Czy zastanawialiście się kiedyś nad tym że określenie " ateizm " jest "złe i nieprawdziwe "

- w jakim sensie ?

Jeżeli w wyniku ewolucji powstało życie , a potem człowiek , to dopiero następstwem mogła być religia i wyobrażenie boga .

- Czyli teizm jest czymś wtórnym do stanu naturalnego - pierwotnego - bez boga .

Więc dlaczego ja wyznając "naturalny" światopogląd nazywam się "a- teistą" - coś z przedrostkiem , który określa zaprzeczenie , - teizm jest zaprzeczeniem stanu naturalnego więc powinien mieć nazwę z przedrostkiem .

I tu jest problem , - czy ktoś , wykształcony językoznawca czy filozof spotkał się z próbą podania "dobrej" nazwy naturalnej postawy jaką jest "a- teizm" ?

julek - z serii jesiennosobotnie rozważania z przymrużeniem oka .

Mam pytanko w sprawie debaty, którą obejrzałem dzięki racjonaliście:
www.racjonalista.pl/kk.php/s,6944
Zastanawiałem się chwilkę jakim cudem wynik końcowy głosowania był tak różny od początkowego. Z początku zacząłem szukać jakiegoś zdania Hitchens'a lub Fry'a, ale niczego oczywistego nie znalazłem. Wątpię aby oczywistości które mówili przekonały tak wielu ludzi. Nawet jeżeli uznamy że ludzie religijni nie chcą przyjąć do wiadomości że ich kościół ma wiele na sumieniu, to wątpię aby zostali przekonani przez ludzi wyraźnie niechętnych kościołowi. W tym wypadku mogło być wręcz na odwrót.
Wydaje mi się że kluczowa była wypowiedź biskupa katolickiego. Pewnie nie zdawał sobie sprawy, ale na chwilę stanął po stronie Hitchens'a i Fry'a. Dodatkowo jeszcze ośmieszył wcześniejszą wypowiedź Pani Ann Widdecombe.
Chodzi o wypowiedź z minuty 3:20 z czwartej części debaty.

Kościół nie tylko ma wiele na sumieniu, a dodatkowo nie potrafi się bronić.

Z okazji Święta Niepodległości, święta radosnego i wesołego, pomyślałem, że warto uczcić to święto taką bardziej pogodną dyskusją, aby nie było tak ponuro, jak za oknem i w niektórych wątkach. Wszystkich ponuraków tego forum, którzy lekkich dyskusji nie lubią, proszę o świąteczną pobłażliwość.

Czy świętowanie jest racjonalne? Nasze dzisiejsze święto, jak zapamiętałem z historii najnowszej, jest rocznicą pomyłki Piłsudskiego, który o dzień za wcześniej wsiadł do pociągu i zdziwił się, że w Warszawie nikt na niego nie czeka. Ale nasz dzielny bohater poradził sobie w tych strasznych okolicznościach i wyszedł obronną ręką z tarapatów. Dla naszych historyków przygoda ta stała się symbolem odzyskania niepodległości.

Są oczywiście także inne święta państwowe i kościelne. Przykładowo, w Wigilię świętujemy zakończenie pierwszego dłuższego dnia w roku niż dzień najkrótszy - czekamy aż się pojawi pierwsza gwiazda na niebie... i nie możemy się doczekać, bo dzień jest dłuższy. Dzisiaj mamy ponury krótszy dzień niż wczoraj i boimy się, że kolejne dni będą coraz smutniejsze i mroczniejsze... ojejku, co to będzie , jeśli się ten trend nie odwróci... aż tu nagle przychodzi ten dzień, gdy pierwsza gwiazda się spóźnia - dzień dłuższy! Wielka ulga i wielka radość na półkuli północnej! Najśmieszniejsza jest Wigilia obchodzona na półkuli południowej.

A jednak istnieje głęboki racjonalny sens świętowania. Jak uczy biologia, tą kwintesencją wszystkich świąt jest radosny rytuał dzielenia się mięsem,..

Być może ów wątek poruszany był już na forum racjonalisty. Jeśli tak - wybaczcie.

Chciałbym napisać parę słów na temat, jak dla mnie - dość frapujący. Chodzi tu o. dyrektora T. Rydzyka i jego doktorat, który w czwartek 8 października udało mu się obronić.

Praca doktorska pana Tadeusza ma tytuł: "Apostolski wymiar Radia Maryja w świetle założeń ideowych i programowych".

Nie wiem, co piszą na ten temat inne gazety, nie sprawdzałem tego. Natomiast ostatnio, całkiem przypadkiem wpadła mi w ręce "Niedziela" (wyniosłem z kościoła - nie pytajcie, co tam robiłem). Otwieram ją, a tam na 5. stronie artykuł zatytułowany "Gratulujemy, Ojcze Doktorze!".

Pod tekstem jest zdjęcie Ojca Dyrektora otoczonego uśmiechniętymi facetami (w czerni i w garniturach), bijącymi mu gromkie - jak się można domyślić - brawa.

Sam Tadeusz Rydzyk ma nieco dziwną minę, a lewą rękę trzyma na piersi.

Przytoczę tu parę fragmentów tekstu zamieszczonego w "Niedzieli", ponieważ wydaję mi się, że piszą oni tam rzeczy, które, jak dla mnie, są bynajmniej frapujące.

Pierwszy fragment: "Było to prawdziwe przeżycie zobaczyć w murach Uniwersytetu kard. Wyszyńskiego o. Rydzyka w otoczeniu księży biskupów, kapłanów i wielu osobistości świeckich. Chcieliśmy wszyscy wyrazić solidarność z tym charyzmatycznym kapłanem. Toteż ta obrona doktorska była wielkim świętowaniem Kościoła".

To nasz Kościół ma powód do dumy. Ma teraz w swoich szeregach Ojca Dyrektora Doktora. Nie wiem, czy mam zazdrościć panu Rydzykowi, bo sam, w przyszłości..

Witam!
Potrzebuję dobrej, wyważonej rady, dlatego piszę do Was.
Jestem ateistką - zostałam wychowana bez wiary i dobrze mi z tym. Mój mąż pochodzi z rodziny katolickiej, ale w wieku nastoletnim odszedł od kościoła (dalej jednak figuruje jako wierny, nie jest gotowy na apostazję). Dzieci nie chrzciliśmy, wychowujemy je zgodnie z naszymi poglądami. Szkoła, do której chodzą, do tej pory miała szczęście do mądrych księży i taktownych nauczycieli. Były momenty, ale raczej jakoś to się udawało załatwić - ja też uczę w tej szkole i po prostu reagowałam na czas. Obecnie jestem na zwolnieniu i mam mniejsze pole manewru, a dziecko przyszło z rolą przydzieloną na akademię z okazji 11 listopada. Rolę przydzieliła pani od historii (jest na zastępstwie), która podczas religii syna pełni nad nim opiekę (religia jest w środku lekcji), więc wie, że syn nie chodzi na religię. Czytamż tę rolę, a tam taki tekst: wszyscy uczniowie, oprócz tych siedzących przy stoliku, klękają i modlą się "przez rany, łzy i cierpienia wszystkich wygnańców i pielgrzymów polskich wybaw nas Panie" itd. w ten deseń. Wystosowaliśmy notatkę, w której poprosiliśmy o zmienienie tej roli (niechby dziecko należało do tych siedzących przy stoliku) lub zwolnienie dziecka z udziału w przedstawieniu ze względu na jego religijny charakter. Pani odpowiedziała, że na zmianę roli jest za późno (3 tygodnie... IMO dużo czasu), ale ustaliła, że nikt nie będzie klęczał, a przy tekście modlitwy syn może milczeć. Mnie to rozwiązanie nie satysfakcj..

zakładam ten wątek pod wpływem maila, jakiego dostałem. Był tam link do strony Barbary Jackiewicz, która 25 lat opiekuje się "martwym" synem. Na tej stronie można wypełnić formularz i wyrazić swoją opinię. Myślę, że warto tą stronę odwiedzić i zadumać się przez chwilę nad tym problemem, odrzuciwszy uprzedzenia wynikające z wiary, czy światopoglądu
www.eutanazja.info/barbara-jackiewicz.html

Witam w mojej pierwszej wiadomości wszystkich racjonalistów.

Po niezwykle krótkim wstępie staram się przybliżyć moją sytuację.

Mam 17 lat, jestem uczniem technikum. Lekcje religii do tej pory nie sprawiały mi żadnych problemów. O ile w gimnazjum katechetka była smutna, że straciła ucznia, proboszcz - parafianina i wychowawczyni wizerunek klasy, to teraz pojawił się spory problem. Rok temu, gdy przyszedłem do tej szkoły mieliśmy super księdza (często wpadałem do niego na lekcje, gdy np. były na świetlicy. genialny człowiek) Z nim nie miałem żadnych starć czy nieporozumień, szanował to jaki jestem i że pewnie tego nie zmieni. Pogodził się i nie próbował.

Nauka trwa dalej, druga klasa. Mówię sobie "zero problemów". Chłopaki dostali bardzo zamkniętego na świat księdza. Z tego co słyszałem to "jakiegoś nadętego bufona".
Dni lecą, religię spędzam w świetlicy, nikt nie widzi problemu. Oprócz księdza, przysyła kogoś po mnie na swoją lekcję. Co mi szkodzi, idę.
"dlaczego nie chodzisz na religię?"
"jestem ateistą"
"dlaczego i skąd Ci się to wzięło?"
"jestem ateistą, dokonałem świadomego wyboru i jestem świadom konsekwencji, które to za sobą pociąga"
"jesteś bierzmowany?"
"nie"
"musisz udowodnić, że jesteś ateistą. przynieś oświadczenie, że nim jesteś"
"nie muszę udowadniać czegoś czego nie ma, w tym wypadku religii we mnie"
"ale musisz"
W tym momencie nie wytrzymałem
"muszę? muszą to wierzący udowodnić istnienie ich boga, inaczej nie widzę sensu poświęceń i wyrzeczeń, które to..

Internet jest jak obosieczny miecz....
Jeden ze znanych portali, w którym głownie znajduje się młodzież, posiada całkiem rozbudowane forum, problem w tym że mało kto panuje nad treściami jakie się tam znajdują... oto co pewien fanatyk co jakiś czas serwuje młodzieży:
www.epuls.(*)krytykuje-promocje-prezerwatyw
www.epuls.(*)-in-vitro-urodzi-cudze-dziecko

Przydałoby się aby paru specjalistów z takich dziedzin jak seks, zdrowie, filozofia, a nawet pomoc w nauce tym ludkom (ogromne braki w matmie), ludzi doświadczonych i dobrze wykształconych dołączyło do grona użytkowników taki portali i działali jak dobre "duszki" prostując pewne "nieścisłość" wypisywane przez fanatyków religijnych i innych wszelkiej maści dziwolągów, pamiętajmy, że czym skorupka za młodu.....
Z autorem tego postu często miewałem zażarte boje...czasem jednak brak mi sił i wiedzy aby to zwalczać... takich jak On jest jeszcze paru... zalewają forum idiotyzmami, albo wiadomościami w których manipuluje się faktami... może paru ochotników dołączy by i zasiało ziarnko racjonalizmu w takich miejscach... młodzież stoi na rozdrożu, niektórzy tylko czekają aby wskazać im "jedyną słuszną drogę"....
Niosąc pomoc zyskujemy sobie ich przychylność,zaufanie i ludzi zdolnych samodzielnie myśleć... a to oni są przyszłością narodu...warto więc o nich zadbać...
PS
Młodzież pyta na tym forum o wszelkie tematy, szczególnie związane z seksem, dojrzewaniem..

W tym wątku chciaŁabym was prosić o podanie książek, które waszym zdaniem są warte polecenia i które dobrze się czyta. Chodzi mi o książki opisujące początki religii, historie powstania różnych religii, opisujące skąd się wzięŁa u ludzi moralność, potrzeba wiary w coś, istnienia Boga, o podobieństwach różnych religii, o tym kiedy u czŁowieka pojawia się świadomość ... itd., książki, które zmusiŁy was do myślenia, uświadomiŁy coś itd.

A i o ewolucji, dowodach na nie, kreacjonizmie, wielkim wybuchu i innych teoriach na poczatek świata itd., które są napisane na moim poziomie (patrz mój wiek).

Z góry dziękuję.

Witam Ponownie wszystkich..

Chciałbym sie odnieść do mojego nieszczęsnego tematu: www.racjonalista.pl/forum.php/s,258691

Nie chcę się tu skupiać na kontynuacji tego tematu. Wyjaśnię tylko że pytanie tyczyło stowarzyszenia PSR i tego czy mogliby w jakiś sposób przyczynić się do rozpropagowania naszego prawa do "nie posyłania dzieci na lekcje religii w szkole", prawa wszystkich obywateli bo przecież nie mojego przypadku w szczególności.. Chodziło mi o to, że jeżeli państwo realizują marsz Ateistów i Agnostyków to może w jakiś sposób można byłoby zorganizować akcję podobną.
I to tyle na ten temat.

Bardzo chciałbym podziękować użytkownikom tego portalu o nickach: Pontifex Maximus, (Alicja)Duda, Nihilist, lipschitz, Zulka, Andrzej Wendrychowicz za bardzo rzeczowe odpowiedzi na temat, bardzo mi pomogły.
Jednocześnie państwo ci nie skupiali się na "szukaniu" nieścisłości w mojej wypowiedzi lecz dali odpowiedź na temat.
Potrafili znaleźć sedno problemu.. a może po prostu chcieli rzeczowo wyrazić swoją opinię. W rezultacie otrzymałem ze strony tych państwa wsparcie którego potrzebowałem.

Bo ze zrozumieniem tematu mieli kłopoty niektórzy inni użytkownicy.

Dziękuję za słowa poparcia od pana Mariusza Agnosiewicza, choć przykrym jest iż pan Mariusz musiał się tu włączać niejako w obronie dobrego imienia PSR. Chyba nie powinno być takiej konieczności.

Chciałbym poruszyć sprawę mało kulturalnej wypowiedzi użytkownika o nicku: psyk.
Link podaję tutaj: www.racjonalista.pl/forum.php/..