Grafika:

pbs.twimg.(*)XEAAZOy-?format=jpg&name=large

Tak tak tak - 30 000 za ... kolorowankę ?

Siema
_
Wszystkie wszechświaty są wieczne

Grégory Lemarchal (ur. 13 maja 1983 r. w La Tronche, zm. 30 kwietnia 2007 r. w Suresnes w wyniku mukowiscydozy) - francuski piosenkarz znany z wygranej w 2004 r. w popularnym programie telewizyjnym Star Academy. W wieku 20 miesięcy zdiagnozowano u niego mukowiscydozę, ale nie przeszkodziło mu to w karierze artystycznej. W 1995 r. Grégory Lemarchal został mistrzem Francji w akrobatyce skałkowej. Pod koniec grudnia 2004 r. wygrał czwarty sezon programu Star Academy, emitowanego na francuskim kanale TF1, uzyskując 80% głosów publiczności. Następnie nagrał album Je deviens moi, wyprodukowany przez Yvana Cassara, z którego pochodzi utwór Écris l'histoire.
Po ukończeniu płyty wyruszył na trzymiesięczną trasę koncertową z zespołem Star Academy. Pierwszy album Grégory'ego Lemarchala, "Je deviens moi", okazał się zdecydowanym sukcesem. Jest również platyną. W styczniu 2006 r. otrzymał nagrodę dla "francuskojęzycznego objawienia roku" podczas NRJ Music Awards. Od 9 maja 2006 r. do 26 czerwca 2006 r. odbył tournée po Francji, Belgii i Szwajcarii.
Grégory Lemarchal współpracował także z Patrickiem Fiori i innymi wielkimi nazwiskami piosenki francuskiej. Często jeździł do szpitali w towarzystwie m.in. Liane Foly.
Na kilka miesięcy przed śmiercią, 30 kwietnia 2007 r., ogłosił przerwę w karierze, co było związane z jego słabym zdrowiem. W planach miał jednak drugi album. Trzy tygodnie przed śmiercią zaśpiewał Vivo per lei w duecie z Hélène Ségarą podczas pierwszej trasy koncertowej..

Grafika ilustrująca fraszkę:
pbs.twimg.(*)XEAA_A_n?format=png&name=small

(z serii Fraszki Ekologa)

Mówione szybko i niewyraźnie
słowa maczo i matoł brzmią podobnie


___
Siema
p.s.
Wszystkie wszechświaty są wieczne

Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin Ritchie Blackmore .... po prostu, jeden z najlepszych i najbardziej niedocenianych gitarzystów, jacy kiedykolwiek byli.

Urodzony 14 kwietnia 1945 roku w Weston-super-Mare w zachodniej Anglii, ale wychowany w Heston, na przedmieściach zachodniego Londynu, Ritchie Blackmore miał 12 lat, kiedy dostał swoją pierwszą gitarę. Czarna akustyczna Framus, kosztowała rodziców 5 funtów i kosztowała Ritchiego rok lekcji gry na gitarze klasycznej, co było warunkiem postawionym przez jego ojca. Ale chłopiec działał szybko. Sam przyznał, że był słabym uczniem, a w szkole miał tylko jedną ambicję. Nie obchodziło go, co nauczyciele sądzą o jego wysiłkach naukowych byleby tylko uznali, że jest świetnym gitarzystą. Znalazł sobie korepetytora. Otwierając książkę telefoniczną, odszukał swojego ulubionego gitarzystę, Big Jima Sullivana, i odkrył, że mieszka on zaledwie kilka kilometrów stąd. Wkrótce Blackmore zapukał do drzwi swojego bohatera, z gwiazdkami w oczach i gitarą w ręku, a lekcje zaczęły się niemal natychmiast. Każdy gitarzysta - mówił Big Jim swojemu uczniowi - może papugować solówki nagrane przez innych. Ale wielki gitarzysta tworzy swoje własne. W wieku 13 lat Blackmore grał w zespole skiffle; w wieku 15 lat pracował na lotnisku w Londynie, uczył się obsługiwać nadajniki radiowe i oszczędzał na nową, "prawdziwą" gitarę elektryczną - Hofner Club 50. Jego pierwszy zespół, Dominators, powstał wraz ze szkolnym kolegą Mickiem Underwoodem; po nim przyszły..

Grafika przebogata:

pbs.twimg.(*)XEAILwVH?format=jpg&name=large

Kto nie widział niech żałuje albo zobaczy. Ja byłem bardzo zadowolony gdy go zobaczyłem w kinie w czasach jego premiery.

E.T.

Siema
_
Wszystkie wszechświaty są wieczne

Grafika:

pbs.twimg.(*)PPa8?format=jpg&name=4096x4096

Nie wierzę w boga. Wolę naukę.
***
Chciał fotografować nocne niebo (co wymaga długiego naświetlania "klatek" na matrycy aparatu) i wtedy dobitnie wyszły mu na zdjęciu organizmy morskie świecące same z siebie.

Siema
_
Wszystkie wszechświaty są wieczne

Dziś o północy Pink Floyd wydał nową piosenkę "Hey Hey Rise Up", w której David Gilmour i Nick Mason dołączają do Guya Pratta i Nitina Sawhneya, z niezwykłym wokalem Andrija Khlyvnyuka z ukraińskiego zespołu Boombox. Gilmour, który ma ukraińską synową i wnuki napisał na TT: "My, jak wielu, odczuwamy wściekłość i frustrację z powodu tego nikczemnego aktu inwazji na niezależny, pokojowy demokratyczny kraj, i za mordowania jego mieszkańców przez jedną z głównych potęg świata".
David Gilmour zobaczył nagranie Andrija Khlyvnyuka na Instagramie. Brytyjski muzyk skrzyknął kolegów - na perkusji gra oczywiście Nick Mason, na basie Guy Pratt, a klawisze obsługuje Nitin Sawhney - i 30 marca, podczas utrzymanej w tajemnicy sesji, zarejestrowali piosenkę z wykorzystaniem pobranej z sieci partii wokalnej Chływniuka. Ukrainiec nie mógł tego zaśpiewać specjalnie dla nich, nawet na odległość, bo kilka dni wcześniej dostał się pod ostrzał moździerzowy i odłamek trafił go w twarz. Kiedy leżał w szpitalu, odebrał telefon z Anglii. "Puściłem mu fragment utworu, a on dał mi swoje błogosławieństwo. Mam nadzieję, że w przyszłości zrobimy coś razem osobiście" - mówi Gilmour.
Pink Floyd obudowali linię wokalną Chływniuka zupełnie nową aranżacją, w dobrze znanym, swoim stylu, z długą solówką gitarową Gilmoura. Słów tu rzeczywiście wiele nie trzeba - przemawiają dźwięki i obrazy klipu nakręconego przez Mata Whitecrossa, reżysera m.in. głośnych dokumentów "Droga do Guantanamo" i "Doktryna szoku".

youtu.be..

Inspiracją Kafki były cykliczne sny tzn. dziejące się w podobnych miejscach i towarzyszące im podobne odczucia. Z całą pewnością "Proces" nie wziął się ze ślęczenia przed pustą kartką a był śniony wielokrotnie. Ciekawy jest też "Pamiętnik znaleziony w wannie" Lema, ale w tym wypadku myślę, że Lem inspirował się Kafką. Genialnie mu to wyszło, takie oniryczne błądzenie naukowca, w celu poznania prawdy ostatecznej (no, wiadomo jak to musiało się skończyć...). Kafka próbował osiągnąć przejrzystość stylu by rozgonić mgłę snu, dlatego wielu ludzi pojmuje jego twórczość jako filozoficzną a ona odnosiła się do odczuć, emocji, nie rozumu. W takich powtarzających się snach są tak jakby skondensowane uczucia np. strach, niepokój, miłość, nienawiść.

Podlinkowany materiał traktuje o reakcji świata mody na rosyjska agresję na Ukrainę.

"Chanel has publicly expressed support for Ukraine. The company donated two million euros to help refugees. They also said they would work closely with their partners to provide future critical support to Ukrainian women and children. The company also collects financial support from employees.
Capri Holdings, the parent company of Versace has decided to make donations to support migrants and victims of what they call the “tragic crisis in Ukraine.” The donation will be transfered to the United Nations World Food Program, which is fighting hunger around the world and is currently launching a campaign in support of Ukrainians abroad that were affected by the war."

ukrainer.net/fashion-reacts-to-war/

Włoska badaczka: uśmiech Giocondy wyraża szczęście.

Oceniła po eksperymencie, że na obrazie nie widać dwuznaczności ani tajemniczości, jak twierdzi się od stuleci. Mona Lisa jest po prostu szczęśliwa i zadowolona - uznała badaczka, prezentując wyniki swych studiów na łamach pisma "Scientific Reports".

Natomiast współczesne modelki też muszą się subtelnie uśmiechać, a że czasy (w normalnych krajach - pomijam Polskę) nie są pruderyjne to jej uśmiech musi być co najmniej trochę seksualny i zachęcający ("do grzechu")

Oto idealny przykład aktualny - grafika:

pbs.twimg.(*)YAUzSFq?format=jpg&name=medium

A tutaj Giocondy:

upload.wik(*)ci,_from_C2RMF_retouched.jpg

Siema
_
Wszystkie wszechświaty są wieczne

naukawpols(*)giocondy-wyraza-szczescie.html