Racjonalista - Strona głównaDo treści


Fundusz Racjonalisty

Wesprzyj nas..
Zarejestrowaliśmy
154.559.438 wizyt
Ponad 1061 autorów napisało dla nas 7299 tekstów. Zajęłyby one 28800 stron A4

Wyszukaj na stronach:

Kryteria szczegółowe

Najnowsze strony..
Archiwum streszczeń..

 Co z Brexitem?
będzie drugie referendum
będzie początkiem końca UE
zyska na nim Wielka Brytania
ostatecznie wzmocni UE
dużo hałasu o nic
  

Oddano 2934 głosów.
Chcesz wiedzieć więcej?
Zamów dobrą książkę.
Propozycje Racjonalisty:
Sklepik "Racjonalisty"
Mariusz Agnosiewicz - Zapomniane dzieje Polski
Mariusz Agnosiewicz - Kościół a faszyzm. Anatomia kolaboracji

Złota myśl Racjonalisty:
"Napatrzył się i wciąż nie mógł zrozumieć - co za fatum wisi nad tym nieszczęsnym krajem, co za przekleństwo, że jeśli nawet pojawiał się tu ktoś porządny, to albo zaraz znikał nie wiedzieć gdzie, albo po fakcie okazywał się zupełnie inny i tak czy owak do wyboru zostawali tylko kretyni i złodzieje, świnie i dupy wołowe, cynicy i nieudacznicy - i proszę, wybieraj, chciałeś wolności, chciałeś demokracji..
 Biblia » Stary Testament » ST - spojrzenie krytyczne

Józef a geneza niewolnictwa w Egipcie
Autor tekstu:

Józef był najbardziej umiłowanym synem Jakuba, za co pozostali bracia bardzo go nienawidzili. Jeszcze bardziej znienawidzili go, gdy zaczął opowiadać im swoje sny, w których był wywyższony ponad braci i ojca. Gdy nadarzyła się okazja, by pozbyć się Józefa, starsi bracia wrzucili go do pustej studni, a potem sprzedali go kupcom madianickim (Rdz 37,1-36).

"Józef został uprowadzony do Egiptu. I kupił go od Izmaelitów, którzy go tam przyprowadzili, Egipcjanin Potifar, urzędnik faraona, dowódca straży przybocznej (...). Ten jego pan spostrzegł, że Bóg jest z Józefem i sprawia, że mu się dobrze wiedzie, cokolwiek czyni. Darzył więc on Józefa życzliwością, tak iż stał się jego osobistym sługą. Uczynił go zarządcą swego domu, oddawszy mu we władanie cały swój majątek (...). A powierzywszy cały majątek Józefowi, nie troszczył się już przy nim o nic, tylko [o to, aby miał takie] pokarmy, jakie zwykł jadać" (Rdz 39,1-6).

Józef, podobnie jak Rasputin, miał silny wpływ na ludzi, a zwłaszcza na kobiety. Żona Potifara upatrzyła go sobie i codziennie namawiała, by położył się z nią i z nią żył. Józef nie chciał jej słuchać, więc oskarżyła go bezpodstawnie przed mężem, że chciał bez jej zgody z nią swawolić. Dopiero na jej krzyk uciekł, zostawiając swój płaszcz. Na słowa żony, Potifar zapałał wielkim gniewem i wtrącił Józefa do więzienia. A w więzieniu Józef zjednał sobie naczelnika więzienia, tak, że dał on mu władzę nad wszystkimi więźniami. Naczelnik więzienia nie wglądał już zupełnie w to, co było pod władzą Józefa.

W 2 lata później faraon miał 2 sny, których nikt nie potrafił wyjaśnić. Wezwano więc Józefa z więzienia, gdzie wcześniej prawidłowo wyjaśnił sen nadwornemu piekarzowi i podczaszemu. Gdy Józef poznał sny faraona, powiedział:

"Sen twój, o faraonie, jest jeden. To, co Bóg zamierza uczynić zapowiedział tobie faraonie. Siedem krów pięknych — to siedem lat i siedem kłosów pięknych — to też siedem lat; jest to bowiem sen jeden. Siedem zaś krów chudych i brzydkich, które wyszły za tamtymi, i siedem kłosów pustych i zniszczonych wiatrem wschodnim — to też siedem lat — głodu(...). Bo nadejdzie siedem lat obfitości wielkiej w Egipcie. A po nich nastanie siedem lat głodu; i pójdzie w niepamięć cała ta obfitość w Egipcie, gdyż głód będzie niszczył kraj(...). Ponieważ ten sen powtórzył się dwukrotnie, faraonie, Bóg to już postanowił i Bóg to uczyni. Teraz więc niech faraon upatrzy sobie kogoś roztropnego i mądrego i ustanowi go zarządcą Egiptu. Niech faraon tak ustanowi nadzorców, by zebrać piątą część urodzajów w Egipcie podczas siedmiu lat obfitości(...). A będzie to żywność zachowana dla kraju na siedem lat głodu. Tak więc nie wyginie [ludność] tego kraju z głodu.(...). Faraon zaś rzekł do Józefa: skoro Bóg dał ci poznać to wszystko, nie ma nikogo, kto by ci dorównał rozsądkiem i mądrością. Ty zatem będziesz nad moim dworem i twoim rozkazom będzie posłuszny cały naród. Jedynie godnością królewską( dosłownie tronem), będę cię przewyższał(...). Po czym faraon zdjął swój pierścień z palca i włożył go na palec Józefa, i kazał go oblec w szatę z najczystszego lnu, a potem zawiesił mu na szyi złoty łańcuch. I kazał go obwozić na drugim swym wozie, a wołano przed nim: Abrek! Faraon ustanawiając Józefa rządcą całego Egiptu, rzekł do niego: Ja jestem faraonem, ale bez twojej zgody nikt nie ośmieli się czegokolwiek przedsięwziąć w całym kraju egipskim, i nadał Józefowi imię Safnat Paneach, co znaczy „Zbawca świata".

Nagromadził więc Józef tyle zboża, ile jest piasku morskiego; takie mnóstwo, że już przestano mierzyć, bo nie można było zmierzyć. Gdy głód był na całej ziemi, Józef otwierał wszystkie [spichlerze], w których było [zboże] i sprzedawał Egipcjanom, w miarę jak w Egipcie głód stawał się coraz większy.(...) Ze wszystkich krajów ludzie przybywali do Egiptu, by kupować zboże od Józefa, gdyż głód po całej ziemi się wzmagał. (Rdz 41,1-57)


Lawrence Alma-Tadema: Józef, nadzorca spichlerzów faraona, 1874

Ziemie Egiptu i Kanaanu były wyczerpane skutkiem głodu. Józef zaś gromadził wszystkie pieniądze, jakie znajdowały się w Egipcie i Kanaanie, za zboże, które kupowano, i pieniądze oddawał do pałacu faraona. W końcu wyczerpały się pieniądze mieszkańcom Egiptu i Kanaanu.(...) wtedy Józef powiedział: Jeśli nie macie pieniędzy, sprowadźcie wasz żywy dobytek, a dam wam za niego zboże.(...) I tak w onym roku żywił ich w zamian za cały dobytek. A gdy ten rok upłynął, przyszli w następnym i oznajmili mu: Nie mamy co ukrywać przed tobą, panie mój, że gdy wyczerpały się nam pieniądze i gdy stada nasze są u ciebie, nie pozostało nam już nic co moglibyśmy dać tobie, panie oprócz nas samych i naszej ziemi.(...) Kup więc nas i ziemię naszą za chleb; będziemy niewolnikami faraona, a nasza ziemia [jego własnością] (...) Józef wykupił więc wszystkie grunty w Egipcie dla faraona; każdy bowiem Egipcjanin sprzedał swoje pole, gdyż głód był coraz większy. Tak więc ziemia stała się własnością faraona. Ludność zaś od jednego do drugiego krańca Egiptu przeniósł do miast

— co według przypisów interpretacyjnych, zgodnie ze starożytnym przekładem oznacza „uczynił niewolnikami".

Potem Józef przemówił do ludności: Oto dzisiaj nabyłem was i waszą ziemię dla faraona. Macie tu ziarno, obsiejcie ziemię. A gdy nadejdą żniwa, oddacie piątą część plonów faraonowi, cztery zaś części zostawicie sobie na obsianie pola i na wyżywienie dla was.(...) Rozporządzenie, które dał Józef w sprawie roli w Egipcie, obowiązuje po dzień dzisiejszy: piątą część plonów [należy oddawać] faraonowi. Jedynie grunty kapłanów nie stały się własnością faraona. (Rdz 47,13-26)

Kapłani mieli specjalny przywilej, który zapewniał im utrzymanie od faraona i tylko oni nie cierpieli głodu i nie stali się niewolnikami ani nie stracili swoich gruntów. Prawdopodobnie nie musieli oddawać piątej części plonów, co było ogromnym zdzierstwem, ograniczonym potem do dziesięcin. Bardzo zastanawiające w całym tym opisie głodu w Egipcie, że nie ma najmniejszej nawet wzmianki na temat przyczyn tej sytuacji, nie ma mowy o jakichkolwiek klęskach żywiołowych, które spowodowałyby nieurodzaj, a co za tym idzie powszechną klęskę głodu. Czym tłumaczyć następujące po sobie kolejne 7 lat nieurodzaju i głodu? Ziemia wszak rodziła, ale prawdopodobnie ludzie nie mieli ziarna na siew. Bardzo możliwe, że na taką sytuację miał wpływ tzw. rok szabatowy, o którym czytamy między innymi w Księdze Wyjścia:

"Przez sześć lat będziesz obsiewał ziemię i zbierał jej płody, a siódmego pozwolisz jej leżeć odłogiem i nie dokonasz zbioru, aby mogli jeść ubodzy z twego ludu, a resztę zjedzą dzikie zwierzęta. Tak też postąpisz z twoją winnicą i twoim ogrodem oliwnym" (Wj 23,10-11; Kpł 25,1-7)

Kiedy w siódmym, tzw. szabatowym roku ludzie nie obsiewali pól i nie zbierali plonów, w roku ósmym tym bardziej nie mogli obsiać ziemi, bo nie mieli ziarna i cierpieli głód. Tak więc po siódmym roku szabatowym następowały nieuchronnie lata głodu. Najprawdopodobniej Józef wprowadził w Egipcie ten tzw. rok szabatowy i stąd po siedmiu latach tłustych nastało siedem lat głodu, co skończyło się dla ludności tym, że z wolnych ludzi, właścicieli stad i ziemi, stali się pozbawionymi wszelkiej własności niewolnikami. Takie oto „dobrodziejstwo" wyświadczył im Józef, który miał niezwykłą moc zjednywania sobie życzliwości wszelkich władców, od Potifara poprzez naczelnika więzienia, a skończywszy na faraonie. Wszyscy z pełną ufnością, jak zahipnotyzowani oddawali mu całą władzę. W przypisach interpretacyjnych do Rdz 37,1 zamieszczone jest zdanie: „Cała historia Józefa, choć nie zawiera żadnych widzialnych objawień Bożych, jest w swym przebiegu ujawnieniem rządów Bożej Opatrzności. Przy czym Józef jest typem Chrystusa." Jestem przybita porównaniem Jezusa z Józefem i jest mi bardzo przykro ze względu na naszego Zbawiciela.

*

Zob. też:

Piramidy egipskie — groby faraonów czy spichlerze Józefa, Folia Praehistorica Posnaniensa, Instytut Prahistorii UAM

Socjalizm w cieniu piramid

Siedem krów i siedem kłosów. Interwencjonizm czy konflikt cywilizacji?

Joseph's Granaries

 Dodaj komentarz do strony..   Zobacz komentarze (12)..   


« ST - spojrzenie krytyczne   (Publikacja: 26-05-2018 )

 Wyślij mailem..     
Wersja do druku    MS Word

Małgorzata Brojek
Ukończyła Wydział Ogrodniczy SGGW - AR i cztery rodzaje studiów podyplomowych. Pracowała w gimnazjum jako nauczycielka matematyki i chemii. Obecnie na emeryturze. Mieszka na wsi.

 Liczba tekstów na portalu: 3  Pokaż inne teksty autora
 Poprzedni tekst autora: Będziesz się zwał Izrael, bo walczyłeś z Bogiem i z ludźmi
Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawa autorskie tego tekstu należą do autora i/lub serwisu Racjonalista.pl. Żadna część tego tekstu nie może być przedrukowywana, reprodukowana ani wykorzystywana w jakiejkolwiek formie, bez zgody właściciela praw autorskich. Wszelkie naruszenia praw autorskich podlegają sankcjom przewidzianym w kodeksie karnym i ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
str. 10218 
   Chcesz mieć więcej? Załóż konto czytelnika
[ Regulamin publikacji ] [ Bannery ] [ Mapa portalu ] [ Reklama ] [ Sklep ] [ Zarejestruj się ] [ Kontakt ]
Racjonalista © Copyright 2000-2018 (e-mail: redakcja | administrator)
Fundacja Wolnej Myśli, konto bankowe 101140 2017 0000 4002 1048 6365