"Ironiczny" ruch budzi krytykę. "Teraz zaczynają wystawiać samego Orwella na orwellianizm".

"1984" George'a Orwella zostaje przepisany w wersji feministycznej.
Za zgodą rodziny Orwella, dystopijna opowieść science fiction, która ostrzega przed rewidowaniem historii i przepisywaniem książek z powodów ideologicznych, doczeka się nowej, feministycznej wersji.
Podobno nowa narracja zostanie opowiedziana z punktu widzenia Julii, bohaterki Winstona Smitha. Smith pracuje w Ministerstwie Prawdy, gdzie rewiduje historię tak, by odpowiadała propagandowym celom autorytarnego rządu.

Nowa książka nosi tytuł Julia i jest napisana przez amerykańską autorkę Sandrę Newman. Wskazuje się, że rozmawiano o projekcie z synem Orwella, Richardem Blairem, i otrzymali jego aprobatę.
Kilka firm w Hollywood już próbuje zabezpieczyć prawa do przekształcenia książki w film.

Nie podoba mi siȩ to. Jeśli nie ma własnych pomysłów, wyruszają na światowej sławy książkę, aby ją zniszczyć- ku radości feminizmu.
Może ta autorka Sandra przyjechać do Szwecji i zobaczyć, jak rozwija się orwellowskie społeczeństwo. Ten opis dobrze by się sprzedawał... Szwecja to rozdroże...
- Mówisz o klimacie, a jednocześnie masowo importujesz ludzi z Afryki i cieplejszych szerokości geograficznych, wyłączasz energetykę jądrową i inwestujesz w energetykę wiatrową...
- Mówi się, że jesteś feministką, a jednocześnie masowo sprowadzasz mężczyzn o najbrzydszym spojrzeniu na kobiety na całej ziemi i odwracasz wzrok, gdy mordują i gwałcą...

Kilkanaście kilometrów od Barletty, przeuroczego apulijskiego miasta, wśród rozległych gajów oliwnych, migdałowych i winnic znajduje się Canne della Battaglia - zona archeologica z pawilonem wystawowym i wykopaliskami ukazującymi onegdaj porosperujące miasto Kanny. W pobliżu na rozległych polach ( do tej pory dokładnie nie wiadomo gdzie - czyli jest podobnie jak z polskim Grunwaldem) rozegrała się jedna z najważniejszych bitew w dziejach świata, bitwa pod Kannami, między Kartaginczykami a Rzymianami, zwycięska dla tych pierwszych. Dowodził nimi militarny geniusz Hannibal. Na ścianie klatki schodowej wiodącej do sal wystawowych pawilonu jak wyżej znajduje się następujący - w wolnym tłumaczeniu z j. angielskiego - cytat z..... Zygmunta Freuda, skądinąd znanego szalbierza i szarlatana:

"Moje neurotyczne związki ze starożytnym Rzymem zaczęły się dawno, jeszcze w szkole średniej - kiedy to fascynowałem się wojnami punickimi. Moja sympatia była po stronie Hannibala, tego semickiego bohatera, podobnie zresztą było w przypadku wielu innych, mi współczesnych".

Opinię jak wyżej Freud miał wyrazić w książce Jego autorstwa pt. "Interpretacja snów".
Długo stałem w klatce schodowej jak wyżej i kontemplowałem napis jak wyżej. Ja też wykazywałem zainteresowanie wojnami punickimi - ale w przeciwieństwie do Freuda moja sympatia nie była jednoznacznie po stronie Hannibala. Chyba dlatego że... nie jestem Semitą. Freud wyrażając pogląd jak wyżej zdradził,,,,podświadomie chciałoby się rzec swoje..

Jose Feliciano, Art Tatum, Stevie Wonder, Ray Charles, Andrea Bocelli. Problemy ze wzrokiem miała też Dalida i ... Édith Piaf w dzieciństwie.
W wieku 7 lub 8 lat straciła wzrok z powodu zapalenia rogówki. Jej babcia słyszała o nieoczekiwanych uzdrowieniach po wizytach przy grobie Teresy Martin, postanowiła więc pojechać ze swją "córką", aby prosić o uzdrowienie, i przy okazji przywiozły trochę ziemi, którą co wieczór nakładała na powieki wnuczce. Po nie długim czasie Edyta została wyleczona, albo po prostu choroba się cofnęła. Nie mam zamiaru wchodzić tutaj w spory religijne. Teresa zasługuje by o niej wspomnieć, ponieważ Édith Piaf przez całe życie zachowywała szczególne nabożeństwo do "małej" Tereski, której medalik nosiła na szyi i z którym nigdy się nie rozstawała; uważała ją za swoją duchową siostrę, a ponadto łączyły je więzy rodzinne - były kuzynkami ze strony ojca Edith. Thérèse Martin znana jest bardziej jako Teresa z Lisieux, Święta Teresa od Dzieciątka Jezus.
Dochodząc do sedna tego tematu - Edith Piaf zmarła w 1963 roku. 5 lat wcześniej urodził się Andrea Bocelli. Zdiagnozowano u niego wrodzoną jaskrę w wyniku której już w wieku dwunastu lat doznał wylewu krwi do mózgu, grając w piłkę nożną, przez co całkowicie utracił wzrok.
Jakże wymowny jest tytuł piosenki którą "wspólnie" zaśpiewał po latach z Édith Piaf - "La Vie En Rose", co można przetłumaczyć jako "Życie w szczęśliwych odcieniach", "Życie widziane przez różowe okulary" lub "Życie w różowych odcieniach";..

Na przestrzeni dziejów człowiek wierzył w jakąś formę życia wiecznego. Życie można opisać jako spacer ścieżką, która czasem prowadzi przez trudno dostępne lasy, a czasem przez kwitnące łąki. XIV-wieczny autor Dante opisuje tę drogę życia, która przekracza linię śmierci. Sposób, w jaki człowiek przeżył swoje życie na ziemi, stanowi podstawę tego, jakie będzie życie po tym. Musimy pamiętać, że Dantego charakteryzowała wiara i nauczanie tamtych czasów.
Ten literacki gigant urodził się w 1265 i zmarł w 1321. Dzieło, z którego jest najbardziej znany to Boska Komedia, La Divina Commedia. Większość ludzi z ogólnie dobrym wykształceniem ogólnym zna Dantego. Wspaniały epos o podróży przez piekło, czyściec i raj.
"Stałem na środku ścieżki mojego życia wtedy w ciemnym lesie, w którym byłem, gdzie nie było już drogi ani ścieżki, którą mógłbym sobie wyobrazić".

Epitafium dla Wysockiego
Jacek Kaczmarski
To moja droga z piekła do piekła
W dół na złamanie karku gnam!
Nikt mnie nie trzyma, nikt nie prześwietla
Nie zrywa mostów, nie stawia bram!
Po grani! Po grani!
Nad przepaścią bez łańcuchów, bez wahania!
Tu na trzeźwo diabli wezmą
Zdradzi mnie rozsądek - drań
W wilczy dół wspomnienia zmienią
Ostrą grań!
Po grani! Po grani! Po grani!
Tu mi drogi nie zastąpią pokonani!
Tylko łapią mnie za nogi,
Krzyczą - nie idź! Krzyczą - stań!
Ci, co w pół stanęli drogi
I zębami, pazurami kruszą grań!
To moja droga z piekła do piekła
W przepaść na łeb na szyję skok!
"Boskiej Komedii" nowy przekład
I w pierwszy..

Polecam ten kabaret. Górski jest super i na marginesie obyczajowej satyry czasem okrasza wstawką celnie antyreligijną, antyklerykalną lub polityczną.

youtu.be/sh41dQnGQXE

Np zgadywanie kto jest w worku.

Pytanie: Zna obce języki?
Facet w worku odpowiada: Nie.
Kolejne pytanie: Prezydent?

albo

youtu.be/keppfjOvtzo

Brat oburza się: Co powie Bóg na twoje prowadzenie się bez ślubu z 20-latką.
Odpowiedź: Nic. W czasie wojny się nie odezwał to teraz się odezwie?!

Siema

Kontrowersyjne malowidło ścienne na desce w Göteborgu, które wywołało debatę, kosztowało podatników 150 000 kr.

Podczas budowy tunelu kolejowego administracja transportu zaprosiła artystów do zaprezentowania swoich prac na desce wokόł miejsca pracy. Jedno z dzieł sztuki przedstawia kobiece genitalia między nogami rozłożonymi w kabaretki. Za pracą stoi artystka C.F.

Na stronie internetowej administracji transportu praca artystki, jest opisana w następujący sposób:
-Pochwa jako portal, otwarcie i szansa ma swoje korzenie w historii sztuki. Figury płodności w glinie znajdowano w związku ze stanowiskami archeologicznymi od zarania dziejów człowieka itd.
Na obrazie ciało zredukowane jest do dwóch długich nóg w siatkowych czarnych rajstopach i waginy, niczym horyzont narysowany poziomą linią: niebo nad i ziemia w dole.

Na prace zareagowała była polityk parlamentarna z Chrzescijanskich Demokratow (KD, od ośmiu lat członek komisji transportu i architekt).
- To seksualizacja przestrzeni publicznej. Często mówi się o wolności artystycznej, ale dlaczego artysta może tę wolność zagarnąć przed resztą z nas, którzy tam mieszkają? mówi parlamentarzystka
Wg niej jest to sztuka pornograficzna i może być sprzeczna z Kodeksem Karnym, który stanowi, że przestępstwem jest pokazywanie obrazu pornograficznego w miejscu publicznym w sposób, który może wywołać publiczne oburzenie.

Wandalizm
Osiem dni po zakończeniu prac malunek został zdewastowany, a teraz artystka kończy pracę nad swoim nowym..

Kóbor János (1943-2021), zmarł w szpitalu z powodu koronawirusa.

www.youtube.com/watch?v=CGt-rTDkMcM

Uwielbiana przez Francuzów i cały niemal świat Arabski. Faceci tracili dla niej głowy i popełniali samobójstwa... Nie z miłości. Głowy może tracili z miłości, ale życie z własnej głupoty i słabości.
Dalida, której prawdziwe nazwisko brzmi Yolanda Gigliotti, urodziła się 17 stycznia 1933 roku w Kairze. Pochodziła z włoskiej rodziny, która wyemigrowała do Egiptu na początku wieku. Jej ojciec, Pietro, był skrzypkiem w operze, a matka, Giuseppina, zajmowała się gospodarstwem domowym w dzielnicy Choubra, gdzie Arabowie i mieszkańcy Zachodu żyli razem w harmonii. W wieku czterech lat mała Yolanda przeszła swoją drugą operację okulistyczną. Jej oczy uległy zakażeniu, gdy miała zaledwie dziesięć miesięcy. Problemy te wywarły na niej głębokie piętno i przez długi czas uważała się za "brzydkie kaczątko", ponieważ musiała nosić okulary. W wieku trzynastu lat wyrzuciła je przez okno i zobaczyła swoje otoczenie całkowicie zamazane. Przechodzi kolejną operację oczu po której zdaje sobie sprawę, że zmieniły się opinie ludzi na jej temat. Teraz wygląda jak prawdziwa kobieta.
W 1951 r. zakrada się na konkurs piękności. Po publikacji zdjęć w kostiumie kąpielowym, w rodzinie wybucha skandal. Szybko jednak wraca spokój, pozostawiając wszystkich z poczuciem, że to była tylko chwila szaleństwa. Ale prawda była inna, Yolanda w tajemnicy przed bliskimi zatrudnia się w domu mody Donna, ucząc się jednocześnie zawodu modelki. W 1954 r. bierze udział w konkursie Miss Egiptu i zdobywa pierwszą nagrodę zwracając..

Utwór (piosenka) galaktyczny o Mamie - najlepszy w całym Wszechświecie. :idea:
Violetta Villas - Do ciebie mamo. Łzy w oczach mam ja i prawie każdy.

youtu.be/N68_SARhXEw

Siema

Krzysztof Majchrzak to jeden z tych aktorów charakterystycznych, powoli odchodzących w zapomnienie - którzy onegdaj stworzyli wielkie role, do tej pory trwające w pamięci ich admiratorów. W tym przypadku mam na myśli szczególnie głównych bohaterów "Arii dla atlety" czy tez "Konopielki". Jednakże szereg innych kreacji Majchrzaka wartych jest także obejrzenia i przetrawienia. Jak chociażby rola złoczyńcy - eksterminatora psów z krótkiej ale jakże wymownej i inspirującej do głębokiej zadumy noweli filmowej pt. "Pies na środku drogi". W wielkim skrócie mówiąc - jest to film o samotności i szansie na przemianę. Czy ona będzie miała miejsce - o tym nawet nie rozstrzyga jednoznacznie finał filmu - chociaż można postawić tezę że jest to remis ze wskazaniem. W tej krótkiej produkcji - której tło jest perfekcyjnie i smakowicie prl-owskie - jest coś dogłębnie Camusowskiego. Gorąco zapraszam w weekendowy wieczór do jej obejrzenia, koniecznie popijając... gorącą herbatę wespół z zaproszonym przyjacielem/przyjaciółką.

www.youtube.com/watch?v=8RvLLpZ7vFw