Właśnie odbył się kolejny ślub humanistyczny, tym razem osób jednej płci. To krok, a może raczej kroczek ku nowym standardom obyczajowym. Ale co z innymi okazjami tak świetnie eksploatowanymi przez kościoły (wszelkich religii). Narodziny, wejście do społeczności, dojrzewanie, zaślubiny, śmierć. W ubiegłym roku odbył się humanistyczny pogrzeb mojej babki ze strony matki. Zgodnie z jej (ale i naszym życzeniem) obyło się bez księdza. Ceremonię na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach poprowadził świecki celebrant. Skorzystaliśmy z domu pogrzebowego pozbawionego religijnych akcesoriów. Było pięknie i godnie. Ciotki co prawda zachwycały się urodą "tego dziwnego księdza", ale znalazło się miejsce na wyliczenie zasług mojej babki, na słowa wspomnień rodzinnych, kim dla nas była i na zawsze pozostanie. Tak właśnie powinien wyglądać pogrzeb, dzięki któremu możemy pożegnać drogiego zmarłego, rozstać się z nim z bólem, ale i godnością.

Na początku przyszłego roku spodziewam się dziecka. Pierwszego potomka, lecz już trzeciego pokolenia wolnych bezwyznaniowców (zasługa to utworzenia ksiąg stanu cywilnego w rozdziale od ksiąg wyznaniowych). Pamiętam, że w latach 70. odbywały się w USC ceremonie uroczystego nadania imienia. Ja także pragnę takiej ceremonii dla mojego maleństwa. Nie chcę by jego narodziny przeszły bez echa, tylko dlatego, że nie należymy do żadnej sekty religijnej. Taka uroczystość to okazja do spotkania rodzinnego (nawet jeśli dla większości z nich od kilku pokoleń pozostajemy..

Miesiąc, którego nazwa pochodzi od imienia jednego z najwybitniejszych polityków rzymskich był tak uprzejmy, ze postanowił zafundować nam oprócz show w Chinach dodatkowy show w Gruzji. Oczywiście wojna jest tragedią milionów ludzi, jednakże historia, która w tym momenie dzieje się na naszych oczach niesie za sobą wiele interesujących pytań. Oto one: 1 Czy prezydent Gruzji był na tyle bezmyślny, że sam podjął decyzję, której widzimy teraz efekty, czy też ktoś mu w tym pomógł, chcąc sprawdzić czyjąmś reakcję? Czy serwilistyczne potępienie Rosji w wykonaniu naszego prezydenta miało w ogóle sens? Czy USA wezmą w ogóle pod uwagę ten gest w negocjacjach w sprawie tarczy, bo zakładam, że tylko taki mógł byc racjonalny cel Lecha Kaczyńskiego? Wcześniej Kosowo, dziś Osetia czy Zachód nie przeciąga zbytnio struny? I oczywiście pytanie na koniec- jak to wszystko się zakończy?

Czy cel uświęca środki? Jesli tak to dlaczego? Gdzie są ewentualne granice i czy w ogóle są? Czy takie myślenie wiązę się z przewartościowaniem wszystkiego co można przewartościować?

Cytat:

żr. www.racjonalista.pl/index.php/s,11/t,15288

Zastanawia mnie, czy ważniejszą kwestią jest tu obrona pomnika, czy kwestia stawiania kaplicy wbrew ludziom. Pytając się kościoła: "dla kogo chce ustawiać tę kaplicę?", niezawodnie usłyszy się odpowiedź: "dla ludzi". Ale ci ludzie, dla których budowana jest kaplica stoją i pikietują przeciw. Nie ma tam nigdzie kontr-pikiety za kaplicą. Gdzie są zatem ci "ludzie"? Bo przecież, skoro są tacy "ludzie", to są ewidentnie krzywdzeni! Kościół nie rozumie zasad wolnego rynku i pcha się tam, gdzie nie ma popytu - ale z takim budżetem może sobie na to pozwolić. A rynek zbycia się znajdzie, jak mocniej zawieje.

Państwo wiedzą, że ja nie jestem przeciw Kościołowi. Jestem antyklerykałem, ale nie jestem przeciw ludziom,..

   Ilekroć zwracam uwagę na niedostatki formalne i błędy językowe takim typom jak avenger czy ostatnio radek-nieradek, wyobrażam sobie, co oni na ten temat myślą. Wydaje mi się, że myślą tak: "Kit ci w oko, głupolu, mi to i tak zwisa; będę sobie pisał, jak mi się podoba i możesz mi naskoczyć".

   Fakt, cholera mnie wtedy łapie. Ale nie pod adresem tych typów, bo takie ich zbójeckie prawo - cholerę kieruję pod adresem moderatorów, co zresztą nie raz podkreślałem. Bez wsparcia moderatorów jestem naprawdę jedynie głupolem, jak ten facet z La Manchy.

   Łapie mnie też cholera pod adresem tych, którzy udzielając mi wsparcia słowami i plusami, na zbójecki i obelżywy styl owych typów nie zwracają najmniejszej uwagi, wiodąc z nimi przeważnie jałowe, lecz poważne dyskursa.

   Może więc przedwcześnie wycofałem się z twierdzenia, że nie ma dla kogo moderować?
.

   Gdyby tak zaprogramować serwer, aby wariant "Podgląd" był obowiązkowy, a także, by serwer odrzucał teksty z czerwonym podkreśleniem?

   Grozi nam, że niebawem "umiejący pisać" staną się mniejszością, jak biali w Ameryce...
.

   Rosyjskie słowo "sowiet" przekłada się na polski - "rada". Kiedy wszyscy byliśmy komunistami (pardon, prezydent nie), używaliśmy polskiego przymiotnika "radziecki". Ale gdy tylko papież i Wałęsa nas wyzwolili, natychmiast zaczęliśmy używać formy rosyjskiej - "sowiecki".

   Podobnie wygląda też inna sprawa. Pod sowiecką okupacją dokonywaliśmy zakupów normalnie, w sklepie - ale gdy staliśmy się wolni, kupujemy w markecie.

   Ktoś nas podpuszcza, czy co?
.

Dlaczego nie powinniśmy, w trosce o swój rozwój racjonalny czytać Faktów i Mitów. Dlaczego powinniśmy, dla poszerzenia wiedzy o Świecie czytać Gościa Niedzielnego. Co jeszcze oprócz Gościa Niedzielnego możemy czytać aby rozwijać swój racjonalizm

W czasach ancienne regime (tak raczej eufemistycznie nazywa się okres komunizmu) mawiano, że absolutna wolność byłaby przekleństwem, a zwolenników swobód obywatelskich utożsamiano z gronem niebezpiecznych anarchistów o wynaturzonych lub mocno wypaczonych poglądach (patrz: stosunek piewców socrealizmu do surrealnej sztuki "zgniłego Zachodu".
Przewrotnie krytykowano także (a było to tuż po strajkach osiemdziesiątego roku) upadek wszechobecnej do niedawna cenzury, sugerując że już sam fakt jej omijania stanowił wspaniałą inspirację dla artystów, zmuszonych do używania metafor i symboli, skazanych na pewną "elegancję słowa". Była to oczywiście czysta demagogia, a jednak...W dobie "wolności słowa" dominuje brukowa literatura, dzieła pop (czyli żadnej)kultury, a od zawodowych felietonistów wymaga sie miałkich tekstów (nazywanych szumnie "reportażem") w stylu:"O polewaniu kotów rządkiem z balkonu...". Sama miałam okazję tekst kiedyś taki popełnić, prowadząc dział kulturalny (przez 2 miesiące) w gdańskim oddziale Gazety Wyborczej, mimo że oficjalnie działu takiego nie było.
W początkach XXI wieku, w warunkach zaściankowych (czyli swojsko zawistnie polskich)o wolności słowa (i myśli) raczej nie może być mowy. Brak cenzury oficjalnej zrekompensowała cenzura środowisk, grupek wzajemnej adoracji, koterii i wszelkich stowarzyszeń na miarę prowincjonalnych kółek różańcowych. Naczelni lokalnych gazet boją się (jak zarazy) wolnomyślicieli, sami hołdując zasadzie myślenia w tempie powolnym,ubożuchn..

Dywagacje po niedzielno-porannym wachlowaniu kanałami w tv:
w programie 1 TVP- publicznej, znaczy- wypasiony facet ubrany w zieloną kieckę z odblaskowymi aplikacjami (wolno mu), stojąc na tle bogato zdobionego ołtarza, miłym lecz akcentowanym dość nienaturalną intonacją głosem tłumaczy ludziom (nie tylko dorosłym), że mają zaufać we wszystkim patronowi jego firmy bo tak jest/będzie dla nich, ludzi, najlepiej, co (w domyśle) widać po nim.
W programie 2 TVP- publicznej, a jakże- facet z tego samego przedsiębiorstwa lecz ubrany z luzackim wdziękiem (tylko kołnierzykiem koszuli założonym z kokieteryjną przekorą tył na przód, po czym się "tajniaków" z tej firmy poznaje; też mu wolno), ze śmiertelną powagą tłumaczy niewinnym dzieciom, że jego s.p. Wiceprezes syn Prezesa chodził po wodzie (dla jasności: po powierzchni wody) bo tak chciał, a znał jeszcze kilka innych sztuczek (z wodą), np jak się robi wino z wody (i wodę z mózgu...wodnik jaki, czy co?), i dlatego trzeba w niego koniecznie wierzyć bo to bardzo rozsądne wyjście.

Fragment rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z 23 czerwca 2005 r. >...Programy bez ograniczeń wiekowych będą oznakowane zielonym kółkiem; programy dla osób od 18 roku życia - czerwonym kółkiem...

Proponuję by wszelkie programy katolickie oraz innych wyznań (jeśli się takowe "dopchają" do emisji), msze itp., nadawane w Publicznej TV oznaczać czerwonym krzyżykiem* jako dozwolone do oglądania- na własne, świadome ryzyko ideologiczne- przez osoby..