Dawkins w książce "Bóg urojony" delikatnie, w sposób dyskretny sugeruje, iż jedynie ludzie upośledzeni umysłowo i nie do końca rozwinięci intelektualnie są w stanie wykazywać skłonności do 'WIARY' w Boga. Natomiast czytając "Samolubny Gen", oraz w pełni rozumiejąc przekaz tej książki wręcz musimy dojść do wniosku, że życie to jedynie iluzja wytworzona w mózgu biologicznego robota jakim jest człowiek.

Antoni Dudek zamieścił ilustrację efektu Krugera-Dunninga:


Pokazuje ona dwa paradoksy:
a) paradoks wiedzy - znaczący wzrost wiedzy powoduje spadek pewności siebie w formułowaniu opinii;
b) paradoks władzy - rządzą nami a szczególnie naszymi opiniami po wielkiej części najwięksi ignoranci, gdyż ludzie bardziej ufają tym bardziej pewnym i jednoznacznym, w efekcie częściej ufają ignorantom.

Wraz ze wzrostem wiedzy świat jawi się coraz bardziej złożonym. Nasze metody poznawania rzeczywistości zawsze są coraz lepszymi jej przybliżeniami, ale i, z konieczności, uproszczeniami. Do racjonalizmu nie pasuje postawa inkwizytora prawdy. Warto częściej słuchać tych mniej pewnych, gdyż ich niepewność nie wynika zazwyczaj z ignorancji, lecz z tego, że widzą trzy możliwe opcje tam, gdzie ignoranci widzą tylko jedną.

Demokracja bywa popędliwa i omylna. Monarchia także, tylko bardziej wiadomo kto zawinił.
Wedle chrześcijańskiej tradycji Chrystus obecnie przebywa w piekle, które opuści dziś w nocy. Tymczasem papież Franciszek mówi, że piekło jednak nie istnieje.

Bez względu na to, jaka jest prawda - wszystkim wesołych świąt Wielkanocy! byśmy nieco mniej piekła robili na ziemi.

Większość Europy mówi na Wielkanoc Pascha.
Anglicy, Niemcy i Hindusi mówią ~Star~ (ang. Easter, niem. Ostern, hind. Istara).
Łużyczanie mówią Jutry
Kaszubowie mówią Jastra
Na Ukrainie mówią Wielki Dzień.
Tyle że są to nocne święta: ich datę ustala się w oparciu o pierwszą pełnię księżyca przypadającą po wiosennej równonocy. W Kościele Katolickim po zapadnięciu zmroku przed kościołami rozpala się wielkosobotnie ogniska i święci ogień od którego zapala się paschał - "owoc pracy pszczelego roju". W niedzielę Zmartwychwstanie, a później Lany Poniedziałek czyli Śmigus-Dyngus.

Najbujniejsza nazwa Wielkanocy jest w języku Indian Navaho:
"Jesus Daaztsą́ą́dę́ę́ʼ Náádiidzáhígíí Bééhániih"
- nie dziwne, że Amerykanie w czasie II wojny korzystali z Nawaho do szyfrowania wiadomości.

Dzisiejsze refleksje krytycznoreligijne nie mogą traktować rzeczywistości społecznej tak jakbyśmy żyli w epoce przedmodernistycznej, w której rząd dusz zdominowany jest przez przez tradycyjne kościoły. Tak nie jest. Żyjemy w epoce ponowoczesnej, w której religia także jest ponowoczesna i przybiera zupełnie inne formy.

Głównym medium współczesnych rządców dusz nie jest ambona, lecz massmedia. To one dominują nasz świat wyobrażeń, wartości, czyli wszystko to, co stanowi ducha religijnego.

Zatem kazalnica to dziś telewizor, gazeta, radio.

Dzisiejsze świątynie nie nazywają się już kościoły, lecz "galerie" i hipermarkety.

Jeśli idzie o treść nowych wierzeń religijnych, to w Europie mamy dwa główne ściśle współpracujące kościoły: Kościół Gai oraz Kościół Neokatolicki. Gajowi wyznają ekoreligię, która, upraszczając, głosi postulat wycofania człowieka na drzewo. Neokatolicyzm, czyli nowa forma powszechności, to idea multikulturalna, która głosi postulat budowy nowego wspaniałego społeczeństwa poprzez redukcję dotychczasowych różnic.

Czy kościoły te są pożyteczne czy szkodliwe to oczywiście temat otwarty, ale nie ulega wątpliwości, że są to nowe panujące w Europie religie i kościoły. Takie nowe formy kulturowe, które należy traktować jako nowe religie.

Ja jako typowy wolnomyśliciel jestem oczywiście wobec nich sceptyczny oraz krytyczny. Przybyło nam nowe opracowanie krytyczne multikulti jako nowej religii politycznej.

Pod filmem o zdychających bocianach, ratowanych przez dobrych ludzi z Bułgarii: www.facebook.com/RacjonalistaPL odezwały się głosy zarzucające, że określenie "zdychać" jest pogardliwe wobec zwierząt, że zwierzęta umierają. To nieprawda, zwierzęta zdychają i nie jest to określenie pogardliwe. Jedynie wobec człowieka słowo "zdychać" uważane jest za pogardliwe (poza Warmią i Mazurami). Wobec zwierząt określenie zdychać jest określeniem poprawnym, nie zawierającym żadnej pogardy, etymologicznie jest to określenie znaczące "stracił dech" i powinno być uważane za lepsze aniżeli synonimiczne określenie "paść - padlina".

Nie ma niczego niewłaściwego w tym, żeby wobec najwyżej rozwiniętego gatunku istot (ze znanych nam) używać innej terminologii. Nie wszystko musi być ze sobą totalnie zrównane. To że dbamy o zwierzęta a nawet je kochamy, nie wynika wszak z tego, że jesteśmy takim samym gatunkiem, lecz takim, który w sposób wyjątkowy potrafi rozwinąć nie tylko troskę o istoty słabsze i bezbronne naszego własnego gatunku, ale i innych gatunków.

U kur przykładowo jest tak, że jak twój psiak poturbuje jedną z nich, to jej towarzyszki jej nie pomogą, lecz będą ją dziobać, często aż do jej śmierci w męczarniach. O naszej wyższości nie świadczy to, że potrafimy najdoskonalej mordować, ale to, że potrafimy i chcemy dbać o słabych. Nasze prawo nie przewiduje karania kur zadających swoim rannym towarzyszkom męczarnie. Nie oczekujemy cech ludzkich od kur, po prostu oddzielamy ranną kurę..

Chciałbym przeprosić za to co było mojego autorstwa na łamach tego portalu. Piszę tu o ostatnich swoich wpisach, ale również i o tych, które urągały powagi i poziomowi tego portalu, bo takich z mojej strony również nie brakowało. Przede wszystkim chciałbym przeprosić pana Mariusza Agnosiewicza, który jako gospodarz zapłacił, z powodu moich wielu nieodpowiedzialnych, nieprzemyślanych i zwyczajnie głupich wpisów, cenę w postaci obniżenia jakości wizerunkowej tego przecież zacnego portalu, portalu, których jest tak mało do dziś w polskiej przestrzeni internetowej. Także jeszcze raz panie Mariuszu wyrażam żal i ubolewanie z powodu tego co zaszło. W drugiej kolejności chciałbym powiedzieć, że między mną a użytkownikiem, niestety już tu nieobecnym, Andrzejem Bogusławskim zaszło tragiczne nieporozumienie, za które również ponoszę część odpowiedzialności, za to też chciałbym przeprosić i pana Andrzeja, bo to było zupełnie niepotrzebne, haniebne wręcz, ale przede wszystkim chciałbym w tym miejscu przeprosić całą społeczność Racjonalistyczną, która poczuła się bezpośrednio bądz pośrednio dotknięta tym co zaszło przed dwoma laty, z hakiem. Mogę tylko za wiele przeprowadzonych rozmów podziękować tutejszej inteligencji, i jeszcze raz przeprosić za swoje zachowanie.
Z wyrazem szacunku do Racjonalistów, tych byłych i tych obecnych dzentelmen.
Pozdrawiam.

Najstarsze zachowane w kronikach słowa słowiańskie to "strava" i "medos". Pojawiają się w kronice bizantyjskiego historyka Priskosa Panitesa w połowie V w.:

"W wioskach obficie częstowano nas jadłem: zamiast jednak pszenicy dawano nam proso, zamiast zaś wina, dawano nam napój zwany przez miejscowych medos". Słowianie wyróżniali się dietą bezglutenową, co powtarza wielu ówczesnych autorów, np. relacja arabska z pocz. IX w.n.e., Ibn Rosteha podaje: "Wszyscy Słowianie są czcicielami ognia, uprawiają najwięcej prosa". Dziś na półkach z żywnością ekologiczną jako kasza jaglana. Medos to z kolei prasłowiańskie określenie miodu pitnego (por. łotewski "medus", litewski "midus", starocerkiewnosłowiański "medŭ").

Priskos podaje, że po śmierci Attyli Hunowie żegnali go nad jego grobem uroczystą "stravą, jak to nazywają". Jest to słowo a przede wszystkim zwyczaj czysto słowiański, który dziś w zmienionej już postaci nazywamy z łacińska stypą. Jak podaje Encyklopedia PWN, w Polsce do XVI w. stypę określano tak jak pożegnanie Attyli: strawą. Jeszcze do XX w. miała ona miejsce właśnie nad grobem zmarłego. Priskos opisuje tutaj ziemie węgierskie, lecz obyczaje niewątpliwie słowiańskie (relacje między Hunami a Słowianami są dość złożone).

Na zdjęciu tradycyjna słowiańska stypa zwana dawniej strawą:


Dawna kultura słowiańska pod pewnymi względami przypominała klimaty z "Rodziny Adamsów" - była mocno cmentarna, ze świętami zmarłych nawet sześć..

Jeśli ktoś myśli, że Polacy nie są w stanie budować własnych samolotów odrzutowych to jest w dużym błędzie. Począwszy od 1998 r. zakłady lotnicze Margański & Mysłowski realizowały projekt dotyczący stworzenia nowego samolotu szkolno-treningowego dla polskich sił powietrznych. We współpracy z najlepszymi uczelniami technicznymi w Polsce w ciągu 4 lat przygotowano prototyp EM-10 "Bielik".

W 2003 roku doszło do oficjalnego oblotu maszyny. Wnioski płynące z pierwszych lotów były pozytywne, maszyna zachowywała się w powietrzu bardzo dobrze, a dzięki zastosowanym rozwiązaniom konstrukcyjnym była łatwa w pilotażu. Konstrukcja samolotu oparta była na materiałach kompozytowych, dzięki czemu udało się obniżyć masę. Bielik osiągał prędkość około 1000 km/h i zasięg około 2500 km. Zbudowano nowoczesny odrzutowiec szkoleniowy, który mógł być wizytówką polskiego lotnictwa i mógł być dalej rozwijany. W wersji docelowej miał posiadać systemy symulujące uzbrojenie oraz właściwości pilotażowe innych maszyn, co pozwoliłoby w tani i wygodny sposób szkolić wojskowych pilotów.

Niestety projekt został zatopiony. Konstruktor wskazuje, że rolę cyngla odegrał dziennikarz Bertold Kittel (autor wyemitowanego ostatnio przez TVN materiału o 5 neonazistach świętujących w lesie urodziny Hitlera), który w 2003 w Rzepie opublikował na 1 stronie dwa teksty, które sugerowały, że prototyp został sfinansowany przez "handlarza bronią". KBN prostował informacje, a sam Kittel znany był później z lipnych oskarżeń, smród..

Witam, jestem tutaj od kilkunastu lat ale do tej pory się nie wypowiadałem.
Zdecydowałem się w końcu opisać mój stosunek do tematu.
Chodzi o rozmowy z wierzącymi o istnieniu boga.
Zasadniczy błąd popełniamy, gdy wkraczamy w religię i na tym gruncie próbujemy udowadniać, że Boga nie ma, to tak jakbyśmy podcinali gałąź na której siedzimy.
W zasadzie rozmowa traci sens, gdy rozmówca myśli o nas w kategoriach "niewierny", "grzesznik",..
Zatem moje spostrzeżenie jest takie, że z wierzącym nie rozmawiajmy o bogu, tylko o człowieku.
Gwoli wyjaśnienia: weźmy małe dziecko i wiarę w Mikołaja, możemy go przekonać i wykazać, że Mikołaj nie istnieje, tak samo jak Śpiąca Królewna, Krasnoludki, Rycerz na białym koniu...
ale nie pozbawimy go marzeń, wspomnień, nadziei związanych z nimi.
Wniosek, rozmawiajmy z człowiekiem o człowieku, dlaczego przyjął, że ta wiara jest mu potrzebna.
I tutaj o metodach i argumentach powinni się wypowiadać psycholodzy, psychiatrzy, socjolodzy..
Ja jestem matematykiem i ma takie właśnie odczucie bezskuteczności rozmów z wierzącymi na temat nieistnienia boga.
Jak wspomniałem wyżej, próba rozmowy na gruncie religii jest właśnie rozmową "ateisty" z Bogiem.
A dlaczego tak rozmawiamy? Mam wrażenie, że większość tych wypowiedzi jest gniewem na samego siebie, że "we mnie wiara też istnieje". Jest to walka z samym sobą.
Rozmawiajmy z człowiekiem o nim.

Witam wszystkich użytkowników forum Racjonalisty. Dawno temu byłem na Forum, ale było to tak dawno dawno temu, że już nie pamiętam i mnie nie pamiętają. Napiszę otwarcie, że wróciłem w związku z moim przedsięwzięciem - nowym blogiem. Trafiłem tu w poszukiwaniu inspiracji, a nie z zamiarem spamowania. Póki co pozwolę sobie się rozgościć i rozejrzeć trochę, a może któraś z dyskusji mnie zachęci do zaangażowania.
Wybaczcie, że sam nie wrzucam w tym wątku pomysłu na rozmowę - nie wiem co jest teraz na "Topie".
Zatem oficjalnie "Cześć Wszystkim!" (cześć tym ateistycznym i teistycznym również)