„Istnienie tego kraju jest spełnieniem się obietnicy danej przez samego boga. Byłoby więc niedorzecznością żądać od niego poświadczenia legalności jego istnienia”.

Czy to cytat z księdza - redaktora Rydzyka, wypowiadającego się na temat Polski? Pudło, to opinia Goldy Meir – matki założycielki Izraela – na temat genezy powstania Izraela (" This country exists as the fulfillment of a promise made by God Himself. It would be ridiculous to ask it to account for its legitimacy."
-- Golda Meir, Le Monde, 15 October 1971).

Roma locuta causa finita, a cóż dopiero w sytuacji gdy sam Jehowa przyrzeka a później spełnia daną obietnicę. Na takie deistyczne dictum nie ma ludzkiego argumentu. I wszelkie utyskiwania koncentrujące się na uciskaniu, prześladowaniu czy rasistowskim traktowaniu Palestyńczyków – w zasadzie nie mają żadnego sensu. Bo zostali zgrabnie wpasowani w formułę starotestamentową i mają służyć wybranemu przez Jehowę narodowi. W ogóle to mają farta jak nic, że ciągle istnieją – bo przecież wiemy co się stało z niejednym ludem czy rodem, który ośmielił się przeciwstawić woli Jehowy i jego wybranego ludu.

Cytat jak wyżej jest dobitnym potwierdzeniem dawno sformułowanej i uzasadnionej tezy, iż syjonizm ma wszelkie znamiona religii, ze wszystkimi konsekwencjami tego faktu, a istnienie państwa Izrael w obecnym kształcie jest owocem swoistej krucjaty jaka nastąpiła w pierwszej połowie 20 wieku. Wypowiedź - jak wyżej - mateczki syjonizmu warto..

Jesienią 1937 r. Ben Gurion, wówczas szef komitetu wykonawczego Agencji Żydowskiej – pełniącej de facto funkcję - nie istniejącego jeszcze - rządu przyszłego państwa Izrael – napisał list do swojego syna przebywającego w jednym z kibuców na terenie Palestyny. W liście tym wyjaśnił mu dlaczego nie powinien zamartwiać się postulatem postawionym przez brytyjska Komisję Peela, rekomendującą podział mandatu palestyńskiego (którym zarządzali Brytyjczycy), na dwie części, to jest palestyńską i żydowską. A oto jego najistotniejszy fragment:

"Does the establishment of a Jewish state [in only part of Palestine] advance or retard the conversion of this country into a Jewish country? My assumption (which is why I am a fervent proponent of a state, even though it is now linked to partition) is that a Jewish state on only part of the land is not the end but the beginning... This is because this increase in possession is of consequence not only in itself, but because through it we increase our strength, and every increase in strength helps in the possession of the land as a whole. The establishment of a state, even if only on a portion of the land, is the maximal reinforcement of our strength at the present time and a powerful boost to our historical endeavors to liberate the entire country”.

Tłumaczenie na j. polski: “Czy ustanowienie żydowskiego państwa (na części terytorium Palestyny) przyśpiesza czy opóźnia zamianę tego kraju (Palestyny – Arminius) w państwo..

Fakt funkcjonowania syjonistycznego lobby w USA w zasadzie już nikogo nie dziwi. Staje się on tak notoryjnym i często przyznawanym przez samych Żydów - iż filosyjoniści zazwyczaj już nie negują go, tylko - na przykład - w ramach zmienionej strategii apologetycznej stwierdzają: "i co z tego, ich prawo". To już duży sukces, taka deklaracja, bo skoro tak, to przecież o tym fakcie można pisać - i nie ma w tym nic złego. Bo do niedawna utrzymywanie, iż w USA funkcjonuje takie lobby oznaczało zarzut antysemityzmu. Są jednakże nadal postawy reliktowe, które wyrażają się opiniami jak niżej: "Kulturalna osoba nie znajdzie odpowiedniego słownictwa , aby opisać Twój absurdalny idiotyzm o rzekomym przechwyceniu władzy w USA przez lobby żydowskie. Czy Ty , gdy to napisałeś, byłeś po amfie ?!?! Może jesteś ukrytym naziolo-kibolem ?" Osobom o poglądach jak wyżej lub zbliżonych podlinkowuję dwa teksty. Jeden dotyczy syjonistycznego lobby w USA, jego siły, znaczenia i struktury funkcjonowania. Na mnie największe wrażenie zrobiły dane statystyczne, z których wynika, iż na 14 głównych sponsorów finansowych kampanii prezydenckiej Hilarry Clinton, 13 jest proweniencji żydowskiej. A przecież wszyscy dobrze wiemy, iż nikt za piękne oczy takich pieniędzy nie wykłada, a już szczególnie żydowscy sponsorzy - więc teza o potędze lobby syjonistycznego w USA i przechwytywaniu przez nie władzy w tym kraju staje się oczywista.
Drugi dotyczy byłego burmistrza Londynu z ramienia Partii Pracy, jednego z czołowych..

Gdzieś w Polsce… Gorący lipcowy wieczór na blokowisku, awantura na 3 piętrze. Facet po pijaku ma o coś pretensję do żony i zaczyna ją bić. Dzieci stają w obronie i też dostają. Wrzask, pisk, pół bloku słyszy… Jesteśmy sąsiadami i co robimy? Dzwonimy na policję lub może „niebieską linię”? Czy siedzimy, bo to nie nasza sprawa, i czekamy cierpliwie aż się „samo” zakończy lub ktoś inny zadzwoni? Większość pewnie odpowiedziałaby, że zadzwoni, ktoś inny, odważniejszy, powie, że poszedłby uspokoić krewkiego sąsiada by samemu przywrócić porządek i uwolnić (przynajmniej na chwilę) biedną rodzinę od tyrana. Pięknie i humanitarnie. Empatia. Bo przecież tak powinno być! Stop przemocy! Sprawa jasna, prawda?
Gdzieś w Syrii… Gorący, lipcowy, wieczór. Dwóch trzeźwych brodaczy gwałci, po czym zabija kobietę, zabija też jej dzieci i męża… I tak od wielu lat na olbrzymią skalę, nie tylko w Syrii i nie „tylko” takie rzeczy. Wie o tym cały świat, co ma zrobić? Zebrać się i zaprowadzić porządek? Czy odważne USA powinno najechać i wpie…lić tyranowi. Czy się nie wtrącać, bo to nie nasza sprawa, a poza tym inna kultura i niech sobie radzą sami…?

Przez lata w propagandzie syjonistycznej utrzymywano, iż w momencie powstawania państwa Izrael, 750 tysięcy Palestyńczyków opuściło swoje domostwa, bo tak nakazali im przywódcy państw arabskich. Kłamstwo to miało i nadal ma swój pragmatyczny wymiar. Prawo międzynarodowe bowiem nakazuje przyjęcie wychodźców wojennych do ich sadyb po zakończeniu działań wojennych. Izrael do tej pory tego nie zrobił i nie chce zrobić - stąd uporczywe falsyfikowanie przeszłości. Ów syjonistyczny mit założycielski został podważony przez izraelskich historyków - rewizjonistów w latach 80 - tych XX wieku, natomiast 3 lata temu izraelski uczony, któremu w archiwum izraelskich sił zbrojnych przez omyłkę przedstawiono niewłaściwą teczkę z dokumentami- zadał mu cios ostateczny. Podsyłając link do artykułu w liberalnym izraelskim dzienniku "Haaretz", który szczegółowo omawia ten problem - przedkładam do wglądu jego fragment - dla zaostrzenia apetytu potencjalnych czytelników:

"The Israeli censor's observant eye had missed file number GL-18/17028 in the State Archives. Most files relating to the 1948 Palestinian exodus remain sealed in the Israeli archives, despite the fact that their period as classified files - according to Israeli law - expired long ago. Even files that were previously declassified are no longer available to researchers. In the past two decades, following the powerful reverberations triggered by the publication of books written by those dubbed the "New Historians," the Israeli archives..

8 czerwca 1967 r., w chwili wybuchu wojny izraelsko - arabskiej, okręt amerykańskiej marynarki wojennej "USS Liberty" zajmujący pozycję 12.5 mil morskich od płw. Synaj na wodach międzynarodowych, został niespodziewanie zaatakowany przez nieoznaczone samoloty i okręty. "USS Liberty" był tzw. okrętem wywiadu elektronicznego. Cały naszpikowany aparaturą podsłuchową miał za zadanie prowadzić nasłuch wszystkich stacji radiowych znajdujących się w zasięgu działania jego aparatury. Okręt był dokładnie oznakowany. Nad pokładem powiewała amerykańska bandera. Na burtach okręt miał namalowaną nazwę oraz symbole US Navy. Atak przeciwnika był dobrze zorganizowany. Naprzód uderzyły samoloty dokonując poważnych zniszczeń na pokładzie jednostki. Potem kutry torpedowe odpaliły w stronę okrętu torpedy, z których część trafiła. Następnie samoloty ostrzelały - niezgodnie z prawem międzynarodowym - tratwy i łodzie ratunkowe z rozbitkami, najpewniej w celu pozbycia się świadków podstępnego ataku. W konsekwencji zginęło 34 marynarzy amerykańskich a 173 zostało rannych. Po ujawnieniu zdarzenia Izrael oskarżył Egipt o dokonanie ataku na amerykański okręt. Z danych posiadanych przez USA wynikało jednak, iż taki scenariusz był niemożliwy. A cały szereg dowodów będących w posiadaniu USA wskazywał na Izrael jako odpowiedzialnego za zdarzenie. Nie mając wyjścia Żydzi przyznali do ataku, utrzymując, iż wzięli jednostkę amerykańską za egipski okręt wojenny "El Qusseir". Owe oświadczenia Żydów zostały prze stronę..

W IV 1948 r. Ben Gurion, ojciec - założyciel Izraela oraz jego pierwszy premier - napisał list do Ahuda Avriela, jednego z funkcjonariuszy Agencji Żydowskiej w Europie, polecając mu zwerbowanie wśród wschodnioeuropejskich Żydów naukowców, którzy byliby gotowi do, cytat: "powiększenia naszej zdolności bądź to powszechnej eksterminacji, bądź to powszechnego leczenia; jedno i drugie jest tak samo istotne". Od takiego cytatu pojawia się na ciele gęsia skórka - a skala horrendum jest tym większa, jeżeli ów pogląd Ben Guriona dopełnimy jego innymi opiniami, takimi jak: "Musimy wypędzić Arabów i zająć ich miejsca" (Ben Gurion and the Palestine Arabs, Oxford University Press, 1985.), czy też " Między nami możemy sobie powiedzieć prawdę. Politycznie my jesteśmy agresorami, a oni (Palestyńczycy - Arminius) bronią się. Kraj jest ich, bo oni go zamieszkują, podczas gdy my chcemy tu przybyć i się osiedlić. I w ich opinii my chcemy odebrać im ich ziemię"( David Ben Gurion, pp 91-2, Noam Chomsky "The Fateful Triangle"). Jednym z nich był pułkownik sowieckiej armii Abraham Marcus Klingberg. W Izraelu stał się on wiodącym naukowcem w dziedzinie rozwoju broni biologicznej i jako taki uchodzi za jednego ze współzałożycieli Izraelskiego Instytutu Badań Biologicznych ulokowanego w Ness Ziona, kilkanaście kilometrów na południowych zachód od Tel - Awiwu. Zainteresowanych szczegółami rozwoju broni biologiczno - chemicznej w Izraelu (forsowanego w ww. instytucji) i jej stosowania w konflikcie z Palestyńczykam..

Trzy tygodnie temu zamieściłem wątek pt. "Walenie kota" (www.racjonalista.pl/forum.php/s,701918) - dotyczący wielce subiektywnej oceny kryteriów branych pod uwagę przez agencje ratingowe oceniające poziom ekonomii i finansów danych państw. Jako przykłady podałem Izrael, któremu agencja Standard & Poor's wystawiła ocenę A+ oraz Polskę, której ta sama agencja obniżyła ocenę do BBB+.
Argumentowałem wówczas, iż geopolityczna sytuacja Izrela jak również polityka apartheidu stosowana wobec rodzimej ludności palestyńskiej - powinna wpływać zdecydowanie negatywnie na ocenę gospodarki Izraela. Brak takiej oceny minusowej przypisywałem funkcjonowaniu lobby syjonistycznego nad Potomakiem oraz - w związku z tym - traktowaniem Izraela przez owe agencje ratingowe - w sposób wyjątkowo uprzywilejowany - co oczywiście całkowicie kompromituje owe podmioty jako rzetelne i obiektywne w wystawianiu swoich ocen.
Polemizujący ze mną stwierdzali, iż agencje ratingowe biorą pod uwagę li tylko i wyłącznie "twarde" kwestie natury finansowej i ekonomicznej ("Takie agencje nie oceniają poziomu demokracji ani ogólnej fajności danego kraju, tylko bezpieczeństwo ulokowanego kapitału. Majstrowanie PiS przy demokracji jest bez znaczenia, natomiast znaczenie ma majstrowanie przy gospodarce")

Dzisiaj mamy kolejną odsłonę owej megahucpy. Kolejna agencja - Moody - grozi obniżeniem rankingu państwu polskiemu. Agencja owa - równocześnie - wystawila Izraelowo ocenę A1. Co więcej - i jest to krytyczna uwaga -..

W grudniu zeszłego roku cyrkowiec Mohammed Abu Sakha w drodze do swej pracy (szkoła cyrkowa) został zatrzymany przez izraelskie służby bezpieczeństwa na umocnionym przejściu granicznym Zatara w południowym Nablusie. Zaraz potem, bez przedstawienia mu jakichkolwiek zarzutów, został "skazany" na 6 - miesięczny okres administracyjnego aresztu w izraelskim więzieniu. Miesiąc temu jego zaskarżenie decyzji o uwięzeniu jak wyżej zostało odrzucone przez izraelski sąd wojskowy. W reakcji na zdarzenie jak wyżej palestyńska szkoła cyrkowa w której pracował Abu Sakha zorganizowała międzynarodwą akcję protestu przeciwko skandalicznemu prawu izraelskiemu oraz solidarności z uwięzionymi bezpodstawnie Palestyńczykami. Postępowanie jak wyżej ze strony izraelskich władz jest nagminną praktyką - wielokrotnie ostro krytykowaną przez ONZ oraz organizacje praw człowieka - niestety bez żadnego rezultatu. Problem ów był już przedmiotem moich rozważań. Zamieszczam więc najistotniejszy fragment odnoszący się do istoty instytucji aresztu administracyjnego w Izraelu oraz podaję link do fotoreportażu relacjonującego międzynarodową akcję z uwięzionym przez izraelskie władze klaunem

"Tym niemniej jednak instytucja, będąca pogwałceniem starego polskiego przywileju szlacheckiego "neminem captivabimus nisi iure victum", ma się w najlepsze i świetnie funkcjonuje w Izraelu, pod nazwą "aresztu administracyjnego". Jest to pozostałość po ustawodawstwie brytyjskim z czasów mandatowych, która została przejęta do systemu..

Ustosunkowując się wczoraj do tezy postawionej w wątku pt. „Komisja Europejska vs. Google” (www.racjonalista.pl/forum.php/s,706943), w brzmieniu:” Komisja Europejska poinformowała w środę, że Google łamie unijne przepisy antymonopolowe nadużywając swojej dominującej pozycji poprzez wymuszanie stosowania własnych aplikacji w urządzeniach mobilnych z systemem operacyjnym Android.” - komentator romaro wypowiedział się jak poniżej:
„Posunięcie UE jest jak najbardziej zasadne. Google zachowuje się jak gangster, składający firmom propozycje nie do odrzucenia. Zresztą i użytkowników swojego systemu lepiej też nie traktuje, ingerując na każdym kroku w naszą prywatność. Dużo by pisać”.

Komentator romaro ma rację. Google – a konkretnie jego korpofunkcjonariusze określonej prowieniencji – zachowują się nie tylko jak pospolici gangsterzy. Zachowują się jak gangsterzy polityczni, wyznaczając sobie haniebne z punktu widzenia etycznego role do spełnienia w interwencjach militarnych prowadzonych przez USA na terenie Bliskiego Wschodu.
Ujawnione niedawno maile Hillary Clinton ukazują zaangażowanie Google w próbie obalenia syryjskiego prezydenta Bashara Assada. W okresie gdy jednym z priorytetowych celów amerykańskiej polityki było obalenia Assada, Google – którego korporacyjne motto, o ironio losu, brzmi „Don’t be evil” – angażował się w zachęcanie do dezercji funkcjonariuszy syryjskiego państwa oraz wspieranie..