W Wyborczej z 16.08.2012 pojawił się artykuł zatytułowany "Amerykańska armia testuje ciężarówki bez kierowców" technologi(*)_ciezarowki_bez_kierowcow.html
Oto parę fragmentów:
"Po co narażać swoich żołnierzy, skoro maszyny potrafią zrobić coś same? W tym przypadku maszynami są samochody ciężarowe mogące poruszać się bez kierowców. Przetestowała je amerykańska armia, która poinformowała, że próby były udane. (...)
Pentagon ujawnił natomiast, że sprzęt umożliwiający ciężarówkom poruszanie się bez kierowcy można zamontować do dowolnego pojazdy, zarówno starego jak i nowego. Sprzętu nie ogranicza również marka maszyny. Ważne jest też to, że nauka obsługi całego systemu zajmuje niewiele czasu. Siedmiu Marines poświęciło na nią zaledwie trzy dni. Po tym czasie byli już w stanie samodzielnie "zaprogramować" maszyny."

Czyli, w perspektywie paru lat (może parunastu - nieistotne), żegnaj zawodzie kierowcy.
Ileś milionów kierowców na bruk - do innej pracy. Jakiej?
Młodzi sobie pewnie poradzą, ale starsi?
W bogatych krajach, gdzie pensje są wysokie, takie urządzenie będzie zapewne bardziej opłacalne. Do tego brak ograniczeń godzinowych no i wyeliminowany "czynnik ludzki" będący statystycznie największym źródłem błędów.
Widzę ryzyko uczynienia kolejnych ludzi niepotrzebnymi społeczeństwu i kolejnych kandydatów na "oburzonych".
Z drugiej strony mniej wypadków na drogach, mniej spowodowanych przez nie życiowych tragedii a..

"Pieniądz fiducjarny - (łac. fides - wiara) waluta nie mająca oparcia w dobrach materialnych (jak np. kruszce), której wartość ma źródło z reguły w dekretowanym prawnie monopolu w wykorzystaniu go na danym obszarze jako legalny środek płatniczy oraz na popycie generowanym przez instytucje państwowe, głównie przez pobór podatków."

Pieniądz normalny to po prostu zwykły towar. Gospodarka oparta na pieniądzu normalnym zasadniczo nie różni się od barteru. W takiej sytuacji rolę pieniądza spełnia zwykle kulturowo przyjęty towar, najczęściej o dużym stosunku wartości do wagi/rozmiarów, o wysokiej trwałości, łatwy do dzielenia na równe części o dużej wartości. Historycznie było to na przykład złoto i srebro. Z tego co pamiętam, kiedyś w Ameryce Południowej powszechnie płaciło się nasionami kawy.

Pieniądz fiducjarny to pieniądz, na który składa się celuloza i groźba spuszczenia bęcków, jeżeli ludzie nie będą się nim posługiwać i płacić podatków. A więc "legalny środek płatniczy".

Pieniądz normalny absolutnie nie wymaga wyeliminowania pieniądza papierowego czy cyfrowego. W takiej sytuacji pieniądz jest po prostu aktem własności towaru przechowywanego w depozycie.

Pieniądz fiducjarny daje olbrzymią władzę. Pozwala nałożyć podatek bez ustawy. Dodruk pieniądza jest de facto nałożeniem podatku na wszystkich posiadaczy pieniędzy. Ponadto podmiot emitujący pieniądz musi zadecydować, przez kogo wprowadzi pieniądz do obiegu. W ten sposób może arbitralnie zmieniać równowagę w gospodarce.

Pytanie:..

Od czasu do czasu wybucha dyskusja, czasem mająca posmak teorii spiskowych, o knowaniach producentów sprzętu AGD i elektroniki mających na celu ograniczenie czasu bezawaryjnego funkcjonowania sprzętu w celu wymuszeniu na konsumentach kupowania nowych egzemplarzy. Zdaje się że zaczęło się od żarówek i ograniczenia ich żywotności do ok. 1000 godzin.

Ma to sens, zważywszy na to, że niektóre żarówki wyprodukowane 100 lat temu nadal są zdatne do użytku. Co niby by mieli robić producenci żarówek po nasyceniu sprzętem rynku?

Co do sprzętu elektronicznego nie mam pewności, jak to z tym jest. Faktem jest, że w moim telewizorze przepalił się tranzystor dwa dni po upływie terminu gwarancji. Jednak mógł to być przypadek.

Mój wątek nosi znamiona prowokacji - gdyż gdyby dotyczył on tylko żarówek, nie miałbym specjalnie ochoty się tym zajmować, chociaż, jak zaobserwowałem, świetlówki energooszczędne są jakby mniej trwałe niż jeszcze pięć lat temu. Mniejsza z tym.

Myślę jednak, że skoro w ewidentny sposób takie działania, choć nieetyczne (a może i zabronione przez prawo, nie wiem) przynosić mogą krociowe zyski producentom różnych elektrycznych gadżetów, to dlaczego niby - idąc w ślad za "niewidzialną ręką rynku", która coraz częściej okazuje się być ręką prestidigitatora dorabiającego jako doliniarz - koncerny farmaceutyczne miałyby kiedykolwiek uwolnić świat od chorób, produkując naprawdę skuteczne leki? A może po prostu bardziej jednak opłacalne jest utrzymanie pewnego optymalnego..

W ramach suplementu do dyskusji o elektrowniach jądrowych daję tutaj link do rankingu najgroźniejszych dla środowiska elektrowni świata. To są wszystko elektrownie opalane węglem. Mamy też swojego zawodnika, który zdobył wcale wysokie miejsce... www.topten(*)dowiska_elektrowni_swiata.html . W wszystkich dyskusjach o elektrowniach jądrowych tego typu rankingi powinny być brane pod uwagę... Z wielu źródeł wynika też, że najgorsze są elektrownie opalane węglem brunatnym, a to jednak nie przeciwko nim demonstrują polscy ekolodzy. Też jestem za ochroną środowiska, dlatego jestem gorącym zwolennikiem elektrowni jądrowych, do których dostarcza się 26 ton uranu rocznie na 1GW mocy, a nie 3,5 miliona ton węgla na 1GW mocy rocznie. Obecnie odbywają się protesty przeciwko budowie elektrowni jądrowej w Polsce. Przy ich okazji ludzie z całej Europy zjeżdżają się aby "bronić naszego środowiska". Ciekawe, czy zadali sobie pytanie o mniejsze zło?

Tu jeszcze parę słów o elektrowni Bełchatów, której mrocznym świadectwem są na przykład Góry Izerskie - forsal.pl/(*)pie_elektrownia_belchatow.html .

[color=#330000]Gdy wybuchła afera "taśm PSL" w mediach zaczęto wałkować zjawisko zatrudniania w państwowych firmach i instytucjach członków rodzin i znajomych pracujących już tam ich krewnych i znajomych.
Premier Tusk zasugerował, że syn nowo mianowanego ministra rolnictwa straci pracę w agencji podległej tacie ministrowi, następnie opozycja zaatakowała premiera za to, że jego syn pracuje w państwowej spółce.

Znowu pojawiły się głosy, że najlepiej by było, żeby sprywatyzować wszystkie firmy i instytucje państwowe, bo to siedliska korupcji, nepotyzmu, źródła strat finansowych itd., co zniknie po prywatyzacji.

Banialuki o z definicji "lepszości" prywatnego nad państwowym głosić mogą wyłącznie ci, którzy nie mają pojęcia jak działa prywatny biznes.

Podam przykład z mojego doświadczenia zawodowego.

Jest sobie polska Spółka, której większościowym udziałowcem jest potężny koncern międzynarodowy, pozostałymi (drobnymi) udziałowcami są członkowie zarządu tej spółki, czym niespecjalnie lubią się chwalić przed pracownikami Spółki.
Co jakiś czas Spółce potrzebny jest nowy pracownik albo zachodzi potrzeba zwolnienia dotychczasowego, aby w jego miejsce zatrudnić z góry upatrzoną osobę.

Jedna z osób będących w zarządzie Spółki, pochodząca z miasta X (spółka ma siedzibę w mieście W), ma wyjątkowo dobre serce, więc z chęcią pomagała i pomaga potrzebującym pracy lub pragnącym zmienić pracę na lepiej płatną.
Z tego powodu swego czasu Spółka zaczęła zatrudniać pracowników z miasta X.
Oczywiście..

Jak to z nimi jest? Czy w warunkach państwa minimalnego duże firmy przejęły by rynek, i swobodnie ustalałyby cenę monopolową?

Czy to może raczej państwa, przy pomocy regulacji cen, ceł, ochrony rynku wewnętrznego, ochrony własności intelektualnej, patentów, lukratywnych zamówień rządowych, podatków, subsydiów, dotacji, licencji i innych regulacji, przyczyniają się do rozrostu wielkich firm?

Czy zmowa cenowa, w warunkach istnienia dużej ilości podmiotów gospodarczych, nie jest tworem nie do utrzymania?

Czy dumping mógłby mieć miejsce w warunkach wolnej gospodarki?

Czy prawdopodobieństwo wystąpienia monopolu nie ogranicza się do branż niszowych i specyficznych?

Czy potencjalny monopolista ma duże pole do manipulacji ceną, w warunkach, w których każde dobro konkuruje z każdym innym o uwagę konsumenta?

Czy przepisy antytrustowe działają, czy może wręcz przeciwnie, są polem do korupcji?

W końcu, czy monopol, uzyskany dzięki produkcji dobrych i tanich produktów, jest tak zły, jak go malują?

Polecam obejrzeć te dwa krótkie reportaże:

www.youtube.com/watch?v=TZ2hey7QpFA&feature=plcp

www.youtube.com/watch?v=OYY9YIJjZr4&feature=plcp

Mam pytanie dotyczące makroekonomii. Na chłopski rozum wydaje się, że wymienione w temacie zjawisko jest nierealne i nie występuje. W zasadzie to by mi wystarczyło, ale powszechność postulatów o istnieniu tego procederu jest tak duża, że ciężko nie zastanawiać się czy samemu nie jest się w błędzie. Od dawna staram się dowiedzieć jak postulowana dyskryminacja mogłaby w ogóle działać. Nigdy nie znalazłem odpowiedzi. Czy w ogóle gdzieś jest opisany ten domniemany mechanizm?

Z racji na "niewłaściwie sformułowanie wątku" merytorycznie taki sam temat został już przeniesiony do bazgrołów, więc bardzo proszę o usunięcie tematu w niewłaściwiej formie i pozostawienie tego. Z góry dziękuję.

Koszt zorganizowania olimpiady w Londynie podobnie jak w Atenach wyniósł 15 mld. dol.
To tyle co wysłanie 6 takich jak ostatnia misji na Marsa. Za cenę olimpiady w Pekinie można by wysłać 20 takich misji. To nasz wybór. Gdybyśmy tylko chcieli na marsie lub innych obiektach byłyby już bazy.
Media zamiast podniecać się poprawieniem o 1 cm czy 10 dkg jakiegoś wyniku mogłyby kreować modę i komentować rywalizację w eksploracji kosmosu.
Byłoby to też może bezpieczniejsze niż rywalizacja militarna, terytorialna czy ekonomiczna na ziemi. No i mająca przyszłość.
Wydaje się to racjonalne.
A jednak dzieje się inaczej.
Co o tym sądzicie?

Większość partii w Polsce forsuje koncepcję zrównoważonego rozwoju. Tymczasem rządząca Platforma Obywatelska forsuje koncepcję polaryzacyjno-dyfuzyjną: inwestujmy najpierw w duże ośrodki, a razem z nimi rozwiną się i mniejsze. Trochę nieszczęśliwie to ująłem, ale myślę, że jest to ciekawy temat na dyskusję. Co sądzicie o takiej koncepcji rozwoju? Uważacie, że jest dobra, zła, czy stosować ją można tylko w pewnych przypadkach?

Co Waszym zdaniem ma osiągnąć zapowiadane wkrótce kolejne podniesienie płacy minimalnej? Ciekaw jestem Waszych opinii. To dobrze czy źle i dla kogo?