Zanim przejdę do sedna sprawy, warto wspomnieć, że ostatnio na lekcji religi ksiądz postanowił poruszyć z nami temat homoseksualizmu. Słuchałam go z najwyższą uwagą, póki nie powiedział, że "to choroba, z której należy się leczyć! Tacy l u d z i e grzeszą!" Słowo ludzie wypowiedział z lekkim obrzydzeniem, co było jak kropla, która przepełniła czarę. Wstałam, uderzyłam ręką w stół i wypartykuowałam mu, że skoro dla niego miłość jest chorobą, to nie jest w ogóle godzien, żeby nazywać się księdzem. Klasa oczywiście nie poparła mojego wystąpienia. Nim dostałam uwagę (!), kłóciłam się z nim jeszcze długo. Powiedział: "Na początku byli Adam i Ewa...!", na co jedynie odpowiedziałam mu, że potem byli Kain i Abel. W dodatku swoje oskarżenia przeciwko niemu poparłam faktem niedawnej wypowiedzi jednego z nauczycieli, który jest ateistą i powiedział, że nie wiadomo, czy Jezus nie był homoseksualistą. Otoczył się 12 Apostołami, a potem zamknęli się w Wieczerniku. Wtedy śmiałam się z tej wypowiedzi, a zaledwie dwa dni temu nawrzeszczałam na księdza za podważenie jej. Chciałabym poznać opinie innych na ten temat.

Czym różnią się ludzie którzy mówią "wszechświat powstał w wielkim wybuchu, tak mówią naukowcy" od tych co mówią "świat stworzył Bóg, tak twierdzą kapłani". W obydwu przypadkach jest to zawierzenie jakiemuś autorytetowi w kwestiach których się nie rozumie. Zakładam że większość ludzi, także ateistów nie ma większego pojęcia o teorii wielkiegow wybuchu. Podobnie jak większość wierzących nie ma pojęcia o teologii.

Nie chodzi o zapory i konstrukcję montowane, bo takie są powszechnie znane;
Chodzi o substancje tężejące i twardniejące (niekoniecznie -pod wpływem wilgoci i wody, chociaż przy rozmokniętych wałach byłoby to wskazane) które można wstrzykiwać w wały przeciwpowodziowe celem umocnienia już istniejących konstrukcji.

Lubię to forum. Można podyskutować na tematy objęte tabu z inteligentnymi, rozsądnymi ludźmi. Zazwyczaj. Ale zupełnie nie rozumiem tego, co teraz się tu dzieje. Jakieś wojny, przepychanki, rewolucje, podział na obozy, walka użytkowników z moderacją i moderacji z użytkownikami i wszystkich ze wszystkimi i w ogóle burdel i kloaka...

Bellum omnium contra omnes.

Ale po co? Czy ktoś potrafi powiedzieć, o co toczy się ta wojna? Dlaczego niektórzy traktują to forum śmiertelnie poważnie, chyba nawet poważniej niż państwo? Mamy tu prawników i regulaminowe wojny. Przepisy regulaminowego forum muszą być ściślejsze niż zapisy konstytucji - bo ktoś znajdzie dziurę.

Przecież to tylko forum, a wszystkim tutejszym "racjonalistom" zdecydowanie brakuje dystansu. O co chodzi? No o co?

Dostaję nerwicy, widząc jak ogień ogarnia coraz to nowe wątki. Wszędzie głupie przepychanki. Nie rozumiem tego. Nigdy nie brałem i nie zamierzam brać udziału w tych forumowych absurdach.

A do dowódców i głównych wojsk tej wojenki mam tylko jedno zdanie - Jesteście śmieszni. Wszyscy.

A teraz siadać na dupach i sprzątać ten burdel. Wojny się zachciało!

Pewnie mój apel nic nie zmieni, ale już nie mogłem po prostu na to patrzeć.

Kim są NAPRAWDĘ założyciele, którzy położyli podwaliny pod ten serwis. W 100 % popieram racjonalizm, jednak patrząc na logo (100 % New Age), przybrane nazwisko "ojca dyrektora*" (pl.wikipedia.org/wiki/Mariusz_Agnosiewicz) i permanentne cytowanie masona Voltair'a: "...Stowarzyszenie masońskie właśnie wtedy się ukształtowało w Londynie i Voltaire, za sprawą jednego ze swoich ateistycznych przyjaciół, przystał do jednej z lóż. W Anglii był w latach 1726-27 i 1728. Opuścił ją jako adept nie tylko ateizmu, ale i masonerii. Powrócił na kontynent z nienawiścią w sercu wobec rządu monarchistycznego, który go uwięził i zesłał na wygnanie, wobec Bastylii, w której był zamknięty, a przede wszystkim wobec Kościoła Katolickiego i jego Boskiego Założyciela..." (www.racjonalista.pl/kk.php/s,4019) tracę wiarę (której szczęśliwie nie posiadam w to czy idea racjonalizmu nie została tu od samego początku zaprzepaszczona, przez "kłamstwo założycielskie" wyrażone przez wymienione przeze mnie powyżej poczynania. "Koszerni bracia w Chrystusie Panu" mają na to trafne powiedzenie. Pół prawdy, to całe kłamstwo - a więc wystarczyło tylko dobrze zacząć, a reszta już poszła sama

Zachęcam do przemyśleń przed odpowiedzią. Emocje nie są dobrym doradcą.

P.S. Kto tak naprawdę stoi za dyrektorem?

Czesto zdarza sie, ze wymagamy aby tolerowano nasza innosc - jakakolwiek by nie byla - a trudno nam tolerowac odmiennosc innych ludzi. I niewazne czy chodzi o poglady polityczne, wyznaniowe, wyglad czy tez orientacje seksualna.
Mam wielu znajomych ateistow i w goracych dyskusjach zbyt czesto slysze "nienawidze kosciola", "wiara to idiotyzm", "muzulmanie = terrorysci", a nawet wulgarne epitety pod adresem gejow. Czy wynika to z niewiedzy czy tez wylazi tu ciemna strona ludzkiej natury, gdzie negatywne odczucia sa bardziej zapamietywalne i niemal calkowicie potrafia zdominowac postrzeganie swiata?
Rozumiem, ze ateizm wcale nie rowna sie madrosci. Jako ze ponad czterdziesci lat temu wychowywalam sie w Polsce, kojarzyl mi sie jednak z otwartoscia i odwaga przypisana raczej lotnym umyslom. Teraz, od 17 lat mieszkam w Holandii i niezmiennie zaskakuje mnie nietolerancja w tym najbardziej chyba tolerancyjnym kraju Europy.
Zreszta, w ogole denerwuje mnie nowa fala (zwlaszcza Polskich) niewierzacych, probujacych z ateizmu zrobic swoista religie.
Chyba nie o to chodzi, prawda?
Moze i zabrzmialam naiwnie, ale na podstawie obserwacji otoczenia taki wlasnie temat wysmazylam, bo chodzi on za mna od dluzszego czasu.

A wiec: jak daleko posunieta jest nasza tolerancja? Czy nie dziala tylko w jedna strone?

Pozdrawiam wszystkich cieplutko.

Witam postanowiłem odgrzać stary temat. Co Wy Na to?
Widzę że debata zażarta.Fobie szaleją a strach rośnie w obie strony
Jedni boją się Boga,a drudzy wierzących w niego
Bunt to domena młodości!
Przekora dla samej przekory,to domena kapryśnych panienek.
Jeśli mocno szukamy i dociekamy przyczyny prapoczątku,
to zawsze kiedyś dojdziemy do (jak ja to nazywam )
kamienia milowego poznania,czyli"Wiem że nic nie wiem".
Dopiero od tego punktu zaczyna się istna frajda szukania.
Logika nie stoi na przeszkodzie w twierdzeniu iż istnieją byty niewidzialne!?
Oczywiście zależy to od tego,jak przeprowadzamy "rachunek prawdopodobieństwa"
Bogowie z Biblii i wszystkich ziemskich mitologi,(wszystkich to tylko uogólnienie)
to bogowie tylko w oczach człowieka!
Umieli więcej,wiedzieli więcej,i mieli lepsze zabawki
Samo to iż zostaliśmy stworzeni jak napisano-
Na OBRAZ i PODOBIEŃSTWO -Boga!
Co to jest obraz,nie trzeba nikomu tłumaczyć (chyba?)
No ale niech-to to co widzimy na zewnątrz!
A podobieństwo to to co jest w środku (dusza nie dusza,charakter,zachowanie)
Więc jak można nazwać takie "COŚ" Bogiem?
Na upartego można by przyjąć,że zabawa genami na obecnym poziomie-
noo mogła by nas postawić już w widełkach tolerancji
i zaszufladkowania jako Bogów
Głos nasz też może grzmieć z góry (przez megafon)
będąc niewidzialnymi-będziemy równi bogom?!
A mając dodatkowo "paralizator" w łapkach
nooo niech by nawet sam Zeus się poważył:D:D:D
A tak trochę poważniej to nawet Anunaki Bogowie Sumeru i Babilonu
też wspominali..

Śledzę forum Racjonalisty już od dłuższego czasu. Znajduję tu dyskusje bardzo interesujące i te trochę nudniejsze, ludzi mających bardzo głębokie przemyślenia na rożne tematy i takich, którzy piszą co im ślina na język przyniesie...
Niestety ostatnio coraz częściej natrafiam na posty, które niezależnie od swojej treści czy tematyki, działają na mnie jak płachta na byka i obrzydzają mi czytanie. A są to mianowicie posty pisane w formie "poezji", albo raczej częstochowskich rymowanek(nie mówię tu oczywiście o prawdziwej poezji dołączanej jako cytat do wypowiedzi). Może prosta baba jestem i na sztuce się nie znam, ale jak widzę satyry, fraszki, elegie i poematy na temat molestujących księży, Alicji Tysiąc, poczynań polityków itp. to mam ochotę wyć. Nie wiem, co kieruje ludźmi, którzy ubierają swoje - niewysokich raczej lotów - myśli w niestrawną dla mnie zupełnie, rokokową formę. I nie jest to zjawisko występujące tylko na tym forum. We wszystkich mediach otwartych na wypowiedzi odbiorców, we wszystkich konkursach polegających na wyrazeniu myśli czy opinii uczestników, a nawet w sytuacjach zupełnie prywatnych, zawsze znajdzie się taki natchniony gwałciciel Kaliope, Erato czy Euterpe.
Pewnie znajdą się tacy, którzy nie zgodzą się z moją opinią, ale mimo to pozwolę sobie na taki krótki apel: Ludzie - błagam - nie rymujcie na forum! Poetycko opisujcie piękno przyrody, wyrażajcie swoje najgłębsze uczucia - miłość, radość, tęsknotę, smutek, nastrój chwili, ale powstrzymajcie się od tekstów..

Do sympatyków swobody wypowiedzi nie łamiących zasad savoir vivre... i nie tylko.

Witam! Dziękuję za Twoje pozytywne głosy, których wartość jest niestety o tyle większa iż dzięki nim mogłeś i Ty kiedyś dalej uczestniczyć w dyskusjach na forum Racjonalisty.pl, jak i je tym samym inicjować, nie obawiając się iż mówiąc to, co ze względu na charakter tego portalu, a co przenosi się niestety i na forum, musi się niekiedy nie podobać, zostaniesz w końcu z niego wykluczony, czy też - inaczej mówiąc - wykluczysz się z niego sam... Chyba że przejmiesz upodobania tych, którzy w dużej części są na nim niemal od samego początku, a poza tym są w większości sympatykami, członkami tzw. PSR. Oni już nie po to wchodzą na to forum aby podyskutować. Dowcipkują, trywializują, sprawiają wrażenie iż jest to forum o charakterze kolesiowskim na którym bez względu na temat dyskusji mogą przeprowadzać swoją prywatną korespondencję, wiwatować, toastować, niemalże zataczać się w pijackim delirium, na tyle na ile może się to objawiać w dyskusjach na forum. Już dawno stracili powagę, wpadają, przeklinają, a gdy usuwasz takie ich wypowiedzi - moderatorzy je przywracają, abyś nie pomyślał sobie czasem za dużo. Jeśli nie wierzysz - wszystko to odnajdziesz na wątku "Wolnomyśliciel to Ty, czy Ja?" w dziale Filozofia i światopogląd. Nie uważają nawet iż jest jeszcze właściwie o czym dyskutować, widocznie już uznali iż wszystko już zostało powiedziane..

Zakładam ten wątek pod wpływem tego, co zdarzyło się w moim bezpośrednim sąsiedztwie.
W moim bloku, w sąsiedniej klatce mieszkał starszy pan. Wdowiec od wielu lat. Nudził się w domu, więc większość dnia spędzał przed budynkiem. Karmił ptaki, zaczepiał sąsiadów, kobietom prawił wyszukane komplementy, otwierał drzwi od klatki, przynosił na wycieraczki darmowe gazety "ratuszówki". Dla każdego miał miłe słowo i uśmiech.
Ludzi irytował, czuli się nieswojo przy jego optymizmie, komplementy zbywali zdawkowym - dziękuję. Wszyscy ciągle gdzieś gnają, spieszą się, nie mają czasu nawet na bezinteresowny uśmiech dla obcego.
Raptem czytam klepsydrę, zmarł. I stało się coś dziwnego, wszyscy na wyścigi Go chwalili - jaki miły, jaki życzliwy, bezinteresowny.
Co jest takiego w ludziach, że nie potrafią powiedzieć miłego słowa nawet najbliższym gdy żyją, a po śmierci wychwalają pod niebiosa.
Mój postulat - mówmy miłe rzeczy tym, których lubimy, za życia bo po ich śmierci już jest za późno. Uśmiechajmy się na co dzień - uśmiech działa cuda, znaczy czasem więcej niż największe pieniądze.