Siema, jestem świeżak i oto mój pierwszy wątek!

Bardzo interesuje mnie kwestia, dlaczego tak przybywa przeciwników darwinowskiej ewolucji, w stu procentach przecież udowodnionej. Mówią o tym oficjalne statystyki, potwierdza także choćby ilość niechętnych komentarzy na YT oraz w innych miejscach. Mówi się, że przeciwnikami są, rzecz jasna, ,,mohery'' i ,,oszołomy'', ale oto przeprowadziłem prywatną sondę wśród rodziny i znajomych i stwierdziłem, że wcale tak nie jest. Ewolucję odrzucają w dużej mierze ludzie młodzi i wykształceni. Dlaczego tak się dzieje? Nieznajomość biologii i jej praw? Chyba nie, bo te samo osoby łapczywie połykają wiadomości na temat fizyki czy astronomii (także nie mając większej na ten temat wiedzy) i do głowy im nie przyjdzie jakiekolwiek zaprzeczanie prawdziwości różnych odkryć!

Wg moich obserwacji, stoi za tym sprzeciw wobec wszechobecnej i dudniącej lewackiej propagandy. Posługuje sie ona ewolucją jak mieczem, aby zwalczać religię chrześcijańską oraz tradycyjne wartości. Zauważcie na przykład, że ewolucjne prawdy konfrontuje się zawsze z Biblią, nigdy z Koranem czy buddyzmem. To sprawia, że osoby nie posiadające dużej wiedzy w temacie odrzuca ewolucję jako jeden z czołowych elementów neomarksistowskiej ideologii.

Ale nie dajmy sie ogłupić! Teoria ewolucji nie ma z powyższą ideologią nic wspólnego! Przeciwnie, tam gdzie ewolucjonizm mówi niemałe dla lewactwa prawdy, tam wkracza cenzura i oskarżenia o mowę nienawiści. A takich prawd jest dużo, np. to,..

Wśród twardego jądra amerykańskich kościołów protestanckich szczególne miejsce zajmuje nurt ewangelikalny. Opoką jego doktryny jest chrześcijański syjonizm. Zakłada on, iż powrot Żydów do Palestyny/Izraela należy traktować w klategoriach sensu stricto wypełniania się biblijnych proroctw oraz że obecność Żydów w Izraelu jest warunkiem sine qua non powtórnego zjawienia się Chrystusa Na Ziemi, co ma nastąpić w kontekście ostatecznego pojedynku Dobra ze Złem czyli Armageddonu. Podrzucam link do materiału szczegółowo analizującego ową skrajnie fundamentalna ideologię chrześcijańską - zwracając tymczasem uwagę na kilka najważniejszych zasad chrzescijańskiego syjonizmu oraz politycznych konsekwencji wynikających z prób - często udanych - wcielania ich w życie.
Po pierwsze, chrześcijańscy syjoniści uważaja, iż Biblię należy rozumieć i interpretować dosłownie. Z czego wynika jednoznacznie, iż jakkolwiek żydowska świątynia opisana przez proroka Ezechiela w tej chwili jeszcze nie istnieje, z calą pewnością kiedyś proroctwo się ziści i stanie ona w miejscu obecnego Meczetu Skały. Po drugie, w związku z pierwszym, Żydzi mają bezwględnie status ludu wybranego przez boga, co oznacza, iż wszysto się im należy, a zadaniem prawdziwego chrześcijanina jest wspierać ich w utrzymywaniu statutu jak wyżej. Po trzecie, chrześcijańscy syjoniści oponują ze wszystkich swoich sił i całej mocy swojej - z powodów patrz punkt pierwszy i drugi - przeciwko jakimkolwiek próbom przymuszenia Izraela do zrealizowania..

Dwa i pół tysiąca lat temu ateński historyk Tukidydes – ten rzeczywisty ojciec historii – w napisanych przez siebie dziejach Wojny Peloponeskiej wyraził pewną prawdę, która stała się swego rodzaju złotą zasadą polityki i geopolityki. Prawda ta brzmiała tak: „To wzrost znaczenia Aten i strach Sparty tym spowodowany – uczyniły wojnę nieuniknioną”. W tym zadawałoby się banalnym zdaniu Tukidydes wyakcentował dwa kluczowe czynniki dynamicznie zmieniającej się relacji między dwom podmiotami. Po pierwsze zwrócił uwagę na: rosnące znaczenie, poczucie ważności, postulat większego wpływu na zdarzenia pojawiającej się na arenie politycznej nowej siły, po drugie podkreślił obawę, poczucie zagrożenia ora determinację obrony korzystnego status quo ze strony siły dominującej, ciągle jeszcze dominującej. Dalszy rozwój wypadków przebiegał według owego – nakreślonego przez historyka – scenariusza. Ateny i Sparta zwarły się ze sobą w rywalizacji, otoczywszy się wianuszkiem sojuszników. I kiedy między drugorzędnymi państewkami - sojusznikami jednej i drugiej strony - doszło do konfliktu – Ateny niejako z musu wsparły Kerkyrę ( Korfu) a Sparta Korynt. Doszło do trwającej 30 lat wojny – skutkiem której obydwa państwa zostały zdziesiątkowane, a spustoszona i osłabiona Grecja kusiła łatwym łupem perskiego „barbarzyńcę”. Taki schemat, „syndrom Tukidydesa”, powtarzał się w historii wielokrotnie. Bo przecież zwarcie się Anglii..

Tomoyuki Yamashita, japoński generał, maestro blitzkriegu w dżungli, dowódca japońskiej 8 armii, która w dniu 8 grudnia 194 1 roku zaatakowała Płw. Malajski z baz we francuskich Indochinach – w ciągu 70 dni zajął cały półwysep oraz zmusił do kapitulacji Singapur, brytyjską twierdzę i bazę marynarki wojennej, mającą kluczowe znaczenie dla kontroli całego obszaru Malajów. Do niewoli pomaszerowało ok. 130 tysięcy żołnierzy wojsk brytyjskich – co było największą kapitulacją wojska brytyjskich w dziejach. Ów oszałamiający sukces zaskarbił mu zaszczytne miano „Tygrysa Malajów”, Churchill zaś nazwał ową kapitulację największą hańbą Brytyjskiego Imperium. Po kampanii malajskiej tygrys został przesunięty do Mandżukuo jako dowódca tamtejszej I armii japońskiej i dopiero w 1944 r. - gdy zaczęło się dziać źle na frontach Imperium Japońskiego – został ściągnięty do Filipin z zadaniem obrony tego archipelagu. Yamashita skutecznie bronił się aż do września 1945 r. stosując w błyskotliwy sposób taktykę „aktywnego odwrotu”. Skapitulował przed oddziałami alianckimi w dniu 2 września 1945 r.
Z końcem października 1945 r. Yamashitę postawiono przed amerykańskim trybunałem militarnym w Manili, oskarżając go o popełnienie zbrodni wojennych względem jeńców i ludności cywilnej tak podczas kampanii malajskiej jak i – przede wszystkim - podczas obrony Filipin. Obrona wykazała dobitnie, iż liczne zbrodnie zostały co prawda popełnione podczas obydwu kampanii..

W związku z tym co się dzieje w ostatnich miesiącach i latach-chodzi mi głównie o konflikty wyrosłe z "Arabskiej Wiosny" oraz będący ich pokłosiem kryzys migracyjny, kompletnie przestałem racjonalnie pojmować działania włodarzy UE, zwłaszcza rządu Niemiec. Najpierw zaprosili do siebie setki tysięcy uchodźców z Bliskiego Wschodu, a teraz deportują część z nich, jednocześnie nie przestając przyjmować nowych. Z jednej strony Merkel odrzuciła propozycję ograniczenia liczby przyjmowanych azylantów do 200 tyś. osób rocznie, a z drugiej wymogła cenzurę Facebooka i niemieckich mediów blokując możliwość wypowiedzi krytykom imigracji. Wreszcie zaś Niemcy, co już jest zupełnie jawnym złamaniem Układu z Schengen, przywrócili kontrolę na południowej granicy i próbują "podzielić się" uchodźcami z innymi krajami Unii. Gdzie w tym wszystkim logika? Spekuluje się że migranci mieliby być remedium na utrzymujący się od ponad 40 lat ujemny przyrost naturalny Niemiec. Wg. jednej z prognoz, by ograniczyć swoją depopulację, Niemcy musiałyby wpuszczać co najmniej 200 tyś. imigrantów rocznie. Podobne problemy zaczynają mieć zresztą i inne kraje Europy, nie tylko zachodniej. Jeśli jednak tak, to czemu teraz próbują się pozbyć części uchodźców albo podrzucić ich np. Polsce? Moim zdaniem zresztą problemy demograficzne w żaden sposób nie usprawiedliwiają obecnej polityki przyzwolenia na masową migrację z Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Coraz bardziej oczywiste jest że w każdym kraju gdzie masowo się..

Polskie Radio informuje o spektakularnym sukcesie polityki prorodzinnej na Białorusi

W roku ubiegłym zarejestrowano rekordową liczbę urodzeń. Na świat przyszło niemal 120 tysięcy dzieci. To prawie o jedną trzecią więcej niż dziesięć lat wcześniej. Na Białorusi po raz pierwszy w najnowszej historii liczba urodzeń zrównała się z liczbą zgonów. U naszych wschodnich sąsiadów duży spadek liczby urodzeń notowano od połowy lat 90. ubiegłego wieku. Natomiast w ostatnich 10 latach obserwuje się stabilny wzrost liczby nowo narodzonych.


Na Białorusi istnieje 10 różnych form pomocy prorodzinnej, m.in.:
1) jednorazowe świadczenia dla rodzących: 16 mln rubli (3 tys. zł) za pierwsze dziecko, 22 mln rubli (4,2 tys. zł) na drugie i każde kolejne.
2) comiesięczne świadczenia przez 3 lata: 2,4 mln rubli (470 zł) na pierwsze dziecko, 2,8 mln rubli (530 zł) na drugie i każde kolejne oraz 3,1 mln rubli (600 zł) na dziecko niepełnosprawne.
3) Opiekunowie nowo narodzonych dzieci mają prawo do 3-letniego płatnego urlopu wychowawczego.
4) Dzieci z rodzin ubogich otrzymują do 2. roku życia bezpłatne..

Wyniki prawyborów w stanie New Hampshire przyniosły pewne zwycięstwo kandydatom opcji alternatywnych ( antyestablishmentowych), przy czym zdecydowanie największą niespodzianką był sukces Berni Sandersa, kandydującego do urzędu prezydenta USA z ramienia Partii Demokratów, który odniósł miażdzące zwycięstwo nad reprezentantką mainstremowego nurtu Hillary Clinton. Do ostatecznego triumfu Sandersa daleka droga, jednakże sukces z New Hampshire skłania do bliższego przyjrzenia się czarnemu koniowi Demokratów, zwłaszcza jego stosunkowi do państwa Izrael i kwesti palestyńskiej - co w polityce amerykańskiej ma zawsze istotne - jeżeli nie kluczowe - znaczenie, a w sytuacji gdy urząd prezydenta miałaby objąć osoba pochodzenia żydowskiego - nabiera szczególnego znaczenia i swoistej pikanterii. Ojcec Sandersa był Żydem ze Słopnic ( okolice Tymbarka i Limanowej), któy wyemigrował do USA przed wybuchem II wojny światowej. Jednakże Bernie Sanders, uznający swoją żydowską tożsamoość - zważywszy na jego stosunek do konfliktu palestyńsko - izraelskiego, jednoznacznie prezentuje się - w ocenie kryteriów przyjętych przez żydowskich szowinistów spod znaku Netanyahu - jako tzw. "self - hating Jew". Sanders nie ma podwójnego obywatelstwa, jest obywatel USA, uznaje Palestyńczyków za naród, uznaje ich prawo do posiadania odrębnego państwa, uznaje politykę Izraela wobec nich za niewłaściwą i sprzeczną z prawem, krytykuje obydwie strony konfliktu za uciekanie się do użycia siły, jednakże bardziej krytykuje..

Bukmacherzy zawieszają kursy - na tę chwilę ten 74-letni gość podbił amerykańską gawiedź swoją przemową, po wygraniu prawyborów w New Hampshire. Jeśli dożyje demokratycznej nominacji i wyborów, to będzie faktyczny zaczątek zmiany światowej :: kariera.fo(*)eryce,artykuly,202468,1,1.html

W Parlamencie Europejskim odbyła się bardzo ciekawa debata o Polsce. Pretekst troski o praworządność w Polsce sprowokował europarlament do wielu głębokich refleksji o kształcie samej wspólnoty europejskiej. W szczególności krytyki odejścia od korzeni integracji europejskiej. W obecnej Unii za dużo jest mówienia o "wartościach", za mało natomiast poszanowania idei subsydiarności, czyli przesuwania na poziom wspólnotowy tylko tych kwestii, które nie mogą być rozwiązane inaczej jak wspólnie. Aktualna Unia zajmuje się dozwoloną długością płomienia świec czy redefiniuje status ontologiczny ślimaka jako "ryby śródlądowej" (bo się wtedy lepiej kasa zgadza) - tymczasem prawdziwie ogólnoeuropejskie problemy - jak unia energetyczna! - pozostają nierozwiązane.
Dzisiejsza debata była sukcesem Polski, która sprowokowała tego zbiurokratyzowanego molocha do pogłębionej refleksji nad samą Unią. Większość wypowiadających się stanęła po stronie Polski, co należy podkreślić - z bardzo różnych narodów europejskich, przedstawicieli Niemiec nie wyłączając. Hans-Olaf Henkel powiedział: "Jeśli jakiś naród nie potrzebuje pouczeń o tym jak walczyć o wolność i demokrację to jest to Polska". Europoseł z Czech Petr Mach wystąpił z plakietką "Jestem Polakiem", co powtórzył później po nim także europoseł z Francji.


W debacie padały..

Dan Shapiro ambasodor USA w Izraelu - amerykański Żyd, biegły w hebrajskim, nie ukrywający głębokich emocjonalnych związków z Izraelem ( co nota bene samo w sobie jest wielkim skandalem - bo od razu przesądza o subiektywności polityki USA względem Izraela i Palestyńczyków) - poczynił ostatniego tygodnia oczywistą obserwację i co więcej wyraził ją publicznie. Otóż stwierdził on, iż w Izraelu obowiązują dwa standardy egzekwowania prawa, jeden dla Żydów, drugi dla Palestyńczyków. Czyli jest to klasyka apartheidowego gatunku - o czym od dawna każdy, kto interesuje się problemem relacji na osi Izrael - Palestyńczycy doskonale wie. Wielokrotnie na łamach "Racjonalisty" zwracałem na ten patologiczny stan rzeczy uwagę, dając szereg przykładów izraelskiego apartheidu oraz zrożnicowanego stosowania prawa w Izraelu - w zależności od narodowości, ostatnio w poście zatytułowanym: "Rasizm at work. Wersja panelowa" (www.racjonalista.pl/forum.php/s,693088). Doniosłość tego stwierdzenia polega jednakże na tym, iż publicznie taką prawdę wygłosił ambasador USA i że w tym swoim stanowisku jest wspierany przez amerykański Sekretariat Stanu. Do przełomu w stosunkach izraelsko - amerykańskich jeszcze bardzo daleko - złudzeń zbyt optymistycznych nie należy sobie robić - ale gutta cavat lapidem non vi sed saepe cadendo, a ostatni przełom w relacjach amerykańsko - irańskich - wściekle blokowany przez Izrael - pozwala jednakże na szczyptę optymizmu w tym względzie.
Oczywista oczywistość wygłoszona..