Racjonalista - Strona głównaDo treści


Fundusz Racjonalisty

Wesprzyj nas..
Zarejestrowaliśmy
145.551.401 wizyt
Ponad 1060 autorów napisało dla nas 7275 tekstów. Zajęłyby one 28687 stron A4

Wyszukaj na stronach:

Kryteria szczegółowe

Najnowsze strony..
Archiwum streszczeń..

 Korea Północna zaatakuje
w 2018 r.
w ciągu kilku lat
nie zaatakuje
  

Oddano 2820 głosów.
Chcesz wiedzieć więcej?
Zamów dobrą książkę.
Propozycje Racjonalisty:
Sklepik "Racjonalisty"

Złota myśl Racjonalisty:
"Pokarmem umysłu jest poznawanie. Żądza nie trwania czy przetrwania, jak mówisz, lecz pędu, postępu, odkrywania nowych prawd, wydobywanie ich z głębin ziemi, z tkanki roślin, z atomów i z bezmiarów gwiazd, z własnych myśli wreszcie. Poznawanie wszechświata, poznawanie siebie i poznawanie swojej roli we wszechświecie. Tu jest źródło wszelkiej wiedzy, tu kryje się motor nauki. I jakże możesz zmusić..
« Czytelnia i książki  
Lotnisko Myśli Niepokornej
Autor tekstu:

Istnieje wiele sposobów klasyfikacji książek:

  • według formatu,
  • według ciężaru,
  • według objętości,
  • według oprawy,
  • według atrakcyjności ilustracji,
  • według ceny (okazja, lokata kapitału albo bariera uniemożliwiająca zakupienie),
  • według poczytności (jedni o silnie rozwiniętym instynkcie stadnym czytają przede wszystkim bestsellery, drugich nęcą trudne do zdobycia druki najrzadsze)
  • według nakazów i zakazów (jedni czytają tylko lektury obowiązkowe, innych najbardziej interesują druki zakazane — prohibita)
  • według języka, w którym zostały napisane (dzieląc je na polskie i obce, a obce na oryginały i przekłady),
  • według nazwisk autorów,
  • według działów katalogu systematycznego,
  • i mnóstwo innych.

Zdarza się dzielenie książek na te, co potwierdzają nasze poglądy i te, co drażnią lub zaciekawiają swoją innością.

Można dzielić książki na łatwe i trudne, wesołe i smutne, pospolite i niezwykłe, płytkie i głębokie, zajmujące i nudne.

Wielcy myśliciele mieli przeważnie własne sposoby klasyfikowania książek.

GIORDANO BRUNO dzielił książki na te, które chcą ujarzmić umysł czytelnika, uśpić, podporządkować go sobie, zmusić do wierzenia w objawiane dogmaty, wpoić nienawiść do tych, którzy myślą inaczej i na te, które nas budzą, wyzwalają z przesądów, zachęcają do patrzenia na świat własnymi oczami i do myślenia własnym mózgiem.

Tym, którzy na czele cnót umieszczali POKORĘ WOLI i POKORĘ UMYSŁU, ślepe posłuszeństwo aparatowi państwowemu i kościelnemu, GIORDANO BRUNO przeciwstawił Myśl Niepokorną, która nie klęka przed żadnym autorytetem. I właśnie za to spalono go na stosie a wolnomyśliciele uznali go za personifikację Myśli Niepokornej.

Setna rocznica Pierwszego Zjazdu Wolnomyślicieli Polskich skłania do postawienia pytania: które książki polskich wolnomyślicieli z ostatnich stu lat posiadają w najwyższym stopniu tę cenioną przez Bruna moc budzenia umysłów z uśpienia, moc wyzwalania, moc pobudzania do samodzielnego lotu.

Z których książek możemy i powinniśmy zbudować sobie — w naszych księgozbiorach — Lotnisko Myśli Niepokornej?

Za chwilę przedstawię własną propozycję, ale przedtem kilka uwag dla uniknięcia nieporozumień. Podział książek na nowe i dawne, a tym bardziej na polskie i obce, nie ma istotnego znaczenia. Dobre, niepokorne książki pisano w różnych epokach i różnych krajach. Należy więc korzystać z wielu lotnisk.

Po drugie, różnimy się od siebie, każdy jest inny a ta nasza różnorodność jest wartością kulturalną, którą warto rozwijać i pogłębiać. Nikomu nie narzucam własnego zestawu lektury obowiązkowej. Do wskazanych przeze mnie pozycji warto zajrzeć, ale plan lektur należy budować sobie samodzielnie, w sposób dostosowany do własnych zainteresowań, upodobań i potrzeb.

Po trzecie, nie jest przypadkiem, że podane przeze mnie pozycje są trudne do zdobycia. Wprawdzie wolnomyślicieli nie pali się już na stosach, ale prace ich wydaje się rzadko i w małych nakładach, a wydane nie trafiają do księgarń, nie są promowane i reklamowane w mediach, a te, które trafiły do bibliotek są ukrywane, wycofywane i kierowane na przemiał.

Zaczynam wykaz od tych pozycji, które uważam za najcenniejsze:

Antoni Bolesław DOBROWOLSKI (1872-1954)

— Wykład inauguracyjny przy objęciu Katedry Pedagogiki na Wolnej Wszechnicy Polskiej (Rudolf Maria Holzapfel i podstawy naukowe wychowania uczuć), „Droga" 1927, nr 1-3, s. 22-39 i odbitka.

Kodeks moralności umysłowej, w: „Pisma pedagogiczne", t. 3, Warszawa 1964, s. 21-112

Nasz postulat oświatowy w świetle rodzącej się Nowej Religii, w: „Pisma pedagogiczne", t. 1, s.61-66.

Romuald MINKIEWICZ (1878-1944)

Dogmatyzm i autorytet w nauce i nauczaniu, Warszawa 1927

Władysław WITWICKI (1878-1948)

Co to jest etyka. Potrzeba etyki świeckiej. Stosunek etyki religijnej do świeckiej (1944) w: „Pogadanki obyczajowe", Warszawa 1957, s. 9-21

Tadeusz KOTARBIŃSKI (1886-1981)

O kulturze etycznej jako składniku kultury filozoficznej (w: Kultura filozoficzna, „Wiedza i Życie" 1935, nr 6), w: „Wybór pism", t. 2, s. 458-475.

Filozofia w szkole laickiej (1966), O szkole laickiej (1962), Racjonalizm prowadzi do jaskrawego konfliktu z religią (1973) , w: Myśli o ludziach i o ludzkich sprawach, Wrocław 1986, s. 70-75, 104-107, 150-151.

Teofil JAŚKIEWICZ (1883-1952)

Co wolna myśl „burzy" a co wzamian daje? Warszawa 1935

Tadeusz BOY-ŻELEŃSKI (1874-1941)

Nasi okupanci, Warszawa 1958

Wincenty RZYMOWSKI (1883-1950)

Myśl wolna wobec zadań kultury, „Myśl Niepodległa" 1907, nr 35

Władysław SPASOWSKI (1878-1941)

— [O szkodliwości nauczania religii w szkole], w: Wyzwolenie człowieka w świetle filozofii, socjologii pracy i wychowania ludzkości, Warszawa 1933, fragmenty w: Andrzej Nowicki: Wypisy z historii krytyki religii, Warszawa 1962, s.511-516

Jan HEMPEL (1877-1937)

Ewangelie (1923), Dziesięcioro przykazań (1924), nowe wyd. Warszawa 1956.


 Po przeczytaniu tego tekstu, czytelnicy często wybierają też:
Lovecraft czyli oceany nihilizmu
Opowieść o umieraniu

 Dodaj komentarz do strony..   Zobacz komentarze (1)..   


« Czytelnia i książki   (Publikacja: 18-11-2007 Ostatnia zmiana: 22-11-2007)

 Wyślij mailem..     
Wersja do druku    PDF    MS Word

Andrzej Rusław Nowicki
Ur. 1919. Filozof kultury, historyk filozofii i ateizmu, italianista, religioznawca, twórca ergantropijno-inkontrologicznego systemu „filozofii spotkań w rzeczach". Profesor emerytowany, związany dawniej z UW, UWr i UMCS. Współzałożyciel i prezes Stowarzyszenia Ateistów i Wolnomyślicieli oraz Polskiego Towarzystwa Religioznawczego. Założyciel i redaktor naczelny pisma "Euhemer". Następnie związany z wolnomularstwem (w latach 1997-2001 był Wielkim Mistrzem Wielkiego Wschodu Polski, obecnie Honorowy Wielki Mistrz). Jego prace obejmują ponad 1200 pozycji, w tym w języku polskim przeszło 1000, włoskim 142, reszta w 10 innych językach. Napisał ok. 50 książek. Specjalizacje: filozofia Bruna, Vaniniego i Trentowskiego; Witwicki oraz Łyszczyński. Zainteresowania: sny, Chiny, muzyka, portrety.
 Strona www autora

 Liczba tekstów na portalu: 52  Pokaż inne teksty autora
 Najnowszy tekst autora: W chiński akwen... Wolność w Hongloumeng
Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawa autorskie tego tekstu należą do autora i/lub serwisu Racjonalista.pl. Żadna część tego tekstu nie może być przedrukowywana, reprodukowana ani wykorzystywana w jakiejkolwiek formie, bez zgody właściciela praw autorskich. Wszelkie naruszenia praw autorskich podlegają sankcjom przewidzianym w kodeksie karnym i ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
str. 5623 
   Chcesz mieć więcej? Załóż konto czytelnika
[ Regulamin publikacji ] [ Bannery ] [ Mapa portalu ] [ Reklama ] [ Sklep ] [ Zarejestruj się ] [ Kontakt ]
Racjonalista © Copyright 2000-2018 (e-mail: redakcja | administrator)
Fundacja Wolnej Myśli, konto bankowe 101140 2017 0000 4002 1048 6365