Nie jest tak, jakby kobiety w tekstach religijnych były tylko irytującymi istotami, które chcą konfliktu - jest tak, jakby były potworami, demonami, diabłami z piekła. Jak inaczej można zrozumieć mężczyzn, którzy zabijają własne córki i są potem z siebie dumni? Lub spójrzmy na zdumiewającą bibliotekę literatury mizoginistycznej, która rozciąga się od obrazu Ewy do "Fatalnego zauroczenia"? A więc krótką odpowiedzią będzie: nie wiem. Długa odpowiedź zawiera coś o Urazie do Matki, coś o lęku przed rebelią i zdradą, coś o strachu przed krwią i porodem, dużo o podejrzliwości seksualnej i obawie, dużo o konieczności bycia odważnym, silnym i twardym i niechęci do ludzi, którzy tego nie muszą - i tak dalej. Mogę pomyśleć o wielu rozmaitych rzeczach, które mogą być częścią obrazu, ale zasadniczo mnie to zadziwia.