Przez całe wieki Kościół katolicki, paneuropejska instytucja aspirująca do panowania nad światem, główna duchowa, moralna i nauczająca instancja cywilizacji europejskiej, była ostoją antysemityzmu, który stanowił integralną część jej doktryny, teologii i liturgii. Uzasadnienie zawarte było w Piśmie Świętym: to przecież Żydzi, słudzy diabła, zamordowali Chrystusa.

Chrześcijański antyjudaizm stał się podstawą dla rasistowskiego, ludobójczego antysemityzmu, nadał bowiem nie tylko judaizmowi, ale i samym Żydom piętno hańby i potępienia. Tak się tragicznie złożyło, że teorie nazistów znalazły żyzną glebę, z której wyrosła bezprecedensowa próba ludobójstwa.

Jesteś katolikiem bo tak wytresował Cię system:
To się nazywa ODRUCH WARUNKOWY PAWŁOWA - u człowieka psychowarunkowy. Człowiek rodzi się BEZ BOGA, i trzeba mu wtłoczyć pewne uwarunkowania, sposoby zachowania i myślenia. Ograniczyć jego zdolność percepcji i syntezy do spraw "wyłącznie słusznych". To dzięki tej zasadzie Wierzący nie potrafi ocenić świata inaczej niż przez pryzmat religii. Po prostu brak mu konstrukcji myślowych pozwalających na inną percepcję niż ta poprzez wiarę. W tej percepcji świat bez wiary lub Boga nie istnieje. Zaatakowany argumentami broni się do upadłego, a przyparty do muru wykazuje daleko posuniętą agresję. Powód jest bardzo prosty. Argument logiczny ( prawdziwy ) wywołuje u Wierzącego konflikt - sprzeczność wewnętrzną i burzy świat do którego został uwarunkowany - i bez którego jego własna psyche nie może istnieć. Dlatego Wierzący tak broni się przed logicznymi argumentami, i tak broni wiary i kościoła, ponieważ w przypadku braku tych czynników nastąpiłaby destrukcja jego osobowości. Co ciekawsze Wierzący odczuwa strach, nie strach przed Bogiem, ale strach przed DRUGIM CZŁOWIEKIEM MYŚLĄCYM INACZEJ. Strach ten spowodowany jest właśnie możliwością zachwiania konstrukcji osobowości Wierzącego. W efekcie Wierzący czuje się najlepiej ( najbezpieczniej ) w stadzie Wierzących, podejmuje wszelkie działania aby to stado zwiększyć, i wyeliminować osobniki myślące inaczej. Z tego powodu u Wierzących obserwuje się propagację wiary, która często przyjmuje formy skrajne. Fakt ten doskonale potrafi wykorzystać instytucja nadzorująca Wierzących, w naszym polskim przypadku jest to głównie Kościół Katolicki. Z tego powodu kładzie ona ogromny nacisk na tzw. edukację młodzieży w szkołach oraz na katolicką rodzinę. Są to miejsca w których URODZONY BEZ BOGA, obnażony i chłonny umysł dziecka, zostaje uwarunkowywany. Nie ma lepszej więzi emocjonalnej dziecka niż z rodzicami, a w późniejszym wieku z grupą rówieśników. Uwarunkowani rodzice przygotowują grunt. Później idzie do szkoły w której podobni mu również uczęszczają na tzw. religię. Jeśli nie to dziecko czuje się jak odszczepieniec od grupy - a w tym wieku dzieci są bezlitosne dla "odmieńców". Odpowiednio tresowane dziecko dorasta i staje się uwarunkowanym rodzicem. CYKL ZACZYNA SIĘ OD POCZĄTKU.

Przedstawię Panu wypowiedż autorytetu, do jakiego pewnie Pan zalicza Jana Pawła II;
Cytat:
"W świecie chrześcijańskim bowiem - choć nie twierdzę, że
za sprawą samego Kościoła jako takiego - zbyt długo krążyły błędne
i niesprawiedliwe interpretacje Nowego Testamentu dotyczące narodu
żydowskiego i jego domniemanych win, rodząc wrogie postawy wobec
tego ludu"

Jan Paweł II, Kościół potępia teorie rasistowskie, ORP 1998, nr 1, s. 30

To dla mnie pokrętna interpretacja papieża, o braku odpowiedzialności Krk za antysemityzm( antyjudaizm, co na jedno praktycznie wychodzi). To przecież Krk przez wieki tworzył świat chrześcijański i akceptował określone nauczanie i jego interpretację.

W świecie chrześcijańskim bowiem - choć nie twierdzę, że
>za sprawą samego Kościoła jako takiego

błędne
i niesprawiedliwe interpretacje Nowego Testamentu

[cytat]Szczegółowa analiza wnioskowania, które prowadzi od materialnego
konstatowania źródeł do poznania faktów, jest jedną z najważniejszych części
metodologii historycznej.Przedewszystkim ogląda się dane źródło. Czy przedstawia się ono tak,
jak zaraz po powstaniu? Czy nie zostało od tego czasu uszkodzone? Badamy,
jak było sporządzone, ażeby w razie potrzeby przywrócić mu jego pierwotne
brzmienie i określić jego pochodzenie. Ten pierwszy dział odnoszący się do
pisma, języka, form źródeł etc. tworzy oddzielną dziedzinę tzw. krytykę
zewnętrzną, czyli krytykę erudycyjną. Dalej następuje krytyka wewnętrzna:
zadaniem jej jest przedstawić sobie, za pomocą rozumowań per analogiam,
których większa część jest zaczerpnięta z ogólnej psychologii, stany
psychiczne, przez które przeszedł autor źródła. Wiedząc, co autor powiedział,
stawia się pytanie: 1° co chciał powiedzieć; 2° czy wierzył w to, co powiedział;
3° czy uzasadnioną była jego wiara w to, co powiedział. W tem ostatnim
stadyum, zostaje źródło sprowadzone do punktu, w którym podobne jest do
jednego z zabiegów naukowych, tworzących każdą naukę objektywną: staje się
ono spostrzeganiem; w dalszym ciągu więc należy opracowywać je metodą
nauk objektywnych. Każde źródło ma tylko o tyle wartość, o ile się je
sprowadziło po zbadaniu jego genezy, do trafnego spostrzeżenia.
II. Z tego, co wyżej powiedziano, wynikają dwa wnioski: że krytyka
historyczna jest czynnością niewymownie złożoną i, że jest ona czemś
absolutnie koniecznem.