Zakładając, że zło jest brakiem, musimy założyć równocześnie, że dobro jest doskonałą całością, jednią, która doznaje uszczerbku poprzez to, co nam jawi się jako fenomen zła. Takie założenie jest nieuprawnione, zresztą tak samo, jak wszelkie bajania o statusie ontologicznym czegokolwiek. Fenomenologia przypieczętowała ostatecznie pełen abstrakcji i pobożnych życzeń charakter dociekań dotyczących statusu ontologicznego świata i wszelkich jego przejawów.