Kanadyjska komisja prawdy i pojednania opublikowała raport, w którym politykę obligatoryjnego oddzielania dzieci Aborygenów od ich rodziców i wysyłania ich do odległych szkół nazwała - "kulturowym genocydem".
Z danych przytoczonych w raporcie wynika, iż w okresie 150 lat funkcjonowania tego systemu (1840 - 1990), praktykom powyższym poddano ok. 150 tysięcy aborygeńskich (Indianie, Inuici, reliktowo Aleuci) dzieci, wobec których stosowano brutalne metody wykorzeniania narodowego (bicie za posługiwanie się ojczystym językiem, przymusowe nawracanie na chrześcijaństwo), połączone z przemocą fizyczną, gwałtami, niedożywieniem i innymi patologiami. Szacuje się, iż ok 5-7 % ww. dzieci zmarło w trakcie nauki, przy czym uwiarygodniono śmierć tylko 3200 z nich - w pozostałych przypadkach było to niemożliwe ze względu na brak należytej ewidencji zgonów oraz chowanie zmarłych dzieci w nieoznaczonych grobach na terenie placówek oświatowych.
Szkoły powyższe prowadzone były prze różnorakie kościoły chrześcijańskie - na zlecenie rządu w Ottawie. Celem oficjalnym owej polityki była zatrata tożsamości narodowej (plemiennej) Aborygenów i ich skuteczna asymilacja do kanadyjskiego kulturowego mainstreamu.
Ogłoszenie raportu niewątpliwie stanowiło swoistą satysfakcję dla wielu Aborygenów - tym niemniej jednak wiele spraw jest nadal niezałatwionych, w tym najważniejsza, to jest ratyfikowanie przez Kanadę kart praw narodów autochtonicznych ONZ. Przyjęcie tego dokumentu przez rząd w Ottawie mogłoby oznaczać..

Wjeżdząjąc do zazbruczańskiej Ukrainy, od razu zauważamy, iż znikają - jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki - kopce niepodległości poświęcone strzelcom siczowym i partyzantom UPA (udekorowane sino - żółtymi i czerwono - czarnymi sztandarami), w zamian natomiast pojawiają się pomniki poświęcone wielkiemu głodowi (Hołodomor) z lat 30 - tych ubiegłego wieku. Kataklizm ów ma nawet swoje muzeum. W kazamatach twierdzy Międzybórz (w widłach Boha i Bożka - stąd nazwa), znajduje się nader oryginalna ekspozycja ukazująca jego ludobójczy wymiar.
Hołodomor jest już dosyć dobrze znany, między innymi z powodu konsekwentnego i uporczywego przypominania o tym zdarzenia przez obecne władze Ukrainy. Drugi wielki głód sowiecki - to jest na Powołżu, z początku lat 20 - tych ubiegłego wieku - jakkolwiek nie tak nagłośniony jak Hołodomor - także wywołuje określone skojarzenia, przynajmniej wśród tych, którzy interesują się historią.
Natomiast trzeci sowiecki głód jest zdarzeniem w zasadzie kompletnie zapomnianym.
Miał on miejsce na przełomie 1946/47 roku. Dotknął obszary południowej Rosji, Ukrainy oraz Mołdawii. W jego wyniku zmarło 1-1.5 miliona ludzi. Oficjalnie za przyczyny klęski głodowej uznano suszę oraz niewystarczającą liczbę rąk do pracy przy zbiorach rolnych. Jednakże prócz tych czynników bardzo istotnymi okazały się ponadto: wyśrubowane do maksimum kwoty przymusowych kontyngentów, ustanie dostaw do Związku Sowieckiego w ramach lend - lease (okazuje się, iż owe dostawy miały znaczenie..

Dwa miesiące temu żydowski politolog z Izraela Daniel Schatz - w artykule opublikowanym w prestiżowym „The Jerusalem Post” - zażądał od Polski zwrotu Żydom 170 tysięcy nieruchomości w Polsce, wartych – jak się szacuje – ponad 100 mld złotych. Żądanie Schatza nie jest bynajmniej wygłupem nawiedzonego trefnisia. Pogląd przez niego zaprezentowany popiera większość Żydów w Izraelu i USA, a kwestia odszkodowań dla Żydów – ciągle niezałatwiona – traktowana bywa jako bat na Polskę przez wpływowych amerykańskich i izraelskich polityków.

W podanym poniżej weryfikującym artykule zawarte są szczegóły dotyczące owego roszczenia, w tym informacja, iż w sytuacji gdyby przyszło spłacać nam owe bajońskie kwoty koniecznym byłoby najpewniej wyprzedawanie naszych sreber stołowych, czyli np. polskich lasów. Nie wiem na ile owa info jest wiarygodna(zastanawia jednakże zamierzona korekta szykowanego referendum o pytanie dot. przyszłości polskich lasów), faktem jednakże jest oczywistym, iż spłata 100 mld złotych oznaczałaby bardzo ciężki cios do zainkasowania przez polską gospodarkę.

Pozostawiając na uboczu zasadność roszczenia Schatza (dlaczegóż państwo polskie ma płacić za wywłaszczenia dokonane przez Niemców, tym bardziej, że Ci już zapłacili Żydom furę pieniędzy; a co z odszkodowaniami wypłaconymi przez Polskę w latach 60 – tych za Gomółki, o czym stosunkowo niedawno poinformowało polskie MSZ; a dlaczegóż to mielibyśmy płacić odszkodowania za mienie, które..

Kilka dni temu zamieściłem wątek dotyczący przystąpienia największej brytyjskiej korporacji studenckiej do akcji bojkotu Izraela oraz podmiotów kooperujących z tym państwem (www.racjonalista.pl/forum.php/s,668075) - wskazując na obiektywne uwarunkowania uzasadniające podejmowanie takowych przedsięwzięć. Wywiązała się dosyć obszerna i burzliwa debata, zakończona wpisem - do mnie adresowanym - komentatora o nicku Menel de Lux o treści:"Bez odbioru, idź podpal jakąś stodołę z żydami najlepiej".
Zycie dopisało przewrotną konkluzję do tej emocjonalnej wypowiedzi. W Izraelu 3 dni temu spalono owszem ale nie synagogę tylko kościół. I to nie byle jaki, bo bazylikę cudownego rozmnożenia chleba, stanowiącą obiekt kultu chrześcijan oraz wielką atrakcję turystyczną. Wszelkie poszlaki - potwierdzone przez władze - wskazują na rozwydrzonych ultrakonserwatywnych wyrostków żydowskich, powiązanych z osadnikami kolonizującymi nielegalnie palestyńskie ziemie. Część z nich została zatrzymana i po pprzesłuchaniu zwolniona. Na ścianie kościoła sprayem wypisano fragment żydowskiej modlitwy apelującej o eliminację bałwochwalczych praktyk.
Wandalizowanie i niszczenie kościołów i meczetów to częste zjawisko we współczesnym Izraelu. Za owe niecne praktyki odpowiedzialni są żydowscy ekstremiści z nielegalnych osiedi powstających z poparciem rządu izraelskiego na terytorium Palestyny.
Bazylika cudownego rozmnożenia chleba już w zeszłym roku stała się obiektem ataku agresywych żydowskich ultrakonserwatystów...

Jestem studentką psychologii i w ramach jednych z zajęć tworzę narzędzie do pomiaru cech lub postaw. Będę bardzo wdzięczna za pomoc w wypełnieniu zamieszczonego kwestionariusza - muszę zebrać bardzo dużą grupę osób badanych, więc każdy głos jest na wagę złota. Badanie dotyczy postaw względem Izraela i Palestyny, jest anonimowe i nie powinno zająć więcej niż 10 minut

www.surveymonkey.com/s/CBSQSLD

Z góry dziękuję!

Narodowy Brytyjski Związek Studentów przegłosował uchwałę o przyłączeniu się do akcji bojkotu państwa Izrael, bojkotu przedsiębiorstw kooperujących z państwem Izrael oraz akcji zabiegającej o wdrożenie sankcji gospodarczych wobec tego państwa. Akcja owa zostala zorganizowana przez państwo palestyńskie, jako jeden z wielu elementów szerokiego frontu dyskredytowania Izraela i ujawniania jego prawdziwego - jakże różniącego się od politycznie poprawnej laurki - oblicza. Przyłączenie się organizacji brytyjskiej jest kolejnym sporym sukcesem inicjatorów owego przedsięwzięcia, tak ze względów na rozmiary owej organizacji jak i państwo, w którym ona funkcjonuje. Co prawda tak politycy brytyjscy jak i izrealscy lekceważąco wypowiadają się o tym zdarzeniu - jednakże warto pamiętać, iż związek studentów jest ważną organizacją wpisującą się w wielowarstwowy ruch kontestatorski w w Wielkiej Brytanii, którego wielomilionowe i rosnące w siłę rzesze już w tej chwili kształtują w istotny sposób optykę elit politycznych.
Polityka Izraela wobec Palestyny z całą pewnością uzsadnia podejmowanie tak drastycznych kroków wobec Izraela. Skojarzenia z bojkotem RPA w okresie apartheidu są tutaj absolutnie jednoznaczne i same się narzucające.
Jednakże jak się okazuje, ostatnimi czasy w polityce zagranicznej Izraela pojawił się nowy - szokujący wielu - wątek, który tym bardziej usprawiedliwia podjęcie jak najbradziej drastycznych przedsięwzięć wobec niego, włącznie - nawet - z interwencją zbrojną - gdyby..

No i bęc, stało się zdawałoby się niemożliwe: Irlandia, ta ongi ultrakatolicka Irlandia wyparła się swojego dziedzictwa i jako pierwszy na świecie kraj w ogólnonarodowym referendum zapaliła zielone światło dla legalizacji związków homoseksualnych.

Przyznam, że osobiście jestem w szoku. Wynika to rzecz jasna z mojego braku zainteresowania wewnętrzną sytuacją tego kraju, poza swego czasu bardzo głośnymi skandalami związanymi z bezkarnością i wręcz okrucieństwami popełnianymi przez kler katolicki i zakony żeńskie. Moje zaskoczenie wynika z konstatacji, że tak miażdżąca przewaga zwolenników (prawie 2:1) nie mogła wyniknąć tylko z samego faktu wewnętrznego przekonania co do zalet miłości gejowskiej. Nie. Raczej widzę w tym efekt trzeźwego namysłu i wielkiej kulturowej przemiany, doprawdy bardzo znamiennego procesu wyzwalania się z dybów totalitaryzmu religijnego, która posiada dwa istotne komponenty.

Pierwszy to zrozumienie, że tłamszenie procesów obyczajowych, które stanowią nieunikniony składnik obyczajowości w sferze intymnej pod gorsetem religijnej pruderii i zakłamania przynosi jak najgorsze rezultaty i w sposób zatrważający multiplikuje cierpienia ludzi, poddanych kurateli seksualnych frustratów odreagowujących swoje neurozy w zamkniętych, szczelnie od świata izolowanych środowiskach instytucji religijnych. Lepiej - i to jest również moje zdanie w tej kwestii - aby oswoić się z tym faktem, że są ludzie o zupełnie innych, niż powszechnie przyjęte preferencjach i - dopóki..

Romain Rolland w liście do Zygmunta Freuda z grudnia 1927 roku, zwrócił się do niego z prośbą o opinię na temat "spontanicznego doświadczenia natury religijnej, które jest prostym i bezpośrednim odczuciem jedności z wiecznością, bądź też z bezgranicznym, oceanicznym bytem i które jest w swej istocie do cna subiektywne". Freud po freudowsku zinterpretował problem, czyli dokonał jego seksualizacji i to jeszcze w stadium dzięcięcym. Stwierdził bowiem, iż owo "oceaniczne doznanie" jest tęsknym reliktem stanu niemowlęctwa, w którym osesek karmiony regularnie - w reakcji matki na jego płacz - piersią, nie ma świadomości, iż pierś nie jest odrębnym bytem, na odwrót traktuje ją jako integralną część swojej jaźni. Taka interpretacja dokonuje desakralizacji owego stanu odmiennej świadomości, poprzez jego całkowitą biologizację. Abstrahując od oceny opinii Freuda (wpasowuje się ona zasadniczo w innego jego teorie typu "kompleks penisa u kobiet", które ostatnimi czasy poddawane są miażdżącej krytyce), należy podkreślić, iż przeżycia jak owe opisane powyżej zdarzały się ludziom nie przywiązującym większej wagi do religii, którzy nie interpretowali owych doznań poprzez pryzmat religii. Jednym z nich był admirał Richard Byrd - sławny badacz Arktyki i Antarktyki. Zmęczony kilkunastoletnim wysiłkiem związanym z organizowaniem wypraw polarnych oraz otaczającą go coraz większą sławą i wrzawą, zapragnął odpocząć od zgiełku świata. Skorzystał więc z nadarzającej się okazji i w 1934 roku udał się..

Sheldon Adelson i Chaim Saban są jak dwa "na słońcach swych przeciwne bogi", trzeba dodać, na żydowskich słońcach. Jednakże jeżeli chodzi o bezwarunkowe poparcie dla Izraela i postawienie jego interesów ponad wszystko - w tym zakresie tworzą świętą dwójcę. Nie byłoby może w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, iż są także obywatelami USA i że poddali swej dyktatorskiej kontroli całą amerykańską politykę. Adelson - multimiliarder - kontroluje Partię Republikańską, Saban - multimiliarder - kontroluje Partię Demokratyczną. Od ich kaprysów i widzimisię zależy los kandydatów na urząd Prezydenta USA. Bez ogródek i wprost wieszczą, iż wybory w USA to kwestia ceny, ceny, którą płaci się ich pieniędzmi. Tak otwarte i cyniczne postawienie sprawy czyni z amerykańskiej demokracji żałosną farsę, czyni z niej ladacznicę sprzedającą swoją cnotę za nędzne srebrniki.
Szczególnie odrażający jest Adelson. Nadawałby się do antysemickich plakatów w Der Sturmerze. Na jego rozkaz do Las Vegas - gdzie ma swoją sadybę, udają się pokornie czołowi politycy republikańscy, po to tylko żeby wysłuchiwać jego połajanek, gróźb, żeby składać samokrytykę, i usprawiedliwiać się za działania i wypowiedzi nie będące - w opinii tego zgryźliwego starca - wystarczająco proizraelskie i prosyjonistyczne.
Ostatnio Chris Christi - gubernator New Jersey - bił pokłony przed królem kasyn i kajał się za to,iż wypowiedział słowa "okupowane terytoria" o terytoriach palestyńskich. Przyrzekł, że był to błąd i że więcej się to nie..

Fotografia otwierająca serię kilkudziesięciu zdjęć ilustrujących ostatnie dni II wojny światowej - to owiana sławą "Sowiecka flaga nda Reichstagiem". Obrosło ono już w swoją historię i legendę - a to z tego względu, iż jest to przykład fotografii klasycznie zmanipulowanej i podretuszowanej.
Jest to także fotografia ustawiona. Wbrew pozorom nie przedstawia rzeczywistego momentu zainstalowania flagi na Reichstagu, a tylko inscenizację tej sceny, dokonaną 2 dni później. Co więcej została ona później odpowiednio podretuszowana. Dodano dymy snujące się nad zgliszczami Berlina oraz - co ciekawsze - z biegiem czasu usunięto zegarek znajdujący się na przegubie prawej ręki czerwonoarmisty. Na lewym przegubie też miał zegarek, więc ten z prawego - był niewatpliwie trofiejny, a więc zaświadczał paskudnie o grabieżczych ciągotkach czerwonoarmistów. A taki przekaz nie mógł iść w świat. Trzymano też w swoistej tajemnicy przez długie lata kwestię narodowości żołnierzy - bohaterów owej inscenizacji. Otóż zdjęcie zrobił Żyd, flagę instalował Ukrainiec, asekurował go Białorusin oraz Dagestańczyk (na fotografii widać jednego żołnierza) - jeden z nich ma ów trofiejny zegarek na ręce . Jeżeli jeszcze uwzględni się - co bardzo istotne - iż dwa dni wcześniej aktu autentycznego zainstalowania flagi na Reischstagu dokonał Kazach - to wówczas cierpkie uwagi ministra Schetyny wskazujące na brak tożsamości pomiędzy pojęciem "Armia Czerwona" a "Armia Rosyjska" - stają się rewizjonistycznie wyjątkowo trafne...