Wątek ów jest mniej do komentowania, bardziej do kontemplowania.
Ogłoszono bowiem wyniki 50 edycji konkursu Wildlife Photographer of the Year, organizowanego co roku przez Muzeum Historii Naturalnej w Londynie oraz BBC. Konkurs ma opinię najbardziej prestiżowej imprezy tego typu na świecie. W tym roku miał on szczególnie uroczystą oprawę ze względu na okrągłą rocznicę. Podaję link artykułu w BBC na temat, zawierającej także kilka zwycięskich fotografii oraz link do strony poświęconej konkursowi. W mojej opinii zdjęcie przedstawiające skąpaną w poświacie księżyca mysz, siedzacą na kapeluszu grzyba jest bezkonkurencyjne. Ale, de gustibus non est disputandum.


www.bbc.com/news/science-environment-29701853

No i mamy kolejny "skandal" w sztuce. Słowa "sztuka" używam tu z dwóch powodów: po pierwsze dlatego, że takim mianem określili tę produkcję redaktorzy I Programu Polskiego radia, którzy kilka dni temu na falach eteru raczyli mnie poinformować o tym wiekopomnym dokonaniu rodzimego twórcy, który ma szansę przebić swoją sieciową popularnością najlepsze "kawałki" Chaplina, Bustera Keatona, Harolda Lloyda i nade wszystko duetu Stanley Laurel - Oliver Hardy, który ze slapsticku zdołał zrobić coś więcej, niż tylko jarmarczny wygłup.

Drugi jest taki, żeby uzasadnić pisanie w dziale "Kultura". Trosce sz. Dyskutantów powierzam to, by wątek ten nie wylądował w "Bazgrołach".

Jeśli o mnie chodzi - zawahałbym się, gdybym miał toto klasyfikować jako sztukę. Gdyby nie niektóre szokujące nawet i dziś pomysły dadaistów czy innych tego pokroju frustratów, tak lekceważąco odnoszących się do całej spuścizny XIX-wiecznego akademizmu, nie zaprzątałbym tym oczu gości i uczestników Forum.

A więc pytanie - czy poza mało wyrafinowanym (chociaż perfidnym) i sadystycznym poczuciem humoru jest tu coś, co by pozwalało uniknąć oskarżonemu Sylwestrowi Wardędze kary zapomnienia, która spotyka wszystkie niemal supernowe rozbłyskujące od czasu do czasu na YouTube? Nie? A może tfu-rca zamiast sztuki stworzył nową jakość, syntezę practical joke i jakiejś odmiany podglądactwa?

Czy ja mam coś na swoje usprawiedliwienie, że zarżałem raz i drugi oglądając ten film? Czyż nie jest to świadectwem jakiegoś tkwiącego..

165 lat temu zmarł "poeta fortepianu" Chopin, którego wielkim wyznawcą był Fryderyk Nietzsche ("Jestem na to dość Polakiem, by całą muzykę świata oddać za Szopena", Ecce homo), a Japończycy uczynili zeń bohatera anime.

Eternal Sonata to gra komputerowa z gatunku jRPG, znana także pod alternatywnym tytułem Trusty Bell: Chopin's Dream. Gra stanowi połączenie japońskich fascynacji sztuką anime oraz muzyką Fryderyka Chopina, będącego głównym bohaterem gry.

Gra toczy się w trzech ostatnich godzinach życia 39-letniego kompozytora, który zmarł prawdopodobnie na gruźlicę. Podczas majaczenia sennego, Chopin przenosi się do krainy baśni. Tam spotyka nieuleczalnie chorą czternastoletnią dziewczynkę o imieniu Polka. Wspólnie wyruszają, by prosić króla krainy o podwyższenie cen mineralnego proszku, który jest silnie uzależniającym lekarstwem, tak aby Polka mogła skutecznie sprzedawać jej zdrowe lekarstwo, czyli roślinny proszek. Wygląd, jak i fabuła gry, obfitująca w liczne walki, są typowe dla gier RPG w stylu anime.
Eternal Sonata mocno nawiązuje do muzyki - od motywów w menu gry (nuty, pięciolinie), po imiona (Jazz, Allegretto, Polka) i uzbrojenie postaci (miecz z wkomponowanym puzonem, strzelba o kształcie fletu). Ścieżka dźwiękowa gry zawiera kompozycje Chopina grane przez rosyjskiego pianistę, Stanisława Bunina.

Tak więc wczoraj po raz pierwszy od dłuższego czasu (praca jest niemiłosierna) poszedłem do kina i to na Polski film! Różne media chwalą ten film jako rewolucyjny jak na polską kinematografię, dając mu niesamowicie wysokie oceny. Osobiście twierdzę, że ta ocena jest dość mocno przesadzona i podyktowana przede wszystkich faktem, że jednym z patronów medialnych jest Agora, aczkolwiek muszę przyznać, że film jest naprawdę dobry i chcę forumowiczów zachęcić do obejrzenia tego dzieła. A tych, którzy już oglądali chętnie dopytam o opinię.

To nie będzie ustruktruralizowana recenzja, bo taki mi zazwyczaj nie wychodzą, dlatego ograniczę się do luźnych spostrzeżeń na temat plusów i minusów produkcji. Tytułem wstępu (dla tych, co o tym filmie nie słyszeli w ogóle): film jest oparty na faktach z życia profesora Zbigniewa Religii i opowiada o jego życiu jako lekarza i zmaganiach z transplantologią w Polsce. Tak więc, zaczynając:

Co jest zdecydowanie na plus:

- bardzo dobry egzemplarz gatunku

"Medical drama" jest ostatnimi czasy bardzo popularne o czym świadczy chociażby oglądalność takich serialowych pozycji jak "Grey's Annatomy" czy "House MD.". Głównym założeniem tego gatunku jest pokazanie (lekko uromantycznionej) pracy lekarzy i ich trudnych decyzji, które bezpośrednio wpływają na życie drugiego człowieka. "Bogowie" z wyżej wymienionych czerpią dużo: główny bohater w swoim zachowaniu bardzo przypomina House'a (niecierpliwy, sarkastyczny, analityczny i inteligenty oraz gardzący..

W necie ostatnio głośno jest o filmie Miasto 44 i o książce. Jeszcze nie czytałam i nie widziałam filmu ale ciekawa jestem opinii innych. Stwierdziłam że tutaj będą najbardziej racjonalne

Po 75 latach działalności z mapy Warszawy znika kino "Femina". Znany jeszcze sprzed II WŚ przybytek kultury (najpierw teatr, później kino) zastąpiony zostanie, a jakże, sklepem "Biedronka".
Kino było dochodowe, ale że znajduje się w prywatnej kamienicy, więc najwyraźniej jej właściciel doszedł do wniosku, że kasy nigdy dość i sprzedał powierzchnię właścicielom dyskontu.
Dyrekcja kina wraz z mieszkańcami Warszawy, którym zależało na kontynuacji istnienia kina próbowali zaangażować warszawskie władze miejskie w ratowanie "Feminy". Władze odpowiedziały, zgodnie z obowiązującą ideologią, że właściciel budynku ma święte prawo robić ze swoją własnością co mu się żywnie podoba i umyły ręce od całej sprawy.

Mam taką wizję mojego miasta (i nie tylko jego): wszystkie lokale na parterach wszystkich budynków zajmują oddziały banków, apteki, sklepy z używaną odzieżą, całodobowe sklepy z alkoholem, puby, restauracje i dyskonty spożywcze.
Pozostałe budynki w większości zajmowane są przez firmy call center (już dziś duża część Mokotowa to całe kwartały wieżowców zajętych przez call center), biura banków, firm ubezpieczeniowych, centra handlowe oraz kinowe multipleksy.

W Warszawie w wieku 101 lat zmarł profesor Jan Ekier, wybitny polski pianista, pedagog, muzykolog, kompozytor. Przede wszystkim zaś redaktor naczelny Wydania Narodowego Dzieł F. Chopina, w której dokonano wspaniałej, wielkiej pracy rzetelnego odtworzenia oryginalnych tekstów kompozycji Chopina w oparciu o jego rękopisy i usunięcia wszelkich późniejszych dodatków i zniekształceń.

Należy do najświetniejszych postaci w historii polskiej kultury a dzieło zespołu, którym kierował, jest prawdziwie wiekopomne.

fakty.inte(*)iwa_hash=29882&iwa_block=facts

W 2003 roku Juliusz Machulski nakręcił komedię political fiction pt. "19. południk" o tym jak USA organizują kolejny rozbiór Polski pomiędzy Niemcy i Rosję (podział wzdłuż 19 południka), po tym, jak do władzy w Polsce dochodzi prezydent Czop, który uderza w interesy Niemiec, Rosji i USA w Polsce.


Czop jest prostakiem, typowym "chłopskim" prezydentem "ludzi pracy", którego wybiera sfrustrowany lud, by "zrobił porządek", po tym, jak w narodowym referendum z 2003 Polacy odrzucają przystąpienie do UE. Opozycja - cztery partie (włącznie z braćmi Kaczyńskimi), zastanawia się czy Czopa nie "sprzątnąć", bo jego wybory sfinansowała Rosja. Tym Niemniej Czop uderza w trzy wielkie mocarstwa. Niemcom odmawia przekazania wyspy Uznam, którą sprzedał poprzedni prezydent. Rosjanom odmawia przekazania korytarza między Kaliningradem a Rosją, choć taki był przedwyborczy deal (Czop uznaje jednak, że sfinansowanie jego kampanii to było odszkodowanie "za całą naszą historię").
Czop zamierza wprowadzić "oświeconą dyktaturę" i w tym celu organizuje prowokacyjne podpalenie parlamentu o które zamierza oskarżyć opozycję. Bezrobocie zostaje zlikwidowane robotami publicznymi: budową wielkiego polskiego muru na całej wschodniej granicy, który ma być obok chińskiego widoczny z księżyca.
Sytuacja Czopa się załamuje, kiedy oznajmia prezydentowi Bobowi z USA, że Polska przejmuje zyski z McDonaldsów. Ambasada przekazuje Czopowi..

Warto wydać pieniądze na spektakl Roma i Julian? Widziałem, że autorem jest Krzysztof Jaroszyński (autor Graczyków)

Z pewnym rozbawieniem przyglądam się, w jaki sposób została przez niektóre środowiska - polskie i niemieckie - rozdmuchana pewna sprawa:
wpolityce.(*)rzmiewajaca-z-ratuszowej-wiezy
Co o tym myśleć? Macie Państwo jakieś propozycje?