Znakomita recenzja i zapewne przewrotna, jak omawiana książka - zniechęca do czytania tak bardzo, że MUSZĘ po nią sięgnąć...

Poważna bo..wieki trwająca recenzja, sprawia, że podczas tej zajmującej
lektury może wzejść ozimina a czytający zamienić w żywy kamień lub
obrócić w próchno. Rozumiem, że odbiorcą tekstu nie powinien być zwykły
szary człowiek o zmęczonej szarej substancji pod czaszką...ale
napuszona kokieteria stylu odstraszyć może resztę, mnie na pewno. Z
prostej przyczyny. Nie przepadam za sytuacją w której ktoś nachalnie
pakuje mi palce do gardła. A taki sam odruch obronny wywołuje we mnie
pretensjonalny żargon z poplątanymi jak warkocze zdaniami i stylami
gdzie poupychano jak popadnie napuszone metafory i nic nie znaczące
neologizmy, które są jak kamienie wrzucane do ogródków naszych
wyobraźni. Po książkę oczywiście sięgnę. Choćby dlatego, że dałem się
sprowokować i dlatego, że nie podzielam poglądu o nadrzędnej wartości
cudzych doznań emocjonalnych nad empirycznym konstatowaniem praw do
własnej eksplikacji :)

Cieszę się, że recenzja wywołała reakcję obronną. Poniekąd wszystko, co o niej piszesz jest prawdą i pisząc ją miałem w zamyśle stworzenie szczepionki uodporniającej na ten typ prozy. Pozdrawiam - Z. C.

Napewno sie polubimy :) Pozdrawiam