Racjonalista - Strona głównaDo treści


Fundusz Racjonalisty

Wesprzyj nas..
Zarejestrowaliśmy
184.110.824 wizyty
Ponad 1064 autorów napisało dla nas 7352 tekstów. Zajęłyby one 29008 stron A4

Wyszukaj na stronach:

Kryteria szczegółowe

Najnowsze strony..
Archiwum streszczeń..

 Zamierzasz się zaszczepić na SARS-CoV-2?
Tak
Raczej tak
Raczej nie
Nie
Poczekam jeszcze z decyzją
  

Oddano 4046 głosów.
Chcesz wiedzieć więcej?
Zamów dobrą książkę.
Propozycje Racjonalisty:

Złota myśl Racjonalisty:
"Despotyzmy z reguły wykrzykują o własnych krzywdach, wydaje im się podejrzane, że inaczej myślący korzystają z przywileju oddychania świeżym powietrzem i chodzenia na dwóch nogach. Prawidła zdrowego rozsądku nie obowiązują w Ciemnogrodach".

Dodaj swój komentarz…
stachmg - Moje uwagi
"Na umacnianie więzi koleżeńsko-rodzinnych znaczny wpływ miał również ustrój komunistyczny ..."
Sądzę, że cechy, które w tym zdaniu miała na myśli Autorka, są głębiej zakorzenione w naszej historii w stopniu o wiele większym niż to wynika z cytowanego zdania sugerującego wyłączność wpływu "komunizmu" (dalsze wywody Autorki częściowo modyfikują wyrażony sąd, ale bez zastrzeżeń jednoznaczne wskazanie na "komunizm" w cytowanym zdaniu pozostaje faktem): wymienione przez C. warunki do ich ukształtowania się istniały również w okresie zaborów, a nawet wcześniej. Powstawanie wspomnianych w tekście "własnych grup i struktur społecznych, stanowiących praktycznie drugie społeczeństwo", zantagonizowanych z władzą i ze społeczeństwem miało miejsce w środowisku szlachty kultywującej egalitaryzm i solidaryzm ograniczone jednak do jednej tylko grupy zantagonizowanej zarówno w stosunku do plebsu (większość społeczeństwa) jak i magnaterii sprawującej władzę. Pamiętajmy przy tym, że - co można uważać za stwierdzony fakt (niestety nie potrafię przytoczyć tytułów odpowiednich opracowań, ani nazwisk autorów) - etos szlachecki w czasach rozbiorów przejęła kształtująca się wówczas warstwa inteligencji, która w tymże czasie objęła (po uwłaszczeniu chłopów) nieformalne przywództwo narodowe zaszczepiając swoje memy całemu społeczeństwu. W rezultacie w znacznej mierze w sferze "zaprogramowania kulturowego" jesteśmy dziedzicami szlachty z okresu saskiego, co zresztą innymi słowami i w sposób - moim zdaniem - częściowo błędny (akcentując przejawy kosztem podstaw społecznych) stwierdza w dalszej części tekstu Autorka.
Z kolei - widoczne w zacytowanym nieco dalej fragmencie "Życia na niby" - dopatrywanie się analogii między skonfliktowaniem społeczeństwa i władzy w okresie okupacji hitlerowskiej i reżymu PRL-owskiego, to już przesada wyraźna. Przecież o ile postawa przyjęta przez ogół wobec najeźcy miała zdecydowane uzasadnienie racjonalne, to podobne zjawisko w realsocjaliźmie przypominało raczej apoteozę zabójcy legalnie wybranego prezydenta Narutowicza popularną wśród znacznej części naszych rodaków, czy dylematy z okresu panowania "sanacji". Np. pamiętam dobrze, iż identyfikowała się z władzą PRL znaczna część społeczeństwa (i to nawet nie tylko "za Gomułki" lecz w pewnej mierze w okresie stalinowskim!), a postawy pozostałej części były bardzo zróżnicowane, całkowita negacja usprawiedliwiająca rozróżnienie życia "naprawdę" i "na niby" dotyczyła mniejszości. Zupełny rozbrat nastąpił dopiero jako rezultat zarówno zanikania z upływem czasu znajomości biedy, zacofania i stagnacji okresu 20-lecia, jak i wzrostu wiedzy o kontraście między bogatym liberalnym Zachodem, a siermiężną rzeczywistością krajów bloku sowieckiego, których to czynników racjonalność oraz realność jest dyskusyjna.
I jeszcze uwaga: w powiedzeniu "Ten do Sasa, ten do Lasa" tak jak Sas jest uproszczoną formą tytułu von Saxen (z Saksonii), tak Las zastępuje nazwisko Leszczyński, tak więc obydwa słowa chyba należy potraktować jednakowo stosując lub pomijając wyróżnienie pierwszej litery.
Autor: stachmg Dodano: 25-03-2006
Reklama
Iwona O. - Diagnoza i co dalej?
Bardzo ciekawy artykuł. Stanowi on interesującą diagnozę charakteru narodowego Polaków. Co jednak z tego wynika? Jesteśmy, jacy jesteśmy. Kształtowało się to setki (jeśli nie tysiące) lat i na pewno nie zmieni się w kilka czy kilkanaście. Wobec tego poważnym błędem było wdrożenie w Polsce systemu wzorowanego na zachodnim, dostosowanego do tamtego protestanckiego społeczeństwa. Tym bardziej szkodliwe w świetle tego artykułu okazują się recepty Leszka Balcerowicza. Dla naukowców to nie lada wyzwanie, żeby obmyślić system, stosunki produkcji, tak aby narodowy charakter Pola8ów wykorzystać pozytywnie, a nie żeby był dysfunkcjonalny. System trzeba dostosować do ludzi, a nie ludzi do systemu, bo to się nie uda.
Niemcy się dziwią, że pracownicy nie dbają o firmę. Dlaczego mieliby o nią dbać, skoro nie ich i pewnie czują się wykorzystywani.
Autor: Iwona O. Dodano: 06-03-2006

Pokazuj komentarze od pierwszego

Aby dodać komentarz, należy się zalogować

  

Zaloguj przez Facebook lub OpenID..
Jeżeli nie jesteś zarejestrowany/a - załóż konto..

Reklama
[ Regulamin publikacji ] [ Bannery ] [ Mapa portalu ] [ Reklama ] [ Sklep ] [ Zarejestruj się ] [ Kontakt ]
Racjonalista © Copyright 2000-2018 (e-mail: redakcja | administrator)
Fundacja Wolnej Myśli, konto bankowe 101140 2017 0000 4002 1048 6365