Znany grecki aktor odmówił występu w sztuce Joneesco "Nosorożec" , na którą mogli przyjść tylko zaszczepieni. Aris Servetalis uzasadniając swoją decyzję stwierdził, że "jesteśmy społeczeństwem indywidulanych jednostek, nie zaś stadem podzielonym na zaszczepionych i niezaszczepionych" i że w związku z powyższym nie może on wspierać segregacji ludzi wymuszanej przez nowe środki podjęte przez rząd w walce z koronawirusem.

"Aris Servetalis, a popular actor who starred in Ionesco's 1959 absurdist play Rhinoceros, announced he was stepping down in an Instagram post late on Tuesday. The Kivotos theatre said the production was postponed indefinitely.
I cannot support the segregation of people imposed by the new measures, wrote Servetalis, who has voiced scepticism over the effectiveness of COVID-19 vaccines. We are a society of individuals, not a herd divided between vaccinated and not."

www.userwa(*)fuses-play-vaccinated-2496391/

Richard Wagner jak wiadomo był człowiekiem.....orkiestrą. Jego wpływ na muzyką i kulturę europejską był i jest nadal ogromny i wieloraki. Wśród wielu Jego osiągnieć na tym polu jest także - często niedostrzegane i pomijanie - przyswojenie kulturze i muzyce europejskiej filozoficznych konceptów buddyjskich i hindiistycznych. W tym względzie postać Wagnera może śmiało konkurować, czy tez być postawioną obok sylwetki Artura Schopenhauera. Wielkie działa muzyki wagnerowskiej postrzegamy zazwyczaj jako zakotwiczone w starogermańskim substracie. Tymczasem okazuje się, że po zdrapaniu tego cienkiego werniksu - eposy wagnerowskie są przepełnione konceptami zaczerpniętym wprost z tej bogatej skarbnicy Orientu. Podlinkowany materiał dostarcza szereg przykładów takiej inspiracji, zmuszając do postawienia konkluzji, że między mistyką starożytnych Indii a mistyką 19 wiecznych Niemiec istniało jakieś iunctim, które Wagner w swej wielkości dostrzegł i wyeksponował.


"The clearest and, perhaps most important Buddhist connection with the Ring came with a change in 1856 to the text for the closing scene of Götterdämmerung, written contemporaneously with the sketch for Die Sieger and within months of the first sketch for Parsifal. Earlier versions of the ending contemplated the survival of the gods and the triumph of love over wealth and power. By 1856 however, the goal was no longer redemption through love but redemption through renunciation. In a prose draft for the new ending, Wagner made absolutely..

Obiecałem, że postaram sie przedstawić w wielkim skrócie zmiany jakie następowały w muzyce poważnej. Krócej już nie dałem rady. Nawet w sieci nie potrafiłem znaleźć tak skrótowego obrazu.
Muzyka klasyczna, choć mocne piętno zaznaczyła, jest tylko krótkim epizodem w ponad tysiącletniej historii muzyki poważnej. Historia muzyki jest w pewien sposób autonomiczna: jest historią techniki kompozytorskiej, stylów, gatunków itp. Jednak zawarta w niej duchowość wiąże muzykę również z ogólnym tłem historii kultury i myśli. Muzyka rozbrzmiewa jako wyraz ducha swojego czasu i tylko jako taka może być w pełni zrozumiana.
Do źródeł muzyki wczesnochrześcijańskiej w Europie w I-VI wieku, zalicza się żydowską muzykę świątynną, przede wszystkim tradycję śpiewów psalmowych, w której dominowały psalmodia, oraz muzyka późnego antyku związanymi z helleńskim obszarem śródziemnomorskim, w której poczesne miejsce zajmowała interpretacja hymnodii.
Przełomowym dla muzyki okresem w Europie jest wiek IX i X z dominującym nurtem muzyki kościelnej charakteryzującym się jednogłosowym śpiewem liturgicznym w kościele rzymskokatolickim zwanym chorałem gregoriańskim
Ważną odmianą w muzyce średniowiecza była liryka sięgająca XI w. i związana z nią działalność trubadurów w pd. Francji, kontynuowaną w następnym stuleciu przez truwerów w pn. Francji oraz minesangerów na obszarze niemieckojęzycznym. Ruch ten osiągnął kulminację ok. 1200 i zanikł wraz ze zmierzchem klasycznego etosu rycerskiego..

Z tang najbardziej przypadło mi do gustu libertango Astora Piazzoli, skomponowane w 1974 roku. Walorem tego utworu jest jego swoista elastyczność, pozwalająca na różnorakie interpretacje i transkrypcje - która to właściwość z kolei inspirowała i inspiruje zastępy wykonawców kreujących co rusz jego nowe oblicze.
Dosłownie wczoraj kolega podrzucił mi link do wykonania tańca do melodii jak wyżej. Podrzucam go do wysłuchania i przede wszystkim obejrzenia, bo cechują go - w mej opinii - częste wady spotykane u tancerzy. Ich ruchy, szczególnie kobiety, są zbyt dynamiczne, ma się wrażenie chwilami, iż tancerka robiąc energiczne zwroty głową czy korpusem ciała złamie sobie kręgosłup lub uszkodzi bark. Drugi feler - to ich wyraz twarzy w trakcie tańca, szczególnie zauważalny u mężczyzny. Tancerz czyni takie posągowe i hieratyczne ekspresje i grymasy twarzy ( korespondujące z jego dynamicznymi ruchami) - ze w pewnym momencie przechodzi to już w kicz.
Zapraszam do obejrzenia tanga jak wyżej, dodatkowo zaś podrzucam link do materiału zawierającego szereg innych jego wykonań.

www.youtube.com/watch?v=kdhTodxH7Gw

iberoameryka.com/kultura/muzyka/libertango/

14 biskupów luteraṅskich: Bóg jest działaczem na rzecz klimatu, a Greta prorokiem.

W ostatnich dziesięcioleciach Kościół SE prezentował się jako coraz bardziej lewicowy. Jednym z obszarów, w którym coraz bardziej się profiluje, jest wiara w koniec świata w nadchodzącej katastrofie klimatycznej. Biblia wydaje się potwierdzać ten pogląd.

Ostatni dzień jest bliski. Takie jest zdanie 14 biskupów, pod przewodnictwem arcybiskupki Antje Jackelén. Znajdujemy się w pożarach lasów, powodziach i suszach, jest to rodzaj żelaznego znaku, który prorocy biblijni określają jako farsowe zwiastuny apokalipsy, jak to jest opisane w Księdze Objawienia.

Nowi prorocy, święci i pielgrzymki
W naszych czasach grupy chrześcijańskie uważają Gretę Thunberg za proroka, którego należy słuchać i chcą ogłosić ja świętą. Do listy starożytnych pielgrzymek do miejsc takich jak Jerozolima i Damaszek Kościół w SE dodaje teraz także pielgrzymki na szczyt klimatyczny w Glasgow (COP26), który odbędzie się wkrótce.

Trasa rozpoczyna się w Vadstena- klasztor sw. Birgitty patronki Europy- i nazywa się "Wędrówka Pielgrzyma ku przyszłości". Tam należy zebrać się na modlitwie w nadziei, że Bóg to usłyszy i poprowadzi zebranych czołowych polityków do podjęcia właściwych decyzji.

Reinterpretacja "droga, prawda i życie"
Szwedzcy biskupi wyznają "drżenie", jakie odczuwają w obliczu przewidywanego przez nich Armagedonu, nie dłuższego niż dziesięć lat w przyszłość i wzywają do "wewnętrznego zgromadzenia" w celu wzmocnienia..

W wieku 80 lat zmarł Graeme Edge, poeta, współzałożyciel i perkusista brytyjskiego zespołu prog- i pop-rocka Moody Blues. Założony w 1964 roku, Moodies cieszyli się długowiecznością dzięki akceptacji sztuki ponownego odkrywania: Days of Future Passed z 1967 roku jest uważany za jeden z najlepszych albumów koncepcyjnych w historii rocka, z kuszącymi, orkiestrowymi hitami, takimi jak "Nights in White Satin" i "Evening".
W 2018 roku Graeme Edge został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Jest to galeria sław i muzeum. Dokumentuje historię muzyki rockowej oraz artystów, producentów, inżynierów i innych wybitnych postaci, które wpłynęły na jej rozwój.
Stworzył we współpracy z profesorem Brianem Grovesem pierwszy elektroniczny bęben , a utwór "Procession" - z wydanego w 1971 roku albumu Every Good Boy Deserves Favor - jest jednym najdziwniejszych utworów i to w nim zaprezentowano pionierską pracę elektronicznego zestawu perkusyjnego Graeme'a Edge'a

W oświadczeniu opublikowanym na oficjalnej stronie Moody Blues na Facebooku, Hayward upamiętnił swojego przyjaciela i kolegę z zespołu od prawie pięciu dekad. "To bardzo smutny dzień. Po części brzmienie i osobowość Graeme'a są obecne we wszystkim co zrobiliśmy razem i na szczęście będzie to żyło dalej". Lodge dodał na swoim osobistym koncie na Twitterze: "Dla mnie był Białym Orłem Północy ze swoją piękną poezją, przyjaźnią, miłością do życia i unikalnym stylem bębnienia, który był maszynownią Moody Blues".

"Noce w białej poświacie"..

‎Artemisia Gentileschi jako paradygmat 17-wiecznego feminizmu‎?
Dwie kobiety trzymają mężczyznę na łóżku. Jedna przyciska pięść do głowy, aby nie mógł podnieść jej z materaca. Są dobrze zbudowane z potężnymi ramionami, ale mimo to potrzeba ich połączonej siły, aby utrzymać ofiarę unieruchomioną, gdy jedna z nich podcina gardło błyszczącym mieczem. Krew tryska czerwonym gejzerem. Nie zatrzyma się, dopóki głowa nie zostanie całkowicie odcięta. Oczy ofiary są szeroko otwarte. On dokładnie wie, co się z nim dzieje. Umierającym człowiekiem jest Holofernes, wróg Izraelitów w Starym Testamencie, a młoda kobieta, która mu ją ścina, to Judyta.
Ale tak naprawdę mężczyzna jest włoskim malarzem o nazwisku Agostino Tassi, podczas gdy kobietą z mieczem jest Artemisia Gentileschi, która to namalowała. Jest to selfie/autoportret. Pozostały dwa duże krwawe obrazy Judyty i Holofernesa autorstwa Gentileschi, jeden w Capodimonte w Neapolu, drugi w Uffizi we Florencji. Są prawie identyczne, z wyjątkiem drobnych szczegółów - w Neapolu sukienka Judyty jest niebieska, we Florencji żółta - jakby ten obraz był koszmarem, który nadal miała, końcowy akt tragedii nieustannie odtwarzany w jej głowie. Gentileschi była największą artystką epoki baroku i jedną z najbardziej błyskotliwych uczennic Caravaggia, którego przerażający obraz Judyty i Holofernesa wpłynął na jego własne, ponieważ jest z jedną z gwiazd epickiego śledztwa w sprawie jego rywali i zwolenników artystki, która słowem i pędzlem walczyła..

Maria Peszek o pedofilii w Kościele w klipie "Barbarka". "Czarna sukienka, przed tobą klękam"

Amen, amen, do góry sukienka
Słowo stawało się ciałem
Amen, amen, przed tobą klękam
Gdy mi je w usta wkładałeś

Czarna sukienka przed tobą klękam
Czarna sukienka, amen
Słowo stawało się ciałem
Gdy mi je w usta wkładałeś

Palce, język, pośladki
Wargi, usta, pachwiny
Skóra, ślina, ślina
Amen. Odpuść nam nasze winy!

W informacji dotyczącej całego projektu "AVE MARIA" można przeczytać: "Maria Peszek po raz kolejny się nie pieści i mówi o tym wprost. Własny, boleśnie szczery, czasami wręcz radykalny przekaz uzupełnia hasłami znanymi z ulicznych demonstracji: 'Jestem wnuczką czarownicy, której nie udało się wam spalić'. W kolejnych kompozycjach porusza tematy, które łączy to samo zjawisko - zderzenie prostej, codziennej miłości z naszym krajem. Podaje bardzo ważne i aktualne treści w formie piosenek, które są... ładne."

www.youtube.com/watch?v=Kknk-wMQb5M&t=100s

O Wilhelmie Furtwanglerze wikipediowski biogram informuje między innymi jak ponizej:

"Niewielu dyrygentów w historii muzyki otacza tak wielka legenda. Wczesne, przedwojenne nagrania, mimo słabej jakości technicznej, prezentują niezwykły talent dyrygencki Furtwänglera. Pod jego batutą orkiestra nabywa cech samodzielnego organizmu, tutti zespołów brzmi potężnie; choć wiele decyzji o doborze temp bywa kontrowersyjnych, zawsze jednak są to kreacje wizjonerskie. Potrafi dyrygować zarówno powoli, jak i szybko – dotyczy to nieraz tego samego utworu, co rodzi problemy przy próbach jasnego zdefiniowania podejścia Furtwänglera do kwestii tempa. Zawsze jednak jego tempa są niejednakowe – umiejętnie przyśpiesza i zwalnia – każdy takt może być zagrany szybciej lub wolniej, wszystko stosownie do całościowego zamysłu i w zamiarze wywarcia odpowiedniego wpływu na słuchacza. W jego ciszy, zwolnieniach i subtelnym operowaniu sekcjami orkiestry słychać brzmienie, którego nikt przedtem ani później nie wydobył z orkiestry. Pośrednim kontynuatorem indywidualnej i humanistyczno-psychologicznej szkoły dyrygentury był jego uczeń, inny słynny dyrygent, Sergiu Celibidache."


Wniosek z tego taki, iż był to jeden z kilku najwybitniejszych dyrygentów w historii świata. Po wojnie był sekowany za swe związki z nazizmem - które jednakże były bardzo skromne, o czym w biogramie jak wyżej oraz podlinkowanym materiale, do którego lektury zachęcam. Furtwanglerowi wyrządzono więc obiektywną krzywdę...

Mowa już była o żałośnie niskich nagrodach dla laureatów Konkursu Chopinowskiego jak również o palącej potrzebie wprowadzenia zasady ( już niegdyś obowiązującej), że jurorzy Konkursu nie są świadomi kogo oceniają. Trzecią niezbędną zmianą konieczną do uzdrowienia Konkursu jest wykluczenie ze składu jurorów tych wszystkich, których uczniowie biorą udział w rywalizacji. Albowiem utrzymanie dotychczasowej praktyki prowadzi do patologii, która zostało podsumowana arytmetycznie jak niżej.
Zainteresowanych problemem odsyłam do podlinkowanego materiału - zawierającego szereg ciekawych uwag (w tym wiele krytycznych) na temat ostatniej odsłony Konkursu Chopinowskiego.

"Można jeszcze podzielić uczestników Konkursu w inny sposób. Pianistów będących oficjalnie studentami jurorów naliczyłem w Konkursie 22. To 25 proc. całości. W finale ten stosunek wyglądał już jednak zgoła inaczej: jurorscy studenci (5 z 12) stanowili 42 proc. Popatrzmy jeszcze na nagrodzoną ósemkę: czworo laureatów to studenci jurorów, co daje już równe 50 proc. Wbrew pozorom nie chcę przez to sugerować, że wybór był nieuczciwy albo choćby tendencyjny. Chcę raczej zwrócić uwagę, jak bardzo wsobną imprezą staje się Konkurs Chopinowski. Laureaci dawniejszych edycji stają się profesorami – i hodują kandydatów dla edycji następnych, podczas których sami zasiadają w jury. 25 proc. w punkcie wyjścia może jeszcze nie jest dzwonem bijącym na trwogę, ale 50 proc. w punkcie dojścia oznacza, że najlepsi studenci z uczelni innych..