Jedno proste pytanie:

Czy Balcerowicz powinien pójść za radą Rostowskiego i zdemontować licznik długu publicznego?

Jestem w szoku. Tak obrzydliwej, demagogicznej, populistycznej wypowiedzi nie słyszałem dawno. Najgorsze lewackie hasełka, PR a la "przyznajemy, że brzmi to populistycznie, a więc nie jest to populistyczne", udawanie, że nałożenie podatku na sprzedawce nie wydrenuje kieszeni kupującego, wrzucanie wszystkich banków do jednego worka i krytykowanie ich za grzechy tych inwestycyjnych, ordynarna chęć zwiekszania podatków pod pretekstem ich obniżania. Straszne.

Baardzo mnie ciekawi co teraz powiedzą wszyscy ci, którzy mówili, że w końcu mamy szansę na w miarę racjonalną partię z dobrym programem. Ile trzeba było znaków i ostrzeżeń? Dostaliśmy najobrzydliwszy cynizm działający w imie najgorszych rozwiązań.

[color=#330000]Zaczęły się tzw. konsultacje społeczne na temat zmian wieku emerytalnego, więc postanowiłem wziąć w nich udział.

Po pierwsze chciałem powiedzieć, że niewiarygodnie ucieszyły mnie słowa pana ministra Rostowskiego, który oświadczył, że już za 2 lata w Polsce zacznie brakować rąk do pracy.
Jest to znakomita informacja, oznacza bowiem, że za 2 lata w Polsce nie będzie bezrobocia! Ale to tylko tak na marginesie. Odnośnie samej ustawy emerytalnej - nie rozumiem z czego wynika liczba 67 oznaczająca wiek dopuszczający do przejścia na emeryturę. 69 to mi się jeszcze z czymś kojarzy, całkiem przyjemnym, ale 67?

Na pewno rząd ma solidne uzasadnienie na obronę tej liczby, są pewnie jakieś dokładne wyliczenia, albo choćby szacunki.

Przemawia do mnie jak najbardziej argument, że spadająca ilość pracujących przy rosnącej ilości emerytów grozi załamaniem się całego systemu emerytalnego. Tylko nie bardzo wiem a) skąd się bierze rosnąca ilość emerytów skoro spada ilość pracujących, a obecni emeryci nie są przecież nieśmiertelni, b) jak wygląda uzasadnienie twierdzenia, że podwyższenie wieku emerytalnego zagwarantuje komukolwiek pracę, a przecież bez tego cała idea podniesienia wieku emerytalnego bierze w łeb.

Kompletne fiasko programu "50+" każe mi z niepokojem odbierać zapewnienia o towarzyszących reformie emerytalnej programach aktywizacji zawodowej babć i dziadków.

Podsumowując - pomysł podwyższenia wieku emerytalnego jest rozwiązaniem 1) bez żadnych gwarancji skuteczności,..

Cytat:[color=#330000]Kilka dni temu słuchałem wypowiedzi dyrektora Biblioteki na Koszykowej w Warszawie odnoszącego się do wymagań stawianych przez UE podmiotom starającym się o fundusze unijne. Otóż okazuje się m. in., że:
- w dokumentach przetargowych nie wolno umieszczać wymagań dotyczących doświadczenia ewentualnego oferenta odnośnie zdolności do wykonania powierzonych zadań tzn. np., że gdy się ogłasza przetarg na dokonanie tłumaczenia z polskiego na angielski, to nie wolno stawiać wymagania doświadczenia w takim tłumaczeniu,
- gdy się np. planuje dokonać wymiany okien w budynku, to trzeba podać we wniosku o dofinansowanie dokładne wymiary tych okien.
Biurokracja+głupota - warunki podstawowe unijnych urzędasów.
Z polskiego punktu widzenia przetarg wygrywa firma, która zaproponuje..

Nie wiem czy prawdą jest pogłoska jakoby Holandia wycofywała się z narkotyków, podobno (idąc za tą famą) żałują legalizacji bo społeczeństwo im się rozsypuje (ten proces dotyczy pojęcia abstrakcyjnego więc trudno podać jego poprawną definicję). Czy ktoś poleci jakieś artykuły o tym, ktoś zdementuje lub potwierdzi tą pogłoskę? Jakieś książki na ten temat, artykuł z poważanego źródła? Wasze opinie?

Witam wszystkich,
Natchniony ostatnimi dyskusjami dotyczącymi reformy emerytalnej postanowiłem sprawdzić czy rząd dobrze ustawia priorytety. W tym celu zerknąłem do ustawy budżetowej na 2012 rok (www.mf.gov(*)=5&dzial=32&id=240664&typ=news)
I teraz nasuwa mi się kilka pytań i wniosków:
1. Największą pozycją budżetową są różne rozliczenia opiewające na 86 mld. Czy ktoś wie co to jest dokładnie?
2. Druga w kolejności pozycja - obowiązkowe ubezpieczenia społeczne – okazuje się że stanowią one 24% wszystkich wydatków Państwa – 77 mld. Czyli chyba dobrze że się zabrali za system emerytalny
3. Obsługa długu publicznego – 43 mld. (prawie 14% wydatków). Jeżeli dodać do tego dodatkowo fakt że deficyt wynosi 10% wszystkich wydatków no to jak dla mnie robi się niebezpiecznie. Nie wiem natomiast jak kształtowała się proporcja długu w wydatkach w poprzednich latach. Czy ktoś z Was dysponuje danymi
4. Obrona narodowa – 21 mld (6,5% wydatków) – nie znam w ogóle tego sektora więc trudno mi sobie wyobrazić czy to dużo czy to mało. Czy ktoś z Was ma więcej informacji w tym temacie?
5. Pomoc społeczna – 16 mld (prawie 5% wydatków). O 4 mld więcej niż wydatki na bezpieczeństwo publiczne ,o 10 mld więcej niż na edukację i naukę (poza szkolnictwem wyższym) i o 9 mld więcej niż na ochronę zdrowia. Tutaj zastanawiam się nad proporcjami bo moim zdaniem to nie są one odpowiednie.
6. Szkolnictwo wyższe – 12 mld, podczas gdy oświata wychowanie..

Ogłoszono listę stu najbogatszych Polaków za rok 2011.
Ucieszyłem się z tej klasyfikacji niczym pan redaktor Tadeusz Mosz, który we wczorajszej swej audycji "EKG" w radiu TOK FM, z właściwym sobie obiektywizmem a także typową dla niego bezstronnością, z radością obwieścił pierwsze miejsce Pana Doktora Jana Kulczyka, wielokrotnego gościa audycji "EKG".

Nic to, że Pan Doktor Jan Kulczyk w "EKG" wystąpił tylko raz, ważny jest ten zachwyt.
Bo przecież tak bardzo nam brakuje pozytywnych przykładów polskich przedsiębiorców, dzięki którym rośnie nam wszystkim PKB. I nic to, że Pan Doktor pozbył się firm płacących podatki w Polsce, ważny jest ten wzór polskiego "self-made-man'a".
I nic to, że ów polski "self-made-man" podobno nie bardzo jest "self-made".

Aha, dlaczego się ucieszyłem, jak napisałem powyżej? Ano z prostej przyczyny: cieszy mnie, że porozumienia tzw. Okrągłego Stołu nadal obowiązują, dzięki czemu kto miał być bogaty, ten jest nadal bogaty, a to bogactwo rośnie.

Dumny jestem z tego, że Polska nie poszła drogą tych państw byłego "bloku wschodniego", w których agentów/TW służb specjalnych niehumanitarnie pozbawiono środków do życia, nie mówiąc już o pozbawieniu samego życia.

Cóż by myśmy dziś robili, gdzie byśmy byli, gdyby nie autostrada A2 albo telewizja Polsat?
A ile jeszcze zawdzięczamy innym beneficjentom Okrągłego Stołu? Nic tylko paść na kolana i zanosić modły.

Wydaje mi się, że faktycznie jest to poważny problem - wykładniczy wzrost kontra ograniczony zasób, który jest nam niezbędny. Z drugiej strony nie widzę, żeby ludzie jakoś poważnie podchodzili do tego tematu i trochę mam wrażenie, że być może 'wierzę' w to, a tak naprawdę nie ma to głębszego sensu.


(Ciekawa prezentacja na ten temat www.youtube.com/watch?v=8WBiTnBwSWc)

W prywatnej służbie zdrowia pieniądz podobno idzie za pacjentem. Sztandarowy przykład USA, czyli kraju, w którym sektor prywatnej opieki zdrowotnej jest najbardziej rozbudowany, pokazuje, że system ten jest zdecydowanie nieefektywny. Za najdroższa służbę zdrowia wśród wszystkich krajów rozwiniętych Amerykanie dostają produkt marnej jakości, co więcej bankrutują nawet mając wykupione polisy na życie.

Podstawowym problemem sektora prywatnego jest to, że nie ma żadnego ekonomicznego bodźca, który wymuszałby faktyczne leczenie chorego, a nie po prostu zbieranie za niego składek ubezpieczeniowych. Każdy pacjent przewlekle chory to czysta strata dla ubezpieczyciela i chce się go za wszelką cenę pozbyć.

Co by było gdyby takiego bodźca dostarczyć? Czy jest możliwe stworzenie systemu, w którym pieniądz szedłby nie za ubezpieczonym, ale za pacjentem faktycznie wyleczonym?

Założenia systemu byłyby następujące:

1. Za każdego wyleczonego przyznaje się punkty, które są odpowiednio przeliczane i refundowane przez Państwo;

2. Im bardziej skomplikowane schorzenie tym większa ilość punktów;

3. Choroby są dobierane w grupy - dajmy na to A, B, C, D - ubezpieczyciele z najwyższym wskaźnikiem wyleczenia najcięższych schorzeń dostają extra punkty za schorzenia lekkie;

4. Ubezpieczyciele o niskich wskaźnikach bądź o tylko prostych schorzeniach nie dostają żadnych refundacji i rynek stopniowo powinien ich sam wyeliminować.

Co by musiało być spełnione żeby system działał:

a. Musiałby..

Co można kupić za 1 grosz? Moim zdaniem nic, a więc jaki jest sens istnienia grosza?
Znam osoby, które dają się nabierać na ceny typu 12,99 PLN i mówią, że do zapłaty jest 12 zł. Dzięki istnieniu takich naiwniaków istnienie grosza wydaje się mieć sens (dla sprzedawcy), ale poza tym? Może ma to sens dla państwa, bo np. 23% VAT od kwoty 12,99 wynosi 2,9877, czyli do zapłaty jest 2,99 - państwo na tym zyskuje. Albo PIT - nie wolno się pomylić nawet o 1 grosz. Albo bankowe lokaty "nocne", od których już wkrótce będzie się płacić tzw. podatek Belki, który dotąd nie obowiązywał dzięki zaokrąglaniu groszy do 0 zł.
OK, ale ile kosztuje ta zabawa z groszami? Ile kosztuje fakt, że mamy coś bezwartościowego, ale obsługa tej bezwartościowej rzeczy wyraża się w jak najbardziej wartościowych złotówkach? Nie wspomnę już o tym, że wyprodukowanie monetki 1 grosz przekracza jej (bez)wartość.

Z drugiej strony co by było, gdyby zrezygnować z grosza - ile wyniósłby np. VAT od 1 złotego? Czy zaokrąglanie do pełnych zł nie rozwaliłoby systemu monetarnego?