Oglądając i psy i koty odnoszę wrażenie, że tak głupio jak potrafią zachowywać się psy, koty nigdy nie postępują.
Fakt, nie widziałem nigdy kota jako przewodnika niewidomego, ale to raczej robota dla kogoś tępego.

A na jakiej podstawie stwierdzono, że wielkość mózgu czy ilość neuronów świadczy o inteligencji?

Wiemy przecież, że nie ma takiego prostego przełożenia. Dwóch ludzi o identycznej liczbie neuronów różnią się inteligencją w zależności od jakości połączeń.

Człowiek ma najwięcej neuronów jako dziecko, a później pozbywa się ich stopniowo przez całe życie, a przecież do pewnego momentu mądrzeje wraz z wiekiem. Poza tym niektóre grupy neuronów można wyłączyć po to by uzyskać lepszą inteligencję bądź kreatywność - pewien obszar płatu czołowego odpowiada za posługiwanie się wyuczonymi schematami, których wyłączenie może oznaczać większą inteligencję i podobnie jest z niektórymi obszarami emocjonalnymi, które działają hamująco na logiczne części mózgu.

Więcej neuronów i nawet połączeń między nimi może też oznaczać więcej błędów i gmatwanie prostych spraw. Np u schizofreników wg pewnego badania wykryto większą gęstość neuronów i większą liczbę połączeń bodajże w korze przedczołowej względem reszty populacji, co może oznaczać, że właśnie niektórych pacjentów mózg wprowadza w ten sposób w błędne, zagmatwane myślenie.

Poza tym ważne może być to jakie obszary mają więcej neuronów. Psy mogą mieć ich ogólnie więcej, a koty mogą mieć ich więcej w kluczowych miejscach dla inteligencji. Psy mają też często większe i bardziej umięśnione ciała od kotów, co pochłania też neurony, które obsługują ruch. Gdyby sama ilość neuronów miała znaczenie, mogłoby się okazać, że np słonie są inteligentniejsze od ludzi :)

Wypadałoby faktycznie zbadać inteligencję tych zwierząt, by stwierdzić na tej podstawie czy wielkość i ilość przekładają się też na jakość.