Parę godzin temu islamiści dokonali krwawych zamachów we Francji, dając kolejny dowód na pokojowość ich religii, a przy okazji potwierdzając, że religie same w sobie są antyhumanistyczne. Jako, że z prawej strony rozleją się komentarze typu "lewackie multikulti znowu zawiodło" oraz inne ostrzejsze, z którymi można zapoznać na stronie freikorps polen, postanowiłem założyć ten wątek.

Nie zamierzam pisać tutaj o tym jak straszne to są zamachy oraz kto i dlaczego je przeprowadził. Z Prawej strony cały czas padają ataki na multikulti - określenie, które stało się pojęciem niezwykle szerokim i w konsekwencji niezrozumiałym. Prawica zapomniała, że masowa imigracja muzułmanów do europy rozpoczęła się pod patronatem wielkiego kapitału, a celem był nacisk na obniżenie płac, osłabienie związków zawodowych, ógółem wykorzystanie niezwykle taniej siły roboczej. Multikulti było próbą integracji i zaadaptowania tych napływowych rzesz z całej Afryki/Azji do społeczeństw europejskich. I w większości się to udało, chociaż czarne czy arabskie społeczności nadal trawi mnóstwo problemów.
I tutaj mam pytanie (głównie do prawej strony). Jak należy postępować z tymi milionami mieszkańców UE wyznającymi Islam? Jakie ma być ustawodawstwo, polityka wobec nich? Nigdy nie widziałem żadnych konstruktywnych rozwiązań w tej sprawie, a z racji pewnych zwycięstw ultraprawicy w kilku krajach zachodu w najbliższych latach, myślę że warto zadać to pytanie.

Hiszpański sędzia Jose de La Mata podjął na nowo sprawę przeciwko podejrzanym o dokonanie zbrodni wojennej na pokładzie statku „Mavi Marmara”, który 5 lat temu udał się z pomocą humanitarną do Palestyny, wobec której władze Izraela zastosowały blokadę. W wyniku brutalnej interwencji izraelskich sił militarnych na wodach międzynarodowych, śmierć poniosło 10 uczestników rejsu. Podejmując na nowo sprawę, Jose de la Mata wydał - mający moc prawną - nakaz aresztowania wobec: premiera Izraela Beniamina Netenyahu, Ehuda Baraka – byłego ministra obrony, Avigdora Leibermana – byłego ministra spraw zagranicznych, Mosce Yaalona– byłego ministra do spraw strategicznych, Eli Yishai – byłego ministra spraw wewnętrznych, Benny Begina – ministra bez teki oraz Marona Eliezera – wiceadmirała odpowiedzialnego za militarny aspekt operacji. Wydając rzeczony nakaz, sędzia polecił równocześnie całej hiszpańskiej policji oraz gwardii cywilnej natychmiastowe powiadomienie go o pojawieniu się na terytorium Hiszpanii kogokolwiek z grona wymienionych osób, w celu egzekucji nakazu aresztowania.
Trudno w tej chwili powiedzieć czy Jose de la Mata powtórzy sukces zwolennika jurysdykcji uniwersalnej, sędziego Baltazara Garzona, kiedy to w 1998 r., po użyciu podobnego instrumentu prawnego, zaaresztowano Pinocheta przebywającego na kuracji w Wielkiej Brytanii. Tym niemniej jednak sam fakt odwieszenia sprawy popełnienia zbrodni na uczestnikach rejsu oraz wydanie..

Turcja zestrzeliła rosyjski samolot operujący - według jej oświadczenia - nad jej terytorium. Rosjanie twierdzą iż samolot był ciągle nad terytorium Syrii. Najpewniej wkrótce się okaże, kto mówi prawdę, bo przecież istnieją zapisy odczytów radarowych, z których wiele będzie wynikało. Warto tu przypomnieć, iż Turcja wielokrotnie już uprzednio sygnalizowała wtargnięcia samolotów rosyjskich w jej przestrzeń powietrzną, zestrzeliła też w przeszłości nad swoim terytorium rosyjskiego drona. Przed zestrzeleniem samolotu w dniu dzisiejszym, rosyjski pilot - według oświadczenia władz tureckich - był wielokrotnie informowany o naruszeniu obcej przestrzeni powietrznej i wzywany do wycofania się z niej.
Naruszanie przestrzeni powietrznej to ulubiona metoda prowokacji ze strony Rosji. Podczas kryzysu na Ukrainie wieloktrotnie jej samoloty naruszały przestrzeń powietrzną Litwy, Łotwy i Estonii - czyli obszar powietrzny należący do NATO. Nikt wtedy jednakże nie miał odwagi zareagować.
Tym razem Turcy śmiało pociągneli za cyngiel i ustrzelili mołodca. zZobaczymy co się będzie działo dalej. Sytuacja która zaistniała jest świetnym eksperymentem, którego wyniki powinny być uwzględnione w przyszłości na wypadek kontynuowania tego typu prowokacji ze strony Rosji
Twierdzę, iż Rosja skuli pod siebie ogon i pokrzyczawszy trochę przejdzie nad tym upokorzeniem do porządku dziennego. Nie ma innego wyjścia. Armia konwencjonalna Turcji jest lepsza niż rosyjska. A na uderzenie atomowe nie zdecyduje się..

W środę, administracja UE wydała decyzję mocą której izraelskie produkty rolnicze i kosmetyki , sprzedawane na terenie UE, a pochodzące z nielegalnych według prawa międzynarodowego osiedli żydowskich na terenie Strefy Gazy, Zachodniego Brzegu Jordaniu i Jerozolimy - muszą być odpowiednio zaetykietowane z klarowną informacją wyjaśniającą miejsce wytworzenia produktów. Dyrektywa powyższa nie obejmuje innych rodzajów dóbr - jednakże wielu analityków uważa, iż jest to pierwszy krok na drodze do kompleksowego uregulowania problemu.
UE nie uznaje prawa Izraela do okupowania wymienionych obszarów, które zostały zajęte w rezultacie - agresywnej ze strony Izraela - wojny w 1967 r. W związku z powyższym produkty tam wytworzone nie będą mogły nosić info "Made in Israel", będą musiały natomiast zawierać info, iż zostały wyprodukowane na terenie nielegalnych osiedli - "Made in Israeli Settelments". Natomiast produkty palestyńskie wytworzone na tych obszarach oznaczone będą info: "Product from the West Bank (Palestinian product)," "Product from Gaza," or "Product from Palestine".
W uzasadnieniu swej decyzji UE podniosła, iż "koniecznym jest stworzenie konsumentom opcji do czynienia świadomej decyzji w zakresie kupowania dóbr wytworzonych na terenach ukupowanych przez Izrael".
Reakcja oficjalnych czynników izraelskich na ów krok była bardzo gwałtowna. "Bibi" określił ową decyzję jako "obłudną" i " z zastosowaniem podwójnych standardów" (brzmi, a propos, wielce obłudnie w ustach takiego hipokryty..

"Dziennik" Anny Frank - sztandarowy przykład literatury holokaustu - to najlepiej sprzedająca się książka żydowskiego autora. Jej nakłady są większe niż Talmudu, Tory czy "Państwa żydowskiego" Teodora Herzla. To również rodzaj relikwii, otaczanej ochroną i bronionej zaciekle przed wszelakimi zakusami i oskarżeniami, kładącymi się cieniem na jej treści czy autorce. Doszło do patologicznej sytuacji, w której szwajcarska Fundacja Anny Frank strzegąca jej spuścizny, groziła uruchomieniem postępowania karnego przeciwko każdemu, kto śmiałby kwestionować wiarygodność i autentyczność dziennika. I oto kilka dni temu "eksplodowała bomba". Ta właśnie fundacja ogłosiła, iż Otto Frank, ojciec Anny jest współautorem "Dzienika". Tym samym - o przewrotna ironio - uaktualniony został zarzut stawiany "Dziennikowi" przez jednego z czołowych tzw. "negacjonistów": Roberta Faurissona, który między innymi kwestionował pełne autorstwo "Dziennika", przypisywane Annie Frank.
Gdy nie wiadomo o co chodzi, chodzi zawsze o pieniądze. I w tym wypadku owa mądrość także się sprawdza. Rzecz w tym, iż od śmierci Anny Frank minięło w marcu bieżącego roku 70 lat, co oznacza, iż w styczniu 2016 r (pocżątek następnego roku kalendarzowego), w większości krajów jej twórczość przestanie być objęta ochroną copyright i przejdzie do domeny publicznej, pozbawiając szwajcarską fundację ogromnych zysków jakie czerpie z wydawania "Dziennika". Uczynienie ojca Anny współautorem, przesuwa ten niemiły dla fundacji moment o kilkadziesiąt..

Punkt 5 Traktatu Północnoatlantyckiego ma następujące brzmienie: „Strony zgadzają się, że zbrojna napaść na jedną lub więcej z nich w Europie lub Ameryce Północnej będzie uznana za napaść przeciwko nim wszystkim i dlatego zgadzają się, że jeżeli taka zbrojna napaść nastąpi, to każda z nich, w ramach wykonywania prawa do indywidualnej lub zbiorowej samoobrony, uznanego na mocy artykułu 51 Karty Narodów Zjednoczonych, udzieli pomocy Stronie lub Stronom napadniętym, podejmując niezwłocznie, samodzielnie jak i w porozumieniu z innymi Stronami, działania, jakie uzna za konieczne, łącznie z użyciem siły zbrojnej, w celu przywrócenia i utrzymania bezpieczeństwa obszaru północnoatlantyckiego.”
Od kilku dni – w następstwie ataków terrorystycznych w Paryżu oraz ogłoszenia przez prezydenta Francji wojny z terrorem – mają miejsce dywagacje dot. możliwości swoistej aktywacji owego zapisu, w kontekście militarnej konfrontacji z ISIS. Jakkolwiek taki scenariusz rozwoju wydarzeń wydaje się mało prawdopodobny dla powodów o których w podlinkowanym artykule, warto – mając na względzie interes Polski – wykrystalizować sobie pogląd na ów temat.
W 1939 r. francuski politykMarcel Deat w znanym później artykule „ Pourquoi mourir pour Dantzig?” Postawił pod znakiem zapytania sens wspierania przez Francję swojego sojusznika (Polski) na wypadek konfliktu z Niemcami. Zawołanie „Nie chcemy umierać za Gdańsk” stało się nośnym hasłem odzwierciedlającym..

Niedawno w wątku zatytułowanym "Czy burzyć przeszłości ołtarze"( www.racjonalista.pl/forum.php/s,684439) zwracałem uwagę na nasilającą się tendencję do "dekolonizowania" i "demokratyzowania" tożsamości kulturowej, mającej miejsce w krajach Zachodu. Rzeczywiście nabiera ona chyba zauważalnej dynamiki, bo w międzyczasie pojawiły się dwie kolejne odsłony tego fenomenu.
Na renomowanym, "bluszczowym" uniwersytecie Princeton (USA), podjęto próbę usunięcia z nazw na budynkach uniwersyteckich oraz z nazw programów naukowych i kursów nazwiska Woodrowa Wilsona, długoletniego rektora uniwersytetu oraz późniejszego prezydenta USA, zarzucając mu rasistowskie poglądy.
Faktem jest, iż Wilson miał w kwestiach rasy poglądy które obecnie usprawiedliwiałyby w jakimś stopniu określenie go mianem "white supremacist". Warto w tym kontekście przypomnieć, iż po obejrzeniu kultowego filmu Samuela Griffitha "The Birth of Nation", w którym bardzo pozytywnie przedstawiono działalność Ku Klux Klanu, Wilson skomentował go tymi słowy:" "It is like writing history with lightning, and my only regret is that it is all so terribly true." Z drugiej strony jednakże sprawowanie przez niego funkcji rektora jest oceniane bardzo pozytywnie, a poglądy na kwestie społeczne - za wyjątkiem kwestii rasowej - sytuują go raczej po stronie progresywnej. Stąd mamy kolejny przypadek człowieka, którego trudno kategorycznie zaetykietować jako niewątpliwe wcielenie zła - i zepchnąć do czarnego inferna niepamięci.
Wypada więc..

1. Jak to w końcu jest? Ze zdumieniem, z jednej strony czytam o zalewie islamu, o zapaści cywilizacji europejskiej, z drugiej patrzę na statystyki i prognozy i jakoś nie widzę tego zagrożenia. Ot, raptem po kilka % muzułmanów w krajach o największej ich liczbie (Francja, GB, Niemcy), a prognozy mówią o ok. 10%-15% w tych krajach w roku 2050. W czym zatem problem?

2. Muzułmanie - lenie na socjalu, tak ostatnio czytam. Ktoś to wyliczył? Dotarł do danych, ktoś z Was zna stosowne prognozy, może polecić artykuły, czy rzeczywiście są Oni obciążeniem dla naszego (europejskeigo) budżetu, czy może nie?

Znacie jakieś opracowania prognostyczne?

Piszcie, linkujcie, bo mam wrażenie, że popadamy w przesadne lęki.

W kontekście ostatnich wydarzeń oraz toczących się tu dyskusji, warto przytoczyć kilka tekstów dotyczących "religii pokoju", które można jeszcze wygrzebać na Racjonaliście. Niektórzy uważają, że do wypowiadania się na temat islamu trzeba go osobiście przestudiować. Może jednak wystarczy zapoznać się z wypowiedziami tych, którzy temat przestudiowali? Nikt nie jest ekspertem we wszystkim, a tutaj jedynie wyrażamy swoje opinie. Oczywiście ważne jest na czym się one opierają.

-Omar Dakhane. Urodzony w 1986 roku w Algierii, mieszkał w Dubaju, i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Mieszka obecnie w Algierii. Studiuje stosunki międzynarodowe i pracuje jako specjalista od marketingu.

Cytat:
Cytat:
www.racjonalista.pl/kk.php/s,7859/q,Problem

-Nicolai Sennels. Duński..

Wśród zalewu komentarzy po ostatnich atakach terrorystycznych w Paryżu, stosunkowo często- trzeba to przyznać- pojawia się interpretowanie owych zdarzeń jako nieuchronnej konsekwencji złej, nieracjonalnej, przynoszącej skutki odwrotne do zamierzonych, polityki Zachodu na terenie Bliskiego Wschodu i obszarze cywilizacji islamskiej w okresie ostatnich kilkunastu lat. Chodzi tu o pasmo zbrojnych interwencji USA oraz ich sojuszników, przy aktywnym wsparciu Izraela, których skutkiem było zburzenie dotychczasowego porządku na tym obszarze,jego całkowita destabilizacja,pojawienie się nowych jakości, takich jak ISIS- ze wszystkimi skutkami tego faktu- w tym zamachów terrorystycznych oraz fali uchodźców. Wszystko to prawda, wszak bez wsparcia ISIS przez byłych saddamowskich Oficerów, wyszkolonych i doświadczonych(należących do elity ISIS)struktura ta nie byłaby w stanie odnosić sukcesów i cieszyć się statusem jaki w tej chwili posiada. Jednakże próba oceny ostatnich wydarzeń poprzez optykę "krótkiego trwania" nie jest wystarczającą. Do uzyskania pełniejszego obrazu wskazanym jest sięgnięcie po obiektywizującą skalę "dłuższego trwania".
Mark Sykes, brytyjski dyplomata, debatując w 1916 r. z premierem GB na temat brytyjskich ambicji imperialnych- wskazał na mapę Bliskiego Wschodu mówiąc: "Więc powinienem wykreślić linię od "e" w miejscowości Akka ( "Acre" po angielsku)do ostatniego "k" w miejscowości "Kirkuk"? Anegdotami jak powyższa można się rozsmakowywać.Są bowiem wymownym świadectwem..