie miał kto ani komu to mówić bo ich nie będzie wśród żywych.
>

Może nie będzie tak źle...

>>Zatem zaryzykuję... Usłyszysz od tego dziecka "Kocham Cię, Mamo" i obejmie Cię rączkami za szyję.
>I będzie miała urocze zdjęcie na nagrobek. To było mocno żenujące, wiesz?

Ale szczere.
Nie znam mocniejszego argumentu.

>Może nie będzie tak źle...

Skąd takie przypuszczenia, pomodlisz się i stanie się cud? Super pomysł, tylko jeżeli modlitwa nie zadziała będziesz winny śmierci Elki. Jak ma się to do sławnego "nie zabijaj"?

>Nie znam mocniejszego argumentu.

To marnie, bo mnie on nie porusza.

I naprawdę nie uważasz, że to nieco żałosne, epatować kogoś z wielkimi szansami na zgon przy porodzie swoimi wizjami gadających przedszkolaków?

>>Może nie będzie tak źle...
>Skąd takie przypuszczenia, pomodlisz się i stanie się cud? Super pomysł, tylko jeżeli modlitwa nie zadziała będziesz winny śmierci Elki. Jak ma się to do sławnego "nie zabijaj"?
Powie, że Bóg tak chciał

---

Zmień politykę, głosuj na kobiety.

>Zatem zaryzykuję... Usłyszysz od tego dziecka "Kocham Cię, Mamo" i obejmie Cię rączkami za szyję.

Tak, byłby to piękny, emocjonalny obrazek. Zakładając, że umrę po porodzie i to już grubo po, kiedy dziecko odrośnie na tyle, żeby mówić. Jesteś bardzo optymistyczny w tym założeniu i trudno ci to zarzucić, to fajna cecha. Odrzucając niechęć do sentymentalizmu, nie jestem pewna, że "kocham mamę" załatwia lata cierpień i ich podświadome efekty. Nie wiem, czy dziecko kochałoby mamę wiecznie nieobecną, bo wciąż w szpitalach, a kiedy obecną, to i tak wykończoną fizycznie, psychicznie i nieszczęśliwą - czyli w sumie chyba nawet lepiej, kiedy jej nie ma. A to wszystko przy założeniu, że przeżywa się ciążę, poród i ze dwa lata życia dziecka.

Tyle, że (jak pisałam na początku, ale może nie dobitnie, więc nie winię) w moim przypadku śmierć nastąpi już w ciąży, czyt. najprawdopodobniej razem z dzieckiem, bo raczej wcześniej, niż później, a takich wczesnych płodów ratować się nie da. W wersji późnej - w końcowych miesiącach (możliwy efekt psychiczny: dziecko wychowuje się bez matki, z przeświadczeniem, że ją zabiło, a samo zostało uratowane); w wersji fartownej - przy porodzie (mep: dziecko wychowuje się bez matki, z przeświadczeniem, że ją zabiło).

Mój nick wziął się z wewnętrznego żartu. Trochę prawdy w nim jest, bo jestem straszliwą realistką - mam tendencję do przewidywania najgorszych rozwiązań, żeby być na nie gotową. Nie jestem w stanie wykoncypować pozytywnych stron powyższych sytuacji ani jak sobie poradzić z tymi negatywnymi (w końcu będę martwa, nic nie zrobię). Martwa kobieta, załamany partner, zniszczona psychika dziecka. Wspólne wspominanie w rocznicę śmierci mamusi ("a tak wyglądała mamusia, zanim cię poczęliśmy, jeszcze zdrowa")? A co to za rarytas?

Podsumowując - bardzo bym chciała widzieć pozytywne strony w umieraniu razem z dzieckiem albo osierocaniu go, ale jakoś nie mogę się zmusić. Nawet w moim obecnym, słonecznym nastroju i przy założeniu, że takie życie (dla dziecka) jest do dupy, ale przynajmniej jest. W związku z tym - nie widzę powodów do cieszenia się, w moim przypadku, z ciąży.

QED

---

Atheism is a non-prophet organization.
George Carlin

>>Więc uważasz, że rodzina jest kulą u nogi?
>Zależy w czym. Jeżeli chodzi o rozrywkowe życie singla to na pewno tak.

Czy to znaczy, że od nierozrywkowych singli się odczepiasz?

>>Jeśli Cię dobrze zrozumiałem, jestem ojcem patologicznej rodziny mając syna i dwie córki.
> Czyżby twoje dzieci miały nie więcej niż 10 lat? Wcześnie nie było takiego problemu , to sprawa ostatnich lat.

Moje nie mają. Jest ich 3.

pozdrawiam

---

"Im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było" ("Chatka Puchatka" )

>Czasem warto zaryzykować.
Ale słoneczko, takie rady można sobie pod tramwaj podłożyć. Jeśli zaryzykuje i przegra, kto spłaci jego kredyt? Może Ty?

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

ogólnie przykro że coś takiego Cię dopadło ale to i tak nie powód opierać wszystkich rozwiązań prawno-ekonomicznych o Twój przypadek

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>>>Więc uważasz, że rodzina jest kulą u nogi?
>>Zależy w czym. Jeżeli chodzi o rozrywkowe życie singla to na pewno tak.
>Czy to znaczy, że od nierozrywkowych singli się odczepiasz?

nierozrywkowy singiel to oksymoron

---

Socjalizm albo zdrowie - wybór należy do ciebie
Rozumiej, abyś mógł wierzyć - wierz, abyś mógł zrozumieć.
św. Augustyn

>nierozrywkowy singiel to oksymoron
Trochę mało wiesz o singlach, by pisać takie rzeczy (nawet żartem).

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.