Racjonalista - Strona głównaDo treści


Fundusz Racjonalisty

Wesprzyj nas..
Zarejestrowaliśmy
162.416.899 wizyt
Ponad 1064 autorów napisało dla nas 7324 tekstów. Zajęłyby one 28895 stron A4

Wyszukaj na stronach:

Kryteria szczegółowe

Najnowsze strony..
Archiwum streszczeń..

 Czy jesteś zadowolony/a z życia?
Tak
Nie
Nie wiem
  

Oddano 2546 głosów.
Chcesz wiedzieć więcej?
Zamów dobrą książkę.
Propozycje Racjonalisty:
Sklepik "Racjonalisty"

Złota myśl Racjonalisty:
"Istnienie staje się, nieporównywalnie bardziej interesujące, gdy poszerza się nasz horyzont doznań, uczuć i przemyśleń. I gdy praktycyzm życiowy nie ogranicza widzenia świata do perspektywy tego co własne, jednostkowe. Nie wstydźmy się marzeń. Ich najgłębszym sensem jest bowiem pobudzenie nas do działania. Człowiek czynu stara się kształtować swoje życie na miarę własnych tęsknot i pragnień skrystaliz..
« Czytelnia i książki  
Lotnisko Myśli Niepokornej
Autor tekstu:

Istnieje wiele sposobów klasyfikacji książek:

  • według formatu,
  • według ciężaru,
  • według objętości,
  • według oprawy,
  • według atrakcyjności ilustracji,
  • według ceny (okazja, lokata kapitału albo bariera uniemożliwiająca zakupienie),
  • według poczytności (jedni o silnie rozwiniętym instynkcie stadnym czytają przede wszystkim bestsellery, drugich nęcą trudne do zdobycia druki najrzadsze)
  • według nakazów i zakazów (jedni czytają tylko lektury obowiązkowe, innych najbardziej interesują druki zakazane — prohibita)
  • według języka, w którym zostały napisane (dzieląc je na polskie i obce, a obce na oryginały i przekłady),
  • według nazwisk autorów,
  • według działów katalogu systematycznego,
  • i mnóstwo innych.

Zdarza się dzielenie książek na te, co potwierdzają nasze poglądy i te, co drażnią lub zaciekawiają swoją innością.

Można dzielić książki na łatwe i trudne, wesołe i smutne, pospolite i niezwykłe, płytkie i głębokie, zajmujące i nudne.

Wielcy myśliciele mieli przeważnie własne sposoby klasyfikowania książek.

GIORDANO BRUNO dzielił książki na te, które chcą ujarzmić umysł czytelnika, uśpić, podporządkować go sobie, zmusić do wierzenia w objawiane dogmaty, wpoić nienawiść do tych, którzy myślą inaczej i na te, które nas budzą, wyzwalają z przesądów, zachęcają do patrzenia na świat własnymi oczami i do myślenia własnym mózgiem.

Tym, którzy na czele cnót umieszczali POKORĘ WOLI i POKORĘ UMYSŁU, ślepe posłuszeństwo aparatowi państwowemu i kościelnemu, GIORDANO BRUNO przeciwstawił Myśl Niepokorną, która nie klęka przed żadnym autorytetem. I właśnie za to spalono go na stosie a wolnomyśliciele uznali go za personifikację Myśli Niepokornej.

Setna rocznica Pierwszego Zjazdu Wolnomyślicieli Polskich skłania do postawienia pytania: które książki polskich wolnomyślicieli z ostatnich stu lat posiadają w najwyższym stopniu tę cenioną przez Bruna moc budzenia umysłów z uśpienia, moc wyzwalania, moc pobudzania do samodzielnego lotu.

Z których książek możemy i powinniśmy zbudować sobie — w naszych księgozbiorach — Lotnisko Myśli Niepokornej?

Za chwilę przedstawię własną propozycję, ale przedtem kilka uwag dla uniknięcia nieporozumień. Podział książek na nowe i dawne, a tym bardziej na polskie i obce, nie ma istotnego znaczenia. Dobre, niepokorne książki pisano w różnych epokach i różnych krajach. Należy więc korzystać z wielu lotnisk.

Po drugie, różnimy się od siebie, każdy jest inny a ta nasza różnorodność jest wartością kulturalną, którą warto rozwijać i pogłębiać. Nikomu nie narzucam własnego zestawu lektury obowiązkowej. Do wskazanych przeze mnie pozycji warto zajrzeć, ale plan lektur należy budować sobie samodzielnie, w sposób dostosowany do własnych zainteresowań, upodobań i potrzeb.

Po trzecie, nie jest przypadkiem, że podane przeze mnie pozycje są trudne do zdobycia. Wprawdzie wolnomyślicieli nie pali się już na stosach, ale prace ich wydaje się rzadko i w małych nakładach, a wydane nie trafiają do księgarń, nie są promowane i reklamowane w mediach, a te, które trafiły do bibliotek są ukrywane, wycofywane i kierowane na przemiał.

Zaczynam wykaz od tych pozycji, które uważam za najcenniejsze:

Antoni Bolesław DOBROWOLSKI (1872-1954)

— Wykład inauguracyjny przy objęciu Katedry Pedagogiki na Wolnej Wszechnicy Polskiej (Rudolf Maria Holzapfel i podstawy naukowe wychowania uczuć), „Droga" 1927, nr 1-3, s. 22-39 i odbitka.

Kodeks moralności umysłowej, w: „Pisma pedagogiczne", t. 3, Warszawa 1964, s. 21-112

Nasz postulat oświatowy w świetle rodzącej się Nowej Religii, w: „Pisma pedagogiczne", t. 1, s.61-66.

Romuald MINKIEWICZ (1878-1944)

Dogmatyzm i autorytet w nauce i nauczaniu, Warszawa 1927

Władysław WITWICKI (1878-1948)

Co to jest etyka. Potrzeba etyki świeckiej. Stosunek etyki religijnej do świeckiej (1944) w: „Pogadanki obyczajowe", Warszawa 1957, s. 9-21

Tadeusz KOTARBIŃSKI (1886-1981)

O kulturze etycznej jako składniku kultury filozoficznej (w: Kultura filozoficzna, „Wiedza i Życie" 1935, nr 6), w: „Wybór pism", t. 2, s. 458-475.

Filozofia w szkole laickiej (1966), O szkole laickiej (1962), Racjonalizm prowadzi do jaskrawego konfliktu z religią (1973) , w: Myśli o ludziach i o ludzkich sprawach, Wrocław 1986, s. 70-75, 104-107, 150-151.

Teofil JAŚKIEWICZ (1883-1952)

Co wolna myśl „burzy" a co wzamian daje? Warszawa 1935

Tadeusz BOY-ŻELEŃSKI (1874-1941)

Nasi okupanci, Warszawa 1958

Wincenty RZYMOWSKI (1883-1950)

Myśl wolna wobec zadań kultury, „Myśl Niepodległa" 1907, nr 35

Władysław SPASOWSKI (1878-1941)

— [O szkodliwości nauczania religii w szkole], w: Wyzwolenie człowieka w świetle filozofii, socjologii pracy i wychowania ludzkości, Warszawa 1933, fragmenty w: Andrzej Nowicki: Wypisy z historii krytyki religii, Warszawa 1962, s.511-516

Jan HEMPEL (1877-1937)

Ewangelie (1923), Dziesięcioro przykazań (1924), nowe wyd. Warszawa 1956.


 Po przeczytaniu tego tekstu, czytelnicy często wybierają też:
Lovecraft czyli oceany nihilizmu
Opowieść o umieraniu

 Dodaj komentarz do strony..   Zobacz komentarze (1)..   


« Czytelnia i książki   (Publikacja: 18-11-2007 Ostatnia zmiana: 22-11-2007)

 Wyślij mailem..     
Wersja do druku    PDF    MS Word

Andrzej Rusław Nowicki
Ur. 1919. Filozof kultury, historyk filozofii i ateizmu, italianista, religioznawca, twórca ergantropijno-inkontrologicznego systemu „filozofii spotkań w rzeczach". Profesor emerytowany, związany dawniej z UW, UWr i UMCS. Współzałożyciel i prezes Stowarzyszenia Ateistów i Wolnomyślicieli oraz Polskiego Towarzystwa Religioznawczego. Założyciel i redaktor naczelny pisma "Euhemer". Następnie związany z wolnomularstwem (w latach 1997-2001 był Wielkim Mistrzem Wielkiego Wschodu Polski, obecnie Honorowy Wielki Mistrz). Jego prace obejmują ponad 1200 pozycji, w tym w języku polskim przeszło 1000, włoskim 142, reszta w 10 innych językach. Napisał ok. 50 książek. Specjalizacje: filozofia Bruna, Vaniniego i Trentowskiego; Witwicki oraz Łyszczyński. Zainteresowania: sny, Chiny, muzyka, portrety.
 Strona www autora

 Liczba tekstów na portalu: 52  Pokaż inne teksty autora
 Najnowszy tekst autora: W chiński akwen... Wolność w Hongloumeng
Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawa autorskie tego tekstu należą do autora i/lub serwisu Racjonalista.pl. Żadna część tego tekstu nie może być przedrukowywana, reprodukowana ani wykorzystywana w jakiejkolwiek formie, bez zgody właściciela praw autorskich. Wszelkie naruszenia praw autorskich podlegają sankcjom przewidzianym w kodeksie karnym i ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
str. 5623 
   Chcesz mieć więcej? Załóż konto czytelnika
[ Regulamin publikacji ] [ Bannery ] [ Mapa portalu ] [ Reklama ] [ Sklep ] [ Zarejestruj się ] [ Kontakt ]
Racjonalista © Copyright 2000-2018 (e-mail: redakcja | administrator)
Fundacja Wolnej Myśli, konto bankowe 101140 2017 0000 4002 1048 6365