Był posłem w latach 1919-1935 i odnosi się wrażenie, że do dnia dzisiejszego ani prawica, ani lewica nie może się pochwalić reprezentantem o większej erudycji, czy też równym Czapińskiemu mistrzem prowadzenia sporów. Legenda głosi, że nie widziano go bez kilku książek pod pachą, ale jego erudycja w żaden sposób nie przeszkadzała swadzie. Dziś szczególnie istotne jest to, iż był wspaniałym szermierzem idei Oświecenia, idei państwa, które jest ojczyzną wszystkich jego mieszkańców, a nie łupem zwycięskiej bandy. Jego boje o państwo neutralne światopoglądowo nie straciły nic ze swojej aktualności i stanowią nie tylko fascynującą lekturę, ale i kompendium argumentów, które warto dziś ponownie przywoływać.