Temat jest kontynuacją myśli z poprzedniego wątku, sądzę jednak że warto osobno o tym pomówić.

- Funkcjonujemy / ja też chcę / w społeczności zwanej / wymyślone chyba przez prof Chwina / mniejszością intelektualną. Sprawność intelektualna to jedno, jest jednak druga, sądzę że równie ważna rzecz, sprawność fizyczna. W większości szukamy sensu życia tu i teraz, omijając ból i szukając przyjemności intelektualnych czy fizycznych. Spotykam się jednak często z opinią degradujacą tych, którzy faworyzują sprawność fizyczną, a nawet tych którzy stawiają obie sprawy na jednym poziomie. Jeżeli postawimy obok siebie wysportowanego, "średniego" intelektualnie człowieka często stawiany jest on niżej erudyty. Czy mam rację że w kręgach "mniejszości intelektualnej" sprawność fizyczna jest niedoceniana ? Czy można stwierdzić że o człowieku dopiero wtedy można powiedzieć że jest "mądry" gdy utrzymuje obok sprawności intelektualnej fizyczną ?

CYKLIŚCI. To słowo do dziś wywołuje strach na oczach wielu młodych jak i starych ludzi. CYKLIŚCI to słowo, które zawiera w sobie ewidentną grozę, furie zniszczenia. Poddajmy analizie teorie spiskową o cyklistach. Niektórzy radykalni sceptycy uważają, że to żart odnoszący się do rowerzystów. Ja jednak jestem językoznawcą, mam inną teorie. Z czym kojarzy ci się słowo cyklista? Z cyklopem! Te jedookie mityczne wielkoludy. Czy więc cyklisci to grupa żyjących do dziś cyklopow, którzy chcą przejąc władze nad światem? Gdzie się ukrywają i skąd się wzieli? Czy stanowią realne zagrożenie dla Polski ? Przeanalizujmy sceptycznie moją teorie. Pisał dla was Młody Sceptyk.

... a nie: kim jesteśmy? Mowa o racjonalistach. Jak ja to zawsze widziałem:

1. Jesteśmy dla Kowalskiej i Kowalskiego. Jesteśmy dla szarego człowieka, który gdzieś tam na krańcu świata czuje, że coś nie gra, że robi się go w konia.

2. Jesteśmy bezpieczną przystanią gdzie można się ukryć, gdzie można rozmawiać bez ryzyka. Jesteśmy portem z baterią artyleryjską, która będzie bronić do upadłego tych, którzy naszej pomocy potrzebują. Stanowimy azyl dla każdego, kto podjął decyzję, aby myśleć samodzielnie.

3. Jesteśmy dla człowieka, który atakowany jest ze wszystkich stron kłamstwem i manipulacją. Dostarczamy mu amunicji argumentów, pomagamy sformułować to co gdzieś z tyłu głowy od zawsze czuł.

4. Gramy w otwarte karty. Zawsze. Nie udajemy baranków, jeśli jesteśmy wilkami. Nie budujemy Konia Trojańskiego. Każdy, nawet przeciwnik, wie czego się po nas spodziewać. Jesteśmy dla ludzi, którzy dosyć mają ukrytych agend i planów w planach wewnątrz planów. Jesteśmy dla ludzi, którzy nie lubią tajemnic i czują się na siłach, aby dążyć do prawdy.

5. Jesteśmy dla tych słabych. Na świecie dość jest ludzi, którzy schlebiają silnym i się z nimi układają.

6. Jesteśmy pogotowiem. Istniejemy po to, aby reagować. Bez kompromisów. Stoimy po stronie tej prawdziwej normalności.

7. Jesteśmy też dla tych ogłupionych, aby naszą obecnością i działaniem powodować ich wstyd i zakłopotanie. Jesteśmy belką w oku religii i ludźmi, którzy zadają niewygodne pytania. Jesteśmy koszmarem szarlatana i biczem..

Jest tyle nawiedzonych njuejdżowych książek o zjawisku OBE. Czy jest na polskim rynku książka sceptyczna, która opisuje, jak to po prostu działa, jak mózg tworzy tą iluzję?

To mój drugi temat na tym forum. Chciałbym zapytać o niejakiego Ted'a Gunderson'a. Jest w sieci dużo teorii spiskowych w jego wydaniu. Głównie wałkowane od 1995 MK-ultra, które podobno (WEDŁUG NICH) nie zostało jednak zakazane. Czy ktoś mógłby pochwalić się swoimi informacjami na jego temat? Niby agent FBI, ale czy to jest oczywiste? Mitoman, paranoik? Są na niego sceptyczne materiały? Będę wdzięczny za odpowiedź.

Spotkałem się z opinią że /upraszczając/ ludzie rodzą się coraz słabsi. Że genetycznie degradujemy się, dając szanse przeżyć/ nauka ,medycyna / coraz to słabiej rozwiniętym osobnikom naszego gatunku. Strasznie się "zjeżyłem" na taką opinię. Rozwinęła się prawie rodzinna awantura. Moje argumenty opierały się na ewidentnym wzroście średniej długości życia, zwiększaniu się np średniego wzrostu ludzi. Katowalem też moich oponentów "faszystowskim " podejściem do tematu, bo najprościej, było by eliminować słabsze jednostki z udziału w "rzece genów" . Nie chcę dalej rozszerzać opisu, boję się zaciemnienia "obrazu".
Nie wiem czy używałem dobrych argumentów. Jak uporządkować dyskusję na ten temat, czy nie było błędu w sformuowaniu "tezy" . Będę wdzięczny za pomoc. Julek

Zainspirowana niedawno przeczytanym artykułem postanowiłam rozpocząć dyskusję i poznać wasze opinie na temat "Death Cafe".
Czym jest spolszczona - "Śmierć w Kawiarni"? Tytuł nieprzypadkowo nawiązuje do spektaklu Zielonej Gęsi w którym bohater po wypiciu poczwórnie wzmocnionego lucyfera "zchodzi" na zawał... bo "Śmierć w Kawiarni" jest niczym innym jak spotkaniem klubu śmierci.

Prowokacja? Niesmaczny żart? Robienie z tematu śmierci kolejnej komercyjnej rozrywki, która dobrze się sprzedaje? Może wręcz sprowadzanie sacrum do profanum? A może coś znacznie głębszego?

"Death Cafe" to nic innego jak ruch który ma już ponad 3 tys członków w Europie, Australii i Stanach. Ideą jest organizowanie spotkań o swobodnym charakterze w zwykłych publicznych kawiarniach i dyskusja na szeroko rozumiany temat śmierci. Celem ruchu jest oswojenie z wizją końca, przypomnienie, że wbrew epikurejskiemu powiedzeniu - śmierć jednak nas dotyczy.
Spektrum tematów jest szerokie. Od rozmów w kontekście nauki, poprzez aspekt historii, religii aż do prywatnych przemyśleń i doświadczeń.

A może taka inicjatywa wśród Racjonalistów? Co wy na to?
Dla zaciekawionych: strona deathcafe com oferuje więcej informacji o przedsięwzięciu.

Wszystkim, którzy to czytają, na Nowy - 2014 - Rok:

tym, którzy będą w podróży, aby szczęśliwie dotarli do celu;
tym, którym jest dobrze tam, gdzie są - aby było im tam dobrze nadal;
tym, którzy cierpią, aby nie cierpieli;
tym, którzy odczuwają lęk, aby się zeń wyzwolili;
tym, którzy nie mają celu w życiu, aby go sobie poszukali lub wymyślili: innych celów, niż osiągalne rozumnym działaniem, nie ma;
tym, którzy myślą, aby myśl ich wolna wznosiła się wysoko i ogarniała spojrzeniem piękno świata;
tym, którzy sami ciągną wór swoich zmartwień, aby znaleźli kogoś, kto im pomoże;
tym, którzy za daleko - aby byli blisko (i vice versa )
tym, którzy są szczęśliwi, bogaci i beztroscy, aby choć odrobinę podzielili się swoim nadmiarem z tymi, których dręczą nieszczęścia, bieda i troski;
nam wszystkim, abyśmy dobrze myśleli: aby siła optymizmu i pogody ducha płynące z chłodnego intelektualnego namysłu znosiły moc nienawiści i głupoty.

A jeśli ktoś - chociaż jest racjonalistą, mimo to (myśląc może, że dlatego) nie odczuwa wielkiej radości płynącej z głębokich prawd, które wynikają z naszej ulotności - na świąteczno-noworocznego "doła" proponuję to oto muzyczne antidotum.
(Uwaga, mocne.)

www.youtube.com/watch?v=qJK3eUP5Hvg

Trzymajcie się ciepło!

Zarówno z racji młodego wieku jak i braku wiedzy i doświadczenia zwracam się do Was z prośbą o pomoc w odpowiedzi na pytanie: Czy szeroko rozumiane poglądy prawicowe i lewicowe i cały szereg wartości które się z nimi wiążą to dwa równoprawne byty, przeciwwagi które wzajemnie się uzupełniają?

Im częściej spotykam i słucham ludzi z „prawa i lewa” mam wrażenie że jednak nie jest to trafny podział. Sugeruje już w swoim nazewnictwie że mamy do czynienia z równowagą w logiczności i racjonalności obydwu poglądów. Gdyby tego było mało język polski nie pomaga. Prawo, prawość, praworządność robią nam mętlik w głowie. Czyż to nie naturalne że skoro prawica wywodzi się od praworządności to ”jedyna słuszna” ideologia?

Skromnie sądzę że jeśli myślimy o dojrzałym i świeckim społeczeństwie opartym na równouprawnieniu i tolerancji dla inności to powinniśmy pracować nad zmianą słownictwa opisującą dzisiejszy podział ideologiczny. Dla mnie to nie podział pomiędzy prawo a leworządnością tylko pomiędzy brakiem umiejętności wyjścia ze swoich ograniczeń w postaci wychowania i poglądów w jakich się wzrastało nie umiejąc ich całkowicie przeanalizować, a próbą współżycia z ludźmi wszelakiej maści. Pomiędzy bezkrytycznym przyjmowaniem idei Wszechwiedzącego Stwórcy, a naukowym dążeniem do prawdy bez względu na jej oblicze i nasze dotychczasowe poglądy. Pomiędzy (w ogromnej większości) ludźmi przesyconymi nienawiścią do wszystkiego co choć trochę odbiega od ich wizji świata, a ludźmi..

Dobry wieczór racjonaliści !!

Od dłuższego czasu interesuje mnie tematyka masonerii, wolnomularstwa. Żeby było jasne - nie podniecają mnie "dzieła" Dana Browna i żadne teorie spiskowe.
W natłoku informacji o ruchu wolnomularstwa można naprawdę zgłupieć, stąd też mój post na szanownym forum.
Otóż chciałbym poradzić się bardziej doświadczonym w tym temacie o literaturę. Co naprawdę warto przeczytać o polskiej masonerii i masonerii w ogóle? Interesuje mnie zarówno historyczne podejście jak i wydarzenia bieżące.
Bardzo proszę o propozycje.

pozdrawiam !