Wicepremier Morawiecki zaprezentował w Radio Maryja i Telewizji Trwam stan realizacji obietnic ekonomicznych obecnej ekipy rządzącej. Wyszło na to, iż jest wyśmienicie. Jednakże obiektywna weryfikacja faktów zaprezentowanych przez wicepremiera - ujawnia trochę inny stan rzeczy. Po pierwsze nie zawsze jest tak różowo jak wicepremier zapewnia. Po drugie szereg sukcesów w gospodarce nie jest rezultatem działań jedynie obecnego rządu. Zainteresowanym podrzucam stoswony link. Tymczasem skoncentruję się na wybranym wątku. Otóz Strategia Odpowiedzialnego Rozwoju ( SOR) - dziecię wicepremiera - miała zagwarantować zrównanie płac Polaków z płacami w UE w roku 2030. Żeby tak stało płace w Polsce muszą rok w rok przyrastać o 10 %. Tymczasem od ogłoszenia SOR wzrost płac w Polsce utrzymuje się na tym samym poziomie 3-4 %. Wniosek z tego jest taki, iż jeżeli rok 2030 pozostaje rokiem docelowym osiągniecia wytyczonego celu - to w każdym następnym roku od tego poczynając wzrost płac będzie musiał być wyższy niż 10 % - na co wogóle się chyba nie zanosi.
Każdy kto miał trochę oleju w głowie, podchodził z wielkim sceptycyzmem do horyzontu 2030 r. wytyczonego przez Morawieckiego. Teraz rzeczywistość brutalnie weryfikuje jego zapewnienia. Pojawia się pytanie. Czy Morawiecki cynicznie kłamał wyznaczając horyzont roku 2030 dla osiągnięcia celu jak wyżej - czy też był naiwnym hurraoptymistą który postanowił zmierzyć siły na zamiary????


"Wicepremier Morawiecki nie wspomina słowem o konkrecie, z którego..

Do zachodnio unijnych działań (vide "sojusz drogowy", tzw. road alliance) względem firm transportowych z Europy wsch., najczęściej polskich bowiem jest nas najwięcej, coraz częściej należy doliczać zwykły antypolonizm, który choć ludzie z branży odczuwają od dawna to do szerszej uwagi przebija się sporadycznie, głównie wtedy jak takiego kierowcę już zabiją (choć o śmierci Polaka we Włoszech w tym miesiącu polskich czytelnik spoza branży się nie dowie bo opowieść się ta nie sprzeda). Tym razem przebił się przypadek kierowcy niesłusznie ukaranego mandatem przez żandarma. Czym zawinił Polak ? Otóż zawinił tym czym irytujemy związki zawodowe we Francji i Niemczech od dosyć dawna, gdzieś tak od 2014 roku, czyli konkurencyjnością, która wypiera ich z rynku. Mandaty czy kontrole tego typu to chleb powszedni w tej branży. Antypolonizm nie tylko widać ze strony żandarmów, ale również często na miejscach załadunków czy rozładunków we Francji, gdzie niektórzy ludzie tam pracujący umyślnie utrudniają pracę polskim kierowcom by wyrazić tym sposobem niechęć z obecności Polaka na francuskim rynku pracy.

Tak jak uczył Machiavelli, należy patrzeć na to kto ma jaki interes i co robi by go obronić, a nie zwracać uwagi na narrację polityków zaciemniających obraz. Nie rzecz w polskich sądach, trybunałach czy też różnicach w przechodzeniu w wiek emerytalny. Zachód zaczął przegrywać z nami walkę w transporcie to zaczął podejmować działania wymierzone w nasze firmy, jak i w firmy rumuńskie, bułgarskie..

[cytat] Spalanie węglanu wapnia w pętli chemicznej (CLL) to nowa technologia wychwytywania dwutlenku węgla. Mimo że jest uważana za mniej toksyczną niż metody alternatywne i pozwala uniknąć kar za zbyt niskie wychwytywanie, metoda ta wciąż nie jest gotowa do wprowadzenia na rynek. Przełomowe odkrycia zespołu SCARLET mogą przyczynić się do przyspieszenia działań w tym zakresie.

Celem projektu SCARLET (Scale-up of Calcium Carbonate Looping Technology for Efficient CO2 Capture from Power and Industrial Plants) była kontynuacja prac prowadzonych przez Uniwersytet Techniczny w Darmstadt: od kwietnia 2014 roku zespół modernizował działającą elektrownię pilotażową o mocy 1 MW, pomagając jej w jak największym stopniu spełnić wymagania dotyczące instalacji przemysłowych.

Dzięki wynikom uzyskanym w ramach tego eksperymentu dr Jochen Ströhle i jego zespół mają nadzieję na zbudowanie instalacji o mocy 20 MW na terenie pilotażowej elektrowni węglowej Emile Huchet we Francji. Przemysł węglowy to obszar, w którym technologia CCL najprawdopodobniej zostanie wprowadzona w ciągu najbliższych kilku lat.

Tak jak w przypadku innych technologii wychwytywania wtórnego, dwutlenek węgla zawarty w gazach spalinowych jest absorbowany w jednym reaktorze i desorbowany w drugim.

Ważną zaletą technologii CCL jest to, że sorbentem jest wapień - naturalny, niedrogi, łatwo dostępny na całym świecie minerał, który nie ma negatywnego wpływu na środowisko. Jednakże główną zaletą CCL w porównaniu..

Ukraina należy do największych producentów miodu na świecie. Z tego powodu zasadne jest pytanie, czy wraz ze zniesieniem ceł na import ukraińskich produktów rolnych do Unii Europejskiej, polskie pszczelarstwo nie znajdzie się w poważnych tarapatach?

Przewidywany zwiększony napływ tańszych ukraińskich produktów rolnych na rynki unijne już w tej chwili spędza sen z powiek polskim producentom. Ukraina w dziedzinie produkcji rolnej generuje spore nadwyżki, które kieruje na światowe rynki. Wraz ze zniesieniem ceł na większość kategorii produktów rolnych, ich napływ na rynek unijny na pewno się zwiększy. Tylko na niektóre produkty rolne utrzymane zostaną dotychczasowe limity importowe i cła. Miód pszczeli, jak na razie, do nich nie należy.

Polscy pszczelarze już od jakiegoś czasu okazują niezadowolenie z faktu, że na polski rynek coraz szerszym strumieniem napływa miód importowany z krajów spoza Unii Europejskiej. Nie raz dawali temu wyraz w czasie rozmów z przedstawicielami Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Na krajowym rynku zwiększa się też dostępny asortyment zagranicznych miodów gatunkowych najwyższej jakości. Należą do nich choćby francuskie miody lawendowe i kasztanowe, hiszpańskie miody cytrusowe czy australijskie miody eukaliptusowe. Zagraniczne miody gatunkowe konkurują z krajowymi oryginalnymi właściwościami, marką i renomą. W segmencie skierowanym do zamożniejszych i bardziej wymagających klientów może to oznaczać spadek marży osiąganej ze sprzedaży mniej..

Dla współczesnego masowego konsumenta pierwszą cechą miodu, która oddziałuje na jego zmysły, jest barwa, jako że miód sprzedawany jest najczęściej w przezroczystych pojemnikach - szklanych bądź z tworzyw sztucznych. W ten sposób piękna barwa miodu zostaje w odpowiedni sposób wyeksponowana dla przyciągnięcia uwagi potencjalnego nabywcy. Barwa miodu nie jest co prawda na tyle charakterystyczna, by tylko na jej podstawie móc bezbłędnie ocenić to, z jakim miodem mamy do czynienia, ale dla smakosza pszczelich słodkości nie jest też cechą, za którą nie kryje się żadna informacja.

Dla miłośnika miodów polskich barwa miodu wskazuje w pierwszym rzędzie na to, czy mamy do czynienia z miodem jasnym czy ciemnym. Do miodów jasnych produkowanych w Polsce należą, na przykład, jasne miody nektarowe: akacjowy (właściwie - robiniowy lub grochodrzewiowy), rzepakowy, nawłociowy, mniszkowy, nostrzykowy, lipowy i wielokwiatowy wiosenny, a do miodów ciemnych - ciemne miody nektarowe: gryczany, wielokwiatowy letni i wrzosowy. Miody spadziowe iglaste zaliczane są zazwyczaj do miodów ciemnych, ale miody spadziowe liściaste - do miodów jasnych. Miody jasne mogą być niemal przezroczyste, o barwie lekko żółtawej, żółtozielonej lub słomkowej do czerwonawej, a te bardziej skrystalizowane - białożółte, żółte i jasnobursztynowe. Barwa od ciemnoczerwonego bursztynu, przez ciemnobrązową, po niemal czarną odznacza już miody ciemne.

Tak się akurat składa, że w przypadku miodów polskich barwa miodu jest..

Zbieraczki pszczoły miodnej pasą się zwykle na dość dużym obszarze, rozciągającym się wokół ula w promieniu kilku kilometrów, a więc osiągającym nawet kilkadziesiąt kilometrów kwadratowych powierzchni. Na całym tym obszarze pszczoły zbieraczki są narażone na kontakt z różnymi zanieczyszczeniami chemicznymi, które znajdują się nie tylko we wziątku - pyłku, nektarze i spadzi, ale również unoszą się w powietrzu lub pokrywają powierzchnie, z którymi owady mogą mieć kontakt.
Środki ochrony roślin trafiają do pszczelego wziątku najczęściej drogą oprysków nalistnych, ale udowodniono, że mogą być pobierane przez roślinę z gruntu (w przypadku tych środków ochrony roślin, które podawane są doglebowo lub są wykorzystywane do zabezpieczania materiału siewnego), i w ten sposób ostatecznie trafiają do nektaru, pyłku czy spadzi. Wraz z pożytkiem różne zanieczyszczenia trafiają - bezpośrednio i pośrednio - do pierzgi, czyli sfermentowanego pyłku, który służy za pokarm młodym robotnicom, larwom i matce.
Naukowcy z Zakładu Analizy Żywności Instytutu Biotechnologii Przemysłu Rolno-Spożywczego w Warszawie przebadali 53 próbki pierzgi, dostarczone im przez pszczelarzy z 13 miejsc w Polsce. Celem badań było zidentyfikowanie zanieczyszczeń chemicznych obecnych w pierzdze i określenie ich poziomu.
Naukowców interesowały w szczególności zanieczyszczenia pierzgi pestycydami i innymi tzw. trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi, takimi jak polichromowane bifenyle i polibromowane etery difenylowe..

Kobiety we wszystkich państwach, uwolnione od nakazów (religii, tradycji) mogłyby być świetnymi organizatorkami biznesów. Mają silniejsza motywację i lepsze kontakty (wyczucie) społeczne, a nawet wzrok.

"Dajmy kobietom wolność gospodarczą"

Poleca Wojtek Peisert - kiedyś wiceprzewodniczący Polskiego Stowarzyszenia Racjonalistów

www.facebook.com/groups/396011774094283/

Zapraszam do czytania

Wydawałoby się, że znaczenia pszczół i innych owadów zapylających dla polskiego rolnictwa i całej polskiej gospodarki nie da się przecenić. Od aktywności zapylaczy zależy przecież przetrwanie i powodzenie ekonomiczne upraw roślin owadopylnych, do których w Polsce należą, przede wszystkim: owocowe drzewa (jabłonie, grusze, śliwy, wiśnie, czereśnie), krzewy i krzewinki (porzeczka, aronia, agrest, winorośl, żurawina, borówka), byliny (malina, jeżyna, truskawka), a ponadto jednoroczne rośliny oleiste (rzepak, rzepik, słonecznik), strączkowe (bób, fasola, groch) i zbożowe (gryka). Poza tym, owady zapylające mają też duże znaczenie w nasiennictwie, ogrodnictwie warzywnym i roślin ozdobnych, choć ich aktywność ma tutaj stosunkowo mniejszy bezpośredni wpływ na wielkość plonów przeznaczonych do handlu owocowo-warzywnego i przetwórstwa.

W Polsce aktywność owadów zapylających, w tym pszczoły miodnej, w wysokim stopniu wpływa bezpośrednio na plonowanie rzepaku oraz roślin owocowych z rodziny różowatych i agrestowatych. Pod nieobecność owadów zapylających, wielkość plonu uzyskiwanego z wymienionych roślin spada o kilkadziesiąt procent. Rzepak niezapylany przez owady wytwarza podobną liczbę łuszczyn, co rośliny kwitnące w obecności owadów zapylających, lecz liczba nasion w łuszczynach jest mniejsza. W przypadku jabłoni, grusz, wiśni, czereśni i śliw, jak również agrestu i porzeczek, nieobecność owadów zapylających w okresie kwitnienia może sprawić, że liczba zawiązków owoców spadnie..

W wyniku lat zaniedbań nasza druga co do wielkości rzeka jest ruiną i straciła znaczenie gospodarcze. 97 procent wody w Odrze pochodzi z deszczu. Czyli jak długo pada, to grożą nam powodzie, jak nie pada - rzeka wysycha. Żeby sobie z tym poradzić konieczne jest budowanie nie tylko stopni wodnych i śluz ale też zbiorników retencyjnych, które będą chronić przed powodziami, a podczas suszy pozwolą utrzymać żeglowność.

Aby wybudować jeden stopień wodny potrzeba około 300 mln zł, co przez lata było wystarczającym powodem, dla którego, poza stopniem w Malczycach nie robiono nic. Ale jeśli przyrównamy inwestycje do budowy autostrad to okaże się, że jeden stopień wodny kosztuje tyle ile 10 km autostrady i 20 km linii kolejowej. Dzięki jednemu stopniowi wodnemu można udrożnić rzekę na długości nawet 80 km. Na przywrócenie żeglowności Odrzańskiej Drogi Wodnej potrzeba ponad 30 mld zł, mniej więcej tyle samo na użeglownienie Wisły od Warszawy do ujścia rzeki.

Opłacalność tego wydaje się oczywista:

1) W ramach odbudowy żeglowności rzeki zostaną zabezpieczone antypowodziowo, tymczasem straty powodziowe tylko z dwóch dużych powodzi 1997 i 2010 wyniosły 27 mld zł. Według naukowców do 2050 ryzyko powodziowe w Europie ulegnie podwojeniu. Zatem jeśli nie wydamy na uregulowanie Odry 30 mld zł, to i tak będziemy je musieli wydać - ale na nieproduktywne usuwanie jej szkód. Już samo to wystarczy.

2) Jeden duży statek rzeczny może pomieścić tyle towarów, ile trzy długie pociągi lub sto ciężarówek...

Zastanawiam się od jakiegoś czasu w jakim właściwie celu zamykany jest rynek unijny, a właściwie zasadniczo ograniczany, dla firm transportowych z Europy wschodniej. Dla przypomnienia, w Niemczech i we Francji obowiązuje prawo nakazujące wypłatę pracownikom delegowanym pensji minimalnych według stawek ustalonych przez owe kraje. Fakt są takie, że ze względu na różnice gospodarcze między zachodem a wschodem Europy biedniejszych krajów nie stać na spełnianie wymogów płacowych ustalanych przez starą unię. Absurd polega na tym, że to przecież firmy transportowe głównie z Niemiec i Francji są płatnikami, a firmy przewozowe z Europy wsch. wykonują dla nich zlecenia. Polskie firmy nie biorą tych zleceń znikąd - to są transporty zlecane w 95% przez zachodnie firmy spedycyjne na czym te firmy zbijają ogromne marże.

To prawo nie jest w interesie zachodnich spedycji, ale walczą o to związki zawodowe zrzeszające kierowców i przewoźników z Francji czy z Niemiec, ale praktycznie cała Europa zachodnia (poza Wielką Brytanią i Hiszpanią) zjednoczyła się przeciw Europe wschodniej (tzw. "road alliance").Ograniczenie działalności firm ze wschodu skończy się podwyżką cen w krajach zachodnich, a nawet paraliżem transportowym ! Informacja z Francji dzisiaj jest przykładowo taka, że brakuje paliwa na stacjach benzynowych w wyniku strajków przez co transport w niektórych miejscach stoi. newsmap.pl(*)e-stacje-bez-paliwa#news-23930 Przewoźnicy zachodni nie wytrzymują konkurencji ze wschodu..