Ponieważ już od dość dawna nie było dyskusji na temat poprawnej polszczyzny, pozwolę sobie wrócić do tego tematu. Poniżej przykłady niepoprawnych a popularnych wyrażeń, które (obawiam się) niedługo staną się normą:

1. Nie należy mówić przejść nad czymś do porządku dziennego , tylko przejść nad czymś do porządku. Przejście nad czymś do porządku dziennego to spopularyzowana przez prezydenta Kwaśniewskiego bezsensowna hybryda przejścia nad czyś do porządku (tzn. uznania za rzecz normalną) oraz wpisania czegoś do porządku dziennego (tzn. uznania, że należy się tym szybko zająć).
2. Nie mówi się szkoła imieniem Adama Asnyka, tylko szkoła imienia Adama Asnyka.
3. Nie mówi się mówiąc w czudzysłowiu, tylko mówiąc w czudzysłowie (nie ma wyrazu cudzysłowie, jest cudzysłów).
4. Nie mówi się nie znał kulisów sprawy, tylko nie znał kulis sprawy. Chodzi bowiem o kulisy (analogia do kulis teatralnych) nie zaś o kulisów (indyjskich tragarzy).
5. Nie mówi się chylę czoło (w sensie wyrażenia uznania lub wiernopoddaństwa), tylko chylę czoła.
6. Nie mówi się wyrwali mi zęba, tylko wyrwą mi ząb.
7. Przez analogię nie powinno się mówić liżę loda. Oczywiście nie można powiedzieć liżę lód, gdyż byłoby to zrozumiane jako lizanie sopla lub bryły lodu. Najlepszym rozwiązaniem..

Rozczaruję osoby rwące się już do dyskusji nad treścią tej nowej pozycji.
Chodzi mi o pewien szczegół, który pewnie nie liczy się dla większości osób przechodzących obok książki na regale. Chodzi mi o sposób przetłumaczenia oryginalnego tytułu na język polski.
Prawdopodobnie zauważyliście już wielki na całą okładkę znak przestankowy zapytania. Zmienia on całkowicie intonację przy wymawianiu polskiego tytułu. "Bóg Urojony?" jest pytaniem, w przeciwieństwie do oryginalnego "The God Delusion" który jest twierdzeniem.
Zupełnie, jakby wydawcy wyszli z założenia "Jak to. To Bóg nie istnieje? Bóg może być urojony?"
Co wy sądzicie? Czy o zabarwieniu tytułu zadecydowało niedbalstwo, zabieg marketingowy, czy może osobiste hamulce, które powstrzymały tłumacza przed popełnieniem bluźnierstwa przez stwierdzenie "Bóg jest urojony." ?

W kilku miejscach zdarzyło mi się potępić osoby, które rozpoczynają jakiś wątek, ale później nie podejmują dyskusji. Tym czasem zdarzyło mi się właśnie coś takiego. Zanim się obejrzałam wątek się przedawnił. (wątek www.racjonalista.pl/forum.php/s,69959) Pozwolę sobie więc w tym miejscu odpowiedzieć na "zapomniane" polemiki.

Do Totusa
>Czy narzędzia, budynki, umiejętności techniczne, sztuka, religia służą czy jedynie mogą służyc ideologii?
Służą i mogą służyć, ale nie muszą. Nie ma czegoś takiego jak jednoznaczność w świecie człowieka. Krzesło, to: konstrukcja drewniana, mebel domowy, dzieło sztuki-jeśli odpowiednio wykonane, narzędzie zbrodni, symbol sposobu życia człowieka XXIw., symbol władzy-jeśli tronowe, itd
>Czy kultura jest czy jedynie może byc narzędziem ideologii?
Jest zarówno narzędziem jak i efektem ideologii. Co gorsza sama jest ideologią. Przynajmniej ja to tak widzę.

Do S. Otumba
>kobiet pleciowo zenskowi ona ma swoje budowanie w glowa troki inni od pleciowo meskowi thlowiek
Doprawdy? Zachęcam do lektury kilku rozdziałów książek psychologicznych na temat płci mózgu.
>i to jest nie do honor one pracowali, to jest zli mezcizn pozwala pracowaci kobiet! slabi jest do funkci pracowanie
I tu szumne pytanie, w dzisiejszym świecie, świecie techniki, internetu, informacji, czy siła fizyczna stanowi o wyższości, większej przydatności, czy można dzięki niej wykonać lepiej, szybciej jakąś pracę? Nie sądzę. Nie muszę podnosić samochodu aby wymienić w nim koło, mam od..

"Natasha Rostova, Andrey Bolkonsky, Ivan Ivanowitsch, Lake Ladoga, pies Layka, Wremyia Pobyedy..."

Nazwiska, nazwy i zwroty w możliwie anglosaskiej, romańskiej, germańskiej transkrypcji, użyte w jednym języku słowiańskim wobec drugiego słowiańskiego języka, wywodzącego się na dodatek z tego samego źródła, są żałosnym chwytaniem gówna przez papierek. Nie świadczą bowiem o żadnej "unifikacji", o żadnym dążeniu do "umiędzynarodowienia" pisowni - są świadectwem tej samej rozpaczliwie łajdackiej cechy, okazywanej przez myjącego restauracyjne gary Polaka, aby za wszelką cenę wtopić się w obce tło. Polaka, który wyrzekł się własnej tożsamości i nigdy nie dorobi się cudzej. Fałszywe motywy, fałszywa postawa, fałszywe tłumaczenia. Obsrywanie własnego mieszkania po to, by zarobić na szyderczy uśmiech sąsiada. Zły uśmiech do złej gry.

Tym razem zagadka lingwistyczna:

W mojej firmie nad wejściem w korytarz prowadzący do wind wisi napis: DO WIND. Przedwczoraj zauważyłem stojącą tam grupkę osób. Patrzyli na ten napis i zaśmiewali się. Jakiś facet pstryknął nawet zdjęcie. W pierwszym momencie nie zrozumiałem, co ich tak rozśmieszyło. Po chwili jednak domyśliłem się.

A czy Wy domyślacie się, jaki był powód ich wesołości?

Zmarł Kurt Vonnegut.
Ciekaw jestem opinii Racjonalistów na temat jego twórczości, spojrzenia na człowieka, a także sceptycyzmu w kierunku rozwoju technologicznego. Czy pisarz wpłynął na wasz światopogląd?
Zapraszam do zwierzeń.

Nie zauważyłam tu jeszcze postów na ten temat, dlatego postanowiłam napisać coć niecoś.
Subkultury, kontrkultury etc. etc. jakie mają zalety? Hm, kiedy szukamy akceptacji to znajdujemy ją w określonych kręgach, czujemy się częścią czegoś większego, spotykamy ludzi o podobnych poglądach.
Wady? Moja koleżanka powiedziała kiedyś, że jest jedna nienawiść.
Bezsensowna nienawiść, która mnie osobiście martwi i przeraża. Oczywiście nie występuje pomiędzy wszystkimi subkulturami, ale jednak.
Zacytuję moją koleżankę.: "Po prostu człowiek o złożonej osobowości NIE MOŻE związać się z jedną tylko subkulturą. Zawsze będą te wpływy innych, tych bliskich mu." I muszę się z tym zgodzić. Doszłam też do wniosku, iż "wyrażać siebie" można nie tylko należąc do subkultury, a zresztą, kiedy do niej należymy, to już sama ta przynależność (którą właściwie trudno określić) narzuca nam jakieś tam reguły.
Osobiście nigdy nie określałam, nie określam i nie mam zamiaru określać się żadną subkulturą. Chociaż ludzie przyczepiają mi różne etykietki, tylko ze względu na to chociażby jak się ubieram, co jest bez sensu. Słyszałam już różne teksty pod swoim adresem, choćby "zginiesz w imię czystej rasy", lub "spier***** brudzie", które po pewnym czasie przestają być śmieszne.
Ludzie często przesadzają, rozpaczliwie szukając akceptacji podpinają się pod poglądy, których nie rozumieją i o których nie mają pojęcia.
Ostatnio zaobserwowałam modę na tzw. pUnk, mrokh i FfoGóLE zgrzytanie zębów. Kompletna bzdura...

Witam.

Podczas świąt Wielkiej Nocy, które dane było mi spędzić z wybranką mego serca u Jej rodziny, miałem okazję po raz pierwszy od niepamiętnych czasów obejrzeć telewizję.

Nie "rzucić okiem", czy "przyjrzeć się przez chwilę włączonemu pudłu, po czym odwrócić wzrok". OBEJRZEĆ.

Sami nie posiadamy (z wyboru) telewizora, więc to, co ujrzeliśmy po latach wideofonicznej abstynencji przyprawiło nas o dreszcze.

Zacznę od filmów: na kanałach komercyjnych bywają ciekawe pozycje. Sam obejrzałem calusieńki "Terminal" z Tomem Hanksem. Niestety, ponieważ stacją która nadawała film był TVN, zafundowany mi został blok reklamowy o długości około kwadransa. Czy to nie powinno dostatecznie zniechęcać ludzi? Powinno, tylko co z tego... Naturalnie horrendalnie długa przerwa na działalność komercyjną nie była jedyną podczas trwania filmu.

Jako człowiek, który tak dawno nie miał do czynienia z odbiornikiem TV i praktycznie zaczyna przygodę na nowo, miałem ochotę zamordować zarząd stacji wraz z ich rodzinami do 5-go pokolenia, nie szczędząc posiadanych psów, kotów i zwierząt gospodarskich.

Dobre filmy nie są złe, ale co robić w przypadku, kiedy przypominam sobie, że widziałem go już jakiś czas temu. Zaraz, moment! Przecież to były czasy mojej szkolnej młodości! W dodatku pamiętam ten film doskonale. Dlaczego? Ponieważ już wtedy powtarzali go z regularnością i częstością godnego AK47. Czyżby nic się nie zmieniło, czy też statystyczny telewidz jest tak mało wybredny?

Rankiem odpalam..

Witam!
Postanowiłem zasięgnąć Waszej pomocy. Być może ktoś zna temat, który intryguje mnie od dawna. Kilkanaście lat temu, kolega pożyczył mi ksiażkę. W wielkim skrócie, opisywała ona przygodę awanturnika, który udał się na jakąś zapadłą misję katolicką. Po dotarciu do niej okazało sie, że pracujący tam ksiądz umiera i nasz bohater, męczony żądaniem umierającego postanawia się wcielić w rolę księdza. Przypomina sobie cały obrządek mszy, sakramentów, męczą go potężne wyrzyty sumienia ale nawróceni przez misjonarza wierni czekają z nadzieją...trwają przy nim..
Nasz bohater podejmuje dzieło poprzednika i prowadzi misję...najwieksze męczarnie dopadają go podczas spowiedzi. Tak trwa, do momentu przyjazdu na misję zwierzchnika kościoła, biskupa.
Mam prośbę...szukam tej książk, chcę raz jeszcze ją przeczytać ale...nie pamiętam ani tytułu ani autora. czy ktoś kojarzy sobie mój chaotyczny być może opis?
Proszę o pomoc i ewentualną odpowiedź na adres: lp.pw@31tojle
Pozdrawiam serdecznie.
Leszek
Rybnik

Dział kultura pojawił się tu stosunkowo niedawno. Zaglądam tu od czasu do czasu, ale jeszcze nie spotkałam dyskusji na temat tego, czym w gruncie rzeczy jest kultura?
Do bardzo powszechnych opinii należy przekonanie, że kultura jest czymś przeciwnym lub zgoła odmiennym od natury. Takie rozróżnienie jest dziełem Renesansu, ale dobrze się przyjęło. Przeciwne stanowisko głosi, że kultura należy do zjawisk tak samo naturalnych jak wietrzenie skał, jest po prostu na innym poziomie. Nie ma w niej jednak nic nienaturalnego czy ponadnaturalnego.
Zazwyczaj kulturę dzieli się w najprostszy sposób na: materialną i duchową. Ta pierwsza to ludzkie wytwory typu: narzędzia, budynki, umiejętności techniczne itd. Druga to: sztuka, religia, ideologia.
Jakby nie patrzeć kultura jest jednak ludzkim wytworem. Czym jednak tak naprawdę ona jest? Co należy do jej specyfiki i jakimi rządzi się prawami? Na ten temat są dwa sprzeczne stanowiska. Jedno obstaje przy tym, że kultura jest tworzona przez jednostki wybitne. One, swoją działalnością i myślą zmieniają jej charakter, dyktują mody, zapatrywania i cały świat wartości. Drugie podejście traktuje kulturę w sposób bardziej autonomiczny. Kultura pozostając w określonym stanie ma swoje tendencje i preferencje. Na bazie tego klimatu dokonują się niezwykłe rzeczy, rodzą się geniusze, jednak tak naprawdę są oni wynikiem działania kultury, czymś nieuniknionym.
A jakie są wasze zapatrywania na ten temat? Co to jest, ta kultura?