Komisja Europejska chce wprowadzić tak zwane porozumienie emigracyjne, które umożliwi emigrantom otrzymanie legalnej pracy w kraju, do którego ci sie udadzą.
Wychodzi na to, że Polacy pracujący "na czarno" legalnie zostaną tam, gdzie są a u nas mogą zadomowić sie inni.
Czy wtedy Polska zostanie Polską tylko z nazwy?
To tak, jak Irlandia z Polakami.

Oj, dzieje się....

Witam wszystkich zwolenników racjonalnego światopoglądu. Zdecydowałam zamieścić temat na forum, o jakże "interesującym" tytule, ponieważ mam skrytą nadzieję, że ktoś może rozwiać moje wątpliwości, tudzież zweryfikować poglądy.
Otóż jestem osobą młodą- może nawet o wiele za młodą, aby mówić o sobie "jestem racjonalistką". Jednak gdy trafiłam tutaj, przez przypadek właściwie, pomyślałam sobie, że idea wykorzystywania własnego rozumu i wiedzy w pojmowaniu świata doczesnego jest chyba najwłaściwszą drogą. I od tego się zaczęło- i trwa do tej pory. Szaleńczo poszukuję informacji, rozmawiam z ludźmi (być może o wiele inteligentniejszymi ode mnie), chcę wiedzy, jestem jej głodna.
I właściwie jest to w porządku- i dobrze się z tym czuję. Tylko że dziś, niestety, pewien człowiek zarzucił mi błędne postrzeganie ideologii racjonalizmu (warto wspomnieć, że on sam racjonalistą nie jest). Wywnioskował to na podstawie moich słów, że właściwie mimo iż dążę do poznania świata, na którym żyję, w sposób racjonalny, jest we mnie coś jeszcze, co być może najprościej byłoby nazwać duszą, która ulatuje gdzieś daleko, daleko, poza świat ziemski- i jestem tam, odkrywam inne wymiary, bo nie uznaję takiego podejścia, że człowiek żyje tylko tu i tu wszystko się kończy (że potem następuje naturalny proces rozkładu ciała).
Mój rozmówca stwierdził, że racjonaliści gardzą takim sposobem myślenia: że życie jest tu, kończy się, wszystko da się wyjaśnić nauką zwaną biologia i chemią, i że cały człowiek według racjonalis..

spotyka mądry głupiego.
co powiedzieć o ich średniej racjonalności?
czy to nie jest tak jak z łańcuchem, który ma wytrzymałość najsłabszego ogniwa?
spróbujmy to uogólnić na większe próbki, rodziny, partie, społeczeństwa, ludzkość, gatunek...
czyżby nasza zbiorowa racjonalność była racjonalnością idioty?

Od przeszło dwóch lat czytam forum Racjonalisty i pewnych rzeczy nie jestem w stanie pojąć. Chodzi mianowicie o światopogląd reprezentowany przez większość z Was. Encyklopedycznie za racjonalistę uznaje się człowieka porządkującego krytycznie fakty za pomocą samego rozumu. Tak więc osoba za takowego się uważająca powinna stronić od wszelkich przekonań. I tu zaczynają się schody. Darwinizm jest równie mało poparty materiałem dowodowym co kreacjonizm, badanie materii na poziomie mikroświata daje abstrakcyjne, wirtualne rzeczywistości (mechanika kwantowa nie uznaje zasad logiki - a to przecież jest domeną rozumu ), samoświadomości nie wyjaśnia behawiorystyczna teoria chemiczno-elektryczna mózgu oddając palmę pierwszeństwa światowi duchowemu. Tak czy inaczej zajęcie stanowiska jest jednoznaczne z przyjęciem dogmatu (-ów) systemu wierzeń. Bóg jest - boga nie ma to przecież wyznanie wiary, a takowe racjonaliście nie przystoi... Z przykrością muszę stwierdzić, że na tym forum raczej racjonalistów nie ma; osoby tutaj się wypowiadające prezentują religijny poziom o. Rydzyka i przyjmują antagonistyczny do niego system wierzeń. Zeszłoroczny spór o ochronę, czy nie życia poczętego to otwarty akt religijny - jakże się zasmuciłem, gdy otrzymałem z portalu PSR petycję. Ogólnie serwis Racjonalista nie reprezentuje racjonalistów, lecz antyklerykałów, nie ma nic wspólnego z racjonalizmem a jedynie jest następną sektą fundamentalistów.

krotko bedzie:

dlaczego wiekszosc ludzi zastanawiajacych sie nad sensem istnienia i geneza powstania swiata, gdy napotyka na jakikolwiek znak zapytania w swym toku mysleniowym, laczy go z Bogiem?
"wszechswiat stworzyl wielki wybuch. co go wywolalo? - Bog!"
"nie wiem, co bedzie po smierci. -Bog wie!"
"dlaczego czarne jest czarne, a biale jest biale? -to musi byc sprawka Boga!"
itp., itd...

czy nie logiczniej stwierdzic: nie wiem(KROPKA) ??

Niestety stosunkowo od niedawna mam do czynienia z racjonalizmem, a to z powodu tego, że do tej pory nie zbyt dobrze wgłębiałam się w ten światopogląd. Na szczęście odnalazłam tę wspaniałą stronę i jestem naprawdę pod głębokim wrażeniem. Jeżlei racjonalim ma być całkowitym uznaniem prymatu rozumu w procesie poznawania świata, kształtowania rzeczywistości i uleczania polskiego społeczeństwa z niezwykle szerokiej jak na XXI wiek ciemnosty, to całkowicie zgadzam się z tym założeniem. Wystarczy spojrzeć na ludzi mijanych na ulicach; przysłuchać się ich rozmowom. Jeśli to zrobimy, natychmiast zauważymy: fobie, uprzedzenia, stereotypy i zabobony. Nasuwa się pytanie: czy nasza polska cywilizacja nie cofa się kulturalnie i naukowo?; nie nie powraca "choroba" Sarmatów- ksenofobizm rodem ze średniowiecza?! To zaiste przytłaczające, że zamykamy się na świat przez nasze ułomności. Moim zdaniem wszystkiemu winny jest kościół kształtujący dzieci od najmłodszych lat na ludzi stereotypowych, bojaźliwych, niekonsekwentnych i nietolerancyjnych. Można tu podać niezwykle banalny, aczkowliek powtarzająy się każdego dnia przykład. Wyobraźmy sobie głęboko wierzącą matkę i żonę, która jest katowana przez męża alkoholika. Wyobraźmy sobie też jej bite dzieci, które przez tak bardzo patologiczne zachowania ze strony ojca nie są w stanie normalnie funkcjonować w życiu. A teraz spróbujmy się domyśleć co robi owa żona i matka. Z niejednego i nie dwóch przykładów wiadamo nam, że oszałamiający procent takich..

Papież Innocenty VIII (1484-1492) wydal zaraz na początku swojego panowania bullę "Summis desiderantes" przeciw czarom i czarownicom. Została wydana ona dla Niemiec. Bulla ta nie stwarzała ani nie poruszała żadnego nowego problemu, gdyż wiara w czary jest tak dawna, jak dzieje ludzkości. Bulla ta nie podawała żadnego dogmatycznego orzeczenia, ale opierając się na przekonaniu o istnieniu demonów i możliwości ich wpływu na życie człowieka, mówiła z ubolewaniem o znacznej liczbie mężczyzn i kobiet w Niemczech, którzy odpadli od wiary katolickiej, wiązali się z szatanem oraz szkodzili ludziom i zwierzętom przez czarnoksięskie praktyki, zaklęcia i rzucanie uroków. Oskarżenia te prawdopodobnie nie były całkowicie bezpodstawne. Osoby te nie były oczywiście "czarownicami" lub "czarnoksiężnikami" w naszym rozumieniu lecz, jak można przypuszczać, średniowiecznymi prekursorami satanizmu. Pogląd ten można uzasadnić praktykowaniem przez nich "czarnych mszy", podczas których dokonywano rytualnego uśmiercania zwierząt (czarnych kozłów, psów lub kotów). Nie można wykluczyć, że zdarzały się również (tak jak we współczesnym satanizmie) pojedyncze przypadki rytualnych mordów popełnianych na ludziach.
Papież stwierdzał dalej niewystarczalność działania inkwizytorów świeckich, Henryka Institora w północnych Niemczech i Jakuba Sprengera w Nadrenii. Zachęcał więc ich do energicznego postępowania, wzywał duchownych i świeckich do służenia im pomocą. Nowością w bulli było natomiast oddanie sprawy czarów..

Premier nie wierzy, że zakazano żartów z władzy
2007-05-17 15:18:00
Premier Jarosław Kaczyński nie wierzy, że satyrykom którzy mieli występować w kabaretonie podczas festiwalu w Opolu zasugerowano, żeby nie śmiali się z władzy.

Więcej informacji na Tlenie.
Podrzucam ten tekst do poczytania, bo chyba powoli kończy się era wolności, o którą tak walczyliśmy(cie!) dwadzieścia kilka lat temu.

Czesc, mam pytanie:
Gdyby odrzucić idee czasu, jak wyjaśnilibyśmy to, co przemijające? Bo tak sie ostatnio zastanawiałem, czy jest coś takiego jak czas, czy nie wymyśliły go zegarki. Można by to ubrać w koncepcje "biologicznej skończoności", ale gdyby nie było czasu nie byłoby przestrzeni przemijania. Mimo to, czas jest dla mnie czymś wątpliwym. Czy to, że wszystko "umiera" (bo przeciez nie istnieje na swiecie nic materialnie wiecznego) jest absolutnym dowodem? Szukam po prostu alternatywnej koncepcji rozpadu materii.

   Kościół miłosierny jest. Dzisiaj się przekonałem, jak dotarła do mnie informacja, że w Watykanie uradzili biskupi i kardynałowie, że nie ochrzczone dzieci już nie idą do otchłani. Tak, tak - już, bo do 2006 roku włącznie - szły. Teraz nasz litościwy kk wykazał się miłosierdziem i już nie idą.
   Zadaję sobie pytanie. Czy to Jahwe/Jehowa jest taki zmienny, czy to biskupi doszli do wniosku, że już dalej tej lipy nie da się sprzedawać maluczkim. No bo jak wyjaśnić, że aborcja jest zła, bo polega na uśmierceniu człowieka. Jednocześnie jak wyjaśnić, że wyskrobany albo poroniony CZŁOWIEK, z woli MIŁOSIERNEGO idzie do otchłani, która jest gdzieś zawieszona między niebem a piekłem. Dosyć to ciekawe.
   Jednocześnie z tą otchłanią to dosyć ciekawa sprawa, bo przecież porządni katolicy dzień w dzień klepią do pacierza ...umarł na krzyżu, wstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał... Może jest coś na rzeczy z tą otchłanią, czy też piekłami i braciszkowie biskupi znów popełnili błąd, z którego za jakieś 1000 lat raczkiem się wycofają.
   Swoją drogą, rodzi się pytanie. Skoro chrzest nie jest potrzebny do zbawienia, to po co chrzcić niemowlęta? Trochę zaczyna się to braciom z Watykanu kręcić, nie uważacie?