Wczoraj po jednym, może dwóch Żywcach  podczas spotkania towarzyskiego w którym uczestniczyłem zrodził się ciekawy temat dotyczący absurdów religii. O ile pamiętam ktoś zacytował kawał dotyczący religii, który dobrze podszedł i przerodził się w dyskusję. Szczęśliwie na spotkaniu nie było „ naćpanych wiarą „ więc nikt nie poczuł się dotknięty, a wszyscy uczestnicy na spotkaniu przejawiali do religii stosunek oczywiście negatywny. Dzięki temu nie było niepotrzebnej dyskusji czy religia jest dobra czy zła, ponieważ w środowiskach ludzi myślących oczywiste jest, że raczej nic dobrego nie przynosi. Za to oprócz wspaniałej solidarności przeciwko ciemnocie , która wyniknęła wczoraj miałem okazję posłuchać za co zupełnie różni ludzie, zajmujący się czym innym w życiu, żyjący w różnych miastach nie lubią czy nie akceptują religii. To było niesamowicie ciekawe doświadczenie, ponieważ oprócz powszechnej zgody każdy generalnie akcentował inny motyw jako główną przyczynę. Pomyślałem więc, że skoro dyskusja 5 osób dotycząca tego tematu może być tak ciekawa, to jakże rozwijające może być stworzenie na tym forum jeszcze dziś listy absurdów religii, w której każdy z nas napiszę, za co najbardziej nie akceptuję religii. Dodatkowo forma głosowania jaka jest tu możliwa może ukazać nam co jest nam najbliższe, co jest największym zamachem na rozum czy po prostu ludzkie wartości? Być może ta lista da komuś poczucie tak niesamowitej solidarności, której ja wczoraj doświadczyłem...

Na początku była biała kartka, na kartce pojawił sie symbol, litera która niczym nasienie zapładniające komórkę jajową rozpoczęło nieodwracalny cykl tworzenia "życia" jednak ze nie jest to życie z jakim mamy do czynienia w kwestiach biologicznych, a cos o charakterystyce bardziej abstrakcyjnej. Którego procesu rozwoju nie można zatrzymać. System to zbiór twierdzeń stanowiących pewną całość nad którą jednostka zatraca kontrole i odchodzi na drugi plan. Właśnie w tym momencie poprzez długoletni proces tworzenia jednostka staje sie ofiara, marionetka w rekach systemu. Systemu jest neutralny i kieruje sie ściśle obranymi regułami, człowiek reguły może zmienić - człowiek jest słaby. System nie boi sie pojedynczego buntu niezależnie od statusu i możliwości. nawet jeżeli jednostka nie jest świadoma istnienia kontroli i tak sie jej podporządkuję. Mając na uwadze poniższy przykład przybyliśmy nieświadome wykonywanie poleceń systemu przez jednostkę :
Picie alkoholu przez Polaków przylgnęło na stale do naszej etykietki narodowej, Pan władza tez człowiek również nie odpada od norm i również lubi korzystać z picia tego przyjemnego trunku. Nie o zaletach alkoholu chciałem tu pisać lecz o zasadach nakazach i zakazach której niszczą psuja degenerują i zmieniają nasze postrzeganie człowieka. Kierują naszym życiem w państwie (demokratycznym), gdyż moja wolna wola odnosi sie do picia alkoholu w ściśle
określonych miejscach. Za nieprzestrzeganie obowiązujących praw upoważnione organy państwa, zwykle..

w związku z lekturą jednago z zamieszczonych na portalu tekstów na temat "wiary ateistów" nasunęło mi się takie oto pytanie: Czy można urazić moje uczucia religijne jako ateisty i co mogę uznać za moją świętość, której nie wolno obrażać przez "innowierców" i "bezwierców"?

Większość religii (np. w arykańskich plemionach) została wymyślona oczywiście by tłumaczyć sobie jakieś zjawiska, początek świata(też mitologia i religie Greków i Rzymian). Np. Grecy by tłumaczyć burzę wymyślili Zeusa i jego pioruny: Prometeusza by tłumaczyć początek ludzkości i chaos by wytłumaczyć początek świata. No i zastanawiam się, czy Żydzi nie wymyślili sobie Adama i Ewy by tłumaczyć powstanie ludzi i 7 dni stworzenia by tłumaczyć początek świata. Waro zauważyć że motyw ulepienia ludzi z gliny przez Prometeusza pojawia się w Biblii.

   Mało kto traktuje dziś seks jako czynność służącą jedynie prokreacji. Kiedyś naturalny efekt współżycia - ciąża - dzisiaj bywa postrzegany jako kłopotliwy "produkt uboczny" miłosnych igraszek. W centrum uwagi obu płci znalazł się orgazm. Póki co jednak z przymrużeniem oka traktujemy możliwość korzystania z urządzeń do generowaniu tych obłędnych sekund, ale kto wie - w przyszłości takie orgazmotrony mogą zdobyć ogromną popularność - dziecka to nie zrobi, pewniejsze, niezawodne i bezpieczne źródło rozkoszy. Czyżby groził nam monoseksualizm?

   Kobiety przyjmują męskie role, niewieścieją mężczyźni. Romantyczni, zadbani i miastowi. Stereotyp silnego mężczyzny odchodzi w przeszłość. Towarzyszy temu westchnienie ulgi wielu panów, którym coraz trudniej sprostać wyzwaniu macho. Stają się metroseksualni. I pomyśleć, że ta etykietka, kiedyś prześmiewcza, pasuje dzisiaj jak ulał do mężczyzn jak z żurnala, z wygolonym torsem i starannym manicurem. Niemęskość jest na topie. Nie tak dawno za najseksowniejszego mężczyznę świata ankietowane przez Durex panie uznały Davida Beckhama. Tak, tak - tego Beckhama. No i gdzie te prawdziwe chłopy są?

<p>Razem ze stereotypem kobiety, którą wiecznie boli głowa, obalony został mit faceta, który zawsze chce i może. Jak się okazało - temperament seksualny nie zależy tylko i wyłącznie od płci. Styl życia, stres z tym związany, wyczerpująca praca, bądź jej brak - wszystko tu ma znaczenie. W efekcie część kobiet skarży się, że oni robią TO w 15..

Przede wszystkim jest mi bardzo miło powitać Panie i Panów na forum racjonalista.pl. Natknąłem się na ten serwis kilka dni temu, i przyznam szczerze, że jestem pod wielkim wrażeniem dyskusji tutaj prowadzonych. Oprócz tego zaczytuję się także w artykułach związanych przede wszystkim z problematyką kościelno-religijno-antyklerykalną.

Może teraz do rzeczy.
Od jakiegoś czasu,1-2 lata zacząłem świadomie zastanawiać się nad istotą wiary chrześcijańskiej, kościoła katolickiego do którego byłem "prowadzany" przez rodziców babcie itp. itd do 18 roku życia. Niestety moje rozważania nie były dla rodziny zbyt przychylne , stwierdziłem bowiem jak większość z was że to zwykły ciemnogród i zbiór zabobonów. Jednak ciągle rozważam, myślę zastanawiam się i czytam o kościele, Biblii , Jezusie Chrystusie itp.
Stąd też moje wątpliwości, mianowicie w ostatnim czasie zająłem się właśnie biblią. Ewangeliami , apokryfami też. Chciałem spytać was, może znacie artykuły w których mógłbym dowiedzieć się czegoś rzetelnego na temat biblii? Z tego co zdążyłem na razie znaleźć, stwierdziłem że Jezus Chrystus był autentyczną postacią historyczną, jednak z biegiem lat, on jako zwykły sprawiedliwy żyd, został przez ciemny lud obdarowany mianem boga, i tak figuruje w NT do dziś. Co Wy na to?
Jak to jest z tymi ewangeliami? Jak odnoszą się one do rzeczywistości i historii? Na ile są źródłem historycznym, a na ile standardową dewocjonalią?

BTW, jeśli moderator uzna że temat nadaje się do działu "Kościół i antyklerykalizm..

Czytam świetną książkę pt. "Ewolucja jest faktem". Autor - Jerry A. Coyne profesor na University of Chicago na Wydziale Ekologii i Ewolucji napisał, że współczesna biologia ewolucyjna zaprzecza obiegowemu poglądowi, iż jesteśmy genetycznie przymuszeni, by postępować tak jak nasi - "krwiożerczy jakoby przodkowie".

"Wielu ludzi odnosi takie wrażenie na wspomnienie niezwykle popularnej książki ewolucjonisty R. Dawkinsa, a właściwie na myśl o jej tytule: "Samolubny gen" - pisze dalej autor lejąc miód na me serce.

"Tytuł ten mógł sugerować, że ewolucja zmusza nas do zachowań samolubnych, do dbania tylko o siebie. Któż chciałby żyć w takim świecie? Tymczasem książka nie zawiera bynajmniej takich stwierdzeń. Dawkins wyraźnie powiada, że "samolubny" gen jest metaforą działania doboru naturalnego".

Czy zatem nie należałoby odczytać Dawkinsa właśnie w taki sposób? - zwłaszcza, że w swej kolejne pracy "Fenotyp...." próbuje rozprawić się z mitem "determinizmu genetycznego". A zadaję to pytanie po lekturze licznych wypowiedzi z mego poprzedniego wątku "Fenotyp jak ściana" w których można było dopatrzeć się sugestii, iż jesteśmy genetycznie zdeterminowani i amen, kropka, kaplica...

Jerry A. Coyne wiele uwagi poświęca wyjaśnianiu, że jest inaczej i na koniec pisze: "Nie ma zatem żadnego powodu, byśmy traktowali siebie jako marionetki tańczące na sznurkach pociąganych przez ewolucję".

Polecam tę książkę uwadze poszukujących umysłów.

Ciekawostka: książka jest..

Bardzo mnie interesuje dlaczego mam nie dostrzegać w niebie,zwierzęciu,porcji polskich pierogów,oczach swojej córki dowodu na istnienie Allaha (Jego Imię Potężniejsze Niż Światłość Wszechświata)?.
Dlaczego w rzeczach,zjawiskach które budzą miłość,poczucie szczęścia i dobra nie widzieć śladów tego kto to ustanowił?


"Czy są jednakowi - niewidomy i widzący jasno?
Albo czy ciemności i światło są jednakowe?

pyta Quran (13,ar-RAD)
Kto widzi jasno?
Ten który istnienie pięknych,dobrych zjawisk wywodzi ZNIKĄD?
Czy ten który widzi w nich ślad,dowód istnienia Boga Stwórcy (kultura w tej właśnie nazwie utrwaliła praprzyczynę powstania świata).

Zacznę ten wątek od cytatu z Tomasza Witkowskiego (z jego listu do miesięcznika "Charaktery"):

"Miesięcznik, który Pani reprezentuje, nie waha się zamieścić krytyki skierowanej w osobę autora, a następnie nie daje mu najmniejszej szansy na obronę. Przypomnę, że mój artykuł krytyczny dotyczył KONCEPCJI, natomiast polemika, któą Państwo zamieściliście, była w znacznej mierze skierowana w osobę autora, czyli moją. Taka praktyka przypomina najgorsze, wypróbowane przez komunistyczną prasę metody"

Ciekawym wyjaśnię, że krytykowana koncepcja, to pseudonauka zwana NLP, przy której użyciu terapeuci szkodzą swoim pacjentom, przy milczącej aprobacie polskich naukowców, uczestniczących w zyskach, jakie czerpią krytykowani szarlatani. Ale nie o tym jest ten wątek.

Celem moim, gdy zacytowałem sławnego rycerza nauki, było zaprezentowanie pewnej oceny, która bardzo może pomocna wielu tutejszym dyskutantom i moderatorom tego forum. Proszę przy tym nie czynić prostych analogii. Chodzi mi o zwrócenie uwagi na pewien grzech w dyskusji, a mianowicie - odpowiadanie na merytoryzne (rzeczowe) posty krytyką skierowaną w osobę autora.

Co ciekawe, w naszej polskiej mentalności jest coś takiego, co każe wielu osobom ustawić się z sympatią po stronie oprawcy, przeciwko ofierze takiej napaści. Redakcja miesięznika "Charaktery" opowiedziała się za chamskim i niemerytorycznym szarlatanem, atakującym merytorycznego naukowca. Poobne zjawisko obserwuję na tym forum: jeżeli merytoryczny post zostanie zaatakowany..

Zastanawialiście się kiedyś co każe człowiekowi tworzyć i do czego to prowadzi daną jednostkę?. Chodzi mi o to czy sam akt powstawania dzieła obojętnie czy jest to malarz, pisarz czy architekt nie jest inspirowany w jakimś sensie egoizmem bądź narcyzmem twórcy?. Czy właśnie to odróżnia sztukę od szmiry. Czytając współczesną literaturę,chodząc do galerii odnoszę wrażenie że dzisiejszy świat sztuki został pozbawiony tego transcendentalizmu,tej siły i prawdziwej pasji dawania ludziom czegoś wartościowego. Wszystko moim zdaniem obecnie skierowane jest na zaspokojenie potrzeb odbiorcy masowego,,,artyści,,skupili się na dawaniu tego na co jest popyt,sztuką której hołdują teraz ci ,,artyści,, są już raczej prawa ekonomii.Przykład z podwórka: byłem ostatnio w galerii sztuki współczesnej w Birmingham ,pewien młody artysta prezentował swoje ,,prace,,w postaci plam gęstej farby wystrzeliwanej z armatki ładowanej powietrzem sprężonym. W sumie nie było by w tym może nic nadzwyczajnego bo w latach 70-tych sprzedawano za dziesiątki tysięcy dolarów płótna malowane przez szympansa ( co moim zdaniem nawet bardziej przypominało sztukę) ale większość odwiedzających tą galerię bardziej skupiało się nad działaniem owej armaty wystrzeliwującej farbę aniżeli na jej celach, jedna chyba bardzo dystyngowana pani wspomniała coś o kubizmie, co mnie do łez niemalże rozbawiło.Zmierzam do tego że współczesna sztuka skupia się w przeważającej mierze na szokowaniu, im bardziej coś kontrowersyjnego,bez żadnej..