Racjonalista - Strona głównaDo treści


Fundusz Racjonalisty

Wesprzyj nas..
Zarejestrowaliśmy
161.089.979 wizyt
Ponad 1064 autorów napisało dla nas 7320 tekstów. Zajęłyby one 28875 stron A4

Wyszukaj na stronach:

Kryteria szczegółowe

Najnowsze strony..
Archiwum streszczeń..

 Czy jesteś zadowolony/a z życia?
Tak
Nie
Nie wiem
  

Oddano 1930 głosów.
Chcesz wiedzieć więcej?
Zamów dobrą książkę.
Propozycje Racjonalisty:
Sklepik "Racjonalisty"
Friedrich Nietzsche - Antychryst
Koszulka racjonalisty

Złota myśl Racjonalisty:
Mój ateizm budzi się z letargu wówczas, gdy prywatna wiara staję się sprawą publiczną; kiedy ktoś próbuje zorganizować życie innym na podstawie własnych psychopatologii.
 Tematy różnorodne » Inny punkt widzenia

Walec Balcerowicza
Autor tekstu:

Niniejszy tekst publikujemy jako polemikę do materiału Racjonalisty

*

Postanowiłem nieco obszerniej skomentować felieton p. Andrzeja Wendrychowicza pt. „Zajeździmy kobyłę historii". Bo to temat naprawdę ważny i dobrze byłoby, gdybyśmy się nieco zastanowili, nie zapomnieli i nie „olali"...

Walec… w poetyce typu „Majakowski" to urządzenie służy do rozbijania struktur, miażdżenia narodów, społeczności, klas...

W retoryce Andrzeja Wendrychowicza i Karola Modzelewskiego — tak samo. Tymczasem jest to przecież niewinne i przydatne mechaniczne urządzenie służące raczej do umacniania gruntu, do formowania kształtów… A więc, gdybyśmy zapomnieli na moment o Majakowskim, to namiętne oskarżanie Leszka Balcerowicza o „walcowanie" społeczeństwa zamieniłoby się w pełną uznania pochwałę za … kształtowanie, umacnianie, utwardzanie.

Nie o to jednak chyba panom KM i AW biegało.

Postać Karola Modzelewskiego fascynowała mnie od dawien dawna. Jeszcze w 1966, gdy otrzymałem w prezencie od polskiego księgarza na paryskiej wyspie Św. Ludwika kilka egzemplarzy „Listu otwartego" do przemycenia do ludowej ojczyzny, gdy przeczytałem treść — poczułem przypływ głębokiej sympatii do Autorów. Gdzieś tak jednak podskórnie nurtowało mnie już wtedy, że chociaż to chłopy szlachetne, to ich myślenie mocno idealistyczne. Po latach doszło wreszcie do mnie, gdzie i skąd wzięły się moje wahania: oni czuli i myśleli „klasowo", po marksistowsku, ja — jednak już wtedy — nie.

Podobne myśli i skojarzenia trapiły mnie przy lekturze „Zajeździmy kobyłę historii" i ostatniego felietonu p. Wendrychowicza. Bo moje neurony ułożone są raczej w schemacie hayekowsko-friedmanowskim. A ich — wciąż i uparcie marksistowskim.

Przed stu laty słynny warszawski facecjonista, filozof i bon vivant, Franc Fiszer zwykł był mawiać: „Mam nad panem tę przewagę, że ja tej książki, w przeciwieństwie do pana, nie czytałem…".

Otóż, drodzy moi, chyba i Hayeka i Friedmana nie wszyscy czytali. A nawet jak i czytali, to nie doczytali i nie dorozumieli. Więc „mają tę przewagę…".

Teorie „uwolnienia rynku", ich ekonomiczne konsekwencje nie powinny, nawet teraz, po latach, budzić wątpliwości. Są zimno — logiczne. Leszek Balcerowicz był i jest ekonomistą. I w takiej roli i z takim zadaniem został zaangażowany przez Mazowieckiego na stanowisko wicepremiera i ministra finansów. Zadanie wykonał wspaniale.

Ale… to przecież tylko część obrazu. Chyba panowie Mazowiecki et consortes zapomnieli, że zatrudnili chirurga. Że chirurgiczny skalpel (Balcerowicz) operuje zdychajacy organizm, więc — oprócz maestrii skalpela — potrzebna była i osłona socjalna. Jeden jedyny minister Jacek Kuroń z jego słynnymi zupkami nie wystarczył. Zabrakło — bo niby skąd miało by być — obywatelskiego społeczeństwa z jego socjalną wrażliwością i charytatywnymi mechanizmami. Nie wspominając już nawet o politycznych opcjach, które winny być prezentowane społeczeństwu przez (nieistniejące w postpeerelowskiej rzeczywistości) partie polityczne. Wszak Balcerowicz był jedynie wicepremierem od „ekonomii". A gdzie inni?...

Przerwa:

Mała „stopka" o autorze, bo i AW to uczynił i byście świadomymi byli, kto usiłuje Was indoktrynować:

Ja też, tak jak i Autor felietonu, mam nieco podobny życiorys. Ale tylko „nieco".

Bo mój tatuś nie był komunistą, a socjalistą (to różnica zasadnicza). Nie należał do KPP i nie walczył w szeregach Ludowej Armii, ani nie wkraczał jako „kościuszkowiec". Był w czasie okupacji i Powstania oficerem liniowym warszawskiego, akowskiego Kedywu.

Ale ja też — jak i AW — należałem kiedyś do partii. Mnie z niej jednak nie wyrzucono (jak Autorów książki i felietonu). Sam, z własnej woli rzuciłem legitymację partyjną, gdy wreszcie dotarło do mnie — w jakie to g.… wdepnąłem.

Potem byłem w pierwszej „Solidarności". Szefowałem tej w zakładzie pracy i — wspólnie z Autorem felietonu — „ekspertowałem" w „Sieci".

Od kilkudziesięciu lat na Dzikim Zachodzie — zarabiając na życie jako tzw. „project manager" na średnim poziomie korporacji prywatnych i rządowych. Teraz — emerytura i wspinanie się po górach świata. Tyle… o mnie.

A wracając do tematu:

Współczesny marksizm moich polskich przyjaciół oszałamia. Tęsknota za (nigdy przecież naprawdę nie istniejącą, poza imaginacją teoretyków) wielkoprzemysłową klasą robotniczą, jej potencjałem wpływu na kształt politycznej materii społeczeństwa.

Lokalne „rewolucyjne" struktury proponowane przez AW — to przecież też czysty idealizm. Tu u mnie, na „dzikim" Zachodzie, istniejące, ale tylko w bardzo pożytecznej, często jedynie charytatywnej działalności. No i skutecznej w załataniu dziur w chodniku, poprawieniu punktualności kursowania autobusu… Czy to mało?

Partie polityczne, strategiczne kierunki — jednak w nieco większej, niż gminna, skali i perspektywie. Dopiero wtedy skuteczne.

A wreszcie temat, demokracja i naród.

Pisze Modzelewski: „...Nie należy zapominać, że społeczeństwo obywatelskie i demokracja istnieją tylko w obrębie wspólnot narodowych…".

Tylko?..

Czyżby nie zauważył p. Profesor, że np. za Oceanem, w USA i Kanadzie istnieją jedne z najdoskonalszych (choć wciąż od doskonałości odległych) społeczeństw obywatelskich na zasadach narodowych nie opartych? Po co więc ten „naród"?

 Dodaj komentarz do strony..   Zobacz komentarze (28)..   


« Inny punkt widzenia   (Publikacja: 21-12-2014 Ostatnia zmiana: 22-12-2014)

 Wyślij mailem..     
Wersja do druku    PDF    MS Word

Stanisław Smuga-Otto
Publicysta. Od 30 lat mieszka w Kanadzie.
 Strona www autora

 Liczba tekstów na portalu: 5  Pokaż inne teksty autora
 Poprzedni tekst autora: Motywacyjna rola demokracji
Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawa autorskie tego tekstu należą do autora i/lub serwisu Racjonalista.pl. Żadna część tego tekstu nie może być przedrukowywana, reprodukowana ani wykorzystywana w jakiejkolwiek formie, bez zgody właściciela praw autorskich. Wszelkie naruszenia praw autorskich podlegają sankcjom przewidzianym w kodeksie karnym i ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
str. 9777 
   Chcesz mieć więcej? Załóż konto czytelnika
[ Regulamin publikacji ] [ Bannery ] [ Mapa portalu ] [ Reklama ] [ Sklep ] [ Zarejestruj się ] [ Kontakt ]
Racjonalista © Copyright 2000-2018 (e-mail: redakcja | administrator)
Fundacja Wolnej Myśli, konto bankowe 101140 2017 0000 4002 1048 6365