.
Prof. Grabowska zepsuła mi wątek o teologii swoimi obsesjami o aborcji. Postanowiłem jej dać satysfakcję i założyć wątek, w którym będzie mogła się swoją wiedzą wykazać.

Wielce Szanowni Państwo, co czyni nas człowiekiem i od kiedy nim się stajemy? Kształty, ciało, czy mózg pracujący?
Osobno jajo i plemnik jeszcze człowiekiem nie jest. Czy wystarczy ich spotkanie - zapłodnienie. Po 30 godzinach zygota dzieli się na dwie komórki. Szóstego dnia już jako kilkaset komórek nazywanych blastocystą dociera do macicy, aby po około dwu tygodniach zagnieździć się w jej ścianie. Od tego momentu nazywana zarodkiem rozwija się dalej, tak by po dwu miesiącach osiągnąć punkt, od którego zaczyna nazywać się płodem. Rozwijać się będzie pod tą nazwą jeszcze przez ponad 200 dni - do chwili, kiedy przyjdzie na świat dziecko.

"Dla chrześcijaństwa człowiek jest bytem. Bytem przejętym, w odróżnieniu od Boga, który jest bytem absolutnym. Został stworzony z natury, zdolny jest dzięki łasce poznać i umiłować Boga. Jest bytem jednostkowym (substantia), w którym można wyróżnić "istotę" (essentia) i "istnienie" (existentia). Ale choć jest bytem złożonym, to żywe ciało człowieka wraz z duszą stanowi psychofizyczną jedność. Nieśmiertelna dusza stwarzana dla każdego ludzkiego bytu w chwili poczęcia stanowi za życia samą istotę ciała. Jest jego przyczyną i organizacją, a więc to dusza stanowi o mózgu, a nie mózg o duszy. Po śmierci oddziela się od materii przechodząc w istnienie wieczne. (...)
Magisterium Kościoła katolickiego mówi, że każdą poszczególną duszę Bóg stwarza z niczego, jednocząc ją z komórkami rodzicielskimi łączącymi się w akcie prokreacji. Chrystianizm zapłodnione jajo utożsamia z człowiekiem. W całym życiu doczesnym dusza wraz z ciałem stanowi jedność stanowiąc wyraz duchowej osobowości człowieka. Prowadząc go do wypełnienia losu życia w drodze do zmartwychwstania. Duszy nie można wyprowadzać z materii, gdyż jest ona substancją - tzn. bytem który "opiera się na samym sobie" - materię organizującym. Bóg jest substancją w stopniu najwyższym, substancja duszy ludzkiej jest zależna od Boga. Dusza raz stworzona uzyskuje nieśmiertelność.
Dla nauki trudne jest wyznaczenie momentu, gdy stajemy się istotą ludzką. Nie jest nią jajo i nie jest plemnik. Czy wystarczy ich spotkanie - zapłodnienie. Jedna komórka o średnicy jednej setnej milimetra zawierająca chromosomy ojca i matki. 46 chromosomów stanowiących 23 pary z zawartym w nich szyfrem, według którego, kroczek po kroczku, zostaniemy zbudowani. Dopiero po 30 godzinach zygota dzieli się na dwie komórki. Szóstego dnia już jako kilkaset komórek nazywanych blastocystą dociera do macicy, aby po około dwu tygodniach zagnieździć się w jej ścianie. Od tego momentu nazywana zarodkiem rozwija się dalej, tak by po dwu miesiącach osiągnąć punkt, od którego zaczyna nazywać się płodem. Rozwijać się będzie pod tą nazwą jeszcze przez ponad 200 dni - do chwili, kiedy przyjdzie na świat dziecko. To cudowne zdarzenie jest procesem. Permanentnym stawaniem się, w którym tylko dla lepszego zrozumienia zachodzących zmian określamy i nazywamy dostrzegalne dla nas etapy. Tak samo jak w ewolucyjnym rozwoju najważniejszym kryterium tego, że jesteśmy ludźmi, są nie nasze kształty, a zbudowany z komórek mózg. Komórki będące w przyszłości mózgiem zaczynają się tworzyć po siedmiu tygodniach i przesuwają na właściwe im miejsce. W toku umiejscowienia następuje ich specjalizacja. Ale choć struktura charakterystyczna dla człowieka, jaką jest kora mózgowa, od początku zostaje utworzona z sześciu warstw komórek nerwowych, to początkowo neurony nie są wyposażone w aksony i dendryty z synapsami, czyli brakuje między nimi połączeń. Proces tworzenia komunikacyjnej sieci rozpoczyna się około 24 tygodnia od poczęcia i trwa jeszcze długo po urodzeniu. Tak jak zbiór mikrochipów bez połączeń nigdy nie będzie komputerem, tak do czasu rozwinięcia dostatecznej ilości synaptycznych połączeń między neuronami (co następuje około siódmego miesiąca ciąży) nie możemy z punktu nauk biologicznych mówić o ludzkim dziecku. Wiele przyczyn może spowodować, że prenatalny proces może zostać w sposób naturalny przerwany. Wiele też przyczyn może ten przebieg zakłócić. Biologiczny rozwój od pojedynczej komórki do dojrzałego osobnika jest jednym z cudownych procesów jakie permanentnie przebiegają w naturze, ale rozwój mózgu doprowadził nas do granicy, za którą sama biologia nie jest w stanie wyjaśnić w pełni złożonej ludzkiej natury. Nasze instynkty, a nawet wygląd jest pewną genetyczną predyspozycją, na którą wpływają warunki środowiskowe, ingerując w ludzki los już we wczesnych etapach życia płodowego.
Po urodzeniu następuje wieloletni proces socjalizacji, w którym środowisko wyzwala inklinowane genetycznie osobnicze cechy psychosomatyczne. Obserwując rozwój dziecka można najłatwiej prześledzić ewolucję procesów umysłowych."
Ciąg dalszy niżej.

>Bardzo ciekawa byłaby sytuacja gdyby gdzieś przetrwali neandertalczycy, [...].

   A nie przetrwali? Czytając Twoje teksty jestem pewien, że przynajmniej jeden przetrwał.

---

Prawdziwa młodość - to przymiot, który zdobywa się z wiekiem.

> jestem pewien, że przynajmniej jeden przetrwał.
Uha ha ha! Bardzo zabawne. Ale neandertalczycy też byli ludźmi i wcale bym się nie wstydziła będąc neandertalką.

---

Ene due rike fake torba borba kosme smake

Wtedy żyłyby razem na ziemi , powiedzmy, trzy gatunki człowieka i trzeba by było mierzyć ile jest człowieka w człowieku.

Człowiek, to człowiek, Grabowska.
Nam, współczesnym, człowiek jawi się jako ktoś, kto potrafi się swobodnie poruszać w istniejącej rzeczywistości. Współczesności. Czy "neandertylczykiem" nazwiesz kogoś po wylewie, rozległym udarze bądź po uszkodzeniu centralnego układu?

\Jeśli zdroworozsądkowo nie umie się kojarzyć podstawowych wartości, tudzież sytuacji, to nie trzeba być neandertalczykiem, bo ten potrafił kojarzyć.... Inaczej nie byłoby tu ani mnie, ani ciebie....

>Ale neandertalczycy też byli ludźmi i wcale bym się nie wstydziła będąc neandertalką.

   No widzisz, Grabowska? Ja wiem, że bardzo byś chciał być człowiekiem, ale... Człowiek, to człowiek a neandertalczyk, to neandertalczyk. Może i bardzo bliski krewny, ale jednak neandertalczyk. Jednak wstydzić się nie musisz - całkiem fajny z Ciebie neandertalczyk; jako człowieka nie mógłbym Cię tak chwalić.

---

Prawdziwa młodość - to przymiot, który zdobywa się z wiekiem.

>Człowiek, to człowiek a neandertalczyk, to neandertalczyk.
A jednak neandertalczyk też człowiek
pl.wikipedia.org/wiki/Człowiek
A Grabowska zdecydowanie nie neandertalczyk

>Człowiek, to człowiek, Grabowska.
No tak, ale neandertalczyk też był człowiekiem ( Homo neanderthalensis). Jednym z gatunków. Tak jak mamy dzisiaj wiele gatunków małp, tak kiedyś żyło sporo gatunków ludzi. Jak chociażby nowo odkryty człowiek z jaskini Denisowa.

> Czy "neandertalczykiem" nazwiesz kogoś po wylewie
A co ma wylew z neandertalczykiem wspólnego? Czasami o kimś nieokrzesanym lub brutalnym mówimy "neandertalczyk", ale to tak obrazowo.
Podobno okazało się też, że neandertalczyk krzyżował się płciowo z homo sapiens
więc mamy coś w sobie z neandertalczyka.

---

Ene due rike fake torba borba kosme smake

>A jednak neandertalczyk też człowiek
>pl.wikipedia.org/wiki/Człowiek

Cytat:

    "JEŚLI", droga Meretseger - tryb warunkowy!!!

---

Prawdziwa młodość - to przymiot, który zdobywa się z wiekiem.

Tak czy inaczej Homo

Okres "neandentalski" mamy wpisany w historię rozwoju, więc nic to zdrożnego. Bywa się dzieckiem, jak było się neandertalczykiem. To tylko kwestia rozumienia jednostek czasu.
Nazywanie "nieokrzesańca" neandertalczykiem jest obrazą dla tego drugiego. Nieokrzesaniec wyrasta w określonej kulturze i warunkach psychospołecznych ... - i najczęściej to jego "zasługa", że nie stosuje się do przyjętych wymogów i kanonów kultury. Neandertalczyk był "sobą" w swoich czasach....
Czyż nie?

> Człowiek, to człowiek a neandertalczyk, to neandertalczyk. Może i bardzo bliski krewny, ale jednak neandertalczyk.
Neandertalczyk też nosi dumne miano HOMO ( Homo neanderthalensis).
A także, wbrew uprzednim poglądom, kopulował z Homo sapiensem więc każdy z nas nosi w sobie cząstkę neandertalczyka.

---

Ene due rike fake torba borba kosme smake

>Tak czy inaczej Homo

   Niech Ci będzie, ale PODGATUNEK!

---

Prawdziwa młodość - to przymiot, który zdobywa się z wiekiem.

>
>A także, wbrew uprzednim poglądom, kopulował z Homo sapiensem
W filmie "Walka o ogień" z 1981 roku. Bo poza tym to nikt tego nie widział
A poważnie mówiąc, nie ma na to jednoznacznego dowodu. Mogło tak być, ale nie musiało. Zaludnienie było w tamtych czasach naprawdę rzadkie.

>>Tak czy inaczej Homo
>    Niech Ci będzie, ale PODGATUNEK!
Dobrze, podgatunek. Tylko pamiętaj, że "podgatunek" to nie to samo, co "podczłowiek"

>Neandertalczyk też nosi dumne miano HOMO [...]. A także, [...] kopulował z Homo sapiensem [...].

   A każdy żołnierz nosi w plecaku marszałkowską buławę (i drugie serce - podobno) i kopuluje z armią (może dokładniej: ma seksualny stosunek do armii) - a marszałków jakoś nie mamy.

---

Prawdziwa młodość - to przymiot, który zdobywa się z wiekiem.

Dzisiaj już nie trzeba zobaczyć, aby uwierzyć. Genetycy odkryli w nas jakieś geny neandertalczyka, słyszałam jak się w radiu TOK FM wypowiadały jakieś profesory , w audycji "wieczór z nauką" czy cós podobne.

---

Человек - это звучит гордо.