Z wypiekami na twarzy czytałam Pańską publikacje. Po nitce do kłębka i stworzył Pan swoją unikatową filozofię życia. To wspaniały zlepek myśli mistrzów filozofii, co ja opowiadam Pan jest mistrzem! Zachwycająca jest teoria interioryzacji oraz ergantropii. początkowo miałam problemy ze zrozumieniem, ale gdy zaczęłam czytać ze zrozumieniem z całym sercem to okazało się to niezapomnianym spotkaniem z Pańską osobą. ta wolna przestrzeń jaka zostaje między autorem, a czytelnikiem zacieśnia się, gdy w zgodzie dochodzi do dialogu, zrozumienia i mogłabym przysiąc, że teraz uśmiecham się, gdyż byłam na "kawie literackiej" z samym profesorem Nowickim.

tez czytalem dziela Prof. Nowickiego, ale zadnych wypiekow na twarzy nie odczulem. EMOCJONALNIE [podkreslam to wyrazenie, dla uwypuklenia, ze nie chodzi tutaj o zaden aspekt "wiedzy"] wole juz Levinasa albo Tischnera.

Glowny problem, ktory mnie nurtuje jest taki, jak Prof. Nowicki rozumie pojecie ateizmu na gruncie filozofii. Jesli w taki sposob agnostycznym, to rozumiem taka postawe; ale jesli chodzi o negacje istnienia absolutu, to - jak by to powiedzial Neurath - mamy do czynienia z kolejnym poeta [emocjonalny aspekt jako wyznacznik metafizyki], ale nie z naukowcem.

Pozdrawiam