Racjonalista - Strona głównaDo treści


Fundusz Racjonalisty

Wesprzyj nas..
Zarejestrowaliśmy
200.572.302 wizyty
Ponad 1065 autorów napisało dla nas 7364 tekstów. Zajęłyby one 29017 stron A4

Wyszukaj na stronach:

Kryteria szczegółowe

Najnowsze strony..
Archiwum streszczeń..

 Czy konflikt w Gazie skończy się w 2024?
Raczej tak
Chyba tak
Nie wiem
Chyba nie
Raczej nie
  

Oddano 343 głosów.
Chcesz wiedzieć więcej?
Zamów dobrą książkę.
Propozycje Racjonalisty:
Sklepik "Racjonalisty"

Złota myśl Racjonalisty:
"Rozwój Polski zależy nie tyle od kadry wykwalifikowanych hydraulików, mimo że są oni postrachem Francji czy Niemiec, ile od umiejętności spojrzenia trochę dalej poza najbliższy, to znaczy wyborczy horyzont. Cóż to bowiem znaczy, na przykład, uznanie oświaty i edukacji za najważniejszy priorytet rozwoju? Znaczy to przeznaczenie znaczącej, a może nawet kolosalnej części wydatków państwa na modernizację..
 Społeczeństwo » Manipulacje

Przekaźnik
Autor tekstu:

Przekaźnik telewizyjny zmienia znaczenie w informacje. [ 1 ] Rola przekaźnika, którą opisuje Baudrillard ma charakter przekazu. Tworząc własną rzeczywistość, przekaźnik telewizyjny zaciera granice miedzy rzeczywistością, a tym co medialne. Przekaźnik nie jest już pośrednikiem odbiorcy dla rzeczywistości. Jest formą przekazu, która rozwarstwia rzeczywistość. Płynne przejścia obrazu brutalnego do łagodnego jest w dzisiejszym świecie normalne. [ 2 ] Wystarczy wyobrazić sobie tutaj włączony telewizor, a w nim płynne zmiany miedzy reklamą podpaski, a następującej po niej informacji o umierających z głodu afrykańskich dzieciach. Pozostańmy przy włączonym telewizorze i kolejnej jego funkcji, tym razem poprzez oglądanie bezpośrednich transmisji z wydarzeń, dokładnych narracji czy też reportaży narasta dystans do świata. Taka ,,relacja na żywo" narzuca odbiorcy własny system montażu, segmentacji i interpretacji świata. Technologiczny proces komunikacji mass mediów ma na celu przekazanie nam formy imperatywnego przekazu. [ 3 ]

Przerwiemy teraz na chwile analizę problematyki przekaźnika, aby móc zatrzymać wątek dokładnie w tym miejscu. Ze względu na temat mojej pracy musze naświetlić problem manipulacji, jaka w tym momencie się urzeczywistnia. Warunkowanie jest rodzajem związku dwóch zdarzeń, w konsekwencji mających na celu wywarcie wpływu na człowieka. [ 4 ] Przytaczając tutaj dla rozjaśnienia eksperyment Pawłowa z warunkowaniem psów, w którym to pokarm jest bodźcem, a wydzielanie śliny na pokarm reakcją bezwarunkową. I tak też jest z warunkowaniem w naszym procesie komunikacji: proces komunikacji przyjmie tu formę bodźca, sam przekaz -reakcje bezwarunkową. Warunkowanie ma sprawić, aby na pierwszym planie znalazła się informacja jako towar. Warunkowanie jest skuteczną i niebezpieczną manipulacją stosowaną długoterminowo; z łatwością zakotwicza się w nas pod płaszczem powtarzalności. Warunkowanie może wystąpić w naszym przypadku nieświadomie. Wręcz możemy założyć, że tak się stało w momencie, kiedy zapoznawaliśmy się z telewizją. Młody człowiek, zresztą jak i stary, nieuważny i nie przygotowany by się bronić przed manipulacją nie jest w stanie tego zauważyć. A nawet i mogę pokusić się na postawienie tezy, iż człowiek posiadający wiedzę o manipulacji, ale jednak obyty z telewizją od najmłodszych lat nie jest w stanie zauważyć warunkowania, bo sam może działa pod jego wpływem, zakładając, że proces ten trwa już kilka lat. 

Przekaźnik telewizyjny emitujący informacyjny nadmiar, ekstazę i ciągłą zmienność komunikatu sprawia, że ludzie zatracają swoją orientację. Sam Baudrillard twierdzi, że występuje smutek mas, ich odrętwienie i niepewność w stosunku do tego, czego sami chcą. Nadmiar i natłok informacji jest odpowiedzialny za bierność i apatię jednostek. Informacja przygniata, społeczeństwo imploduje. Proces implozji filozof opisuje następująco: masa, która coraz bardziej milczy, jest coraz mocniej bombardowana informacjami. Czego skutkiem jest pogłębianie się milczenia masy, co prowadzi do blokady systemu i inercji, „po którym nie nastąpi żaden wybuch". Implozja jest bowiem przeciwieństwem eksplozji, jest zapadaniem się do wewnątrz. Masa zatraca swą autonomiczność — imploduje, czego skutkiem staje się zapadanie informacji i reklamy w apatyczność i znudzenie publiczności, co jest niczym innym jak jej obroną przed mediami. [ 5 ] Ogromną ilość komunikatów spostrzegamy więc jako masowość mediów, szczególnie telewizyjnych, niemożliwych do skonsumowania. Domniemywać można, że zapamiętywanie, które dokonuje się wtedy, kiedy coś na nas oddziałuje, nie wynika tutaj z oceny świadomej, wynika jednak z czynników innych, niż merytoryczna ocena. Nadawca odpowiedzialny za formę przekazu, czyli za treść, buduje komunikat jak najłatwiej przyswajalny do przetworzenia. Zaniża tym znaczenie sytuacji, w której odbiorca ma za zadanie przetworzyć komunikat. Informacja staje się nie tylko prosta, nie wymagająca od odbiorcy jej wnikliwego przetworzenia. Staje się formą manipulacji, której zadaniem jest jak najgłębsze osadzenie w korze mózgowej. Stąd też wykorzystany przez nadawcę zostaje obraz a telewizja jest najlepszym jego nośnikiem. Obrazy nie wymagają aktywności naszego mózgu, tak jak tekst drukowany, są łatwo przyswajalne, oddziaływają na emocje, a dobrze skonstruowane stają się dobrym narzędziem do zakotwiczania informacji w naszym mózgu. Z człowieka rozumnego homo sapiens tego co pokaże świat rozumem, mamy cienką linię miedzy człowiekiem homo videns, czyli tym któremu by zrozumieć, wystarczy zobaczyć. [ 6 ] 

Poruszany tutaj wątek ukazuje wpływ obrazu na mózg, jego łatwą drogę do zakorzenienia się w naszym umyśle. Najprostszym przykładem obrazującym problem z jakim zmaga się homo videns, jest fakt wykorzystania jego prawej półkuli. Odpowiedzialnej za myślenie intuicyjne i kreatywność. Prawa półkula jednak najczęściej jest zagłuszana przez lewą, istnieją jednak wyjątki jak medytacja i stan relaksu, wtedy to prawa półkula rejestruje dużo łatwiej i dużo więcej. [ 7 ] Taki stan można zaobserwować też u naszego video bambino, [ 8 ] który jest wyłączony i zrelaksowany, podatny na wpływ środka masowego przekazu. Wyrażenie video bambino użyte po raz pierwszy użyte przez Govanniego Sartori opisuje dziecko w wieku trzydziestu lat. Dziecko specyficzne, pozostające głuche na bodźce pochodzące z lektury i wiedzy, która pochodzi z kultury. Sartori uważa, że taki człowiek jest dożywotnim niedorozwojkiem kulturowym, dodając, że uformowały go telenowele i migotliwe obrazy, przekaz ubrany w treści dla świadomości dość ubogie, wynoszące na piedestał wartości, które łatwo zobrazować, jak seks czy wartości materialne. [ 9 ]  Tym samym wartości, takie jak wolność czy sprawiedliwość są pomijane, ponieważ nie należą już do zainteresowań video-bambino. Działanie prawej półkuli możemy obserwować w mediach w szczególności na przykładzie reklamy. Nie ma nic przeciwko gazecie i kawce w trakcie filmu czy programu. Uśpiona świadomość najłatwiej przyswaja wtedy informacje. Zakamuflowana informacja trafia szybko w uśpionego potentata — odbiorcę. Uśpiony odbiorca jest narażony na jeden jeszcze fakt, nadawca poprzez informacje może przenosić utajnione formy wpływu społecznego. Poczucie winny lub niepewność, które często w manipulowaniu odbiorcą wykorzystuje reklama, najłatwiej przekazać za pomocą wyłączonej półkuli. Najczęściej w takich sytuacjach, gdzie informacja zawiera poczucie winy czy też niepewność, drugim dnem okazuje się produkt jako wybawca. Wybawiciel pod postacią produktu staje się odpowiedzią na powstały dysonans i poczucie zagrożenia. Dzięki niemu, czyli produktowi można w łatwy sposób pozbyć się problemu, który tak sprytnie zakodował się w naszym umyśle, choć przed obejrzeniem reklamy wcale go nie było. [ 10 ]

 Dodaj komentarz do strony..   Zobacz komentarze (2)..   


 Przypisy:
[ 1 ] A. Szachaj, Zniewalająca..., s. 83.
[ 2 ] J. Baudrillard, Społeczeństwo konsumpcyjne, przeł. S. Królak, Warszawa 2006, s. 158.
[ 3 ] Tamże, s. 159.
[ 4 ] D. Winne, Manipulowanie umysłem, przeł. A. Sosenko, Poznań 2003, s. 81.
[ 5 ] A. Szachaj, Zniewalająca..., s. 84.
[ 6 ] R. Miszczyński, A. Tarnopolski, FiIozofia a mass media, [w:] Diametros, s. 15.
[ 7 ] D. Winne, Manipulowanie..., s. 250.
[ 8 ] R. Miszczyński, A. Tarnopolski, Filozofia a mass media, [w:] Diametros, s. 16
[ 10 ] D. Winne, Manipulowanie..., s. 250.

« Manipulacje   (Publikacja: 30-04-2012 )

 Wyślij mailem..   
Wersja do druku    PDF    MS Word

Jacek Ryś
Student czwartego roku filozofii na UWr.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawa autorskie tego tekstu należą do autora i/lub serwisu Racjonalista.pl. Żadna część tego tekstu nie może być przedrukowywana, reprodukowana ani wykorzystywana w jakiejkolwiek formie, bez zgody właściciela praw autorskich. Wszelkie naruszenia praw autorskich podlegają sankcjom przewidzianym w kodeksie karnym i ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
str. 7990 
   Chcesz mieć więcej? Załóż konto czytelnika
[ Regulamin publikacji ] [ Bannery ] [ Mapa portalu ] [ Reklama ] [ Sklep ] [ Zarejestruj się ] [ Kontakt ]
Racjonalista © Copyright 2000-2018 (e-mail: redakcja | administrator)
Fundacja Wolnej Myśli, konto bankowe 101140 2017 0000 4002 1048 6365