Moja często powtarzana (niektórzy mogą powiedzieć, że zbyt często) teza o absurdalności - wręcz niegodziwości - automatycznego naklejania na dzieci etykietki religii ich rodziców (Czy mówilibyście o "postmodernistycznym dziecku" albo "marksistowskim dziecku"?) jest zazwyczaj skuteczna. Ludzie niemal zawsze natychmiast chwytają, o co chodzi (chociaż czy ich świadomość zostaje rozbudzona do tego stopnia, że rzeczywiście będą potem dostawali dreszczy, kiedy usłyszą określenie "katolickie dziecko" albo "muzułmańskie dziecko", to już inna sprawa). Jest jednak jeden kontrargument, z którym się często spotykam i który powierzchownie brzmi przekonująco. Tutaj mam zamiar się z nim rozprawić.