Zamiast nauki samodzielnego i krytycznego myślenia przez dwie godziny w tygodniu rozwijające się umysły przyjmują dogmaty obrazujące nieraz wizje świata sprzed tysięcy lat. Ale nie są to przecież lekcje historii. Owe dogmaty przeciwstawia się tak naprawdę innym przedmiotom szkolnym. Niektórzy uczniowie są na szczęście na tyle sceptyczni, iż przyjmują nie przystający do rzeczywistości przedmiot z dystansem i humorem. Ale cierpi na tym i tak ich szacunek do samych siebie i do społeczeństwa, które ich tam umieściło. Są też tacy, którzy dla łatwych ocen na świadectwie cynicznie nudzą się dwie godziny w tygodniu.