Racjonalista - Strona głównaDo treści


Fundusz Racjonalisty

Wesprzyj nas..
Zarejestrowaliśmy
199.945.770 wizyt
Ponad 1065 autorów napisało dla nas 7364 tekstów. Zajęłyby one 29017 stron A4

Wyszukaj na stronach:

Kryteria szczegółowe

Najnowsze strony..
Archiwum streszczeń..

 Czy konflikt w Gazie skończy się w 2024?
Raczej tak
Chyba tak
Nie wiem
Chyba nie
Raczej nie
  

Oddano 276 głosów.
Chcesz wiedzieć więcej?
Zamów dobrą książkę.
Propozycje Racjonalisty:

Złota myśl Racjonalisty:
Nadanie winie zbiorowego atrybutu, ujmując krótko, jest niemoralne samo w sobie, co zresztą religia nie jeden raz przyznała, kiedy sytuacja przymuszała ją do tego.

Dodaj swój komentarz…
Arminius - wąskospektralne skojarzenie   2 na 2
"Kto mianowicie wykłuł owo oko Polifemowi? Odys — prototyp nie gardzącego zadawaniem śmierci globalnie działającego kupca! A kogóż to on oślepił? Rolnika, hodowcę owiec — przedstawiciela klas społecznych już i tak szczególnie łatwych do trzymania w ciemnocie! Czyż to nie piękne! "
 
Kombinacje układów symbolicznych związanych z Polifemem i cyklopowym okiem mogą być wszelakiego rodzaju. Jeżeli już podążać w kierunku jak wyżej - nieuchronnie przychodzi na myśl skojarzenie Odysa jako prototypu żydowskiego kupca - wiecznego tułacza ( o kosmopolitycznej mentalności), goniącego za zyskiem i nie wahającego się dla niego eksploatować i manipulować owych klas społecznych łatwych do trzymania w ciemnocie. Za klasyczny przykład takiej postawy służyć może rola bogatych przedstawicieli finansjery -  żydowskiej w wygenerowaniu wojny burskiej
Brytyjski historyk Thomas Pakenham w swojej  "The Boer War" odsłonił kulisy działań takich postaci jak Rotschildowie, Barbej Barnato czy Alfred Beit. Chodziło - rzecz jasna - o przechwycenie kontroli nad wydobyciem i obrotem diamentami.
Autor: Arminius  Dodano: 24-04-2015
Reklama
Alderyk Olrzyk - Są rzeczy na Niebie i Ziemi,
które nie śniły się uczniom liceum, bo można je pojąć dopiero po czterdziestce, pięćdziesiątce, albo i jeszcze później. Wtedy się otwiera karty banalnych lektur z dzieciństwa z lękiem i drżeniem, a zamyka w zachwyceniu. Lecz możliwe jest to dopiero wtedy, gdy się cokolwiek z nich rozumie. Bo w młodości to się z nich nie rozumie prawie nic... Bo czy można zrozumieć coś takiego mając lat piętnaście?

Telemach odrzekł na to: „Matko ukochana!
Za cóż-eś na miłego pieśniarza zdąsana?
Czy że śpiewa, jak czuje? Nie on winien temu,
Raczej Zeusa obwiniaj, że daje każdemu
Mistrzowi takie tylko, jak sam chce, natchnienia.
Nie wiń go, że nam śpiewa Greków utrapienia.
Azaliż nie tej pieśni słuchamy najchętniej,
Co czymsić nowym w sercu słuchacza odtętni?
Raczej ty się do pieśni nastrój w duszy swojej.
(...)
I cofnęła się matka w zdumionej pokorze
Mądrą synowską mowę rozważając w sobie,
A wszedłszy do swych komnat da folgę żałobie,
Pamięć męża rzewnymi oblewając łzami,
Póki Pallas jej powiek nie potrzęsła snami.
Autor: Alderyk Olrzyk  Dodano: 26-04-2015
KendallJacobso
I had to say that this article is so excellent that I have to stop playing gettingoverit.io to hear the story.
Autor: KendallJacobso  Dodano: 15-08-2023
bekeanloinse
I appreciate how Heardle heardleunlimited.io provides a platform for discovering underrated artists
Autor: bekeanloinse  Dodano: 20-03-2024

Pokazuj komentarze od najnowszego

Aby dodać komentarz, należy się zalogować

  

Zaloguj przez Facebook lub OpenID..
Jeżeli nie jesteś zarejestrowany/a - załóż konto..

Reklama
[ Regulamin publikacji ] [ Bannery ] [ Mapa portalu ] [ Reklama ] [ Sklep ] [ Zarejestruj się ] [ Kontakt ]
Racjonalista © Copyright 2000-2018 (e-mail: redakcja | administrator)
Fundacja Wolnej Myśli, konto bankowe 101140 2017 0000 4002 1048 6365