„...prześladowanie wierzących jawi się we współczesnym świecie także przez działania zmierzające do usuwania krzyży z miejsc publicznych.” –ks. profesor Jan Dyduch.
Od czasów rzymskich prześladowania chrześcijan nigdy nie były w Polsce tak okrutne. Kapłanów wygnano z kościołów, zabroniono im wygaszania kazań, każdego dnia dziesiątki chrześcijan rzuca się lwom na pożarcie. Zostali wypchnięci do katakumb, gdzie każdego dnia muszą słuchać w radio i w telewizji sączącej się od rana do nocy ateistycznej propagandy. Głodne lwy biegają od sanktuarium do sanktuarium wyłapując wystraszonych chrześcijan przemykających pod ścianami, żeby zanieść błagania do Maryi. Sterroryzowani chrześcijanie nigdzie nie znajdują spokoju. Leżą krzyżem w piwnicach i nie odważają sie wyjść na ulice, gdzie czyhają na nich watahy strasznych ateistów. Trybunały odmawiają im prawa do oddychania. Biedni chrześcijanie, ateiści rozbestwili się tak bardzo, że odważają się zadawać pytania, kwestionować biskupia moralność, krytykować, a nawet mówią, że państwo nie musi być własnością Kościoła. Czy nie powinniśmy ograniczyć troszkę prześladowania chrześcijan?

   Może warto by było ogłosić dzień 25 października dniem Miłości Do Katolików? Potrzeba takiego dnia staje się ostatnimi czasy wprost paląca.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Chrzescijanie sami na wzajem się gryzą i przesladują.
Pokażcie mi prawosławnego, który będzie w samych superlatywach wypowiadać się o kk.
lokis1271.wrzuta.pl/film/gI47hJA1Cx/akcja_burzenia_cerkwi_1938

Czytam właśnie książkę "Kosciół a Faszyzm" i szlag mnie trafia jak słyszę te wypowiedzi na temat pokoju, krzyża, wolności. Brak słów!

Ateiści obrażają KK samym faktem istnienia. Zwykły, rzeczowy argument ateisty - to od razu "język nienawiści". I taki z nimi dialog. Po przeczytaniu tego, co Pan napisał mam ochotę przyłączyć się do antyklerykałów, chodzić na manify i palić gumy w proteście. Ale może się opanuję

---

Wymyśliliśmy słowo "chaos" na oznaczenie porządku, którego nie rozumiemy.

Za słowami księdza profesora kryje się jeno żal za utraconym przez kościół katolicki w "Polszcze" "rządem dusz". Żal za czasami w których Polak faktycznie równało się katolik, żal za czasami w których kościół mógł realnie wpływać na życie polityczne (dwudziestolecie międzywojenne)
Obecnie oczywiście wpływy kościoła są niemałe, ale jak widać żal i tak się pojawia.

Jest w tym głęboko ukryty racjonalizm. Teraz wystarczy tylko poluzować wymóg, by męczeństwo kończyło się śmiercią na rzecz np. uczenia religii w szkole bezkrzyżowej - i już można księdza z XIV LO beatyfikować jako męczennika za wiarę. Koncept przedni, bo obywa się bez cudu bez zmieniania zasady, że cudu trzeba aby kogoś beatyfikować chyba, że jest męczennikiem za wiarę. Andrzeju wznieśmy nalewkę wiśniową za geniusz teologów.

Doceniam poczucie humoru, ale czy to czasem nie są jednak podwójne standardy:
- z jednej strony obecność krzyża w miejscu publicznym to "dotkliwe naruszenie zasady wolności sumienia i wyznania", "wywieranie niedozwolonej presji na osoby niewierzące", "indoktrynacja" itp.; już sama obecność krzyża obezwładnia konstytucyjne prawo niewierzących rodziców do wychowania swoich dzieci w zgodzie z własnymi wartościami itp. itp. itp. - fala histerii, która jako żywo racjonaliście nie przystoi ...
- a z drugiej strony jak osoba wierząca interpretuje działania zmierzające do usuwania krzyży z miejsc publicznych, widząc w tym przejaw prześladowania, czytaj formę ataku, presji, czy dyskryminacji to już trzeba to wyśmiać na wszystkie sposoby; przecież wolność wyznania to także prawo do publicznego kultu - a co za tym idzie także eksponowania symboli z kultem związanych; żądanie usunięcia krzyża jest działaniem, które chrześcijanie mogą odbierać negatywnie, jako coś co jest w nich właśnie wymierzone; to nie jest takie absurdalne zwłaszcza jeśli uwzględnimy polski kontekst kulturowy i historyczny (a dyskusja abstrahująca od realiów chyba nie jest szczególnie merytoryczna)... tutaj pusta ściana po krzyżu to też symbol - i to na pewno nie neutralności, to wyraźna światopoglądowa deklaracja
Innymi słowy jak Państwo wiesza krzyże to jest opresyjne, a jak zdejmuje to jest dobre i mądre - a jeśli ktoś tego nie rozumie to na pewno jest klerykałem, dzieckiem "ciemnogrodu" itp.
Może i wypowiedź ks. profesora Jana Dyducha jest dyskusyjna - choć wg mnie nie jest ani absurdalna, ani szczególnie kontrowersyjna - to jednak wypada nam tu prowadzić nad nią dyskusję racjonalną...

>Może i wypowiedź ks. profesora Jana Dyducha jest dyskusyjna - choć wg mnie nie jest ani absurdalna, ani szczególnie kontrowersyjna - to jednak wypada nam tu prowadzić nad nią dyskusję racjonalną...

   Wielka szkoda, że nikomu z wieszaczy krzyży nie przyszedł do głowy pomysł z prowadzeniem racjonalnej dyskusji przed tym zanim krzyże zawiesili. Wtedy mogła to być dyskusja o dopuszczalności wieszania, a nie o usuwaniu. Stało się inaczej i teraz po wstawieniu nogi w półotwarte drzwi proponuje nam się racjonalną dyskusję nad zasadnością ich zamykania.

   A wieje przez nie jak diabli.

   Pozdrawiam

---

Niech strój słów podkreśla urodę myśli

Po pierwsze, to mam nadzieję, że w ramach znajomości humoru i docenienia, autor tej humoreski otrzymał od Ciebie również plusa.
Po drugie, to gdzie tu jest histeria? - rozumiem, że na mój widok, to może być, ale z powodu krzyży?
Po trzecie, to jak nazwać: chęć wieszania wszędzie krzyży, negatywne ocenianie tych, którzy mają inny światopogląd, czy narzucanie przez KK swoich zasad lub wiedzy, jako jedynej poprawnej prawdy? - czy obok krzyży, mogą wisieć w miejscach publicznych też inne symbole? (to tak w ramach wzajemnego zrozumienia i tolerancji )
Po czwarte, jeżeli ma być dyskusja racjonalna, to proszę o inną wersję tekstu.
Po piąte, to proponuję poznać historię katolicyzmu, jest ciekawa i nie wszystkim katolikom może się spodobać, ale z pewnością może pomóc w zrozumieniu wielu rzeczy.
( ciekawe, że nie było takiej wyrozumiałości, kiedy twierdzono, że ziemia jest okrągła, wyprawy krzyżowe, o czasach późniejszych i obecnych, nie będę się rozpisywał - ale rozumiem, to było naruszenie wolności wyznania i tego kto ma jedyną wyłączność na prawdę ).
Po szóste, to przytoczę jeden mały fragment Twojego tekstu:
"...Może i wypowiedź ks. profesora Jana Dyducha jest dyskusyjna - choć wg mnie nie jest ani absurdalna, ani szczególnie kontrowersyjna..."
- rozumiem, że w związku z tym, jeżeli powiem: że wieszanie wszędzie krzyży, narzucanie wiary, zasad i wiedzy katolickiej, czy też wytykanie innych osób o odmiennym światopoglądzie - jest prześladowaniem osób, które nie są katolikami, to również nie będzie absurdalne i kontrowersyjne, ale będzie to prawdziwe.
Po siódme, to może połowę z tego zasłaniania się krzyżem, wiarą, religią, Bogiem itd., to zamienić na czyny, będzie wtedy więcej normalności i człowieczeństwa, zamiast frazesów, absurdów, zakłamania itd.

Zgadzam się z Tobą.

Choć oczywiście istnieje, zapewne wynikająca ze statystyki, dysproporcja która tak niepomiernie irytuje nas, ateistów.

Masz zdecydowanie rację: jeśli chcemy prawa do negowania obecności symboliki chrześcijańskiej musimy (zakładam, że chcąc być uczciwymi) godzić się na prawo negowania naszych żądań i oprotestowywania sukcesów.

Masz też rację, że ściana bez krzyża jest deklaracją światopoglądu. W tym wypadku - idei państwa bezreligijnego, państwa bez boga w swej ideologicznej istocie.

I niewątpliwie jest to walka ideologiczna.

Pytanie pozostaje jedno: czy walka ideologiczna ma przysłonić ideę państwa dla wszystkich, ideę wolności, równości i demokracji, czy też nie?

Ja jestem zdania, że wolność i równość stoi ponad ideologią ze strefy przygranicznej do religii.

Pozdrawiam,

---

Tomasz Sztejka

>"...prześladowanie wierzących jawi się we współczesnym świecie także przez działania zmierzające do usuwania krzyży z miejsc publicznych.-ks. profesor Jan Dyduch.
>...
>Czy nie powinniśmy ograniczyć troszkę prześladowania
>chrześcijan?

No właśnie! Kiedy wreszcie społeczeństwo posadzi katolików na właściwym miejscu?
Katolicy mają poczucie wyższości nad resztą społeczeństwa. Zawiesili krzyże jakby instytucje państwowe były ich własnością, a próby przywrócenia stanu normalności interpretują jako prześladowania. Niedawno rozmawiałem z katolickim nauczycielem, który napastliwie utrzymywał, że przed rozpoczęciem lekcji ma prawo wieszania krzyża jako symbolu swojej wiary. Zastanawiałem się nad dalekosiężnością demoralizacji wiernych przez Kościół Rzymskokatolicki. Ile jeszcze zła musi wyrządzić ludzkości Watykan, żeby ludzie wreszcie wyznaczyli katolikom należne im miejsce w społeczeństwie. Toleruję ich przekonania, ale zdecydowanie nie akceptuję jakiejkolwiek formy narzucania przez nich swojej dominacji całemu społeczeństwu.

Stiller

>Masz też rację, że ściana bez krzyża jest deklaracją światopoglądu. W tym wypadku - idei państwa bezreligijnego, państwa bez boga w swej ideologicznej istocie
Mam pytanie, to czy brak krzyża w sklepie, teatrze, na każdej ulicy, na każdym budynku, na samochodzie, to również jest deklaracją światopoglądu? - jeżeli tak, to nie bardzo rozumiem dlaczego na wielu samochodach nie wisi krzyż lub nie jest namalowany krzyż.
Zastanawiam się też, czy nie lepszą deklaracją by były czyny poszczególnych osób, zamiast wywieszania wszędzie krzyży, ale pewnie lepiej w obecności krzyża się kradnie, kłamie, zawsze to lepiej kiedy z obrazu patrzy święta postać i widzi, jak mąż za pomocą ręcznej argumentacji tłumaczy żonie kim jest. Przykładów można podać wiele, ale zamiast konkretów, to ciągle lanie wody i robienie farsy.
Rozumiem też, że brak wszędzie krzyży, to wtedy państwo bez Boga? - a co znaczy określenie: państwo bez Boga? - przecież według KK - Bóg jest wszędzie. Trochę zaczynam się gubić w tym wszystkim.
Akurat mnie do wyznawania jakiegoś światopoglądu, nie potrzeba powywieszanej wszędzie symboliki.

>przecież wolność wyznania to także prawo do publicznego kultu

Mylisz dwie rzeczy. Co innego prawo do publicznego manifestowania wiary (bądź niewiary) - przynależne każdemu obywatelowi, a co innego mieszanie w te sprawy państwa (tu, poprzez instytucje, które państwo reprezentują).
Szkoły i urzędy reprezentują państwo. Państwo, które (zgodnie z Konstytucją) jest religijnie obojętne. A jeżeli takie jest, to ta obojętność powinna być w jednostkach podlegających państwu widoczna. Państwo jest reprezentantem wszystkich obywateli, w związku z czym nie powinno faworyzować nikogo. W swojej prywatnej szkole, sklepie, możesz powiesić, co Ci się żywnie podoba, byleby to było zgodne z prawem.

---

Nie zawsze się traci, kiedy się zostaje pozbawionym czegoś. [Goethe]

>Masz zdecydowanie rację: jeśli chcemy prawa do negowania obecności symboliki chrześcijańskiej musimy (zakładam, że chcąc być uczciwymi) godzić się na prawo negowania naszych żądań i oprotestowywania sukcesów.

Oczywiście. Ta sama uczciwość pozwala mi wyśmiać te ich negacje (nie znaczy to jednak że odrzuciłem je a priori!).

>Masz też rację, że ściana bez krzyża jest deklaracją światopoglądu. W tym wypadku - idei państwa bezreligijnego, państwa bez boga w swej ideologicznej istocie.

Doszło tu do pomieszania pojęć. Pogląd na funkcjonowanie państwa nie jest światopoglądem. Podobnie światopoglądem ciężko nazwać odmowę wywyższenia czy też potępienia danego światopoglądu. Sekularyzm jest poglądem na funkcjonowanie państwa, ale nazywanie go światopoglądem to jedna wielka pomyłka.

>Pytanie pozostaje jedno: czy walka ideologiczna ma przysłonić ideę państwa dla wszystkich, ideę wolności, równości i demokracji, czy też nie?

Póki co zauważyłem, że idea wieszania krzyży przysłoniła nam ideę równości.

>Masz też rację, że ściana bez krzyża jest deklaracją światopoglądu. W tym wypadku >- idei państwa bezreligijnego, państwa bez boga w swej ideologicznej istocie.

Ja postrzegam "ścianę bez krzyża" (ścianę bez symboli) jako wyraz równouprawnienia wobec tych, którzy chcieliby dominować nad innymi (np. katolicy) i tych, którzy takiej dominacji nie potrzebują (np. racjonaliści). Ściana bez symboli jest też wyrazem rozsądku, bowiem dopuszczenie do eksponowania wielu symboli wytworzy tylko zbędne kłótnie o szczegóły dotyczące przepisów i zajmowanie się symbolami tam, gdzie jest to zbędne.

Stiller