W czasie, gdy lewica postmarksistowska z sentymentem wspomina dziś setną rocznicę rewolucji bolszewickiej, najlepszym świadectwem bolszewickiego dzieła jest to, że udało im się doprowadzić do największego głodu w Europie na najbardziej płodnych ziemiach w Europie, jeśli nie na świecie. Hołodomor zabił 3 mln ludności Ukrainy.

Brytyjski historyk Timothy Snyder zarzucił Polsce: Cytat:

Czy faktycznie można z tego czynić zarzut polskiej polityce, że nie pisano? Może lepiej, że nie pisano o tym wiele, bo przynajmniej nie negowano tego faktu, jak na Zachodzie. Sowieci obwozili po Ukrainie zachodnich pożytecznych idiotów, którzy następnie głosili, że żadnego głodu tam nie ma. Tak twierdził ówczesny premier Francji E. Horriot oraz Walter..

Dwa tygodnie temu, szef sztabu izraelskiej armii, gen. Gadi Eisenkot w wywiadzie udzielonym saudyjskiej gazecie ukazującej się w Wielkiej Brytanii, oświadczył, iż Izrael jest gotowy jest wymieniać się informacjami wywiadowczymi z Arabia Saudyjską - w kontekście tworzenia wspólnego frontu mającego kontrować rozszerzanie się wpływów Iranu w regionie.
Zdarzenie jak wyżej jest jednym z wielu, które miały miejsce w ostatnim czasie - i które jednoznacznie wskazują na umacniający się alians Izraela i Arabii Saudyjskiej. Nie jest to fenomen całkowicie nowy, od pewnego już bowiem czasu sojusz jak wyżej dawał się zauważyć (i był sygnalizowany na forum "Racjonalisty"), jednakże w chwili obecnej skala zbliżenia pomiędzy Tel Awiwem a Rijadem jest tak duża i oczywista - ze nikt już nie może mieć żadnych wątpliwości.
Zainteresowanych zagadnieniem, odsyłam do podlinkowanego materiału - a tymczasem pozwolę sobie zwrócić uwagę na pewną kwestię. Otóż Arabia Saudyjska jest krajem radykalnego wahhabityzmu, jednym z głównych sponsorów sunnickiego terroryzmu - w tym także, siejącego do niedawna grozę, islamskiego państwa ISIS. Izrael wchodząc w sojusz z takim państwem spostponuje jeszcze bardziej, swój - i tak już wielce nadwerężony - wizerunek. Sojusz jak wyżej może także doprowadzić do umocnienia się Iranu jako głównego orędownika niepodległości Palestyny, kosztem Arabii Saudyjskiej, która ze względu na coraz cieplejsze relacje z Tel Awiwem, wyraźnie ostatnimi czasy pofolgowała sobie na tym odcinku...

Władze Izraela zamierzają deportować z kraju niejaką Rebekę Floer. Przyjechała ona do Izraela ze Szwecji. Jest córką Żyda, który przeżył holocaust. W ramach obowiązującego w Izraelu tzw. prawa do powrotu - które, co bardzo istotne, dotyczy tylko Żydów, z wyłączeniem Palestyńczyków - Rebeka Floer miała prawo powrocić do Izraela.
Pojawił się jednakże problem. Otóż zdaniem izraelskich władz, jej ojciec dokonał konwersji na chrześcijaństwo, a ona sama została ochrzczona i jest członkiem chrzescijańskiej organizacji misyjnej. I jako taka nie może korzystać z dobrodziejstwa prawa do powrotu - bo , jak to jednoznacznie wynika ze stanowiska izraelskich władz - nie jest, z powodu porzucenia judaizmu, pełnowartościową Żydowką.
Rebeka Floer twierdzi, iż jej ociec nigdy nie dokonał konwersji - ale ta kwestia akurat jest bez znaczenia dla istoty sprawy. Bo załóżmy, iż jednak dokonał konwersji - i że to władze Izraela mają lepsze info o ojcu Rebeki, niż ona sama. I co z tego??? W Izraelu w roku 2017, obowiązują prawa jak w czasach starotestamentowych. Istnieje segregacja obywateli na - co najmniej - trzy kategorie. Palestyńczycy nie mają prawo do poworotu wogóle. Żydzi, owszem, pod warnkiem, iż ich wyznanie judejskie nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości. Jeżeli pozostawia, spadają do kategorii pośredniej między Palestyńczykami a Żydami pierwszego sortu.
Sytuacja jak wyżej to skandal krzyczący o pomstę do nieba. Wyobraźmy sobie - dla unaocznienia skali owej hucpy - iż w Polsce, Polak wyznania..

Wykresy dotyczące odżywiania pokazują dość prosty od storny naukowo-medycznej sposób na zwalczenie występującej na Zachodzie otyłości - zrezygnować z cukru i dodatkowych tłuszczów (olejów, smalców, masła itp. pustych kalorii tłuszczowych).
www.nationalgeographic.com/what-the-world-eats/

Przykładowo takie USA: średnio dziennie spożywa się tam 3641 kcal dziennie, z czego 37% w postaci cukru i tłuszczów. W Australii - 3267 kcal, z czego 30% z cukru i tłuszczów. Tymczasem w Wietnamie tylko 10%. W Chinach 11%, przy 3073 kcal na dzień. Tam ludzie są szczupli.
www.youtube.com/watch?v=aTKYfH4Ok2w
Czyli najprostszym sposobem wygrania z otyłością jest pozbycie się tych zbędnych pustych kalorii, zostawiając przy tym te pozostałe produkty produkty, kótre poza energią dostarczają związków odżywczych.

Dlaczego zatem nie rozwiązuje się problemu dodatkowych cukrów i tłuszczy w pożywieniu? To może mieć związek z zyskami, jakie przemysł słodyczy i śmieciowego jedzenia ma z uzależniania konsumentow. Ich naukowcy znaleźli odpowiednią proporcję w jakiej należy zmieszać cukier, tłuszcz i sól, aby jedzenie było maksymalnie uzależniajace, tzw. Punkt Rozkoszy. Rezygnacja z takiej proporcji to jedzenie, które nie uzależnia, jest więc rzadziej kupowane.
en.wikipedia.org/wiki/Bliss_point_(food)

Niemcy nie oglądają się na lasy, tylko na gospodarkę. Tną więc prastary las, by odsłonić złoża najbrudniejszego węgla brunatnego - z błogosławieństwem swoich sądów. Czynią to zgodnie z prawem, m.in. dlatego, że nie pozgłaszali jak u nas swoich lasów jako cennych zabytków naturalnych*. Reportaż CNN podaje: "Niemcy, które organizowały szczyt klimatyczny mają swój brudny sekret środowiskowy: Las, który ma 12 tys. lat, został niemal doszczętnie zniszczony przez niemiecki przemysł węglowy." Wycinane drzewa oczywiście nie mają 12 tys. lat, tym niemniej mimo braku odpowiedniego statusu prawnego w Niemczech, jest to bardzo cenny przyrodniczo prastary las (142 gatunki chronione), z którego pozostałe 10% zamierzają wykarczować niemal do cna. Pomimo protestów okupacyjnych trwających od 5 lat, eurokomisarze milczą.

Pytanie, gdzie wycinane są starsze drzewa, w Puszczy Białowieskiej czy w Lesie Hambach? W Polsce wycina się chore świerki, czyli drzewa sadzone najdalej w okresie zaborów, a częściowo już po wojnie. W Niemczech z kolei w owym starym lesie wycina się dęby i graby.

* Warto tutaj dodać, że w Polsce poprzez Natura2000 poblokowano naprawdę cenne surowce, nie jakieś tam węgle brunatne..

abcnews.go(*)est-cleared-coal-mine-51362826
edition.cn(*)coal-hambach-forest/index.html
en.wikipedia.org/wiki/Hambach_Forest

W lipcu 1963 r. prezydent USA John Kennedy zażądał - w formule wielce stanowczej i szorstkiej jak na korespondencję dyplomatyczną - od swieżo upieczonego izraelskiego premiera Levi Eshkola możliwości przeprowadzania przez USA inspekcji izraelskiego ośrodka nuklearnego w Dimonie na Pustyni Negew - w celu upewnienia się, ze ośrodek ów "jest całkowicie poświęcony celom pokojowym". Uzależnił przy tym dalsze poparcie USA dla Izraela od wyrażenia zgody na żądanie jak wyżej. Było to, de facto, ultimatum i to postawione w formule expressis verbis.
Avner Cohen, żydowski autor książki pt. "Israel and the Bomb" - ruch prezydenta USA komentuje w następujący sposób:

"Not since President Eisenhower's message to [David] Ben Gurion, in the midst of the Suez crisis in November 1956, had an American president been so blunt with an Israeli prime minister. Kennedy told Eshkol that the American commitment and support of Israel 'could be seriously jeopardized' if Israel did not let the United States obtain 'reliable information' about Israel's efforts in the nuclear field. In the letter Kennedy presented specific demands on how the American inspection visits to Dimona should be executed. Since the United States had not been involved in the building of Dimona and no international law or agreement had been violated, Kennedy demands were indeed unprecedented. They amounted, in effect, to American ultimatum."
("Od czasu Eisenhowera, pokazującemu Ben Gurionowi twardą postawę USA w środku kryzysu sueskiego,..

Pierwsze duże, chociaż wciąż tylko taktyczne zwycięstwo wolności uniwersyteckiej nad regresywną lewicą w Kanadzie: nationalpo(*)down-over-jordan-peterson-clip

Asystentka naukowa na jednym z kanadyjskich uniwersytetach po prostu odtworzyła studentom podczas zajęć z językoznawstwa fragment dyskusji wyemitowanej w popularnym paśmie telewizyjnym poświęconej tzw. wolnym od konotacji płciowej zaimkom, których obowiązkowego użycia domagały się kanadyjskie środowiska LGBTQ i uzyskały na to wsparcie ustawowe. Tłumacząc na polski - pojawiły się nowe słowa w rodzaju "onek" i "onka", których - zgodnie z życzeniem zainteresowanego / zainteresowanej - powinno się używać w miejsce "tradycyjnych" zaimków "on" / "ona" / "jego" / "jej" itd.

Posłużenie się podczas zajęć nagraniem audycji z udziałem profesora Jordana Petersona - znanego w Kanadzie przeciwnika przymusowego narzucania nowomowy na drodze ustawy - zaskutkowało doniesieniem o popełnieniu tego "transfobicznego" czynu do władz uczelni oraz reprymendą, którą szczęśliwie rzeczona asystentka nagrała na ukryty przed przesłuchującymi jej członkami rady uczelni dyktafon.

W rozmowie wychowawczej, jaką przeprowadzają z nią przedstawiciele władz uczelni padają bardzo ciężkie zarzuty: poglądy prof. Petersona zostają zrównane z hitleryzmem a zachowanie zastraszonej do łez asystentki - do wytwarzania toksycznego środowiska wrogiego osobom nieheteroo..

Ciekawe wypowiedzi o Polsce i o wzajemnej współpracy sformułował Ramin Mehmanparast Nodehi, ambasador Iranu w Polsce:

[cytat]Traktujemy was jako jedno z najważniejszych państw Unii Europejskiej, interesującego partnera we współpracy gospodarczej i kraj, z którego mieszkańcami łączy nas wiele podobieństw.

Iran ma czwarte co do wielkości złoża ropy naftowej i pierwsze gazu ziemnego, co w zasobach zintegrowanych daje nam pierwsze miejsce na świecie.

Kilka dekad temu Iran był najważniejszym partnerem Polski w regionie, a obroty między naszymi krajami sięgały 700 mln dolarów. Dziś stanowią niewielką część tej kwoty. Ministerstwo Rozwoju uznało Iran za jeden z pięciu najbardziej perspektywicznych rynków eksportowych dla polskiego biznesu. Do 2015 roku nasze obroty wynosiły około 80 mln dolarów, ale w 2016 sięgnęły już 234 milionów czyli nastąpiło ich potrojenie. W I połowie tego roku mieliśmy 137 mln dolarów i przewidujemy, że pod koniec 2017 roku osiągniemy 300 mln. A jeśli do obecnej wymiany dołączą negocjowane transakcje w dziedzinie energetyki i petrochemii, to będziemy mogli mówić o obrotach powyżej miliarda.

Od marca 2017 r. Iran wdraża rządowy Szósty Plan Rozwoju zakładający m.in. zwiększenie wydobycia węgla kamiennego. W Zagłębiu Tabas na wschodzie Iranu Polacy pracują w kopalniach, wydobywających miesięcznie około 100 tysięcy ton węgla. Są tam polskie maszyny, kadra zarządzająca i personel techniczny. Nasze ambicje są jednak o wiele większe i dotyczą nie tylko wydobycia,..

Dobrze, że nie na świątynie i broń wydadzą te środki finansowe.

Zjednoczone Emiraty Arabskie mają pieniądze i snują coraz śmielsze plany.
Misja na Marsa, a (teraz) nawet uprawy na Marsie!
Już nawet testują pewne rośliny - zgadnijcie jakie wybrali? I co Wy na to?

Informacje:
www.bbc.com/news/business-41984742

Istnieje olbrzymi panteon znanych Brytyjczyków, którzy byli zażartymi antysemitami/antysyjonistami. Nie trzeba długo szukać ani fałszować ich wypowiedzi, żeby pokazać, że byli Brytyjczycy przeciwni utworzeniu państwa żydowskiego. Do tego panteonu nie należy jednak Lawrence z Arabii, o którym mówi się, że mógłby równie dobrze nosić przydomek „Lawrence z Judei”.
Lawrence miał wizję pokojowego współistnienia Arabów i Żydów. W liście z 2 sierpnia 1909 r. pisał, że naród żydowski nie tylko wróciłby do domu, ale przywróciłby Ziemię Świętą – pustkowie przez niemal 2000 lat – do jej dni chwały: „Palestyna była porządnym krajem i z łatwością może być znowu takim. Im szybciej Żydzi będą uprawiać ją całą, tym lepiej. Ich kolonie są jasnym punktem na pustyni”. (David Garnett, ed., The Letters of T.E. Lawrence (New York: Doubleday, Doran, 1938, p. 71.) Lawrence był za państwowością żydowską od rzeki Jordan do Morza Śródziemnego. Wierzył, że jedyną nadzieją dla Arabów w Palestynie i reszcie regionu było niepodległe państwo żydowskie – bo dostarczy ono nowoczesności, jak to ujął „zaczynu”, dzięki któremu Arabowie będą mogli przenieść się do XX wieku. 28 listopada 1918 r. pisał w brytyjskiej gazecie: „Mówiąc jako nie-Żyd, patrzę na Żydów jako na naturalnych importerów zachodniego zaczynu, tak potrzebnego krajom Bliskiego Wschodu”.

W artykule The Changing East opublikowanym w 1920 r. w Round Table Magazine, pisał, że żydowska..