Racjonalista - Strona głównaDo treści


Fundusz Racjonalisty

Wesprzyj nas..
Zarejestrowaliśmy
160.243.769 wizyt
Ponad 1064 autorów napisało dla nas 7320 tekstów. Zajęłyby one 28875 stron A4

Wyszukaj na stronach:

Kryteria szczegółowe

Najnowsze strony..
Archiwum streszczeń..

 Czy jesteś zadowolony/a z życia?
Tak
Nie
Nie wiem
  

Oddano 1597 głosów.
Chcesz wiedzieć więcej?
Zamów dobrą książkę.
Propozycje Racjonalisty:
Sklepik "Racjonalisty"

Złota myśl Racjonalisty:
"Wolnej myśli nie da się wsadzić w kamasze".
 Państwo i polityka » Ekonomia, gospodarka, biznes

Prywatyzacja PKO BP. Nic szczególnego!
Autor tekstu:

Kiedy dwa lata temu żegnałem się ze Stanami Zjednoczonymi, przyrzekłem sobie, że zrywam z zawodem doradcy inwestycyjnego. Nie długo wytrzymałem. Rozpaliła mnie prywatyzacja banku PKO BP i próby wprowadzenia rynku w błąd.

W normalnych warunkach takich prywatyzacji nie ma. Nie zdarza się bowiem, by tak duże banki, były tak długo w rękach państwa. Zdarza się jednak, że duże banki prywatne wchodzą na giełdę, i sprzedając swoje akcje, stają się własnością publiczną. Odbywa się to jawnie, na zasadzie licytacji: kto da więcej. Jakakolwiek próba interwencji kończy się kryminałem. Wystarczyły nie do końca udokumentowane podejrzenia, by Michael Milken, Ivan Boesky czy nasza rodaczka, Martha Stewart wylądowali w więzieniu, płacąc ponadto setki milionów dolarów kary.

Co prawda, proces upublicznienia spółki (znany w języku fachowym jako "IPO") prowadzony jest przez prywatne firmy maklerskie, czuwa nad nim wielki brat z państwowych Komisji Papierów Wartościowych. Nie znam nikogo, kto by zaryzykował z nimi konflikt. Dlatego takie transakcje odbywają się w świecie w sposób normalny: rynek licytuje, ile spółka jest warta i tyle za nią płaci. Wyjątek stanowią tutaj: Birma, Białoruś, Mongolia i Polska.

Na tych rynkach prywatyzację prowadzi grupa trzymająca władzę: chciwa, arogancka i niedokształcona. Wiedząc, że w warunkach wolnej konkurencji szans nie ma, stara się prywatyzację ustawić, czyli upaństwowić. Najpierw poprzez zakaz sprzedaży akcji dla inwestorów zagranicznych, potem np. przez przymus zakupu ich poprzez specjalne konta osobiste, żeby „biedni, chorzy i brzydcy też mogli mieć swoje papiery wartościowe". Dyskryminacja inwestorów cudzoziemskich groziła reprymendą z Brukseli, więc się wycofali, ale troska o ubogich jest mile widziana.

Już raz coś takiego się udało — przy okazji prywatyzacji (czyli nacjonalizacji przez Francję) TP S.A., gdy w imię polskości zaniżono cenę akcji, aby inwestorzy narodowi mogli je kupić taniej i potem, jak już naród zapomni, odsprzedać je inwestorom zagranicznym z zyskiem wypracowanym przez ten patriotyzm. Tym razem trick ten nie udał się.

Czy warto w PKO BP inwestować? Jako wieloletni (od 1964 roku) klient tego banku twierdzę, że raczej nie warto. Wprawdzie 18 proc. udziału w rynku (przy aktywach w wysokości 87 mld zł.) to ogromny potencjał, ale pamiętajmy że bank ten jeszcze niedawno miał 99 proc. udziałów. Prywatyzacja wpływa zwykle na poprawę systemu zarządzania, ale zaległości i złe nawyki są w tym banku tak utrwalone, że pozbycie się ich musi potrwać 10-12 lat. Stąd oczekiwanie zysków spekulacyjnych na akcjach PKO BP jest raczej jałowe. Na dłuższą metę (10-15 lat) jeśli bank ten wyląduje w rękach jakiegoś giganta amerykańskiego, może przynieść 10-12 proc. rocznie (przed inflacją, i przed podatkami), ale spekulanci takiej cierpliwości nie mają.

Na korzyść notowań akcji PKO BP działa ogólny trend polskiego rynku, który chociażby dlatego, że staliśmy się częścią Unii dobrze rokuje. Jeśli jednak ktoś lubi banki, to w ofercie publicznej jest kilka lepszych niż PKO BP, który jest całkiem średnią okazją dla inwestorów, a spekulantom zysku nie przyniesie. I bardzo dobrze!


 Po przeczytaniu tego tekstu, czytelnicy często wybierają też:
Prywatyzacja PZU: Skok na kasę
Przepaść lizbońska

 Dodaj komentarz do strony..   Zobacz komentarze (1)..   


« Ekonomia, gospodarka, biznes   (Publikacja: 30-09-2004 )

 Wyślij mailem..     
Wersja do druku    PDF    MS Word

Jan M. Fijor
Ekonomista; publicysta "Wprost", "Najwyższego Czasu", "Życia Warszawy", "Finansisty" i prasy polonijnej; wydawca (Fijorr Publishing). Były doradca finansowy Metropolitan Life Insurance Co. Ekspert w dziedzinie amerykańskich stosunków społeczno-politycznych. Autor dwóch książek: "Imperium absurdu" i "Metody zdobywania klienta, czyli jak osiągnąć sukces w sprzedaży".

 Liczba tekstów na portalu: 36  Pokaż inne teksty autora
 Najnowszy tekst autora: Keynes i jego ludzie
Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawa autorskie tego tekstu należą do autora i/lub serwisu Racjonalista.pl. Żadna część tego tekstu nie może być przedrukowywana, reprodukowana ani wykorzystywana w jakiejkolwiek formie, bez zgody właściciela praw autorskich. Wszelkie naruszenia praw autorskich podlegają sankcjom przewidzianym w kodeksie karnym i ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
str. 3651 
   Chcesz mieć więcej? Załóż konto czytelnika
[ Regulamin publikacji ] [ Bannery ] [ Mapa portalu ] [ Reklama ] [ Sklep ] [ Zarejestruj się ] [ Kontakt ]
Racjonalista © Copyright 2000-2018 (e-mail: redakcja | administrator)
Fundacja Wolnej Myśli, konto bankowe 101140 2017 0000 4002 1048 6365