Zauważyłem że ostatnio pojawia się tutaj dość sporo wątków, gdzie racjonalność jest traktowana jak jakiś wyznacznik prawdy, lub środek do udowadniania jakiś racji.
Nie wydaje mi się jednak aby istniał na tej ziemi ktoś kto jest w 100% racjonalny. W pełni racjonalnie działają tylko maszyny. Człowiek ma to do siebie że od czasu do czasu robi coś dziwnego, lub wręcz głupiego.
Dlatego według mnie racjonalne zachowanie nie powinno być traktowane za wyznacznik właściwego zachowania. Można jedynie określać kto jest bliżej jakiegoś nieosiągalnego i utopijnego "ideału" racjonalisty.
Tylko czy rozsądne jest, aby licytować się kto jest bardziej racjonalny, gdy wiadomo że i tak nikt w pełni racjonalny być nie może?

Racjonalność jest według mnie przereklamowana. To nie jest najważniejsze. Ważniejsze jest, aby nie stwarzać zupełnie niepotrzebnych konfliktów i aby dążyć do sytuacji gdy wszystkim nam lepiej się żyło.
Tylko proszę nie oceniać tego zdania w kategoriach racjonalności..

Jeżeli zaś założymy że celem jest aby wszyscy dążyli do ideału racjonalisty, to tak naprawdę dążymy wtedy do sytuacji gdy wszyscy będą zachowywać się jak maszyny.

Proponuję w takim razie nie traktować racjonalności za cel sam w sobie, a jedynie jak narzędzie które jest tylko środkiem do osiągnięcia o wiele ważniejszego celu.

Dodatkowo uważam, że przypisywanie racjonalności lub nieracjonalności do światopoglądów z bóstwami i takimi gdzie nie miejsca na bóstwa jest bezcelowe. Można oczywiście założyć (wykreować)..

Na temat altruizmu biologia mówi m.in. coś takiego. Altruizm w czystej postaci wyewoluował najpierw poprzez klasyczny mechanizm selekcji naturalnej, co bardzo pięknie policzyli matematycy od teorii gier, a później został wzmocniony przez mechanizmy doboru płciowego. Efektem tego jest jedna ze strategii uwodzenia, polegająca na tym, że mężczyzna poświęca się pracy charytatywnej i nie zwraca uwagi na kobiety, aż w końcu staje się obiektem pożądania wielu młodych kobiet i ich mam.

Skuteczność tej strategii, jak wszystkich strategii wyselekcjonowanych przez mechanizmy doboru płciowego, jest uzależniona o tego, jak wiarygodny jest przekaz. Dobór płciowy charakteryzuje się m.in. tym, że faworyzuje perfekcyjnych oszustów, a kobiety w odpowiedzi nauczyły się bronić, rozwijając czujność i wrażliwość na wszelkie przejawy nieszczerości. Mężczyzna świadomy tego, że jego altruizm wywołany jest prawdopodobnie przez geny, które dały mu przewagą w dostępie do kobiet, byłby z góry skazany na niepowodzenie, gdyż każde zerknięcie z tą intencją na koleżanki, które są obiektem jego zabiegów, zdemaskowałoby go jako oszusta. Altruizm musi być naprawdę czysty i szczery, żeby podziałał na kobiety, które wybierają mężczyzn ze względu na ich altruizm.

Warto przy okazji wspomnieć o poczuciu szczęścia. Jeżeli wierzymy w swój altruizm i czujemy miłość do ludzi i współczucie dla potrzebujących, to bezinteresowna praca dla nich daje zadowolenie. Jeżeli zaś będziemy się dla nich poświęcać rozumiejąc, skąd się..

Problem uczulenia, co roku, powraca jak bumerang. Nie jestem na tyle konsekwentny, aby przez kilka lat, co miesiąc, chodzić na farmakologiczne zabiegi odczulające. Moi znajomi magicy namawiają mnie na biorezonans. Zarzekają się, że działa i wymieniają tych, którym pomogło. Metoda szybka i skuteczna. Coś dla mnie. Tu pojawia się problem. Umiem czytać, a opis metody wygląda jak wstęp to sztuki tajemnej.

>W terapii biorezonansowej wykorzystuje się przejęty z medycyny chińskiej system meridianów...
>wpływa na lepsze krążenie krwi, zwiększa zaopatrzenie w tlen tkanek i komórek, ułatwia ustąpieniu blokad, pobudza przemiany błonnika i rozkład resztek pokarmowych w procesie przemiany materii. Przyspiesza proces leczenia, aktywuje system immunologiczny. Terapia z zastosowaniem drgań własnych pacjenta idealnie uzupełnia leczenie klasyczne, nie zaburza działania leków, ani nie wpływa ujemnie na ich wchłanianie. W trakcie terapii dochodzi do uruchomienia oraz ewakuacji z tkanek nagromadzonych wcześniej toksyn. Po zabiegu należy wypić ok. 1,5 wody ubogo mineralnej niegazowanej.

W promocji są też terapie:
>1. Odchudzającą 2. Zwiększającą odporność 3. Rozwijającą zdolności intelektualne 4. Dla osób pracujących przy komputerze 5. "Kleopatra" - piękności 6. Antydepresyjna 7. Antystresowa 8. Na problemy z kręgosłupem 9. Na problemy z układem moczowym

Czyli biorezonans działa na wszystko

Fragmenty ze strony biorezonans.eu


Czy ktoś trzeźwo myślący może powiedzieć słówko na ten temat...

Szanowny Panie
Kilka dni temu mineło 4 lata od czasu, kiedy stałem się osobą niewierzącą. "Rysy" na mojej wierze pojawiały się od samego dzieciństwa. Obserwacja świata, własne doświadczenia życiowe - to miało wpływ na zmianę mojego światopoglądu. Ale największą "rysą" na mojej wierze był ten portal internetowy, który pomógł mi najbardziej.
Dziękuję.
p. Piotr

witam,
poszukuję pozycji książkowych, które by traktowały o cierpieniu w religiach. Po wstępnym przeszukaniu najlepsza wydała mi się książka pt. "Pięć wielkich religii świata" Brunner-Traut Emma. Lecz niestety zagadnienie cierpienia poruszane jest w niej w minimalnym stopniu. Potrzebuję tekstów które w sposób bardziej szczegółowy zapatrują się na ten motyw. Będę wdzięczna za jakąkolwiek pomoc (tytuły, autorzy, linki etc.)

Pozdrawiam teistów na tym forum! Zwłaszcza tych zarzucających ateizmowi nieracjonalność.

Jestem ciekaw co odpowiecie na to:

Czy postawa teisty jest RACJONALNA? Tak czy nie?

Jakie są RACJONALNE przesłanki do bycia teistą?

Czy przyznacie się do postawy nieracjonalnej, szanowni teiści?


Nie interesują mnie argumenty przeciwko alternatywnym teizmowi poglądom. Uargumentujcie, że postawa teisty jest racjonalna lub przyznajcie się do nieracjonalności (wszak nie zawsze człowiek musi postępować racjonalnie).

Głosy osób nie będących teistami oczywiście również mile widziane.

Łatwo powiedzieć "boga nie ma". Trudniej racjonalnie to wykazać, zwłaszcza gdy nie da się zaprzeczyć iż człowiek nie jest -w kontekście całości rzeczywistości- formą najbardziej "złożoną". A skoro całość -nazwijmy to "Rzeczywistości" jest bardziej złożona niż jej część [czyli człowiek] to ową "resztę" nie będącą człowiekiem ale go przekraczającą swą złożonością można nazwać szumnie "transcendencją" [tu polecam słownik tym którzy nie znają tego pojęcia]. A jeśli Transcendencję utożsamimy z Bogiem [skoro część rzeczywistości jaką jest czowiek może nosić -sobie samej nadane- miano "osobowej" to tym bardziej owa "transcendentna reszta" takie miano nosić winna] a więc -jak wykazano- uznawanie nieistnienia boga [a nawet Boga] jest postawą nieracjonalną.
Ot tak samo jak to wyszło z paleniem -parę wątków niżej.
Więc:
1. Racjonalista nie pali.
2. Racjonalista nie przeczy istnieniu Boga [więc nie jest ateistą=ateistami są jedynie jednostki nieracjonalne lub nie-do-końca-racjonalne...

...c.n.d. [patrz tytuł wątku]

Serdeczności -zwłaszcza wszystkim "opornym emocjonalnie" na takie dictum...jak na rzucenie palenia... ;P

Wasz
Sky

Dziś zapyatałem koleżankę czy jest wierząca powiedziała, że tak. Następnie zacząłem jej mówić o teorii ewolucji, o tym, że pochodzimy od czegoś pomiędzy człowiekiem a małpą. W konsekwencji zapytałem czy widzi jakąś sprzeczność między tym, że jest wierząca, a tym, że jesteśmy zwierzętami. Niestety nie. Dziewczyna nie dostrzega związku. Szczerze powiedziawszy zrobiłem wześniej więcej takich eksperymentów i zaniepokoił mnie bardzo poziom kojarzenia faktów w tym kraju. Dziewczyna skończyła prawo
tym bardziej zacząłem się zastanawiać nad problemem wolności. Rewolucja Francuska jak inne oświecniowe przemiany społeczne, moim zdaniem, niepotrzebnie dały ludziom wolność. Dziś widziałem również przypadek rolnika, chłopa z jakieś zabitej dechami wsi, który miał problem prawny. Dla niego system prawny, w który istnieje to czarna magia. Nie ma też pieniędzy na prawnika, więc w tym pięknym ewolucyjnym świecie dziś został na lodzie. Zastanawiam się po co takiemu człoiekowi wolność, po co świadomość jakimi prawami rządzi się rzeczywistość. Czy nie lepeij byłoby
żaby harował przez całe życie ( co i tak robi) , ale przy okazji jakiś kapłan utwierdzał go, że taka jest wola boża i nie miałby kontaktu z niczym co wymaga myślenia. Szczerze powiedziawszy nie wiem, ale kiedy obserwuje ludzi dochodzę do wniosku, że wolność jest cechą wybranych. Dawkons,M. Fridman, I Berlin - ludzie, którzy kochali, kochają wolność i którym służyła. Dostrzeganie złożoności świata a przede wszystkim rozumienie rzeczywistości..

Bardzo spodobały mi się idee ślubu humanistycznego przedstawione, w którymś artykule pana Agnosiewicza. Szczególnie spodobała mi się część, że taki ślub jest nieszablonowy i niepowtarzalny. W innym artykule przeczytałem, że w Polsce jest już jedna para pań, która wzięła taki ślub. Chciałbym się dowiedzieć czy (jeżeli będą chętni) można będzie wziąć ślub w szerszym gronie? To znaczy, czy zamiast jednej żony, będzie można mieć tych żon dwie? Jaki jest stosunek do takich ślubów stworzyszenia racjonalistów (czyli osób, które organizują takie śluby - chyba mogę zastosować taką wykładnie)?

Pozdrawiam,
kg

Od niedawna przeglądam to forum (póki co tylko dział ABC Racjonalisty) i czegoś nie jestem w stanie zrozumieć. Do tej pory w większości moich wypowiedzi (chociaż nie było ich wiele) czułem się w obowiązku bronić teistów. Dlaczego? Bo ogrom przeczytanych przeze mnie wypowiedzi skupiało się na bezsensownym i bezcelowym atakowaniu ich. Podobno jest to forum racjonalistów, czyli ludzi kierujących się rozumem i logicznym myśleniem. Jestem w stanie zrozumieć, że argumenty wierzących (które często od rozumowania przyczynowo-skutkowego często odbiega) nie są w stanie dotrzeć do tego typu ludzi, ale po co w takim razie rozwodzić się nad tym? Oczywistym jest, że jedna strona drugiej nie przekona, przez co toczy się beznadziejna walka, w której i tak nikt nie wygra.

Oczywistym jest dla mnie, że oburzenie może budzić instytucja Kościoła i ogólnie pojęty kler, bo w końcu to oni zdobywają pieniądze z kasy państwa. Z tym zjawiskiem jak najbardziej powinno się walczyć w kraju, który podobno nie jest państwem kościelnym. Jestem też w stanie pojąć walkę z zakłamaniem "katolików", którzy tak na prawdę z wiarą mają niewiele wspólnego - to doprawdy jest przykre i żałosne. Uważam jednak, że nie powinno się walczyć z osobami, które na prawdę są wierzące (czy to z powodu wychowania, czy z jakiegokolwiek innego powodu), bo po prostu taką wybrały w życiu i należy to uszanować (bo dużo użytkowników forum pisze o sobie, że są tolerancyjni).

Ponadto wydaje mi się, że wielu z ateistów - jak na ironię - charaktery..