Nawiązuję tutaj poniekąd do wpisów BelfraOO na pewien temat.
Choroba psychiczna, nerwica, zaburzenie osobowości.
Kiedy seksualność człowieka może podpadać po te kategorie?
Wydaje mi się, że wtedy , kiedy człowiek nad swoją seksualnością nie panuje. I nie jest istotne czy jest to seksualność heteroseksualna, homoseksualna czy też pedofilna.
Nadmienię skromnie, że o tych sprawach pisał już Platon, o erosie wszetecznym i o erosie niebiańskim.
Dzisiaj eksponuje się w mediach erosa wszetecznego. Abp. Wesołowski, Roman Polański, abp. Paetz, a nawet, o zgrozo, zalicza się do niego Mariusza Trynkiewcza.
A jakoś mało, albo i wcale, nie wspomina się o erosie niebiańskim.
A dlaczego?
Czyżby eros niebiański był tak samo groźny jak i wszeteczny?

JTS: >Jeśli chodzi o uprawianie seksu to nie jest potrzebna żadna świadoma zgoda.
(...)
JTS: >Seks odbywać się powinien spontanicznie i z akceptacją obu uczestniczących w nim partnerów.

JTS: Straszne może tylko być to kiedy ktoś tę swoją preferencję narzuca drugiej stronie przemocą, wbrew jej chęci i woli. (www.racjonalista.pl/forum.php/s,711671#w711765)

JTS: Natomiast wszystko to co dzieje się między dwojgiem ludzi w łóżku z ich aprobatą i PRZYZWOLENIEM nie może być nazwane chorym lub nienormalnym. (www.racjonalista.pl/forum.php/s,711671#w711793)

I weź tu rozmawiaj...

Drobner, aż Tak NieTak-towny

Wciąż udatnie zwisaj pod koniem...

Zbiór nerwic traktuje jako zawarty właściwie w zbiorze chorób psychicznych.
Zbiór zaburzeń osobowości traktuje jako zawarty właściwie w zbiorze chorób psychicznych.
Zbiór chorób psychicznych traktuje jako zawarty właściwie w zbiorze chorób.

>Kiedy seksualność człowieka może podpadać po te kategorie?
Jeśli coś nie spełnia definicji choroby to na pewno nie jest również chorobą psychiczną.
W drugą stronę będzie problem, bo jeśli coś spełnia definicje choroby, to wciąż nie wiemy czy jest chorobą psychiczną.
(dla uproszczenia w swoim wątku, rozważałem jedynie problem ogólniejszy)
Jaką definicje choroby wybierzesz, to już od Ciebie zależy, pamiętaj, że jeśli na którąś się zdecydujesz musisz ją już stosować konsekwentnie (a to przy złym wyborze może być czasem bardzo niewygodne lub nawet niemożliwe).

>Nawiązuję tutaj poniekąd do wpisów BelfraOO na pewien temat.
Aaaaaaa, Belfer to zupełnie co innego.
Z postów Belfra00 wyczytasz, że czasami warto naciąągnąć fakty.
Jego posty mogę streścić jednym zdaniem (ujmując bez żadnych dodatkowych ozdobników to co istotne) :
Uczucia są ważniejsze niż fakty.

.
O normie seksualnej mówimy kiedy upodobania seksualne są skierowane do zdrowych fizycznie i emocjonalnie ludzi.
>O, super, to jak się zakocham w facecie, który jest krótkowidzem, to będę nienormalna. Ekstra. Zresztą sama jestem krótkowidzem. To powinnam za młodu wstąpić do klasztoru czy jak?
Teraz niektórzy, sprawni intelektualnie inaczej, nazywają zarodek dzieckiem czyli człowiekiem, a zatem pieprzenie zdrowych fizycznie i emocjonalnie zarodków (no powiedzmy płodów) można zaliczyć do normy, a może taki przypadek gdy zdrowa nieletnia panienka ma upodobania seksualne do zdrowych fizycznie i emocjonalnie ludzi w wieku jej dziadka to też norma. O Boże mnie ciągle się wydaje iż najbardziej niezdrowe jest pieprzenie głupot, choć to teraz norma. [Załącznik] A ja ciągle bym chciał aby ludzie przynajmniej rozumieli to co sami piszą, nie mówiąc już o rzadkich umiejętnościach czytania ze zrozumieniem.

Pozdrawiam.

@@@
.

@Jan Bednarski
Chodzi mi generalnie o to, że wszystkie tak zwane odchylenia od normy, zboczenia, dewiacje czy parafilie w rodzaju LGBTiQ (do Q zaliczam też pedofilię) dopóki nie są związane z ogólnie rozumianą przemocą (gwałt, szantaż, zmuszanie, wykorzystanie uprzywilejowanej pozycji, oszustwo itp.) nie powinny znajdować się w zainteresowaniu medycyny, psychiatrii, psychologii.
Dlaczego, u Boga ojca, medycyna ma się wypowiadać na temat czy to, że kocham i sypiam z chłopcem albo z kozą jest zdrowe czy chore, a w podtekście normalne lub nienormalne?
To jakiś absurd.
Owszem kiedy stosuję przemoc w celu osiągnięcia swojej satysfakcji seksualnej jakakolwiek by ona była, to wtedy prawo ma prawo wkroczyć tutaj z całą swoją surowością.
Wśród wielu norm jakimi posługuje się seksuologia na najbardziej sensowną wygląda tzw. norma partnerska, czyli że normalne jest wszystko to co robią dwie osoby w łóżku, jeśli tylko obie to lubią, akceptują, aprobują i tego chcą a nawet pragną.
Chcącemu nie dzieje się krzywda.

>A co to jest zdrowy rozsądek i z jaką moralnością?

Osoby, które posługują się zdrowym rozsądkiem i moralnością, wiedzą o czym mowa. Natomiast indywidualna moralność i spojrzenie na zdrowy rozsądek mogą się różnić między różnymi jednostkami i kulturami, więc to trzeba uzgodnić podczas dyskusji o konkretnym przypadku.

>Miłość z kolei niekonieczne musi być związana z seksualnością.
>Bo są różne miłości.

No, ale tu napisałem o konkretnej odmianie miłości, pomijam tu miłość do rodziców, swoich dzieci itp.

>> O normie seksualnej mówimy kiedy upodobania seksualne są skierowane do zdrowych fizycznie i emocjonalnie ludzi.
>A cukrzyka czy nawet chorego na raka to pożądać seksualnie nie można?

Przeczytaj jeszcze raz. Mowa o upodobaniach skierowanych do... Jeśli komuś podobają sie tylko osoby chore na raka lub cukrzycę, to mowa o zboczeniu, chorobie. Jeśli komuś podoba się dana osoba i nie przeszkadza mu to, że jest chora, ale preferuje osoby zdrowe, to wtedy ta definicja nie ma zastosowania do tego przypadku.

>Z kolei co to jest zdrowie emocjonalne? Nie ma chyba człowieka który by był całkiem zdrowy emocjonalnie.

Dlatego mówimy o relatywnym zdrowiu emocjonalnym. Podobnie jak w przypadku moralności i zdrowego rozsądku.

>Wedle tego co napisałeś to np. pedofilia mieściła by się w normie seksualnej , bo upodobania seksualne i uczuciowe pedofila są skierowane do zdrowych fizycznie i emocjonalnie dzieci.

Racja, więc źle napisałem. Powinienem jeszcze dodać, że chodzi o dojrzałe fizycznie i emocjonalnie osoby. Mniej więcej taka jest definicja naukowa, natomiast co ciekawe okazuje się, że "specjaliści" nie kierują się takimi kryteriami, skoro ktoś komu podobają się tylko kobiety z ok 20 kg nadwagi wg nich nie jest chory. A moim zdaniem jest i świadczą o tym argumenty:
- upodobanie jest skierowane do chorych/niedojrzałych emocjonalnjie/zaburzonych osób
- wyklucza to miłość (bo dziewczyna schudnie i przestanie się takiemu osobnikowi podobać, więc musi mu zależeć na tym żeby była gruba, a w miłości powinno mu zależeć na tym żeby schudła dla zdrowia, lepszego samopoczucia, rozwoju
- jest to sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem i niemożliwe do zracjonalizowania i pogodzenia z moralnością

>> Gdzie tu jakieś niejasności?
>Tak więc niejasności jest wiele, moim skromnym zdaniem.
>

Wg mnie nie ma. Jedynym problemem jest definicja

>>O normie seksualnej mówimy kiedy upodobania seksualne są skierowane do zdrowych fizycznie i emocjonalnie ludzi.
>O, super, to jak się zakocham w facecie, który jest krótkowidzem, to będę nienormalna. Ekstra. Zresztą sama jestem krótkowidzem. To powinnam za młodu wstąpić do klasztoru czy jak?
>

Nie, ale zdecydowanie za młodu powinnaś się uczyć czytać ze zrozumieniem

PRzecież tu mowa o upodobaniach seksualnych, a nie o upodobaniu do konkretnej osoby, która ma jakieś wady. Ja zdrowy nie jestem i rozumiem, że mogę się komuś podobać pomimo tego. Nie mógłbym jednak być z kobietą, której podobałbym się dzięki chorobie i przestałbym gdybym wyzdrowiał.

>Teraz niektórzy, sprawni intelektualnie inaczej, nazywają zarodek dzieckiem czyli człowiekiem

Dokładnie na odwrót. Zarodek człowieka to stadium rozwoju człowieka, czyli człowiek. Podobnie jak kijanka jest stadium rozwoju żaby, czyli jest żabą. Mało tego, nie ma momentu, w którym zarodek przestaje być zarodkiem i zaczyna być człowiekiem, więc zarodek musi być uznany za człowieka, jeśli podchodzimy do tego logicznie.

>a zatem pieprzenie zdrowych fizycznie i emocjonalnie zarodków (no powiedzmy płodów) można zaliczyć do normy,

Można zaliczyć? A przez kogo, przez Pana? To jest właśnie fiksacja na języku. Nie myśli Pan logicznie, tylko struktura lingwistyczna płata w tym przypadku figle. Na tej zasadzie mógłby Pan napisać, że skoro poszedł Pan na Wawel, to był Pan na zamku, a w hokeju ustawia się zamek (element gry), czyli był Pan wtedy hokeistą I tak się właśnie z Panem rozmawia...

>a może taki przypadek gdy zdrowa nieletnia panienka ma upodobania seksualne do zdrowych fizycznie i emocjonalnie ludzi w wieku jej dziadka to też norma.

Jeśli to zgodne z Pana zdrowym rozsądkiem i moralnością oświeconego humanisty... ale ja uważam, że łapy precz od nieletnich dziewczynek. Może Pan przecież znaleźć sobie dojrzalszą partnerkę, choć wiem, że ludzki mózg na starość dziecinnieje bardziej u mężczyzn, więc może być Panu trudno

>O Boże mnie ciągle się wydaje iż najbardziej niezdrowe jest pieprzenie głupot, choć to teraz norma.

Oj, gdyby tak było, to Pan musiałby od tego chorować. Ciekawe tylko na co? Skoro to niezdrowe to jakie choroby wywołuje?

>A ja ciągle bym chciał aby ludzie przynajmniej rozumieli to co sami piszą, nie mówiąc już o rzadkich umiejętnościach czytania ze zrozumieniem.
>Pozdrawiam.
>@@@
>.

Niektórzy rozumieją, a skoro Panu sprawia to trudność, to nigdy nie jest za późno na naukę.

Pozdrawiam.

%%%

>Pedofilia jest preferencją seksualną.

Co nie zmienia faktu, że to choroba.

>A preferencja to co ktoś preferuje.
>Jeden lubi panie o kształtach rubensowskich około pięćdziesiątki, a inny preferuje dwunastolatki, szczuplutkie, z zaledwie zawiązkami piersi.
>Ani w jednym ani w drugim nie ma nic strasznego.

Bzdura. Jest w tym wiele strasznego. 12 latki może preferować 12 latek, a chłop powiedzmy 20 letni nie stworzy z taką dziewczyną związku miłosnego, ani nie może z taką dziewczyną uprawiać seksu, więc jest to choroba.

>Straszne może tylko być to kiedy ktoś tę swoją preferencję narzuca drugiej stronie przemocą, wbrew jej chęci i woli.

Nie tylko. Wtedy jest to już nie straszne, a w dodatku potworne, zasługujące na (moim zdaniem) karę śmierci.

>Chodzi mi generalnie o to, że wszystkie tak zwane odchylenia od normy, zboczenia, dewiacje czy parafilie w rodzaju LGBTiQ (do Q zaliczam też pedofilię) dopóki nie są związane z ogólnie rozumianą przemocą (gwałt, szantaż, zmuszanie, wykorzystanie uprzywilejowanej pozycji, oszustwo itp.) nie powinny znajdować się w zainteresowaniu medycyny, psychiatrii, psychologii.
A dlaczego nie? To że jakaś choroba (np daltonimz) nie objawia się przemocą to jest powód żeby nie poddawać jej medycznej klasyfikacji?

>Owszem kiedy stosuję przemoc w celu osiągnięcia swojej satysfakcji seksualnej jakakolwiek by ona była, to wtedy prawo ma prawo wkroczyć tutaj z całą swoją surowością.
A dlaczego mieszasz prawo z medycyną ? Jeśli coś spełnia definicje choroby, to nią jest czy nam się to podoba czy nie.
A co to ma wspólnego z prawem ?
Nie jestem zwolennikiem ani przymusowego leczenia jakiejkolwiek choroby, ani karania za sam fakt bycia chorym, ani nawet za objawy (chyba że naruszają prawo).
I kwestie etyczne (o których pisze Belfer00) mogą mieć właśnie odbicie w prawie. Natomiast etyka nie jest powodem, żeby fałszować naukę i medycyne.

>Wśród wielu norm jakimi posługuje się seksuologia na najbardziej sensowną wygląda tzw. norma partnerska, czyli że normalne jest wszystko to co robią dwie osoby w łóżku, jeśli tylko obie to lubią, akceptują, aprobują i tego chcą a nawet pragną.
Dla mnie normalność jest synonimem powszechności. Bycie "nie normalnym" czasami może być nawet korzystne, więc nie ma co się obrażać.

>Chcącemu nie dzieje się krzywda.
Nie mieszaj medycyny z prawem.

>Dlaczego, u Boga ojca, medycyna ma się wypowiadać na temat czy to, że kocham i sypiam z chłopcem albo z kozą jest zdrowe czy chore, a w podtekście normalne lub nienormalne?
>To jakiś absurd.

A wypowiada się? To znaczy, wypowiadają się lekarze, którzy też są ludźmi i mają swoje zdanie. Nie istnieje jednak żadna ogólnie przyjęta norma zdrowia psychicznego, a co za tym idzie, obiektywne określenie choroby psychicznej. Analogicznie do choroby ciała chorobą psychiczną nazywamy taki stan duszy, który w znacznym stopniu utrudnia życie. A oczywiście utrudnia życie taki stan, który zmusza, a przynajmniej mocno motywuje do zachowań nieakceptowalnych społecznie. Dlatego sto lat temu sensownym było uznawanie homoseksualizmu za chorobę - a dzisiaj nie. Można sobie wyobrazić społeczeństwo przyjazne dla schizofrenikow, gdzie traktuje się ich jako świętych mających kontakt z duchami - wtedy schizofrenia nie byłaby chorobą.

>Wśród wielu norm jakimi posługuje się seksuologia na najbardziej sensowną wygląda tzw. norma partnerska, czyli że normalne jest wszystko to co robią dwie osoby w łóżku, jeśli tylko obie to lubią, akceptują, aprobują i tego chcą a nawet pragną.
>Chcącemu nie dzieje się krzywda.

I tak właśnie jest w każdym liberalnym kraju. Ale przy założeniu, że ten chcący chce naprawdę, a nie jest zmanipulowany tak, aby tylko mówił, że chce, co w przypadku dzieci, szczególnie własnych lub będących pod opieką manipulanta, jest dziecinnie proste. Stąd zawsze musi być pewna granica wieku - przyjęta dość arbitralnie - poniżej której uznaje się, że młoda osoba jeszcze sama dobrze nie wie, czego chce, bo jest zasadniczo głupia.

.
O normie seksualnej mówimy kiedy upodobania seksualne są skierowane do zdrowych fizycznie i emocjonalnie ludzi.
Teraz niektórzy, sprawni intelektualnie inaczej, nazywają zarodek dzieckiem czyli człowiekiem, a zatem pieprzenie zdrowych fizycznie i emocjonalnie zarodków (no powiedzmy płodów) można zaliczyć do normy, a może taki przypadek gdy zdrowa nieletnia panienka ma upodobania seksualne do zdrowych fizycznie i emocjonalnie ludzi w wieku jej dziadka to też norma. O Boże mnie ciągle się wydaje iż najbardziej niezdrowe jest pieprzenie głupot, choć to teraz norma. A ja ciągle bym chciał aby ludzie przynajmniej rozumieli to co sami piszą, nie mówiąc już o rzadkich umiejętnościach czytania ze zrozumieniem.
>Dokładnie na odwrót. Zarodek człowieka to stadium rozwoju człowieka, czyli człowiek. Podobnie jak kijanka jest stadium rozwoju żaby, czyli jest żabą. Mało tego, nie ma momentu, w którym zarodek przestaje być zarodkiem i zaczyna być człowiekiem, więc zarodek musi być uznany za człowieka, jeśli podchodzimy do tego logicznie.
>>>>a zatem pieprzenie zdrowych fizycznie i emocjonalnie zarodków (no powiedzmy płodów) można zaliczyć do normy,
>Można zaliczyć? A przez kogo, przez Pana? To jest właśnie fiksacja na języku. Nie myśli Pan logicznie, tylko struktura lingwistyczna płata w tym przypadku figle. Na tej zasadzie mógłby Pan napisać, że skoro poszedł Pan na Wawel, to był Pan na zamku, a w hokeju ustawia się zamek (element gry), czyli był Pan wtedy hokeistą I tak się właśnie z Panem rozmawia...
>>>>a może taki przypadek gdy zdrowa nieletnia panienka ma upodobania seksualne do zdrowych fizycznie i emocjonalnie ludzi w wieku jej dziadka to też norma.
>Jeśli to zgodne z Pana zdrowym rozsądkiem i moralnością oświeconego humanisty... ale ja uważam, że łapy precz od nieletnich dziewczynek. Może Pan przecież znaleźć sobie dojrzalszą partnerkę, choć wiem, że ludzki mózg na starość dziecinnieje bardziej u mężczyzn, więc może być Panu trudno
>>>>O Boże mnie ciągle się wydaje iż najbardziej niezdrowe jest pieprzenie głupot, choć to teraz norma.
>Oj, gdyby tak było, to Pan musiałby od tego chorować. Ciekawe tylko na co? Skoro to niezdrowe to jakie choroby wywołuje?
>>>>A ja ciągle bym chciał aby ludzie przynajmniej rozumieli to co sami piszą, nie mówiąc już o rzadkich umiejętnościach czytania ze zrozumieniem.
>Niektórzy rozumieją, a skoro Panu sprawia to trudność, to nigdy nie jest za późno na naukę.

Tiaaaa...

Przylepiło się gówno do okrętu i wrzeszczy: "Płyniemy!"

bosman Drobner

Można powtarzać do końca, a głupcy i tak tego nie zrozumieją, iż nikt nas nie skompromituje bardziej niż uczynimy to sami.
A ja ciągle bym chciał aby ludzie przynajmniej rozumieli to co sami piszą, nie mówiąc już o rzadkich umiejętnościach czytania ze zrozumieniem.

@@@
.

.
O normie seksualnej mówimy kiedy upodobania seksualne są skierowane do zdrowych fizycznie i emocjonalnie ludzi.
Czyżby?
Norma w seksuologii to konstrukt naukowy wyznaczający granice normalnych zachowań seksualnych. Ponieważ nie da się określić ich jednoznacznie, analizuje się każdy przypadek pod kątem szeregu wyznaczników.
>O, super, to jak się zakocham w facecie, który jest krótkowidzem, to będę nienormalna. Ekstra. Zresztą sama jestem krótkowidzem. To powinnam za młodu wstąpić do klasztoru czy jak?
Nie, ale zdecydowanie za młodu powinnaś się uczyć czytać ze zrozumieniem
Biedaczek, taki komunikatywny erudyta, a tak wiele osób nie może zrozumieć tego co on tu wypisuje.
___________

> Ja zdrowy nie jestem i rozumiem, że mogę się komuś podobać pomimo tego.
Tak, mnie ten Pański brak zdrowia trochę tu przeszkadza, ale za to innym się podoba.
www.racjon(*)m.php/s,711506/z,0/d,1#w711647

> Nie mógłbym jednak być z kobietą, której podobałbym się dzięki chorobie i przestałbym gdybym wyzdrowiał.
Tak, nie mógłby Pan, gdyż gdyby Pan jej się przestał podobać to mądra kobieta by Pana porzuciła i zostałby Pan sam. Osobiście nie cierpię głupców, ale nie uznając żadnej normy normalności uważam, iż ciężko byłoby żyć z kimś całkowicie normalnym. Moim zdaniem najwspanialszymi są dziewczyny z odrobiną szaleństwa - odbiegające od normy.

@@@
.

>To że jakaś choroba (np daltonizm)
Ale parafilie nie są chorobami, tak jak daltonizm.
To preferencje, upodobania. Gusta.
Nie jest chorobą to, że ja wolę pomidorową, a moja ciocia woli żurek z kiełbasą.
I żaden lekarz psychiatra nie może twierdzić, że ludzie którym smakuje pomidorowa są chorzy a ci którym smakuje żurek są zdrowi.
Nawet gdyby w populacji było tylko 5% ludzi, którym smakuje pomidorowa to i tak nie świadczyło by to , że są chorzy.
> Dla mnie normalność jest synonimem powszechności.
To norma statystyczna , ilościowa, mówiąca tylko o tym jak często dane zjawisko zachodzi w pewnej grupie ludzi. Ale z tego jak często się coś zdarza nie wynika jeszcze jakie to coś jest. Zdrowe czy chore, normalne lub nienormalne, dobre lub złe.

> I tak właśnie jest w każdym liberalnym kraju. Ale przy założeniu, że ten chcący chce naprawdę, a nie jest zmanipulowany.
Dlatego istnieje w kodeksie karnym artykuł 197 , który expressis verbis mówi:
"Kto przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem doprowadza inną osobę do
obcowania płciowego,podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12."
Po co więc jakaś granica wieku?
Jeśli sąd udowodni oskarżonemu iż wobec drugiej osoby użył przemocy, groźby, podstępu to są podstawy do ukarania niezależnie w jakim wieku była ofiara.
Jeśli zaś takie okoliczności nie wystąpiły to i nie ma podstaw do wymierzenia kary niezależnie od wieku ofiary.