"Bogiem a prawdą troszkie za dużo tych paragrafów namachali i szary człowiek, któren niedużo siedział, cholerycznie musi uważać, żeby się na jaki nie nadziać" (Wiech "Helena w stroju niedbałem"

Mój serdeczny przyjaciel został oskarżony o posiadanie materiałów pedofilskich (tak naprawdę jego winą było posiadanie źle zabezpieczonego serwera internetowego, nawet nie ). Dostał 5 lat, odwołał się, przesiedział w areszcie 2 lata (z łatką pedofila, czyli miał u współwięźniów niefajnie). Po dwóch latach aresztu został uniewinniony.

Pomimo, że wyrok skazujący nigdy się nie uprawomocnił, sąd zgodził się na publikację zdjęcia i nazwiska, co lokalne gazety radośnie wykonały.

Oczywiście żadna z gazet nie opublikowała faktu, że gość został uniewinniony. Nie uniewinniony z powodu braku dowodów, tylko z powodu faktu, że po prostu był niewinny. Stracił twarz, stracił dom, stracił pracę, stracił około połowy znajomych.

Moim zdaniem, jeśli wyrok jest publiczny, to po pierwsze upubliczniony może być dopiero po uprawomocnieniu, po drugie powinien być obowiązek publikowania wszelkich zmian, apelacji, a zwłaszcza uniewinnień.

Może Autor, jako fachowiec, wypowie się w kwestii poruszonej prze Krzysia? Czy opisana historia to skutek paragrafów, czy niepraworzadności?

Temida jest ślepa ale nie powinna być głupia. Porządkowanie prawa to bardzo trudne zajęcie. Powinno zawsze znajdować się w rękach najbardziej doświadczonych i odpowiedzialnych fachowców. Powinien obowiązywać system cenzusów: wieku, wykształcenia i społecznej akceptacji... ale się rozmarzyłem! ;-)