"58.Czy zmartwychwstanie Chrystusa jest faktem historycznie udokumentowanym?

Samego fakty zmartwychwstania nikt nie widział, bo nie podpada on pod nasze zmysły, przekracza ramy historii. Historycznie udokumentowane są: fakt pustego grobu i ukazywanie się Zmartwychwstałego Apostołom i innym."

Katechizm dla dzieci i młodzieży
Ks. Stanisław Piotrowski
Białystok 2000


Książęczkę ową dostałem, jak wszyscy w mojej szkole, przed bierzmowaniem. W ogóle do niej nie zaglądałem, aż do dziś, robiłem porządki i jakoś wpadła mi w ręce. Z nudów ją przejrzałem i znalazłem pytanie nr 58, które zacytowałem.

I mam taie pytanie do was - to prawda, że "Historycznie udokumentowane są: fakt pustego grobu i ukazywanie się Zmartwychwstałego Apostołom i innym." ? Nie chce mi się to wierzyć, ale wolę zapytać dla pewności.

>>   Którego Jezusa?
>Tego, o którym napisał Józef Flawiusz.
Flawiusz pisał o jakimś proroku, o którym słyszał od jego wyznawców. A nawet nie od nich, tylko od kogoś kto od nich słyszał. Goździkowa?

>Podaj mi chociaż jednego naukowca - uznanego historyka! Profesora, a nie studenta! Historyka, a nie pisarza lub filozofa!
Podałem Panu innych poza Doherty . Hoffmann jest profesorem , historykiem religii .Wells też profesor .
Poza tym nawet sam papież ( zapomniałem który ) negował istnienie Jezusa mówiąc o ; bajce o Jezusie , która tyle dobrego dała kościołowi .
Nie zamierzam Pana przekonywać do mojej wersji wydarzeń . Pisze tylko o tym , że z historycznością Jezusa są jednak problemy - nie ma pewności co do jego istnienia .

>Czyli druga liga.
No tak, oto pierwszoligowiec się odezwał. Minus, panie mbielecki. Teraz sam pan sobie szukaj tekstów. Z mojej strony rozmowa zakończona. Nie będę dyskutować na poziomie okienek piwnicznych.

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

>Tego, o którym napisał Józef Flawiusz.
W wersji Flawiuszowej czy w wersji kościelnej?
Flawiusz pisał w wiele lat po rzekomej śmierci jakiegoś Jezusa na krzyżu. Jeżeli istniał bądź istnieli jacyś nauczyciele (w tym taki o imieniu Jeszua), to kilkadziesiąt lat zrobiło swoje. Wydarzenia obrosły legendą i Flawiusz ją zapisał.

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

>>Czyli druga liga.
>No tak, oto pierwszoligowiec się odezwał. Minus, panie mbielecki. Teraz sam pan sobie szukaj tekstów. Z mojej strony rozmowa zakończona. Nie będę dyskutować na poziomie okienek piwnicznych.
>

Nie ma co szukać, bo takich tekstów po prostu nie ma - żaden poważny historyk nie twierdzi, że Jezus nie istniał. Prosiłem o choćby jeden kontrprzykład i - jak widać - kontrprzykładu nie ma.

>Nie ma co szukać, bo takich tekstów po prostu nie ma - żaden poważny historyk nie twierdzi, że Jezus nie istniał. Prosiłem o choćby jeden kontrprzykład i - jak widać - kontrprzykładu nie ma.
www.google(*)CNG4HAn4pLPYToiAWe6AhFZtvLASfw

Trochę na poziomie Lewandowskiego, ale poczytać warto:
www.google(*)CNGZAD9Ys5uWvOVKDz2iEQLT42Qyog

A to już poważny uczony:
www.google(*)CNGjNEdl4ekS5af6B5IkeyCFrG89Dg

Miłego dnia.

@@@
.

>Chętnie poznam tych poważnych historyków stawiających historyczność Jezusa na równi z historycznością Juliusza Cezara lub Aleksandra zwanego Wielkim .
>Pytał perun.
>

OK, już odpowiadam. Najpierw ustalmy, co ma znaczyć "stawianie historyczności osoby A na równi z historycznością osoby B":
1) Jeżeli ma to znaczyć, że "liczba wiarygodnych dokumentów świadczących o istnieniu osoby A i osoby B ma być porównywalna", to moim zdaniem jest to oczekiwanie zupełnie nieracjonalne, gdy osobą A jest władca świata (Juliusz Cezar lub Aleksander Wielki), a osobą B jest ktoś, kto przez ówczesny establishment był uważany za ludzkiego śmiecia (Jezus). Dokumenty historyczne powstają zazwyczaj w większej liczbie w związku z działalnością rządzących, a nie w związku z działalnością tych, którzy przez rządzących są skazywani na śmierć, i to najbardziej haniebną, właściwą dla kryminalistów. Historycy piszą o rządzących, a nie o dziwnych ludziach, którzy marnie skończyli. Np. Tacyt nie napisał o prześladowaniach chrześcijan ze względu na chrześcijan, ale ze względu na związek tych prześladowań z Neronem. Ergo: nawet nie mając żadnej wiedzy na ten temat, można a priori założyć, że liczba historycznych dokumentów związanych z Juliuszem Cezarem będzie dużo większa niż dokumentów związanych z Jezusem.
2) Jeżeli natomiast ma to znaczyć, że "istnienie osoby A jest tak samo pewne jak istnienie osoby B", to obecnie taki jest pogląd wszystkich poważnych badaczy: żaden poważny historyk nie kwestionuje ani istnienia Juliusza Cezara, ani Jezusa. Innymi słowy: zarówno istnienie Juliusza Cezara, jak i Jezusa jest udokumentowane na tyle mocno, że nie ma podstaw, żeby przeczyć ich istnieniu.

>>Tego, o którym napisał Józef Flawiusz.
>W wersji Flawiuszowej czy w wersji kościelnej?
>Flawiusz pisał w wiele lat po rzekomej śmierci jakiegoś Jezusa na krzyżu. Jeżeli istniał bądź istnieli jacyś nauczyciele (w tym taki o imieniu Jeszua), to kilkadziesiąt lat zrobiło swoje. Wydarzenia obrosły legendą i Flawiusz ją zapisał.
>

Józef Flawiusz wspomina o Jezusie jako o bracie Jakuba - przywódcy chrześcijan w Jerozolimie: "Festus już nie żył, a Albinus wyjechał; więc [Ananiasz] zwołał Sanhedryn i stawił przed sądem Jakuba, brata Jezusa zwanego Chrystusem, oraz kilku innych. Oskarżył ich o naruszenie prawa i skazał na ukamienowanie." ( Dawne dzieje Izraela, XX.9.1). Z pism Józefa Flawiusza wiemy, że przebywał on wówczas w Jerozolimie. Żaden poważny historyk nie podważa autentyczności tego fragmentu. Znów zaprzeczasz faktom.

Ten fragment dowodzi tylko tego, że onego czasu w Jerozolimie żył jakiś Jezus, brat Jakuba. Z pewnością nawet niejeden, albowiem Jerozolima była dużym, ludnym miastem, a imiona Jezus (Jeszua) i Jakub były pospolite. Chłopcy mieli konflikt z prawem. I co z tego?

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

>1) Jeżeli ma to znaczyć, że "liczba wiarygodnych dokumentów świadczących o istnieniu osoby A i osoby B ma być porównywalna", to moim zdaniem jest to oczekiwanie zupełnie nieracjonalne, gdy osobą A jest władca świata (Juliusz Cezar lub Aleksander Wielki), a osobą B jest ktoś, kto przez ówczesny establishment był uważany za ludzkiego śmiecia (Jezus).
Można tak się bawić w kotka i myszke , tylko po co?
Jezus - Sokrates , historia obu jest podobna . Jeden i drugi nauczał i jeden i drugi poniósł śmierć za to nauczanie . Jeden i drugi znany jest z pism pozostawionych przez swoich uczniów.
Apoloniusz z Tiany . Podobna historia .
Jest wiele osób kategorii B jak ich Pan nazwał , których historyczności nikt mimo to nie kwestionuje .

>Akurat fragment, w którym Flawiusz o nim pisał został dopisany na setki lat po Flawiuszu, choć większość historyków ugodowo zakłada iż zmieniono po prostu mniej entuzjastyczną informację o Jezusie. W formie takiej jakiej jest i w stylistyce takiej jakiej jest nie mógł tego napisać Flawiusz, gdyż również w innych fragmentach swojego dzieła musiałby się deklarować jako chrześcijanin (tak o Jezusie mógłby napisać tylko chrześcijanin, i rzeczywiście, jakiś chrześcijanin dopisał Flawiuszowi te zdanka, bowiem "robienie większej "prawdy"" było i jest przyjęte wśród chrześcijan.

Panie Jacku, daje się Pan wprowadzać w błąd - niech Pan samodzielnie zagłębi się w ten temat i nie wierzy a priori ideologom. Oto fragment "Dawnych dziejów Izraela" Józefa Flawiusza, którego nie kwestionuje żaden poważny historyk: "Festus już nie żył, a Albinus wyjechał; więc [Ananiasz] zwołał Sanhedryn i stawił przed sądem Jakuba, brata Jezusa zwanego Chrystusem, oraz kilku innych. Oskarżył ich o naruszenie prawa i skazał na ukamienowanie." (XX.9.1) Jakub to przywódca chrześcijan w Jerozolimie, znany też z dokumentów należących do Nowego Testamentu.

>Ten fragment dowodzi tylko tego, że onego czasu w Jerozolimie żył jakiś Jezus, brat Jakuba. Z pewnością nawet niejeden, albowiem Jerozolima była dużym, ludnym miastem, a imiona Jezus (Jeszua) i Jakub były pospolite. Chłopcy mieli konflikt z prawem. I co z tego?
>

Opublikuj swoją teorię w jakimś poważnym historycznym piśmie naukowym - na pewno zrobi furorę.

>Józef Flawiusz wspomina o Jezusie jako o bracie Jakuba -

To niedobrze wspomina, bo katolicki Jezus nie miał braci.

>przywódcy chrześcijan w Jerozolimie: "Festus już nie żył, a Albinus wyjechał; więc [Ananiasz] zwołał Sanhedryn i stawił przed sądem Jakuba, brata Jezusa zwanego Chrystusem, oraz kilku innych. Oskarżył ich o naruszenie prawa i skazał na ukamienowanie." ( Dawne dzieje Izraela, XX.9.1). Z pism Józefa Flawiusza wiemy, że przebywał on wówczas w Jerozolimie. Żaden poważny historyk nie podważa autentyczności tego fragmentu. Znów zaprzeczasz faktom.

Dokończę to, co przepisałeś z Wikipedii choć cytat uznałeś za właściwe urwać:
Cytat:

---

Nie Francja jest ważna, lecz ludzkość oraz tryumf rozumu nad obłędem; nie ma zaś nic bardziej niedorzecznego, jak oddać życie za złudzenie. (Ernest Renan)

Czy Jezus mógł być wtedy zwany Chrystusem?

>Opublikuj swoją teorię w jakimś poważnym historycznym piśmie naukowym

Po co komu jeszcze jedna publikacja, jakich było wiele?

Poważni historycy doskonale o tym wiedzą, Ty i tobie podobni nadal będą fakty ignorować.