Dokładnie 70 lat temu, 9 sierpnia 1942 roku, w komorze gazowej w Auschwitz została zamordowana Edyta Stein.

Urodziła się we Wrocławiu w rodzinie żydowskiej. W 14 roku życia odrzuciła judaizm i uznała się za ateistkę. Studiowała filozofię u twórcy fenomenologii Edmunda Husserla i została jego asystentką. Sam Husserl w opinii wystawionej po obronie przez nią doktoratu napisał:
"Pani doktor filozofii Edyta Stein (...) zdobyła (...) doktorat z filozofii summa cum laude, a to w oparciu o znakomitą rozprawę (...), która natychmiast po ukazaniu się wzbudziła zainteresowanie specjalistów. (...) Doktor Stein zdobyła rozległe i głębokie wykształcenie filozoficzne, a jej kwalifikacje do samodzielnych badań naukowych i prowadzenia wykładów nie ulegają kwestii. Jeżeli droga kariery uniwersyteckiej miałaby zostać otwarta dla kobiet, to mógłbym na bezwzględnie pierwszym miejscu i jak najgoręcej polecić ją jako kandydatkę do habilitacji."

W trakcie badań fenomenologicznych Edyta Stein poznała filozofię Maxa Schelera: "Było to moje pierwsze zetknięcie z nieznanym mi dotąd światem. Nie doprowadziło mnie jeszcze do wiary, ale otwarło pewien zakres fenomenu, obok którego nie mogłam przejść jak ślepiec. Nie na darmo wpajano nam stale zasadę, abyśmy do każdej rzeczy podchodzili bez uprzedzeń, odrzucając wszelkie "obawy". Jedne po drugich, opadały ze mnie więzy racjonalistycznych przesądów, w jakich wzrastałam nie wiedząc o tym, i nagle stanął przede mną świat wiary." (E. Stein, Dzieje pewnej rodziny żydowskiej, w: Pisma, t. I, Kraków 2000, s. 207)

Przełomowym momentem w jej życiu było przypadkowe natrafienie na Księgę życia Teresy z Avila. Po latach Edyta Stein relacjonowała, że przeczytała to dzieło w ciągu jednej nocy, a gdy skończyła, powiedziała do siebie: "To jest prawda!"

W 1922 roku Edyta Stein przyjęła chrzest. W 1933 roku wstąpiła do zakonu karmelitańskiego.

W lipcu 1942 roku w kościołach Holandii został odczytany list arcybiskupa Jonga z Utrechtu, który zawierał protest Kościoła przeciwko deportacji Żydów. W odpowiedzi niemieccy okupanci wywieźli do obozów koncentracyjnych ochrzczonych Żydów oraz kapłanów i zakonnice pochodzenia żydowskiego. W grupie deportowanych znalazły się także Edyta Stein i jej siostra Róża - dwa tygodnie później zostały zamordowane w Auschwitz-Birkenau.

W jednym z listów Edyty Stein do Romana Ingardena czytamy: "Wydaje mi się, że aby znaleźć się u bram Tajemnicy, musiałby Pan na drodze intelektu dotrzeć najpierw do granic samej ratio. (...) Być może w opisie mej drogi zbyt małą sprawiedliwość oddałam motywowi intelektualnemu. W ciągnącej się latami fazie przygotowawczej jego współudział był zapewne dość znaczny. Decydujące było jednak to, co działo się realnie we mnie samej (proszę: realne dzianie się, nie "uczucie") wespół z konkretnym obrazem życia chrześcijańskiego przekazanego mi w wyrazistych świadectwach (Augustyn, Franciszek, Teresa). Ale w jaki sposób miałabym w paru słowach nakreślić Panu portret owego "realnego dziania się"? To nieskończony świat, który otwiera się całkiem na nowo, gdy zamiast na zewnątrz, zaczyna się wreszcie żyć do wewnątrz. Wszystkie realne rzeczy, z którymi przedtem miało się do czynienia, stają się przezroczyste i zaznacza się odczuwalna obecność sił, które wprawiają je w ruch i stanowią właściwy ich fundament." (Spór o prawdę istnienia. Listy Edith Stein do Romana Ingardena, Kraków 1994, s. 196)

.
>>>>Miłego dnia i ciekawego życia po życiu.
>Dziękuję i wzajemnie życzę Panu tego samego. I więcej wiary w to, że człowiek jednak w istotny sposób różni się od świni.
Tak, świnia innych nie minusuje, a ta z przypowiastek, to nawet mądrze wprost odpisuje co jej się nie podoba. Ale świnia, to nie człowiek. Ześwinić jej się bardzo trudno i dlatego zachowywać przyzwoicie się musi.

Miłego dnia.

@@@
.

Świetne.

> Ja bym jednak na pana miejscu przemyślał jeszcze raz ten policzek, bo coś mi się widzi że chyba setki razy go pan tu nadstawił na tym forum. I dostał,
>łącząc pozdrowienia

Tak, muszę to jeszcze przemyśleć... A Pan też nieźle podpadł tutejszym hunwejbinom.

Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za racjonalną postawę, nieczęsto tu spotykaną.

Panie Andrzeju, ponieważ widzę, że Pan mocno odczuł moje trzy minusy dla Pana (w innych wątkach), wyjaśniam, że dotyczą one tylko tych Pana wpisów, w których drastycznie (moim zdaniem oczywiście) naruszył Pan powszechnie przyjęte zasady kultury. Nie minusuję natomiast tych Pańskich wpisów, z którymi się merytorycznie nie zgadzam, bo musiałbym w takim przypadku minusować prawie wszystkie Pańskie wpisy.

>Tak, obserwowanie tego biednego człowieka może skłaniać do refleksji: zwłaszcza zestawienie tego pajacowania z jego uzależnieniami

Nie obchodzą mnie tutaj jego nałogi, tylko przekaz i forma. Trudno, żeby akurat Tobie się podobał. No i on przynajmniej był komikiem i rozumiał, że pajacuje.

>oraz z faktem, że kilka miesięcy później już nie żył...

Tak Ci wyszło, czy coś sugerujesz? Że Największej Miłości popuściło znowuż z nerwami?

>>Tak, obserwowanie tego biednego człowieka może skłaniać do refleksji: zwłaszcza zestawienie tego pajacowania z jego uzależnieniami
>Nie obchodzą mnie tutaj jego nałogi, tylko przekaz i forma. Trudno, żeby akurat Tobie się podobał. No i on przynajmniej był komikiem i rozumiał, że pajacuje.
>>oraz z faktem, że kilka miesięcy później już nie żył...
>Tak Ci wyszło, czy coś sugerujesz? Że Największej Miłości popuściło znowuż z nerwami?

Nie zrozumiałeś. Ten biedak stał już nad grobem i mimo to wciąż pajacował, zamiast poważnie podejść do życia i przygotować się do śmierci - to bardzo żałosne...

>Nie zrozumiałeś. Ten biedak stał już nad grobem i mimo to wciąż pajacował, zamiast poważnie podejść do życia i przygotować się do śmierci - to bardzo żałosne...

A teraz już rozumiem. Że Ty tego nie rozumiesz. Że nie rozumiesz, że jesteś wyznawcą ideologii fundującej skrajny strach przed śmiercią, histerię umierania, panikę przed utratą. Katolicyzm jest w tym niezwykle skuteczny, mistrzowski, rzekłbym. Demony śmierci i umierania. Ludzie od tego wolni, są zwykle słoneczni i radośni do końca. Jak wrócę wieczorem, to Ci opowiem ładną historię.

>>Nie zrozumiałeś. Ten biedak stał już nad grobem i mimo to wciąż pajacował, zamiast poważnie podejść do życia i przygotować się do śmierci - to bardzo żałosne...
>A teraz już rozumiem. Że Ty tego nie rozumiesz. Że nie rozumiesz, że jesteś wyznawcą ideologii fundującej skrajny strach przed śmiercią, histerię umierania, panikę przed utratą.

Wprost przeciwnie. Postawa, którą opisałeś, jest sprzeczna z chrześcijaństwem. Występuje częściej u osób niewierzących.

>Ludzie od tego wolni, są zwykle słoneczni i radośni do końca.

Jak Carlin... Tak, radość aż bije z jego twarzy...

Mam nadzieję Marku, że zrezygnujesze kiedyś z tej religii, bo skłania cię do postaw ogromnie nieetycznych. Dla potrzeb swojego urojenia boga zaczynasz napawać się śmiercią dobrego komika.

>Mam nadzieję Marku, że zrezygnujesze kiedyś z tej religii, bo skłania cię do postaw ogromnie nieetycznych. Dla potrzeb swojego urojenia boga zaczynasz napawać się śmiercią dobrego komika.

Jacku, nie "napawam się śmiercią dobrego komika", lecz zwracam uwagę, iż teza darkside'a jest sprzeczna z faktami, co widać na przykładzie biednego Carlina.

Jacku, ostatnio ciągle mi coś imputujesz i rzucasz mocne stwierdzenia bez cienia dowodu - czy taka postawa wynika z Twojego światopoglądu?...

Chciałbyś być tak "biedny" jak Carlin... I nie mam na myśli ani jego stanu konta, ani faktu, że nie żyje.

>Bielecki od "szarzenia" moich postów przeszedł do ich kasowania
Bo go wyzywasz. Daj spokój.